Skip to main content

Full text of "Eachdraidh beatha Chriosd ann am briathran a' Bhiobuill"

See other formats


\\\\<&\\<\-*»Vv^^^ '■'■'■' -" .'--'-v.-- ■...■.--.-.-. 

. ...... . , . ..... :■■..--..',..■ -,v,......\\-->.:^nv.-.a--.\.. ■—:.■.' -.v-.v\-..-v.-n 1 .,-.-\^>-:-.---'\\v\\v.\ ; v-\ 



BEflTtffl CHRIOSD. 



EACHDRAIDH 
BEATHA CHRIOSD 

AHN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



AIR A CUR AN ORDUGH LE 

IAIN MAC RUAIRIDH, 

MINISTEAR, SHNIOSAIRT. 




clo-13huailte le gllleasbuig mac-na-ceardadh, 
io Sraid Bhothwell, Glascho. 

1893. 



Digitized by the Internet Archive 
in 2013 



http://archive.org/details/eachdraidhbeatha1893mcru 



THE LIFE OF CHRIST 



IN THF. 



WORDS OF THE SCRIPTURES. 



ARRANGED BY THE 

Rev. JOHN M'RURY, 

MINISTER OF SNIZORT. 




GLASGOW : * 
Archibald Sinclair, Celtic Press, 10 Bothwell Street. 
Edinburgh : Norman MacLeod. 
Oban : Hugh M'Donald. 



P R E F A C E. 



In sending forth this book, it may be necessary, in order 
to prevent misapprehension, to offer some explanation of 
the plan on which the narrative has been constructed, of 
the nature and extent of the revision to which it was sub- 
jected while in course of construction, and of the use for 
which the book is intended. 

The plan I have adopted in arranging the narrative is 
founded upon Tischendorf s Synopsis Evangelica, whose 
chronology I followed from flrst to last. But I found it 
necessary to depart sometimes from the order in which 
he arranged in parallel columns the two or more accounts 
of the same incidents recorded by the Evangelists. 

The work might have been constructed without much 
difficulty by simply following Tischendorf's chronology, 
and by joining together the fullest accounts of all the 
incidents reeorded in the four gospels. But by adopting 
such a plan as this, many words and sentences of the 
greatest importance would necessarily be left out, and 
the narrative would consequently be incomplete both in 
form and in substance. In order, therefore, to make it 



VI. 



PREFACE. 



as complete as possible, I tried to include in it all the 
ideas which are found in the four gospels, without at the 
same time repeating every word written by the sacred 
writers. To use no words except the words of the sacred 
writers, formed an essential part of my plan, and to this 
part of it, at anyrate, I firmly adhered from first to last. 
Had I felt myself at liberty to depart more or less from 
it, I would have been able frequently to impart a smooth- 
ness to many sentences which they do not now possess. 

Generally two or more of the sacred writers give an 
account of the same incident. Some of the accounts are 
fuller than others. As a rule I have based the narrative 
upon the fullest accounts, and I have tried to interpolate 
such words, clauses, and sentences as are peculiar to the 
other accounts where they seemed to me to fall in 
naturally. For instance, in dealing with the account of 
Christ's temptation in the wilderness, I have based the 
narrative upon Matthew's account of the temptation, 
partly because I personally prefer the order in which he 
relates the incident to that of Luke's, and partly because 
the majority of people are more familiar with Matthew's 
account than they are with Luke's. But there are state- 
ments both in Mark's and Luke's accounts which are 
very important, and without which the record would not 
be complete. Mark says, " And he was in the wilderness 
forty days tempted of Satan ; and he was with the wild 
beasts." The following is peculiar to Luke : — "And 
he did eat nothing in those days;" "from hence;" "in a 
moment of time;" " To thee will I give this authority, and 
the glory of them: for it has been delivered unto me: and 
to whomsoever I will I give it. If thou therefore wilt 



PREFACE. 



vii. 



worship before me, it shall be all thine." On pages 34-35 
it will be seen that these important touches by Mark and 
Luke have been included, where one would naturally 
expect them. 

While the above is sufficient to explain the plan on 
which the work is constructed, it does not at all show the 
difficulties which often met me; I mean the difficulties 
arising from having to include words, phrases, and sen- 
tences peculiar to two or more accounts of the same 
incidents, and not to interfere with the rules of grammar 
and style. I did not fully anticipate at the outset that 
many such difficulties would meet me, and though I did 
my best to grapple with them, I found it scarcely possible 
to overcome them in a satisfactory manner. To give a 
few instances, I may mention the four accounts of Christ 
walking on the sea, and the four accounts of his burial 
and resurrection. 

To enable me to revise the work, I used both the 
Revised Version of 1881, and the Revisers' Greek 
text. By simply following the Revised Version I 
found I would have excluded a large number of words 
and phrases, even some verses, which seem to me to be 
of considerable importance. To enable me to supply 
these words, phrases, and verses, I always consulted the 
Revisers' Greek text. In form, the narrative is partly 
founded upon the Authorised Version, and partly upon 
the Revised Version. It may be sufficient to say that the 
changes I made in the form of new translations of words 
and phrases, though numerous, are as a rule so slight that 
many of them can scarcely be noticed by the ordinary 
reader. 



viii 



PREFACE. 



Obsolete words and phrases have been left out, and 
more suitable ones have been used instead. Fòr instance, 
instead of "thàrladh," I have invariably used "thachair," 
and instead of "air ball,'' I have used either "ghrad," or 
"gun dàil." 

In many cases I have changed the collocation of words. 
For instance I put "dithis bhràithrean eile," instead of 
"dithis eile bhràithrean." 

Instead of such phrases as, "Air teachd do'n mhad- 
uinn," "Air teachd do 'n fheasgar," "Agus ag itheadh 
dhoibh," "Agus air glacadh a' chupain," etc. I have as 
a rule used, " An uair a thàinig a' mhaduinn," "An uair a- 
thàinig am feasgar," "Agus am feadh a bha iad ag 
itheadh," "Agus ghlac e an cupan," etc. Instead of such 
expressions as, "a' searmonachadh baistidh an aithreach- 
ais," "a rèir gnàtha glanaidh nan Iùdhach," "a rèir gnàtha 
na fèille," etc. etc. I have used "a' searmonachadh 
baisteadh an aithreachais," "a rèir gnàth glanaidh nan 
Iùdhach," "a rèir gnàth na fèille," etc, etc. 

As the "ibh" termination of the dative plural is now 
practically set aside both in writing and speaking, I have 
not used it; but have used instead the form of dative 
plural which is like the nominative plural. 

While generally adhering to the Rule, Leatha?i ri 
leathan is caol ri caol, I have been obliged often to 
depart from it in order to preserve a due correspondence 
between the orthography and the pronounciation of many 
words. For instance I have used "sgrìobhte," not 
"sgrìobhta," etc. 

Many of the changes to which I have drawn attention 
may possibly be considered unnecessary, but I am con- 



PREFACE. 



ix. 



fident that in the main they will be foimd to be in 
accordance with the grammatical and idiomatic usage of 
the best Gaelic speakers of the present day. 

This history appeared in the Gaelic Supplement to Life 
and Work. I have the satisfaction bf knowing that many 
of the readers of the Gaelic Supplement — the class of 
people for whose use the history was compiled — found ,it 
both interesting and edifying. I indulge the hope that in 
book form it may be found to be much more so. The 
majority of people have neither the time nor the inclina- 
tion, when reading the gospels, to compare the accounts 
of the various incidents recorded by the four Evangelists, 
and consequently they cannot have a clear idea of the 
history of the Life of Christ. To such people the book 
will be of much use, as it will enable them to know all 
the essential points in the Life of Christ without going to 
the trouble of comparing one account with another. In 
order, for instance, to know all that is written about the 
man that went away sorrowful, because Christ ordered 
him to sell all that he had, it would be necessary to read 
the accounts given of the incident by Matthew, Mark, and 
Luke. In Matthew's account we read that he was a 
young man, in Mark's, that he came to Christ running, 
and in Luke's, that he was a ruler. At pages 179-180 the 
reader will find the substance of the three accounts put 
before him in the very words of Scripture. 

Notwithstanding all the labour and care which I have 
bestowed upon the work for upwards of three years, it is 
not free from defects. No one, I dare say, can see these 
clearer than myself, but they are beyond remedy at present. 

I now send forth the work with an earnest prayer that, 



X. 



PREFACE. 



by the help of the Holy Spirit, it may be the means of 
leading many of my countrymen to know and to under- 
stand more and more of the life and words of Him who 
spake as never man spake, who went about continually 
doing good, and who died the just for the unjust that He 
might bring us to God. 

JOHN M'RURY. 

Manse of Snizort, 
Aprtl, 1893. 



CLAR-INNSIDH 



Taobh- 
duilleig. 

Caib. i. 

Diadhachd, daonnachd, agus dreuchd Iosa Criosd— 

Gineamhuinn E0Ì71 Baistidh. - jy 

Caib. ii. 

Ginea??ihui?in Iosa Criosd — Fàidheadaireachd Elisa- 
bet agus Mhuire mu thimchioll Iosa Criosd — 
Breith Eoin Baistidh- - - - - -20 

Caib. iii. 

Breith losa Criosd — Sgeut an aingil do na buach- 
aillean — Iosa air a thi?nchioll-ghearradh, agus 
air a thaisbea?iadh 's an tea??ipull — Fàidheadair- 
eachd Shi??ieoi?i agus An?ia mu thi??ichioll Iosa — 
Thug na daoine glice aoradh dha. - - - 24 



XIV. 



CLAR-INNSIDH. 



Taobh- 

DUI LLEIGr 

Caib. iv. 

Theich Ioseph agus Muire le Iosa do 'n Eiphit — ■ 
Mharbh Herod na leanabai?i — Thill Ioseph agus 
Muire le Iosa às an Eiphit — Ghabh iad còmh- 
nuidh ann an Nasaret — Iosa 's an teampu/l aig 
dà bh/iadhna dheug a dti aois. - - - 28' 

Caib. v. 

Teagasg, dreuchd, agus caitheamh-beatha Eoin Baist- 
idh — Thug e achmhasan do na Phairisich — ■ 
Bhaist e Iosa ann an Iordan — Bhuair an 
diabhul losa. - - - - - - - 

Caib. vi. 

Eianuis Eoin Baistidh mu thimchioll Iosa — Gairm 
Andrais, Pheadair, Philip, agus Natanaeil— 
Rinn Iosa fion den uisge. - 35 

Caib. vii. 

Iosa aig feill na càisge— Ghlan e an teampull luchd- 
reic is ceannachd — Còmhradh ri Nicodemus— 
Teisteas Eoin air losa—Chuir Herod Eoin ann 
am prìosan. - ' -' 39 

Cajb. viii. 

An còmhradh ri bean Shamaria — Chaidh Iosa do 
Ghalile, agus shlànuich e mac an uachdarain a 
bha tinn ann an Capernaum. - - - -44- 



CLAR-INNSIDH. 



XV. 



Taobh- 
luilleig. 

Caib. ix. 

Leighis Losa air latha na sàbaid an duine a bha ochd 
bliadhna deug ar fhichead ann an euslaint — Rinn 
na h-Ludhaich connsachadh ris. 48 

Caib. x. 

Thòisich Iosa air searmonachadh — Chuir iad cìd ris 
ann an Nasaret — Chaidh e do Chapernaum — 
Ghairm e ceathrar dheisciobul — Theagaisg e an 
sluagh à bàta Pheadair — Ghlac iad gu 'mìorbh- 
uileach mòran èisg. - - - - -52 

Caib. xi. 

Leighis e aon anns an robh deamhan, agus mòran de 
7nhuinntir a bha euslan — Moch 's d mhaduinn 
chaidh e dh! àite fàsail a dheanamh ùrnuigh — 
Leighis e neach air an robh an luibhre, agus neach 
air an robh a phairilis. - - - - - 56 

Caib. xii. 

Ghairm e Mata àite-togail na cìse — Rinn Mata 
cuirm mhòr dha — Ghabh e leithsgeul a dheisciobul 
nach robh iad d trasgadh, agus a chionn gu'n 
do spìon iad na diasan arbhair air latha na 
sàbaid — Leighis e an duine aig an robh a lamh 
air seargadh. - - - - -60 



Caib. xi 11. 

Thagh e dà fhear deug de 'u do ghairm e Abstoil — 
An t-searmon air d bheinn. 



64 



XVI. 



CLA R-INNSIDH. 



Taobh- 
duilleig 

Caib. XIV. 

Leighis Criosd seirbhiseach ceannard-ceud — Thog e 
mac na ba?ttraich ann an Nain dn bhàs — 
Dhearbh e do theachdairean Eoin leis na mìorbh- 
uilean a rinn e gu 'm b' e fhèin Criosd — Nochd e 
do 'n t-sluagh ciod i a bharail mu Eoin. - - 75 
Caib. xv. 

Criosd agus d 1 bhean a bha 'na peacach ann an taigh 
Shimoin an Phairisich — Fhritheil mnatha?i dha le 
am maom — Shlànuich e '/z duine dall agus balbh 
anns an robh deamhan — Chuir e an aghaidh 
casaid bhreige nam Phairiseach — Nochd e cò iad 
a chàirdean. ------- 

Caib. xvi. 

Cosamhlachd an t-sìoladair — a' chogail — an t-sìl 
mhustaird — na taois-ghoirt — an ionmhais fhal- 
aichte — agus na neamhnuid. - 83 
Caib. xvii. 

Chiùifiich losa fairge Ghalile — Thilg e mach an 
Legion dheamhan — Chaidh na deamhain do na 
mucan — Leighis e a! bhean air an robh dòrtadh 
fala — Thog e nighean lairuis na mairbh.- - 8c) 

Caib. xviii. 

Chuir Losa an dà fhear dheug a mach dithis agus 
dithis — Thug e cumhachd dhaibh 7nìorbhuilea?i a 
dheanamh — DH àithn e dhaibh an soisgeul a 
shearmonachadh — DK innis e dhaibh gu fuath- 
aicheadh an saoghal iad — Chuir Lìerod Eoin 
Baistidh gu bàs. ------ pS 



CLAR-INNSIDH. 



xvii. 



Taobh- 
duilleig. 

Caib. XIX. 

Barail Heroid air Iosa — Thill na h-abstoi/, agus dti 
ìnnis iad do Iosa gach ni a rinn agus a theagaisg 
iad — Mìorbhuil nan còig aran agus an dà èisg — 
Dti imich Iosa air d mhuir. - ioo 

Caib. xx. 

Chronuich Iosa an sluagh a bha 'ga leantuinn a 
chionngu 'n d' ith iad de na builionnan — Dti innis 
e gu 'm b' e fhèin aran na beatha — Bha mòran 
de ' dheisciobuil a' gearan gu robh d chainnt 
cruaidh — Theagaisg e ?iach e an ni a thèid a 
steach anns d bheul a shalaicheas an duine, ach 
an ni a thig a mach as. 104 

Caib. xxi. 

Shlànuich losa nighean mnà de mhuinntir Chan- 
aain — leighis e an duine a bha bodhar — Shàsuich 
e seachd mìle fear le seachd arain — Dhiùlt e comh- 
arradh a thoirt do na Fhairisich — Chuir e 
dheisciobuil na?n faireachadh a?i aghaidh nam 
Phairiseach — Thug e fradharc do dhuine dall- — 
Dti innis e gu ?-obh aige ris d bhàs fhula?ig. - 110 

Caib. xxii. 

losa air beinn d chruth-atharrachaidh — Thilge ??iach 
a?i spiorad balbh agus bodhar — Dll ìoc e airgiod 
na cìse — Thug e aithne d' a dheisciobuil a bhith 
iriosal, neo-lochdach, agus oilbheu??i a sheachnadh. 117 



xviii. 



CLAR-WNSIDH. 



Taobh- 
duilleig- 

Caib. XXIII. 

Labhair Iosa mu thimchioll mathanais — Cosamh- 
lachd an rìgh aig an robh fiachan air a sheirbhis- 
each — losa aig fèill ndm pàillinin — Barailean an 
t-sluaigh air Iosa — Thug na Phairisich agus na 
h-àrd-shagairt oidhirp air a ghlacadh. - - 123 

Caib. xxiv. 

A' bhean a ghlacadh ann an adhaltrannas — DH 
innis Iosa gu \m b' e fhèin solus an t-saoghail — 
Fhreagair e na h-Iudhaich a bha 'deanamh uaill 
à Abraham. - - - - - - IJO' 

Caib. xxv. 

Thug Iosa fradharc do 'n duine a rugadh dall — Rinn 
na Phairiskh connsachadh ris au duine so, agus 
thilg iad a mach e — Theagaisg losa gur efhèin 
dorus nan caorach, agus am buachaille math. - ijò' 

Caib. xxvi. 

Chuir losa mach deich agus trì fichead deisciobul a 
shearmonachadh — Cosamhlachd an t-Samaritan- 
aich mhath — Chronuich e Marta — Theagaisg e 
d' a dheiscobuil mar bu choir dhaibh itrnuigh a 
dheana?nh. - - - - - - - 14 1 

Caib. xxvii. 

Thug Iosa fradharc do dhithis dhàll — Shlànuich e 'n 
duine balbh anns an robh an deamhan — Chron- 
uich e na sgrìobhaichean agus na Phairisich. - 146 



CLAR-INNSIDH . 



Taobh- 

duilleig.- 

Caib. XXVIII. 

Dti àithrì Iosa cPa dheisciobuil cealgaireachd a sheach- 
nadh, agus gun eagal a bhith orra roimh dhaoine 
— Iad a sheachnadh sannt agus ro-chiiram — Iad 
a bhith dìleas 'n a sheirbhis. - - - 15° 

Caib. xxix. 

Beachd Iosa air an sgrios a thàinig air na Galileaich, 
agus air muinntir eile — Cosamhlachd na craoibh- 
fhìge gun toradh — Shlànuich e bean aig an robh 
spiorad anmhuinneachd—Dhearbh e do na h- 
ludhaich, leis na h-oibre a rinn e, gur e fhèin 
Criosd. ------- 156 

Caib. xxx. 

leighis Iosa an neach air an robh am meud-bhronn — 
Mhol e irioslachd, agus a bhith fialaidh ris na 
bochdan — Cosamhlachd na suipeireach mòire — 
Feumar gach ni a thrèigsinn air a sgàth-san. - 160 
Caib. xxxi. 

Cosamhlachd na caorach caillte — d bhuinn airgid — 
a mhic stròdhail — an stiùbhaird eucoraich — 
Chronuich Iosa cealgnam Phairiseach — Cosamh- 
lachd an duine shaoibhir agus lasaruis. - - 16^ 
Caib. xxxii, 

Thog Iosa lasarus na mairbh — Chreid mòran de 
na h-Iudhaich ann — Chum na h-àrd-shagairt 
agus na Phairisich comhairle na aghaidh — Rinn 
Caiaphas fàidheadaireachd ni a thimchioll — 
leighis e an deichnear dhaoine a bha ' nan lobh- 
air — labhair e mu rìoghachd Dhè agus mu 
theachd Mhic an duine. - - 170 



XX. 



CLAR-INNSIDH. 



Taobh- 

DUILLEIG^ 

Caib. XXXIII. 
Am breitheamh encorach agus a bhantrach bhochd — 
Am Phairiseach agus an cìs-mhaor — Labhair 
Iosa mu thwichioll litir-dhealachaidh — Bheann- 
aich e à' chlann bheag — Dti innis e do dhuine 
saoibhir 7nar a gheibheadh e ti bheatha mhair- 
"annach — Cosamhlachd an luchd-oibre anns a 
ghàradh-ftiìona. - - - - - ij? 

Caib. xxxiv. 
Dti innis Iosa do na h-abstoil mu a bhàs agus mu 
'aiseirigh — Cha tuge do mhic Shebede an ni a bha 
iad ag iarraidh — Thug efradharc do Bhartimeus 
an dall — Mu Shacheus an cìs-mhaor — Cosamh- 
lachd na?n punnd — Dti ung Muire casan Iosa. - i8j 

Caib. xxxv. 

Mharcaich Iosa gu Ierusalem air asail — Mhollaich 
e a?t cra?m-fìge — Dti fhuadaich e mach ds an 
teampull an dream a bha 'reic agus a? ceannach — 
Dti earalaich e a dheisciobuil iad a bhith seas- 
mhach 7 s a' chreideamh—Chuir e na sagairt 'nan 
tosd-. — Cosamhlachd an dithis mhac, agus tuath 
an fhìonlios. - - - - - - - i8c? 

Caib. XXXVI. 
Cosamhlachd bainis mhic an Righ — Mu bhith 'toirt 
cìs do Cheasar — Barail mhearachdach nan Sad- 
usach mu thimchioll aiseirigh nam marbh — Dti 
fheòraich Iosa de na Phairisich ciod a bharail 
a bti aca air Criosd. ----- i<p6> 



CLAR-INNSIDH. 



XXI. 



Taobh- 
duilleig. 

Caib. XXXVII. 
Bagraidhean uamhasach an aghaidh nan sgrìobhaich- 

ean agus nam Phairiseach. - 200 
Caib. xxxviii. 
Iosa fa chomhair àite-coimhead an ionmhais — Bha 
Greugaich ag iarraidh fhaicinn — Dti innis e a 
ghne bàis a gheibheadh e, agus nach d' thàinig 
e a dlììteadh an t-saoghai/, ach a shaoradh an 
t-saoghail. - - - - - - 204 

Caib. xxxix. 
Dti innis Iosa mu sgrios Ierusalem — Mu àmhghair 
nan làithean itd — Mu na comharran a bhiodh air 
nèamh agus air an talamh — Agus ?nu ath- 
theachd fhèin. - - - - - 207 

Caib. xl. 

'Cosa?nhlachd ?ian deich bigheau, agus nan tàlannan — 

Cunntas mu 'n bhreithea?ias dheirean?iach - 212 

Caib. xli. 

Ghabh na h-uachdarain co??ihairle chum 'losa 'gh/ac- 
adh — Reic Iudas e ris ?ia h-àrd-shagairt — Dti ith 
e a chàisg ??iai//e ri : 'dheisciobui/ — Nigh e an 
casan, agus dti àittin e dhaibh a bhith iriosa/ agus 
seirceii. - - - - - - -216 

Caib. xlii. 

Dti innis Iosa do Eoin git robh Iudas Iscariot gus a 
bhrath — Dti òrduich e an t-suipeir ?iao??ih — Dti 
innis e do Pheadar gu àicheadh e trì uairean e 
— Thug e comhfhurtachd d' a dheisciobui/, agus 
gheaU e an Spiorad Naomh a chur do '?i ionnsuidh. 220 



XXII. 



CLAR-INNS1I>H. 



Taobh- 
duilj-eig. 

Caib. xliii. 

Le cosamhlachd an fhìonain nochd Iosa an t-aonadh 
a tha eadar e fhèin agus a shluagh — Dti innis e 
gu 'n tigeadh iomadh trioblaid agus deuchainn air 
a dheisciobuil, ach gu faigheadh iad sìth ann fhein 
— Rinn e àrnuigh ris an Athair ds leith a dheis- 
ciobul, agus às leith nan uile a chreideadh ann 
troimh am facal-san. - - 226 

Caib. xliv. 

losa ann an gàradh Ghetsemane — Bhrath Iudas e — 
Thuit na maoir air an talamh — Ghearr Peadair 
a chluas bhar Mhalcuis — Ghlac na maoir losa, 
agus thug iad gu Annas agus Caiaphas e — Dti 
àicheidh Peadair Iosa — Dtiit na h-àrd-shagairt 
agus na seanairean Iosa — Chroch Iudas e fhèin. 2J4 

CAIB. XLV. 

Thugadh losa an làthair Philait — Chitir na h-àrd- 
shagairt mòran de nithean ds a leith — -Chuir 
Pilat gu Ilerod e — Bha Pilat toileach a leigeadh 
ds — Dti iarr an sluagh Iosa 'cheusadh agus 
Barabas a leigeadh às dhaibh — An dèigh dha 
Iosa 'sgiursadh, thug Pilat thairis e gu bhith air 
a cheusadh—Cheus na saighdearan Iosa. - - 24.1 

Caib. xlvi. 

Thug iadsan a bha 'do/ seachad toibheum do Iosa 
air a' chrann-cheusaidh — Dti innis e do 'n ghad- 
aiche gu 'm biodh e maille ris ann am Parras — 



CLAR-INNSIDH. 



xxiiL 



Taobh- 
duilleig. 

Bha dorchadas air a?i talamh — An itair a thug 
Iosa snas a spiorad reitbadh brat-roinh an team- 
pui/I, agus chriothnaich an tala??ih — Lotadh a 
thaobh le sleagh — DK àdhlaic Ioseph o Arimatea 
agus Nicademus e. - - - - - - 24.8 

Caib. xlvii. 

Chuireadh faire agus seula air an uaigh — Dtt èirich 
Iosa gu moch 's a 1 mhaduin?i air a' cheud latha 
dhe '?t t-seachdui?i — Nochdadh e do Mhuire Mag- 
dalen. agus ?nar a?i ceudna do ?ia m?iatha?i eile 
a chaidh a dtt ionnsuidh ?ia h-uaighe — Air an 
latha si?i fhein ?wchdadh e do dhithis a bha 'dol 
gu Emaits, agus do dheich?iear de ?ia h-abstoil 
— An ceann ochd làithea?i ?iochdadh e do '/z aon 
abstol deug. ------- 25J 

Caib. A'Ll'III. 

Dh' fhoillsich Iosa e fhèin a rithist aig muir 
Thiberiais — Ghabh e biadh ?naille riutha — Thug 
e àithne do Pheadair 'uain agus a chaoraich a 
bheathachadh — Dti fhoillsicheadh e do y n aon 
abstol deug air d bheinn ann an Galile — Thug e 
àithne dhaibh an soisgeul a shear??io?iachadh do 
gach uile chinneach — Shuidhich e sàcra??iaid d 
Bhaistidh — Gheall e dhaibh tiodhlac a?i Spiorad 
Naoimh — A?i uair a bha e 'ga??i beannachadh 
ihogadh suas e agus iadsan 'ga fhaicinn — Co- 
dhùnadh. - - - -260 




EACH DRAI DH 



Beatha Chriosd 



ANN AM 



BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



Caib. i. 

Diadhachd, daonnachd, agus dreuchd losa Criosd — 
Gineamhuinn Eoin Baistidh. 



JvNNS an toiseach bha am Facal, agus bha am Facal 
maille ri Dia, agus b'e am Facal Dia. Bha e so air tùs 
maille ri Dia. Rinneadh na h-uile nithean leis ; agus as 
eugmhais cha d'rinneadh aon ni a rinneadh. Annsan 
bha beatha, agus b'i a' bheatha solus dhaoine. Agus tha 'n 
solus a' soillseachadh anns an dorchadas, agus cha do 
ghabh an dorchadas e. Chuireadh duine o Dhia, do'm 
b' ainm Eoin. Thàinig esan mar fhianuis, a chum fianuis 
a thoirt mu 'n t-solus, a chum gu 'n creideadh na h-uile 
tridsan. Cha b' esan an solus, ach thàinig e chum gu 'n tug- 
adh e fianuis mu 'n t-solus. B' e so an solus fìor a tha 'soill- 




A 



i8 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



seachadh gach uile dhuine 'tha 'tighinn a chum an t-saogh- 
ail. Bha e anns an t-saoghal, agus rinneadh an saoghal 
leis, agus cha d'aithnich an saoghal e. Thàinig e dh'ionn- 
suidh a dhùthcha fhèin, agus cha do ghabh a mhuinntir 
f hèin ris. Ach a mheud 's a ghabh ris, thug e dhaibh 
cumhachd a bhith'nan cloinn do Dhia, eadhon dhaibhsan 
a tha 'creidsinn 'na ainm: a bha air an gineamhuinn, cha'n 
ann o fhuil, no o thoil na feòla, no o thoil duine, ach o 
Dhia. Agus rinneadh am Facal 'na fheòil, àgus ghabh e 
còmhnuidh 'n ar measg-ne, (agus chunnaic sinn a ghlòir, 
mar ghlòir aoin-ghin Mhic an Athar,) làn gràis agus fìrinn. 
Thug Eoin fianuis uime, agus ghlaodh e, ag ràdh, Is e so 
an tì mu'n do labhair mi, An tì a tha 'tighinn a'm' dhèigh, 
tha toiseach aig orm ; oir bha e romham. Oir às a lànachd- 
san fhuair sinne uile, agus gràs air son gràis. Oir thugadh 
an lagh le Maois, ach thàinig an gràs agus an fhìrinn le 
Iosa Criosd. Cha'n fhaca neach sam bith Dia riamh ; an 
t-aon-ghin Mhic, a th'ann an uchd an Athar, is esan a 
dh' fhoillsich e. 

Do bhrìgh gu'n do ghabh mòran os làimh eachdraidh a 
sgrìobhadh ann an òrdugh air na nithean sin a tha air an 
coimhlionadh 'n ar measg-ne, a rèir mar a dh' aithris na 
daoine sin dhuinne iad, a chunnaic iad o thùs le 'n sùilean, 
agus a bha 'nan luchd-frithealaidh an fhacail, chunnacas 
iomchuidh dhomhsa mar an ceudna, a Theophiluis ro 
òirdheirc, air faotainn dearbh fhios nan uile nithean 
dhomh o'n fhìor thoiseach, sgrìobhadh ad' ionnsuidh-sa 
ann an òrdugh ; a chum gu 'm biodh fìos agad air cinn- 
teachd nan nithean anns an deachaidh do theagasg. 

Bha ann an làithean Heroid, rìgh Iudea, sagart àraidh 
do m b' ainm Sacharias, de sheal Abia : agus bha a bhean 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



de nigheanan Aaroin, agus b'e 'h-ainm Elisabet. Agus 
bha iad le chèile ionraic am fianuis Dhè, ag imeachd ann 
an uile àitheantan agus òrduighean an Tighearna, gu neo- 
lochdach. Agus cha robh duine cloinne aca, do bhrìgh 
gu robh Elisabet neo-thorrach, agus bha iad le chèile aos- 
mhor. 

Agus thachair, am feadh a bha esan a' frithealadh mar 
shagart an làthair Dhè ann an òrdugh a sheala, a rèir 
gnàth na sagartachd, b'e a chrannchur tùis a losgadh, air 
dha dol a steach do theampull an Tighearna. Agus bha 
coimhthional an t-sluaigh uile a' deanamh ùrnuigh a 
muigh, ri àm na tùise. Agus dh'fhoillsicheadh dha aingeal 
an Tighearna 'n a sheasamh air taobh deas altarach na 
tùise. Agus an uair a chunnaic Sacharias e, bha e fo 
thrioblaid, agus thuit eagal air. Ach thuirt an t-aingeal 
ris, Na gabh eagal, a Shachariais ; oir fhuair d' ùrnuigh 
èisdeachd, agus beiridh do bhean Elisabet mac dhut, agus 
bheir thu Eoin mar ainm air. Agus bithidh aoibhneas 
agus subhachas ort ; agus ni mòran gàirdeachas ri 'bhreith. 
Oir bithidh e mòr an làthair an Tighearna, agus cha 'n òl 
e fìon no deoch làidir ; agns bithidh e air a lìonadh leis 
an Spiorad Naomh, eadhon o bhroinn a mhàthar. Agus 
tillidh e mòran de chloinn Israeil a chum an Tighearna 
an Dè. Agus thèid e roimhesan ann an Spiorad agus 
ann an cumhachd Eliais, a thionndadh cridhe nan aith- 
richean a chum na cloinne, agus nan eas-umhal gu gliocas 
nam fìrean, a dh'ullachadh pobuill deas do 'n Tighearna. 
Agus thuirt Sacharias ris an aingeal, Cionnus a bhios 
fios so agam ? Oir is seann duine mise, agus tha mo 
bhean aosmhor. Agus fhreagair an t-aingeal agus thuirt 
e ris, Is mise Gabriel a sheasas an làthair Dhè ; agus 



20 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



chuireadh mi a labhairt riutsa, agus a dh' innseadh na 
naigheachd mhath so dhut. Agus feuch, bithidh tu balbh 
agus gun chomas labhairt, gus an latha anns an tig na 
nithean so gu crìch, a chionn nach do chreid thu mo bhriath- 
ran-sa, a bhitheas air an coimhlionadh 'n an àm fhèin. 
Agus bha am pobull a' feitheamh ri Sacharias, agus b' ion- 
gantach leotha a' mhaille a rinn e anns an teampull. Agus 
an uair a thàinig e mach, cha b'urrainn e labhairt riutha; 
agus thuig iad gu fac e sealladh anns an teampull: 
oir bha e 'smèideadh orra, agus dh'fhan e 'na thosd. 
Agus thachair, an uair a choimhlionadh làithean a fhrith- 
ealaidh, gu'n deachaidh ed'a thaigh fhèin. 

Agus an dèigh nan làithean sin dh' fhàs a bhean Elisa- 
bet torrach ; agus dh'fholaich i j-fhèin rè chòig mìosan, 
ag ràdh, Is ann mar so a rinn an Tighearna dhomh anns 
na làithean air an d' arnhairc e orm, a thogail dhiom mo 
mhaslaidh ann am measg dhaoine. 



Caib. ii. 

Giiieamhuiun Iosa Criosd—Fàidheadaireachd Elisabet 
agus Mhuire mu thimchioll Iosa Criosd — Breith 
Eoiu Baistidh. 

A nis anns an t-siathadh mìos, chuireadh an t-aingeal 
Gabriel o Dhia, gu baile de Ghalile, do 'm b' ainm Nasaret, 
a dh' ionnsuidh òigh a bha fo cheangal pòsaidh aig fear 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



do 'm b' ainm Ioseph, de thaigh Dhaibhidh : agus b' e 
ainm na h-òighe Muire. Agus air dol a steach do 'n aing- 
eal d'a h-ionnsuidh, thuirt e, Fàilte dhut, o thusa 
d' an do nochdadh mòr dheadh-ghean, tha'n Tighearna 
maille riut : is beannaichte thu ann am measg bhan. Agus 
an uair a chunnaic i e, bha i fo thrioblaid inntinn air son a 
chainnte, agus a' reusonachadh ciod a' ghnè altacha- 
beatha dh' fhaodadh a bhith an so. Agus thuirt an 
t-aingeal rithe, Na biodh eagal ort, a Mhuire; oir fhuair 
thu deadh-ghean o Dhia. Agus, feuch, gabhaidh tu a' d' 
bhroinn, agus beiridh tu mac, agus bheir thu Iosa mar 
ainm 'air. Bidh e mòr, agus goirear Mac an Ti a's ro- 
àirde dheth; agus bheir an Tighearna Dia dha righ- 
chathair 'athar Daibhidh : agus righichidh e thairis 
air taigh Iacoib gu bràth, agus cha bhi crìoch air a rìogh- 
achd. Agus thuirt Muire ris an aingeal, Cionnus a 
bhitheas so, do bhrìgh nach 'eil aithne agamsa air duine ? 
Agus fhreagair an t-aingeal agus thuirt e rithe, Thig 
an Spiorad Naomh ort, agus cuiridh cumhachd an Ti a's 
àirde sgàil ort : uime sin an ni naomh sin a bheirear leat, 
goirear Mac Dhè dheth. Agus, feuch, do bhana-charaid 
Elisabet, tha ise f hèin torrach air mac 'n a sean aois ; 
agus is e so an siathadh mios dhise de 'n goirteadh bean- 
neo-thorrach ; oir cha 'n 'eil ni sam bith do-dheanta do 
Dhia. Agus thuirt Muire, Feuch, ban-oglach an Tigh- 
earna: biodh e dhomhsa a rèir d' fhacail. Agus dh'fhalbh 
an t-aingeal uaipe. 

Agus air èirigh do Mhuire 's na làithean sin, chaidh i le 
cabhaig do dhùthaich nam beann, gu baile de Iuda, agus 
chaidh i steach do thaigh Shachariais, agus chuir i fàilte 
aìr Elisabet. Agus thachair, an uair a chuala Elisabet 



22 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



beannachadh Mhuire, ga 'n do leum an naoidhean 'na 
broinn ; agus lionadh Elisabet leis an Spiorad Naomh ;. 
agus ghlaodh i mach le guth àrd, agus thubhairt i, Js 
beannaichte thu am measg bhan, agus is beannaichte tor- 
adh do bhronn. Agus cionnus a dh' èirich so dhomhsa, 
gu'n tigeadh màthair mo Thighearna a' m' ionnsuidh? 
Oir feuch, cho luath 's a thàinig fuairn do bheannachaidh 
a' m' chluasan, bhriosg an naoidhean le aoibhneas ann am 
bhroinn. Agus is beannaichte ise a chreid : oir coimh- 
lionar na nithean a labhradh rithe leis an Tighearna. 
Agus thuirt Muire, Tha m' anam ag àrd-mholadh an 
Tighearna, agus tha mo spiorad a' deanamh gàirdeachais 
ann an Dia mo Shlànuighear : do bhrìgh gu 'n d' amhairc 
e air staid iosail a bhan-oglaich ; oir feuch, o so suas goir- 
idh gach linn beanuaichte dhiom ; do bhrigh gu'n d'rinn 
an Ti a tha cumhachdach nithean mòra dhomh : agus is 
naomh 'ainm. Agus tha a .thròcair-san o linn gu linn 
do 'n dream do 'n eagal e. Nochd e neart le 'ghàirdean ; 
sgap e na h-uaibhrich ann an smuaintean an cridhe fhèin. 
Thug e nuas na daoine cumhachdach o'n caithrichean 
rìoghail, agus dh' àrdaich e iadsan a bha iosal. Lion e 'n 
dream a bha acrach le nithean matha ; agus chuir e uaithe 
na daoine saoibhir falamh. Rinn e còmhnadh ri Israel 
'òglach fhèin, ann an cuimhneachadh a thròcair, (mar a 
labhair e ri 'r n-aithrichean,) do Abraham agus d'a shliochd 
gu bràth. 

Agus dh' fhan Muire maille rithe mu thimchioll trì 
mìosan, agus thill i d'a taigh fhèin. 

A nis thàinig làn-inbhe Elisaber, gu 'm biodh i air a 
h-asaid; agus rug i mac. Agus chual' a coimhearsnaich 
agus a càirdean mar a nochd an Tighearna mòr-thròcair 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



23 



dhi : agus rinn iad gàirdeachas maille ritbe. Agus thach- 
air air an ochdamh latha, gu 'n d' thàinig iad a thimchioll- 
ghearradh an naoidhein: agusbhaiad gu Sacharias aghairm 
dheth, a rèir ainm 'athar. Agus fhreagair a mhàthair, agus 
thuirt i, Ni h eadh ; ach goirear Eoin dheth. Agus 
thuirt iad rithe, Cha 'n 'eil aon neach de d' chàirdean 
de 'n gairmear an t-ainm so. Agus smèid iad air 'athair, 
ciod an t-ainm a b' àill leis a thoirt air. Agus dh' iarr e 
clàr-sgrìobhaidh, agus sgrìobh e, ag ràdh, Is e Eoin is 
ainm dha. Agus ghabh iad iongantas. Agus ghrad 
dh' fhosgladh a bheul, agus dh' fhuasgladh a theangadh, 
agus labhair e, a' moladh Dhè. Agus thàinig eagal air an 
coimhearsnaich uile : agus dh' aithriseadh na nithean sin 
gu lèir air feadh dìithaich àrd Iudea uile. Agus iadsan 
uile a chuala na nithean sin, thaisg iad 'nan cridhe iad,ag 
ràdh, Ciod a ghnè leinibh a bhitheas an so ? Agus bha 
làmh an Tighearna maille ris. 

Agus bha Sacharias 'athair air a lìonadh leis an Spiorad 
Naomh, agus rinn e fàidheadaireachd, ag ràdh, Gu ma 
beannaichte an Tighearna, Dia Israeil, air son gu'n d'fhios- 
raich e, agus gu 'n d'thug e saorsa d' a phobull, agus gu 'n 
do thog e suas dhuinne adharc slàinte, ann an taigh 
Dhaibhidh 'òglach fhèin (a rèir mar a labhair e le beul 
'fhàidhean naomha fhèin, a bha ann o thoiseach an 
t-saoghail), a thoirt saorsa dhuinn o ar nàimhdean, agus o 
làimh na muinntir sin uile le'm fuathach sinn : a choimh- 
lionadh na tròcair a gheall e d'ar n-aithnchean, agus a 
chuimhneachadh a choimhcheangail naoimh fhèin : na 
mionnan a mhionnaich e do ar n-athair Abraham, gu'n tug- 
adh e dhuinn, air dhuinn a bhith air ar saoradh o làimh 
ar nàimhdean, gu'n deanamaid seirbhis dha as eugmhais 



24 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

eagail, ann an naomhachd agus ann am fìreantachd 'na 
làthair f hèin, uile làithean ar beatha. Agus thusa, a leinibh, 
goirear dhiot fàidh an Ti a's àirde : oir thèid thu roimh 
aghaidh an Tighearna, a dh' ullachadh a shlighe ; a thoirt 
eòlas na slàinte d'a phobull, ann am mathanas am peac- 
aidhean, troimh thròcair ro mhòr ar Dè-ne, leis an d' fhios- 
raich an ùr-mhaduinn o'n ionad a's àirde sinn, a thoirt 
soluis dhaibhsan a tha 'nan suidhe ann an sgàil a' bhàis, 
a threòrachadh ar casan air slighe na sìthe. 

Agus dh' f hàs an leanabh, agus neartaicheadh ann an 
spiorad e, agus bha e anns an f hàsach gu latha 'fhoillseach- 
aidh do Israel. 



Caib. iii. 

Breith Iosa Criosd — Sgeul an aingil do na hiachaillean — 
Iosa air a thimchioll-ghearradh, agus air a thaisbean- 
adh 's an teampull — Fàidheadaireachd Shinieoin agus 
Anna mu thimchioll Iosa — Thug na daoine glice 
aoradh dha. 

A nis mar so bha breith Iosa Criosd ; oir an dèigh do 
cheangal-posaidh a bhith air a dheanamh eadar a màthair 
Muire agus Ioseph, roimh dhaibh tighinn cuideachd, f huar- 
adh torrach i o'n Spiorad Naomh. Ach air bhith do 
Ioseph a fear 'na dhuine cothromach, agus gun toil aige 
ball-sampuill a dheanamh dhi, bu mhiann leis a cur uaithe 



ANN AM BRIATHRAN A BHIOBUILL. 



25 



os ìosal. Ach an uair a smaoinich e air na nithean so, feuch, 
rìh' fhoillsich aingeal an Tighearna e fhèin dha ann am 
bruadar, ag ràdh, Toseph, a mhic Dhaibhidh, na biodh 
eagal ort do bhean Muire a ghabhail a' d' ionnsuidh : oir 
an ni a tha air a ghineamhuinn innte, is ann o 'n Spiorad 
Naomh e. Agus beiridh i mac, agus bheir thu Iosa mar 
ainm air ; oir saoraidh e a shluagh fhèin o 'm peacaidhean. 
Agus rinneadh so uile a chum gu 'n coimhliontadh an ni 
a thuirt an Tighearna leis an fhàidh, ag ràdh, Feuch, 
bithidh maighdean torrach, agus beiridh i mac, agus 
bheir iad Emanuel mar ainm air; is ionnan sin riràdh, air 
eadar-theangachadh, Dia maille ruinn. Agus an uair a 
dhùisg Ioseph às a chadal, rinn e mar a dh' iarr aingeal an 
Tighearna air, agus ghabh e d' a ionnsuidh a bhean; agus 
cha d'aithnich e i gus an d' rug i a ceud-ghin mhic: agus 
thug e Iosa mar ainm air. 

Agus thachair anns na làithean sin, gu 'n deachaidh òrd- 
ugh a mach o Cheasar Augustus, an domhan uile a mheas. 
Agus rinneadh a' cheud mheas so an uair a bha Cirenius 
'n a uachdaran air Siria. Agus chaidh iad uile a chum a 
bhith air am meas, gach aon fa leth d' a bhaile fhèin. 
Agus chaidh Ioseph mar an ceudna suas o Ghalile, à baile 
Nasaret, do Iudea, gu baile Dhaibhidh, de 'n gairmear 
Betlehem, do bhrìgh gu robh e de thaigh agus de shliochd 
Dhaibhidh ; a chum gu'm biodh e air a mheas maille ri 
Muire, a bha fo cheangal pòsaidh dha, agus i mòr-thorrach. 
Agus thachair, am feadh a bha iad an sin, gu 'n do choimh- 
lionadh làithean a h-inbhe, a chum i bhith air a h-asaid. 
Agus rug i a ceud-ghin mhic; agus phaisg i e ann am brat- 
spèilidh, agus chuir i 'n a laidhe ann am prasaich e, do 
bhrìgh nach robh àite aca 's an taigh-òsda. 



26 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Agus bha anns an dùthaich sin buachaillean a' fantuinn 
a muigh, agus a' deanamh faire oidhche air an treud. 
Agus, feuch, sheas aingeal an Tighearna dlùth dhaibh,agus 
dhealraich glòir an Tighearna mu 'n timchioll : agus ghabh 
iad eagal mòr. Agus thuirt an t-aingeal riutha, Na biodh 
eagal oirbh: oir feuch, tha mi ag innseadh dhuibh deadh 
sgeul a' mhòr-aoibhneis, a bhitheas do 'n uile shluagh : 
oir rugadh dhuibh an diugh Slànuighear, ann am baile 
Dhaibhidh, neach a's e Criosd an Tighearna. Agus 
bidh so 'n a chomharradh dhuibh; Gheibh sibh an 
naoidhean paisgte ann am brat-spèilidh, 'n a laidhe ann 
am prasaich. Agus gun dàil bha maille ris an aingeaì 
cuideachd mhòr a dh' armailt nèimh, a' moladh Dhè, agus 
ag ràdh, Glòir do Dhia anns na h-àrdaibh, agus air 
talamh sìth, deadh-ghean do dhaoine. 

Agus thachair, an uair a dh' fhalbh na h-ainglean uatha 
do nèamh, gu 'n dubhairt na buachaillean ri 'chèile, 
Rachamaid a nis eadhon do Bhetlehem, agus faic- 
eamaid an ni so a th' air tachairt a dh' fhoillsich 
an Tighearna dhuinne. Agus thàinig iad gu grad, 
agus f huair iad Muire agus Ioseph, agus an leanabh 'na 
laidhe 's a' phrasaich. Agus an uair a chunnaic iad 
sin, dh' aithris iad an ni a dh'innseadh dhaibh mu 
thimchioll an leinibh so. Agus ghabh gach neach a 
chuala so iongantas ris na nithean sin a dh' innseadh 
dhaibh leis na buachaillean. Ach ghlèidh Muire na 
nithean sin uile, a' beachd-smaoineachadh orra *n a 
cridhe. Agus thill na buachaillean, a' toirt glòire agus 
molaidh do Dhia air son nan nithean sin uile a chual' 
agus a chunnaic iad, a rèir mar a labhradh riutha. 

Agus an uair a choimhlionadh ochd làithean a chum an 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



27 



leanabh a thimchioll-ghearradh, thugadh Iosa mar ainm 
air, eadhon an t-ainm a ghairm an t-aingeal dheth mu 'n 
do ghabhadh anns a' bhroinn e. 

Agus an uair a choimhlionadh làithean a glanaidh, a 
rèir lagh Mhaois, thug iad Iosa gu Ierusalem, a chum a 
thaisbeanadh do 'n Tighearna, (mar a tha e sgrìobhra ann 
an lagh an Tighearna, Gach ceud-ghin mhic a dh' 
fhosgias a' bhrù, gairmear naomh do 'n Tighearna e ; ) 
agus a thoirt ìobairt a rèir mar a theirear ann an lagh an 
Tighearna, dà thurtur, no dà chalaman òg. Agus, 
feuch, bha duine ann an Ierusalem do 'm b' ainm 
Simeon ; agus bha 'n duine so ionraic agus diadhaidh, 
agus bha dùil aige ri sòlas Israeil: agus bha 'n Spiorad 
Naomh air. Agus dh' fhoillsicheadh dha leis an Spiorad 
Naomh nach fhaiceadh e bàs, gus am faiceadh e Criosd 
an Tighearna. Agus thainig e anns an Spiorad do 'n 
teampull: agus an uair a thug na pàrantan an leanabh 
Iosa a steach, a chum gu 'n deanadh iad air a shon a rèir 
gnàthachadh an lagha, an sin ghlac esan 'n a uchd e, agus 
bheannaich e Dia, agus thuirt e, A nis, a Thighearna, tha 
thu 'leigeadh do d' sheirbhiseach siubhal ann an sìth, a 
rèir d' f hacail; oir chunnaic mo shùilean do shlàinte, a 
dh' ullaich thu roimh ghnùis nan uile shluagh; solus a 
shoillseachadh nan Cinneach, agus glòir do phobuill 
Israeil. Agus ghabh Ioseph agus a mhàthair iongantas 
mu na nithean a labhradh uime. Agus bheannaich 
Simeon iad, agus thuirt e ri Muire a mhàthair, Feuch, 
chuireadh an leanabh so a chum tuiteam agus aiseirigh 
mhòran ann an Israel; agus 'n a chomharradh an aghaidh 
an labhrar; agus thèid claidheamh troìmh d' anam-sa fhèin 
a chum gu foillsichear smaointean cridheachan mhòran. 



28 



EACHDRAIDH REATHA CHRIOSD 



Agus bha Anna, ban-fhàidh, nighean Phanueil, de thrèibh 
Aseir; (bha i ro aosmhor, agus chaith i seachd bliadhna 
maille ri 'fear o àm dhi a bhith 'na h-òigh, agus bu 
bhantrach i mu thimchioll ceithir bliadhna agus ceithir 
fichead a dh'aois), nach deachaidh o'n teampull, a' dean- 
amh seirbhis do Dhia a latha agus a dh' oidhche le trasgadh 
agus le ùrnuigh. Agus air dhise tighinn a steach 's an 
uair sin f hèin, thug i moladh do 'n Tighearna, agus labh- 
air i m'a thimchioll riuthasan uile aig an robh sùil ri 
saorsa ann an Iernsalem. 



CAIB. IV. 

Theich Ioseph agus Muire le losa do Eiphit — Mharbh 
Herod na leanabain — -Thill Ioseph agus Muire le Iosa 
ds an Eiphit — Ghabh iad comhnuidh ann an Nasaret 
— Iosa 's an teampull aig da bhliadhna dheug a dti 
aois. 

A nis an uair a rugadh Iosa ann am Betlehem Iudea, 
ann an làithean Heroid an rìgh, feuch, thàinig daoine 
glice o 'n àird an ear gu Ierusalem, ag ràdh, C' àit am 
bheil rìgh sin nan Iùdhach a tha air a bhreith ? oir 
chunnaic sinne a reult anns an àird an ear, agus tha sinn 
air tighinn a thoirt aoraidh dha. Agus an uair a chuala 
Herod an rìgh so, bha e fo thrioblaid, agus Ierusalem 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



2 9 



uile maille ris. Agus air cruinneachadh nan àrd-shagart 
uile dha, agus sgrìobhaichean an t-sluaigh, dh' fheòraich 
e dhuibh c'àit an robh Criosd gu bhith air a bhreith. 
Agus thuirt iad ris, Ann am Betlehem Iudea ; oir mar so 
sgriobhadh leis an fhàidh, Agus thusa Bhetlehem an tir 
Iudah, cha tu idir a's lugha ann am measg cheannardan 
Iudah : oir asadsa thig Uachdaran a stiùireas mo shluagh 
Israel. An sin air do Herod na daoine glice 'ghairm os ìosal 
d' a ionnsuidh, gheur-fhiosraich e dhiubh cia 'n t-àm an 
d' fhoillsicheadh an reult. Agus chuir e gu Betlehem iad, 
agus thuirt e, Imichibh, agus iarraibh gu dìchiollach an 
naoidhean; agus an dèigh dhuibh 'f haotainn, innsibh 
dhomhsa e, a chum gu 'n teid mi fhèin, agus gu 'n dean mi 
aoradh dha. Agus an uair a chual iad an righ, dh' imich 
iad j agus, feuch, chaidh an reult achunnaic iad anns an àird 
an ear rompa, gus an d' thàinig i 's gu 'n do stad i os 
cionn an ionaid's an robh an naoidhean. Agus an uair a 
chunnaic iad an reult, rinn iad gàirdeachas le aoibhneas 
rò mhòr. Agus air dhaibh dol a steach do 'n taigh, 
f huair iad an naoidhean maille ri 'mhàthair Muire ; agus 
thuit iad sìos, agus rinn iad aoradh dha; agus air fosgladh 
an ionmhais dhaibh, thug iad dha tiodhlacan, òr, agus 
tùis, agus mirr. Agus air faotainn rabhaidh o Dhia ann 
am bruadar, gun iad a thilleadh a dh' ionnsuidh Heroid, 
chaidh iad do 'n dùthaich fhèin air slighe eile. 

A nis an uair a dh' imich iad air an ais, feuch, nochdadh 
aingeal an Tighearna do Ioseph ann am bruadar ag ràdh, 
Eirich, agus gabh an naoidhean agus a mhàthair, agus 
teich do 'n Eiphit, agus bi an sin gus an labhair mise 
riut: oir iarraidh Herod an naoidhean a chum a sgrios. 
Agus dh' èirich e, agus ghabh e d' a ionnsuidh an naoidhean 



30 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

agus a mhàthair 'san oidhche, agus dh' imich e do 'n 
Eiphit ; agus bha e an sin gu bàs Heroid : a chum gu 'n 
coimhliontadh an ni a labhair an Tighearna leis an fhàidh, 
ag ràdh, A mach as an Eiphit ghoir mi mo Mhac. 

An sin an uair a chunnaic Herod gu 'n d' rinn na 
daoine glice fanaid air, las e le feirg ro mhòir, agus chuir 
e luchd-marbhaidh uaith, agus mharbh e na bha de leanaban 
mhac ann am Betlehem, agus 'na crìochan uile, o aois 
dha bhliadhna agus fodha, a rèir na h-aimsir a dh' 
fhòghluim e gu dìchiollach o na daoine glice. An sin 
chiomhlionadh an ni a labhradh le Ieremias am fàidh, ag 
ràdh, Chualas guth ann an Rama, caoidh agus gul, agus 
bròn ro mhòr, Rachel a' caoineadh a cloinne, agus cha b' 
aill leatha sòlas a gabhail, a chionn nach 'eil iad beò. 

Ach an uair a dh' eug Herod, feuch, nochdidh aingeal 
an Tighearna ann am biuadar do Ioseph 'san Eiphit, ag 
ràdh, Eirich, agus gabh an naoidhean agus a mhàthair, 
agus imich gu talamh Israeil : oir fhuair an dream a 
bha'g iarraidh anam an leinibh bàs. Agus dh' èirich 
esan, agus ghabh e an leanabh agus a mhàthair d' a ionns- 
uidh, agus thàinig e gu talamh Israeil. Ach an uair a 
chual' e gu robh Archelaus 'na righ air Iudea an àite 
Herod 'athair, bha eagal air dol an sin; ach, air dha 
rabhadh fhaotainn o Dhia ann am bruadar, thionndaidh 
e gu crìochan Ghalile, agus thàinig e agus ghabh e comh- 
nuidh ann am baile de 'n goirear Nasaret : a chum gu 'n 
coimhliontadh an ni a labhradh leis na faidhean, Gu 'n 
goirear Nasarach dheth. 

Agus dh' fhàs an leanabh, agus neartaicheadh ann an 
spiorad e, air a lionadh le gliocas: agus bha gràs Dhè air. 

Agus chaidh a phàrantan gach bliadhna gu Ierusalem, 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 31 

aig fèill na càisge. Agus an uair a bha e dà bhliadhna 
dheug a dh' aois, chaidh iad suas gu Ierusalem, a rèir 
gnath na fèille; agus air dhaibh na làithean a choimh- 
lionadh,anuair a thill iadsan, dh' fhanan leanabh Iosa 'nan 
dèigh ann an Ierusalem;agus cha robh fhios aig Ioseph no 
aig a mhàthair air sin ; ach air dhaibh a shaoilsinn gu 
robh e anns a' chuideachd, dh' imich iad astar latha ; agus 
dh' iarr iad e ann am rr easg an càirdean, agus an luchd-eòlais: 
agus an uair nach d' fhuair iad e, thill iad gu Ierusalem, 
'ga iarraidh. Agus thachair an dèigh trì làithean, gu'n 
d' fhuair iad e anns an teampull 'na shuidhe ann am 
meadhon an luchd-teagaisg, araon 'g an èisdeachd, agus a' 
'cur cheisdean orra : agus ghabh na h-uile a chual' e iongantas 
ri' thuigse agus ri'fhreagairtean. Agus an uair a chunnaic 
iad e, ghlac uamhas iad : agus thuirt a mhàthair ris, A mhic, 
c' ar son a rinn thu mar so oirnn? feuch, bha d' athair 
agus mise gu brònach 'ga d' iarraidh. Agus thuirt esan 
riutha, c' ar son a bha sibh 'ga m' iarraidh ? nach robh 
fhios agaibh gu 'm bu chòir dhomhsa 'bhith ann an taigh 
m' Athar? Agus cha do thuig iadsan an ni a labhair e 
riutha. Agus chaidh e sìos maille riutha, agus thàinig e 
gu Nasaret, agus bha e umhal dhaibh : ach ghlèidh a 
mhàthair na briathran so uile 'n a cridhe. Agus thàinig 
Iosa air aghaidh ann an gliocas agus ann am meudachd, 
agus ann an deadh-ghean aig Dia, agus aig daoine. 



3 2 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Caib. v. 

Teagasg, dreuchd, agus caitheamh-beatha Eoin Baistidh 
— Thug e achmhasan do na Pharaisich — Bhaist e 
Iosa ann an Jordan — Bhuair an diabhul Iosa. 

A nis anns a' chòigeadh bliadhna deug a dh' ìmpireachd 
Thiberiuis Cheasair, air bhith do Phontius Pilat 'n a 
uachdaran air Iudea, agus Herod 'n a Thetrarc air Galile, 
agus Philip a bhràthair 'n a Thetrarc air Iturea agus dùth- 
aich Thrachonitis, agus Lisanias 'n a Thetrac air Abilene, 
an uair a bha Annas agus Ciaphas 'nan àrd-shagairt, 
thàinig facal Dhè a chum Eoin mhic Shachariais, anns an 
fhàsach. Agus thàinig e do'n dùthaich uile timchioll 
Iordain, a 'searmonachadh baisteadh an aithreachais 
a chum mathanas pheacaidhean; agus ag ràdh, Gabhaibh 
aithreachas : oir tha rìoghachd nèimh am fagusg. Oir is 
e so an ti ud mu 'n do labhair Esaias am fàidh, ag ràdh, 
Guth an ti a ghlaodhas anns an fhàsach, ulluichibh slighe 
an Tighearna, deanaibh a cheumannan dìreach. Bithidh 
gach gleann air a lìonadh, agus gach beinn agus cnoc air 
an ìsleachadh; agus bithidh na nithean cama air an 
deanamh dìreach, agus na slighean garbha air an dean- 
amh rèidh; agus chi gach uile fheòil slàinte Dhè. 

Agusbha Eoin air eudachadh le fionna chàmhal, agus crios 
leathair aige m' a leasraidh ; agus bu bhiadh dha locuist 
agus mil fhiadhaich. An sin chaidh Ierusalem a mach 
d' a ionnsuidh, agus Iudea uile, agus luchd-àiteachaidh na 
dùthcha timchioll Iordain uile; agus bhaisteadh leis iad 
uile ann an amhainn Iordain,ag aideachadh am peacaidhean. 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



33 



Ach an uair a chunnaic e mòran de na Pbairisich, agus de 
na Sadusaich a' tighinn a chum a bhaistidh-san, thuirt e 
riutha, A shìol nan nathraichea n nimhe, cò thug rabhadh 
dhuibhse teicheadh o' n fheirg a tha ri teachd ? Air an 
aobhar sin thugaibh a mach toradh iomchuidh an aith- 
reachais; agus na smaoinichibh a ràdh annaibh fhèin, Tha 
Abraham 'na athair againn: oir tha mi ag ràdh ribh, gur 
comasach Dia air clann a thogail suas a dh' Abraham de 
na clachan sin. Agus a nis fhèin tha an tuadh air a cur 
ri bun nan craobh : air an aobhar sin, gach craobh nach 
toir a mach toradh math, gearar sìos i, agus tilgear 'san 
teine i. Agus dh' fhiosraich an sluagh dheth, ag radh, 
Ciod uime sin a ni sinne? Agus fhreagair esan agus 
thuirt e riutha, An tì aig am bheil dà chòta roinneadh e ris 
an tì aig nach'eil; agus antìaig am bheil biadh, deanadh e 
mar an ceudna. Agus thàinig mar an ceudna cìs-mhaoir 
gu bhith air am baisteadh, agus thuirt iad ris, A Mhaigh- 
stir, ciod a ni sinne ? Agus thuirt esan riutha, Na dean- 
aibh ni air bith os cionn na dh' òrduicheadh dhuibh. 
Agus dh' fhiosraich saighdearan mar an ceudna dhcth, 
ag ràdh, Agus ciod a ni sinne ? Agus thuirt e riutha, Na 
deanaibh fòirneart air neach sam bith, no casaid bhrèige, 
agus bithibh toilichte le bhur tuarasdah 

Agus air bhith do 'n phobulì a' feitheamh, agus na h-uile 
dhaoine a' reusonachadh 'nan cridheachan fhèin mu 
thimchioll Eoin, am b' e Criosd a bh'ann; fhreagair Eoin, 
ag ràdh riutha uile, Tha mise gu dearbh 'g 'ur baisteadh 
le uisge ; ach tha neach a'tighinn a'm'dhèigh a's 
cumhacbdaiche na mise, neach nach airidh mise air 
cromadh sìos agus barr-iall a bhròg 'fhuasgladb : baistidh 
esan sibh leis an Spiorad Naomh, agus le teine : aig am 

B 



34 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



bheil a' ghuit 'na làimh, agas glanaidh e gu ro-bhuileach 
'urlar-bualaidh, agus cruinnichidh e a chruithneachd d' a 
thaigh-tasgaidh ; ach loisgidh e am moll le teine nach 
fhaodar a mhùchadh. Agus ag earalachadh mòran nithean 
eile shearmonaich e an soisgeul do 'n t-sluagh. 

Thachair anns na laithean sin gu 'n d' thàinig Iosa o 
Nasaret Ghalile gu Iordan a dh' ionnsuidh Eoin, a chum 
gu 'm biodh e air a bhaisteadh leis. Ach bhac Eoin e, ag 
ràdh, Tha feum agamsa 'bhith air mo bhaisteadh leatsa, 
agus am bheil thusa 'tighinn a' m' ionnsuidh-sa ? Agus 
f hreagair Iosa agus thuirt e ris, Leig do 'n chùis a bhith 
mar so a nis : oir mar so is iomchuidh dhuinn gach uile 
fhìreantachd a choimhlionadh. An sin dh' fhuiling e dha. 
Agus an uair a bhaisteadh Iosa, ghrad chaidh e suas às 
an uisge; agus air dha 'bhith ri ùrnuigh, feuch, dh' 
fhosgladh nèamh dha, agus thàinig an Spiorad Naomh a 
nuas air ann an coslas corparra mar chalaman; agus, feuch, 
guth o nèamh, ag ràdh, Is e so mo Mhac gràdhach, anns 
am bheil mo mhòr-thlachd. 

Agus air do Iosa' bhith làn de 'n Spiorad Naomh, thill 
e air ais o lordan, agus threòraicheadh e leis an Spiorad 
do'n fhàsach, agus bha e air a bhuaireadh rè dhà 
fhichead latha leis an diabhul ; agus bha e maille ris na 
fiadh-bheathaichean ; agus cha d' ith e ni sam bith anns 
na làithean sin: agus air dhaibh a bhith air an crìoch- 
nachadh, an sin dh' f hàs e acrach. Agus an uair a thàinig 
am buaireadair d'a ionnsuidh thuirt e ris, Ma 's tu Mac 
Dhè, thoir àithne do na clachan so a bhith 'nan aran. 
Agus f hreagair Iosa e, ag ràdh, Tha e sgrìobhte, cha 'n 
ann le aran a mhàin a bheathaichear duine, ach leis gach 
uile fhacal a thig o bheul Ohè. An sin thug an diabhul 



ANN-AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 35 



e do 'n bhaile naomh, agus chuir e air binnein an 
teampuill e, agus thuirt e ris, Ma's tu Mac Dhè, tilg thu 
fhèin sìos à so : oir tha e sgrìobhte, Bheir e àithne 
d' a ainglean mu d' thimchioll, thusa 'choimhead : agus 
togaidh iad suas thu 'nan làmhan, air eagal gu 'm buail 
thu uair sam bith do chas air cloich. Agus thuirt Iosa 
ris a rithist, Tha e sgrìobhte, Cha bhuair thu'n Tighearna 
do Dhia. Thug an diabhul e a rithist a chum beinne ro 
àird, agus nochd e dha uile rìoghachdan andomhain, agus 
an glòir, ann am mionaid aimsir ; agus thuirt e ris, Bheir 
mise an cumhachd so uile dhut, agus an glòir ; oir 
thugadh dhomhsa sin ; agus bheir mi e do neach sam 
bith a's toil leam. Uime sin ma thuiteas tu sìos agus ma 
ni thu aoradh dhomhsa, is leat iad uile. An sin thuirt 
Iosa ris, Imich uam, a Shàtain: oir tha e sgrìobhte, 
Bheir thu aoradh do 'n Tighearna do Dhia, agus 
dhasan 'na aonar ni thu seirbhis. Agus an uair a 
chrìochnaich an diabhul am buaireadh uile, dh' imich e 
uaithe rè tamuill : agus, feuch, thàinig ainglean agus 
fhritheil iad dha. 



CAIB. VI. 

Fianuis Eoin Baistidh muthimchioll fosa—Gairm Andrais, 
Pheadair, Philip, agus Natanael — Rinn Iosa fìon 
de 'n uisge. 

Agus is i so fianuis Eoin, an uair a chuir na h-Iudhaich 
sagairt agus Leibhitich o Ierusalem, a chum gu fìosraich- 
eadh iad dheth, Co thusa ? Agus dh' aidich esan agus cha 



36 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



d' àicheidh e ; agus dh' aidich e, Cha mhi Criosd. Agus dh' 
fhiosraich iad dheth, Ciod ma seadh ? An tu Elias? 
Agus thuirt e, Cha mh ; . An tu. am fàidh ? Agus fhreag- 
air e, Cha mhi. Air an aobhar sin thuirt iad ris, Cò 
thu ? a chum gu 'n toir sinn freagradh dhaibhsan a chuir 
uatha sinn. Ciod a tha thu 'g ràdh mu do thimchioli 
f hèin ? Thuirt e, Is mise guth an tì a ghlaodhas anns an 
fhàsach, Deanaibh dìreach slighe an Tighearna, mar a 
thuirt am fàidh Esaias. Agus an dream a chuireadh leis 
an teachdaireachd, b' ann de na Phairisich iad. Agus dh' 
fhiosraich iad dheth, agus thuirt iad ris, C' ar son ma 
seadh a tha thu 'baisteadh, mur tu Criosd, no Elias, no 
am fàidh? Fhreagair Eoin iad, ag ràdh, Tha mise a' 
baisteadh le uisge ; ach tha neach 'na sheasamh 'n 'ur 
measg nach aithne dhuibh ; is e so an tì a tha 'tighinn 
a' m' dhèigh-sa, aig am bheil toiseach orm, neach nach 
airidh mise air barr-iall a bhròige 'fhuasgladh. Rinneadh 
na nithean so ann am Betani air an taobh thall a dh' 
Iordan far an robh Eoin a' baisteadh. 

Air an latha am màireach chunnaic Eoin Iosa 
'tighinn d' a ionnsuidh, agus thuirt e, Feuch, Uan 
Dhè, a tha 'toirt air falbh peacadh an t-saoghail ! Is 
e so an tì mu 'n dubhairt mi, Tha fear a' tighinn 
a' m' dhèigh, aig am bheil barrachd orm ; oir bha 
e romham. Agus cha robh aithne agamsa air ; ach 
a chum gu 'm biodh e air 'fhoillseachadh do Israel, uime 
sin thàinig mi a' baisteadh le uisge. Agus thug Eoin 
fianuis, ag ràdh, Chunnaic mi an Spiorad a' tighinn a nuas 
mar chalaman o neamh, agus ghabh e còmhnuidh air. 
Asius cha b' aithne dhomhsa e: ach an tì a chuir mi a 
bhaisteadh le uisge, thuirt esan rium, Ge b'e air am faic 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



37 



thu an Spiorad a' tighinn a nuas, agus a'gabhail còmh- 
nuidh air, is e sin an tì a bhaisteas leis an Spiorad Naomh. 
Agus chunnaic mi, agus rinn mi fianuis gur e so Mac 
Dhe. 

Air an latha am màireach a rithist bha Eoin'na 
sheasamh, agus dithis de 'dheisciobuil ; agus air dha 
amharc air Iosa agus e 'g imeachd, thuirt e, Feuch Uan 
Dhè ! Agus chual' an dithis dheisciobul e a' labhairt, agus 
lean iad Iosa. Agus air tionndadh do Iosa, chunnaic e 
iad 'g a leantuinn, agus thuirt e riutha, Ciod a tha sibh 
agiarraidh? Agus thuirt iadsan ris, Rabbi, (is e sin ri 
'ràdh, air eadar-theangachadh, A Mhaighstir,) c' àit am 
bheil thu 'gabhail còmhnuidh ? Thuirt e riutha, Thigibh 
agus faicibh. Thàinig iad agus chunnaic iad c'àit an 
robh e' gabhail còmhnuidh ; agus dh'fhan iad maille ris 
an latha sin : oir bha e mu thimchioll na deicheamh uaire. 
B'e Andras, bràthair Shimoin Pheadair, aon de 'n dithis 
a chual' Eoin a' labhairt, agus a lean esan. Fhuair esan 
air tùs a bhràthair fhèin Simon, agus thuirt e ris, Fhuair 
sinne am Mesias, (is e sin, air eadar-theangacbadh, 
Criosd.) Agus thug e a chum Iosa e. Agus an uair a 
dh' amhairc Iosa air, thuirt e, Is tusa Simon mac Iona : 
gairmear Cephas dhiot, (is e sin, air eadar-theangachadh, 
Peadair.) 

Air an latha 'na dhèigh sin, bu toil le Iosa 'dhol a mach 
do Ghalile, agus fhuair e Philip : agus thuirt e ris, Lean 
mise. A nis bha Philip o Bhetsaida, baile Andrais agus 
Pheadair. Fhuair Philip Natanael, agus thuirt e ris, 
Fhuair sinne an tì mu 'n do sgrìobh Maois anns an lagh, 
agus na fàidhean, Iosa o Nasaret, mac Ioseiph. Agus 
thuirt Natanael ris, Am faod ni math sam bith tighinn à 



38 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Nasaret ? Thuirt Philip ris, Thig agus faic. Chunnaic 
Iosa Natanael a' tighinn d' a ionnsuidh, agus thuirt e uime, 
Feuch, Israeleach da rìreadh, anns nach 'eil cealg ! 
Thuirt Natanael ris, Cionnus is aithne dhut mi? Fhreag- 
air Iosa agus thuirt e ris, Mu 'n do ghairm Philip thu, 
an uair a bha thu fo 'n chrann-fhìge, chunnaic mise thu. 
Fhreagair Natanael agus thuirt e ris, Rabbi, is tusa Mac 
Dhè ; is tu Rìgh Israeil. Fhreagair Iosa agus thuirt e 
ris, A chionn gu 'n dubhairt mi riut, chunnaic mi thu fo 
'n chrann-fhìge, am bheil thu 'creidsinn? Chi thu nithean 
a' s mò na iad so. Agus thuirt e ris, Gu deimhin, deimhin, 
tha mi ag ràdh ribh, 'N a dhèigh so chi sibh nèamh 
fosgailte, agus ainglean Dhè a' dol suas agus a' tighinn a 
nuas air Mac an duine. 

Agus air an treas latha bha pòsadh ann an Cana Ghalile; 
agus bha màthair Iosa an sin : agus fhuair Iosa mar an 
ceudna, agus a dheisciobuil cuireadh a chum a' phòsaidh. 
Agus an uair a theirig am fìon, thuirt màthair Iosa ris, 
Cha 'n 'eil fìon aca. Thuirt Iosa rithe, Ciod e 
mo ghnothuch-sa riut, a bhean? Cha d' thàinig m' 
uair-sa fhathast. Thuirt a mhàthair ris an luchd-fritheal- 
aidh, Ge b' e ni a their e ribh deanaibh e. Agus bha sia 
soithichean uisge de chloich air an cur an sin, a rèir gnàth 
glanaidh nan Iudhach, a ghabhadh dà fheircin no trì gach 
aon dhiubh. Thuirt Iosa riutha, Lionaibh na soithichean 
le uisge. Agus lìon iad iad gus am beul. Agus thuirt e 
riutha, Tàirngibh a nis, agus thugaibh a chum uachdaran 
na cuirme. Agus thug iad ann e. Agus an uair a bhlais 
uachdaran na cuirme an t-uisge a rinneadh 'na fhìon, 
(agus cha robh fhios aige cia às a thàinig e ; ach bha 
fhios aig an luchd-frithealaidh a tharruing an t-uisge,) 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



39 



ghairm uachdaran na cuirme am fear nuadh-pòsda, agus 
thuirt e ris, Cuiridh gach duine fìon math a làthair air 
tùs ; agus an uair a dh' òlas daoine gu leòr, an sin am 
fìon a 's miosa : ach ghlèidh thusa am fìon math gus a 
nis. An toiseach so de mhìorbhuilean rinn Iosa ann an 
Cana Ghalile, agus dh' fhoillsich e a ghlòir ; agus chreid 
a dheisciobuil ann. 

An dèigh so chaidh e sìos do Chapernaum, e fhèin, 
agus a mhàthair, agus a bhràithean, agus a dheisciobuil : 
agus cha d' f han iad ann mòran de làithean. 



Caib. vii. 

Iosa aigfèill na càisge — Ghlan e an teampull o luchd-reic is 
ceannachd — Còmhradh ri Nicodemus — Teisteas Eòin 
air Iosa — Chuir Herod Eoin ann an priosan. 

Agus bha càisg nan Iudhach am fagusg, agus chaidh 
Iosa suas gu Ierusalem. Agus fhuair e 'nan suidhe anns an 
teampull luchd-reic chruidh agus chaorach agus chalaman. 
agus luchd-malairt an airgid : agus an uair a rinn e 
sgiùrsair de chùird chaola, dh'fhuadaich e mach às an 
teampull iad uile, agus na caoraich agus an crodh ; agus 
dhòirt e 'mach airgiod an luchd-malairt, agus thilg e na 
bùird thairis ; agus thuirt e riuthasan a bha 'reic chal- 
aman, Togaibh iad sin à so ; na deanaibh taigh m' Athar 
sa 'na thaigh marsandachd. Agus chuimhnich a dheis- 



4o 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



ciobuil gu robh e sgrìobhte, Dh' ith eud do thaighe suas 
mi. An sin fhreagair na h-Iudhaich agus thuirt iad ris, 
Ciod an comharradh a nochdas tu dhuinne, do bhrìgh gu 
bheil thu 'deanamh nan nithean so ? Fhreagair Iosa agus 
thuirt e riutha, Leagaibh sìos an teampull so, agus ann an 
trì laithean cuiridh mise suas e, An sin thuirt na 
h-Itidhaich, Sia bliadhna agus dà fhichead bha an 
teampull so 'ga thogail, agus an cuir thusa suas ann an 
trì laithean e ? Ach labhair esan mu theampull a chuirp. 
TJinie sin an uair a bha e air èirigh o na mairbh, chuimh- 
nich a dheisciobutl gu'n dubhaitt e so; agus chreid iad 
an sgriobtuir, agus am facal a thuirt Iosa. 

A nis an uair a bha e ann an Ierusalem aig a'chàisg, 
air an fhèill, chreid mòran 'na ainm, an uair a chunnaic 
iad na mìorbhuilean a rinn e. Ach cha d' earb Iosa e 
fhèin riutha, do bhrìgh gu'm b'aithne dha na h-uile 
dhaoine, agus nach robh feum aige gu 'n deanadh neach 
sam bith fhnuis mu dhuine ; oir bha fhios aige fhèin ciod a 
bha anns an duine. 

A nis bha duine de na Phairisich do 'm b' ainm Nico- 
demus, 'na uachdaran air na h-Iudhaich : thàinig esan a 
chum Iosa 'san oidhche, agus thuirt e ris, A Mhaighstir, 
tha fhios againn gur fear-teagaisg thu a thàinig o Dhia : 
oircha'n urrainn duine sam bith na mìorbhuilean so a 
dheanamh a tha thusa 'deanamh, mur bi Dia maille ris. 
Fhreagair losa agus thuirt e ris, Gu deimhin, deimhin, tha 
mi ag ràdh riut, mur beirear duine a rithist, nach urrainn 
e rìoghachd Dhè 'fhaicinn. Thuirt Nicodemus ris, 
Cionnus is urrainn duine 'bhith air a bhreith an uair a tha 
e aosda ? am bheil e comsach air a dhol a steach an dara 
uair do bhroinn a mhàthar, agus a bhith air a bhreith ? 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



41 



Fhreagair Iosa, gu deimhin, deimhin, tha miagràdh riut, 
Mur bi duine air a bhreith o uisge agns o 'n Spiorad cha'n 
urrainn e 'dhol a steach do rìoghachd Dhè. An ni sin a 
tha air a bhreith o' n fheòil is feòil e ; agus an ni sin a tha 
air a bhreith o.'n Spiorad is spiorad e. Na gabh 
iongantas gu 'n dubhairt mi riut, is eiginn dhuibh a 
bhith air bhur breith a rithist. Tha 'ghaoth a' sèideadh 
far an ài-11 leatha, agus tha thu 'clninntinn a fuaim, ach 
cha 'n 'eil f hios agad cia às a tha i 'tighinn no c' àit am bheil i 
'dol : is ann mar sin a tha gach neach a tha air a bhreith 
o'n Spiorad. Fhreagair Nicodemus agus thuirt e ris, 
Cionnus is urrainn na nithean so a bhith ? Fhreagair 
Iosa agus thuirt e ris, Am bheil thnsa a' d' fhear-teagaisg 
Israeil, agus nach aithne dhut na nithean so ? Gu 
deimhin, deimhin, tha mi ag ràdh riut, gu bheil sinne 
'iabhairt an ni air am bheil fìos againn, agus a' toirt fianuis 
air an ni sin a chunnaic sinn ; agus cha ghabh sibhse ar 
fianuis. Ma dh' innis mi dhuibh nithean talamhaidh, agus 
nach creid sibh, cionnus a chreideas sibh ma dh' innseas 
mi dhuibh nithean nèamhaidh ? Agus cha deachaidh aon 
neach suas do nèamh, ach an tì a thàinig a nuas o nèamh, 
Mac an duine a tha air nèamh. Agus mar a thog Maois 
suas an nathair anns an fhàsach, is ann mar sin is èiginn 
do Mhac an duine a bhith air a thogail suas : a chum 's 
ge b' e neach a chreideas ann nach sgriosar e, ach gu 'm 
bi a' bheatha mhaireannach aige. Oir is ann mar sin 
a ghràdhaich Dia an saoghal, gu' n d' thug e 'aon-ghin 
Mhic fhèin, a chum 's ge b' e neach a chreideas ann 
nach sgriosar e, ach gu'm bi a' bheatha shìorruidh aige. 
Oir cha do chuir Dia a Mhac do 'n t-saoghal a chum 
gu 'n dìteadh e an saoghal; ach a chum gu 'm biodh an 



42 



EACHDRAIDH 



BEATHA CHRIOSD 



saoghal air a shaoradh trìdsan. An tì a tha 'creidsinn 
ann cha dìtear e : ach an tì nach 'eil a' creidsinn tha e air 
a dhìteadh cheana, a chionn nach do chreid e ann an 
ainm aoin-ghin Mhic Dhè. Agus is e so an dìteadh, gu'n 
d' thàinig an solus do 'n t-saoghal, agus gu 'n do ghràdh- 
aich daoine an dorchadas ni 's mò na 'n solus ; a chioim 
gu robh an gnìomharan olc. Oir gach neach a tha 'deanamh 
uilc tha e 'toirt fuatha do 'n t-solus, agus cha 'n 'eil e 
'tighinn a chum an t-soluis, air eagal gu 'm biodh 'oibre 
air an cronachadh. Ach an tì a ni an fhìrinn thig e chum 
an t-soluis, a chum gu'm bi 'oibre follaiseach, gur ann an 
Dia a rinneadh iad. 

An dèigh nan nithean so thàinig Iosa agus a dheis- 
ciobuil do thìr Iudea ; agus dh' fhan e an sin maille riutha, 
agus bhaist e. Agus Bha Eoin mar an ceudna 'baisteadh 
ann an Enon làimh ri Salim, do bhrìgh gu robh mòran 
uisgeachan an sin : agus thàinig iad, agus bhaisteadh iad. 
Oir cha robh Eoin fhathast air a thilgeadh ann am prìosan. 
An sin dh' èirich ceisd eadar deisciobuil Eoin agus na 
h-Tudhaich mu thimchioll glanaidh. Agus thàinig iad a 
chum Eoin, agus thuirt iad ris, A Mhaighstir, an tì a bha 
maille riut an taobh thall a dh' Iordan do 'n d' thug thu 
fianuis, feuch, tha esan a'baisteadh, agus tha na h-uile 
dhaoine 'tighinn d'a ionnsuidh. Fhreagair Eoin agus thuirt 
e, Cha 'n 'eil duine comasach air ni sam bith a ghabhail, mur 
bi e air a thoirt dha o nèamh. Tha sibhse fhèin a' toirt 
fianuis dhomhsa, gu 'n dubhairt mi, Cha mhi Criosd, 
ach gu 'n do chuireadh roimhe mi. An tì aig am bheil a' 
bhean nuadh-phòsda is e am fear nuadh-pòsda e : ach 
caraid an fhir nuaidh-phòsda, a tha 'na sheasamh agus 
ag èisdeachd ris, tha e'deanamh gàirdeachais mhòir air 



ANN AM BRIATHRAN A'" BHIOBUILL. 



43 



son guth an fhir nuaidh-phòsda : uime sin tha mo 
ghàirdeachas so air a chiomhlionadh. Is èiginn 
dhasan fàs, ach dhomhsa 'bhith air mo lùghdachadh. 

An tì a thig a nuas tha e os cionn nan uile : an tì a tha 
o 'n talamh tha e talamhaidh, agus labhraidh e air mhodh 
talamhaidh : an tì a thig o nèamh tha e os cionn nan uile. 
An ni a chunnaic agus a chual' e, air sin tha e' toirt 
fianuis ; agus cha 'n 'eil aon duine 'gabhail ri 'fhianuis. 
An tì a ghabh ri 'fhianuis-san chuir e a sheula ris, gu 
bheil Dia fìor. Oir an tì a chuir Dia uaithe tha e'labhairt 
briathran Dhè : oir cha 'n ann a rèir tomhais a tha Dia a' 
toirt an Spiorad dha. Is toigh leis an Athair am Mac, 
agus thug e na h-uile nithean 'na làimh. An tì a tha 
'creidsinn anns a' Mhac tha 'bheatha mhaireannach aige; 
ach an tì nach 'eil a' creidsinn anns a' Mhac cha'n fhaic 
e beatha; ach tha fearg Dhè a' gabhail còmhnuidh 
air. 

Ach air do Herod an Tetrarc a bhith air a chronachadh 
le Eoin air son Herodiais, bean Philip a bhràthair, oir 
phòs e i; agus air son gach olc a rinn Herod : chuir e so 
ris gach olc eile, gu 'n do ghlac e Eoin, agus gu 'n do 
cheangail e ann am prìosan e. Oir thuirt Eoin ri Herod, 
Cha 'n 'eil e laghail dhut bean do bhràthar a bhith agad. 
Uime sin bha diùmadh mòr aig Herodias air, agus bu 
mhiann leatha a chur gu bàs : ach cha b' urrainn i ; oir 
bha eagal air Herod roimh Eoin, air dha fios a bhith aige 
gu 'm bu duine ceart agus naomh e, agus glèidh e 
tèaruinte e ; agus an uair a chual' e e, rinn e mòran de 
nithean, agus dh'èisd e ris gu toileach. 



44 



EACHDRAIDH 



BEATHA CHRIOSD 



Caib. viit. 

An còmhradh ri bean Shamaria — Chaidh Iosa do Gha/i/e, 
agus shlànuich e mac anu achdarain a bha ann an 
Capernaum. 

Air an aobhar sin an uair a chual' Iosa gu 'n do chuir- 
eadh Eoin an làimh, agus a thuig e gu 'n cuala na 
Phairisich gu robh e a' deanamh agus a' baisteadh 
tuilleadh dheisciobul na Eoin, (ged nach do bhaist Iosa 
fhèin iad ach a dheisciobuil), dh'fhàg e Iudea, agus 
chaidh e rithist do Ghalile. Agus b' èiginn dha 'dhol troimh 
Shamaria. An sin thàinig e gu baile a bhuineadh do 
Shamaria, ris an abrar Sichar, fagusg do'n fhearann a 
thug lacob d' a mhac Ioseph. Agus bha tobar Iacoib an 
sin. Uime sin, air do Iosa 'bhith sgìth le 'thurus, shuidh 
e mar sin làimh-ris an tobar; agus bha e mu thimchioll 
na siathamh uaire. Thàinig bean o Shamaria a tharruinn 
uisge : thuirt Iosa rithe, Thoir dhomhsa deoch. Oir bha a 
dheisciobuil air dol do 'n bhaile a cheannach bìdh. An sin 
thuirt a' bhean o Shamaria ris, Cionnus a tha thusa, agus 
gur Iudhach thu, ag iarraidh deoch ormsa, a tha 'nam 
Bhan-Shamaritanaich ? (Oir cha 'n 'eil commun aig na h- 
Iudhaich ris na Samaritanaich). Fhreagair Iosa agus 
thuirt e rithe, Na'm b' aithne dhut tìodhlac Dhè, agus cò e 
a tha 'g ràdh riut, Thoir dhomhsa deoch : dh' iarradh tu 
airsan, agus bheireadh e uisge beò dhut. Thuirt a' bhean 
ris, A Thighearna, cha'n'eil inneal-tarruinn agad, agus 
tha 'n tobar domhain : uime sin cia às a tha 'n t-uisge beò 
sin agad ? Am mò thusa na ar n-athair Iacob, a thug 



ANN AM BRIATHRAN A EHIOBUILL. 



45 



dhuinn an tobar so, agus a dh' òl as e fhèin, agus a 
chlann, agus a sprèidh? Fhreagair Iosa agus thuirt e 
rithe, Ge b' e neach a dh' òlas de 'n uisge so bidh tart a 
rithist air : ach ge b' e neach a dh' òlas de 'n uisge a 
bheir mise dha cha bhi tart gu bràth air ; ach an t-uisge a 
bheir mise dha, bidh e 'na thobar uisge ann a' sruthadh 
suas a chum na beatha maireannaich. Thuirt a' bhean 
ris, A Thighearna, thoir dhomhsa an t-uisge so, a chum 
nach bi tart orm, agus nach tig mi an so a tharruinn. 
Thuirt Iosa rithe, Imich, gairm d' f hear-pòsda, agus thig an 
so. Fhreagair a' bhean agus thuirt i, Cha 'n 'eil fear 
agam. Thuirt Iosa rithe, Is math a thuirt thu, Cha 'n 'eil 
fear agam : oir bha còignear fhear agad, agus esan a tha 
agad a nis cha 'n e d' fhear fhèin e : thuirt thu so gu fìor. 
Thuirt a' bhean ris, A Thighearna, tha mi 'faicinn gur 
fàidh thu. Rinn ar n-aithrichean aoradh anns an 
t-sliabh so ; agus tha sibhse 'g ràdh gur ann an lerusaiem 
a tha 'n t-ionad anns an còir aoradh a dheanamh. Thuirt 
Iosarithe, A bhean,creid mise, gu bheil an uair a' tighinn. 
anns nach dean sibh aoradh do 'n Athair aon chuid anns 
an t-sliabh so, no ann an Ierusalem. Tha sibhse 
'deanamh aoraidh do'n ni nach aithne dhuibh : tha sinne 
'deanamh aoradh do'n ni a's aithne dhuinn: oir is ann 
o na h-Iudhaich a tha slàinte. Ach tha 'n uair a' tighinn, 
agus tha i nis ann, anns an dean am fìor luchd-aoraidh 
aoradh do'n Athair ann an spiorad agus ann am fìrinn : 
oir tha'n t-Athair ag iarraidh an leithidean so de luchd- 
aoraidh. Is Spiorad Dia : agus is èiginn d' a luchd- 
aoraidh, aoradh a dheanamh dha ann an spiorad agus ann 
am fìrinn. Thuirt a' bhean ris, Tha fhios agam gu bheil 
am Mesias a' tighinn ris an abrar Criosd ; an uair a thig 



4 6 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



esan, innsidh e na h-uile nithean dhuinn. Thuirt Iosa 
rithe, Is mise e a tha 'labhairt riut. 

Agus aig a' cheart àm thàinig a dheisciobuil, agua 
b'iongantach leotha gu robh e 'labhairt ris a' mhnaoi; 
ach cha dubhairt aon neach, Ciod a tha thu 'g 
iarraidh ? no, C' ar son a tha thu' labhairt rithe ? An 
sin dh' fhàg a' bhean a soitheach uisge, agùs dh' fhalbh i 
do 'n bhaile, agus thuirt i ris na daoine, Thigibh, faicibh 
duine a dh' innis dhomhsa na h-uile nithean a rinn mi 
riamh : Nach e so Criosd? An sin chaidh iad amach às 
a' bhaile agus thàinig iad d' a ionnsuidh-san. Anns an 
àm sin fhèin ghuidh a dheisciobuil air, ag ràdh, A 
Mhaighstir, ith. Ach thuirt esan riutha, Tha biadh 
agamsa ri 'itheadh air nach 'eil fhios agaibhse. Uime sin 
thuirt a dheisciobuil ri 'chèile, An 'd thug neach sam bith 
ni d' a ionnsuidh ri 'itheadh ? Thuirt Iosa riutha, Is e mo 
bhiadh-sa toil an tì a chuir uaithe mi a dheanamh, agus 
'obair a chrìochnachadh. Nach abair sibhse, Tha ceithir 
mìosm ann fhathast, agus an sin thig am fogharadh? 
feuch, tha mi ag ràdh ribh, Togaibh suas bhur sùilean, 
agus seallaibh air na h-achaidhean ; oir tha iad cheana 
geal a chum an fhogharaidh. Tha 'n tì a bhuaineas a' 
faotainn tuarasdail,agus a'cruinneachadh toraidh a chum na 
beatha maireannaich; a chum gu 'n dean an tì a chuireas 
agus an tì a bhuaineas gàirdeachas maille ri 'chèile. Oir 
an so tha an ràdh ud fìor, Gu bheil aon. neach a' cur, 
agus neach eile a' buain. Chuir mise sibhse a bhuain, 
an ni sin nach do shaothraich sibh: shaothraich daoine 
eile, agus chaidh sibhse steach 'nan saothair. 

Agus chreid mòran de Shamaritanaich a' bhaile sin ann, 
air son cainnt na mnà, a thug fianuis, ag ràdh, Dh' innis e 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



47 



dhomh na h-uile nithean a rinn mi riamh. Uime sin an 
uair a thàinig na Samaritanaich d' a ionnsuidh, ghuidh 
iad air fantuinn maille riutha : agus dh' fhuirich e an sin 
dà latha. Agas chreid mòran tuilleadh air son 'fhacail 
fhèin ; agus thuirt iad ris'a mhnaoi, Tha sinn a'creidsinn, 
cha 'n ann à so suas air son do chòmhraidh-sa : oir chuala 
sinn fhèin e, agus tha fhios againn gur e so da rìreadh 
Criosd, Slànuighear an t-saoghail. 

Agns an dèigh an dà latha dh' fhalbh e às a sin, agus 
chaidh e do Ghalile. Oir thug Iosa fhèin fianuis, nach 
'eil urram aig fàidh'na thìr fhèin. Uime sin an uair a 
thàinig e do Ghalile, ghabh na Galilèaich ris, air dhaibh 
na nithean sin uile 'fhaicinn a rinn e ann an Ierusalem 
air an fhèill : oir chaidh iadsan mar an ceudna 'chum na 
fèille. 

An sin thàinig Iosa rithist do Chana Ghalile far an d' 
rinn e fìon de 'n uisge. Agus bha duine cumhachdach 
àraidh ann an Capernaum aig an robh a mhac gu tinn. 
An uair a chuai'esan gu robh Iosa air ti 3 r hinn à Iudea do 
Ghalile, chaidh e d'a ionnsuidh, agus ghuidh e air gu rach- 
adh e sìos, agus gu slànuicheadh e 'mhac; oir bha e ri 
uchd bàis. An sin thuirt Iosa ris, Mur faic sibh comharran 
agus mìorbhuilean, cha chreid sibh. Thuirt an duine 
cumhachdach ris, A Thighearna, rach sìos mu 'm faigh mo 
leanaban bàs. Thuirt Iosa ris, Imich ; tha do mhac beò. 
Chreid an duine am facal a thuirt Iosa ris, agus dh' imich 
e. Agus an uair a bha e 'dol sìos, choinnich a sheirbh- 
isich e, agus dh' innis iad dha^ ag ràdh, Tha do mhac 
beò. An sin dh' fhiosraich e dhuibh an uair anns an 
deachaidh e am feabhas : agus thuirt iad ris, An dè air an 
t-seachdamh uair dh'fhàg am fiabhrns e. An sin dh ; 



48 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

aithnich an t-athair gu 'm bi sin an uair anns an dubh- 
airt Iosa ris, Tha domhac beò : agus chreid e fhèin, agus 
a theaglach uile. Is i so a rithist an dara mìorbhnil a rinn 
Iosa, an uair a thàinig e à Iudea do Ghalile. 



Caib. ix. 

Leighis Iosa air latha na sàbaid an duine a bha ochd 
bliadhna deug ar fhichead ann an euslaint — Rinn na 
h-Iudhaich connsachadh ris. 

'N a dhèigh so bha fèill nan. Iudhaeh ann; agus chaidh 
Iosa suas gu Ierusalem. 

A nis tha ann an Ierusalem làimh ri geata nan caorach 
lochan, ris an abrar's a' chainnt Eabhruidhich, Betesda, 
aig am bheil còig taighean-fasgaidh. Annta sin bha 'nan 
laidhe mòr-bhuidheann de dhaoin' euslan, dalla, bacach, 
seargte, a' feilheamh ri caruchadh an uisge. Oir chaidh 
aingeal sìos aig amannan àraidh do 'n lochan, agus chuir 
e 'n t-uisge troimh a chèile : uime sin a' cheud neach 
a rachadh sìos ann, an dèigh cur troimh a chèile an uisge, 
bhiodh e air a leigheas o aon tinneas a bhiodh air. Agus bha 
duine àraidh an sin, a bha ochd bliadhna deug ar 
fhichead ann an euslaint. An uair a chuannaic Iosa 
esan 'na laidhe, agus fios aige gu robh e nis ùine fhada 
mar sin, thuirt e ris, Am miann leat a bhith air do 
dheanamh slàn? Fhreagair an duine euslan e, A 
Thigheama, cha'n'eil duine agam, an uair a chuirear an 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



49 



t-uisge troimh a chèile, a chuireas anns an lochan mi ; 
ach am feadh a tha mise 'tighinn, tha neach eile a' dol 
sìos romham. Thuirt Iosa ris, Eirich, tog do leabadh, 
agus imich. Agus ghrad rinneadh an duine slàn, agus 
thog e a leabadh agus dh' imich e. 

A nis bha 'n t-sàbaid ann air an latha sin. Uime sin 
thuirt na h-Iudhaich ris an tì a shlànuicheadh, Is i an 
t-sàbaid a th' ann, agus cha 'n 'eil e dligheach dhut do 
leabadh a ghiùlan. Fhreagair e iad, An tì a rinn slàn mi, 
thuirt esan rium, Tog do leabadh, agus imich. An sin 
dh' fhiosraich iad dheth, Cò an duine a thuirt riut, Tog 
do leabadh, agus imich ? Agus cha robh fhios aig an tì 
a shlànuicheadh cò e : oir chaidh Iosa às a shealladh, air 
do mhòr-shluagh a bhith anns an àite. 'N a dhèigh so 
fhuair Iosa e anns an teampull, agus thuirt e ris, Feuch, 
rinneadh slàn thu : na peacaich ni 's* mò, air eagal gu 'n 
tachair ni 's miosa dhut. Dh' imich an duine, agus dh' 
innis e do na h-Iudhaich gu 'm b 'e Iosa a rinn slàn e. 
Agus air a shon so rinn na h-Iudhaich geur-leanmhuinn 
air Iosa, agus dh' iarr iad a mharbhadh, do bhrìgh gu 'n 
d' rinn e na nithean so air an t-sàbaid. Ach fhreagair 
Iosa iad, Tha m' Athair ag oibreachadh gus a nis, agus 
tha mise ag oibreachadh. Uime sin bu mhòid a dh' iarr 
na h-Iudhaich a mharbhadh, a chionn nach e mhàingu'n 
do bhrist e'n t-sàbaid, ach gu 'n dubhairt e mar an ceudna 
gu 'm b 'e Dia 'Athair, 'g a dheanamh fhèin co-ionnan ri 
Dia. 

Air an aobhar sin fhreagair Iosa agus thuirt e riutha, 
Gu deimhin, deimhin, tha mi ag ràdh ribh nach'eil am Mac 
comasach air ni sam bith a dheanamh uaithe fhèin, ach an 

D 



50 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

ni a chi e an t-Athair a' deanamh : oir ge b' e air bith 
nithean a ni esan, na nithean sin fhèin ni am Mac mar 
an ceudna. Oir is ionmhuinn leis an Athair am Mac, 
agus tha e' foillseachadh dha nan uile nithean a tha e 
fhèin a' deanamh : agus foillsichidh e dha oibre a 's mò 
na iad so, air chor 's gu 'm bi iongantas oirbhse. Oir mar 
tha 'n t-Athair a' dùsgadh agus a' beothachadh nam 
marbh, is amhuil sin a tha am Mac a' beothachadh an 
dream a 's àill leis. Oir cha 'n 'eil an t-Athair a' toirt 
breith air duine sam bith, ach thug e gach uile bhreith- 
eanas do 'n Mhac; a chum gu 'n tugadh na h-uile dhaoine 
urram do 'n Mhac, amhuil mar a tha iad a' toirt urraim 
do 'n Athair. An tì nach 'eil a' toirt urraim do' n Mhac 
cha 'n 'eil e 'toirt urraim do 'n Athair a chuir uaithe e. Gu 
deimhin, deimhin, tha mi ag ràdh ribh, An tì a tha 'g 
èisdeachd ri m' fhacal-sa, agus a tha 'creidsinn anns 
an tì a chuir uaithe mi, tha 'bheatha mhaireannach aige, 
agus cha tig e 'chum dìtidh, ach chaidh e thairis o bhàs 
gu beatha. Gu deimhin, deimhin tha mi ag ràdh ribh, Gu 
bheil an uair a' tighinn, agus gu bheil i nis ann, anns an 
cluinn na mairbh guth Mhic Dhè ; agus an dream a 
chluinneas bidh iad beò. Oir mar a tha aig an Athair 
beatha ann fhèin, is amhuil sin mar an ceudna a thug e 
do 'n Mhac beatha 'bhith aig' ann fhèin : agus thug e 
dha ùghdarras a chum breith a thoirt, do bhrìgh gur e Mac 
an duine. Na gabhaibh iongantas dheth so : oir tha an 
uair a' tighinn, anns an cluinn iadsan uile a tha anns na 
h-uaighean a ghuth-san, agus thèid iad a mach ; iadsan a 
rinn math, a chum aiseirigh na beatha ; agus iadsan a 
rinn olc, a chum aiseirigh an damanaidh. 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 51 

Cha 'n 'eil mise comasach air ni sam bith a dheanamh 
uam fhèin : mar a chluinneas mi, bheir mi breith : agus 
tha mo bhreitheanas ceart ; do bhrìgh nach 'eil mi ag 
iarraidh mo thoile fhèin, ach toil an Athar a chuir uaithe 
mi. Ma bheir mise fianuis mu m' thimchioll fhèin, cha 
'n 'eil m' f hianuis fìor. Tha neach eile a' toirt fianuis mu 
m' thimchioll, agus tha fhios agam gur fìor an fhianuis 
a tha e' deanamh mu m' thimchioll. Chuir sibhse a 
chum Eoin, agus thug e fianuis do 'n fhìrinn. Ach cha 'n 
'eil mise a' gabhail fianuis o dhuine : tha mi ag ràdh 
nan nithean so, a chum gu 'm bi sibhse air bhur tèarnadh. 
B' esan an lòchran lasarach agus dealrach : agus bha 
sibhse toileach car tamuill gàirdeachas a dheanamh 'na 
sholus. Ach tha agamsa fianuis a 's mò na fianuis Eoin : 
oir na h-oibre a thug an t-Athair dhomhsa 'chum gu 'n 
crìochnaichinn iad, tha na h-oibre sin fhèin a tha mise 
'deanamh, a' toirt fianuis mu m' thimchioll, gu 'n do 
chuir an t-Athair uaithe mi. Agus an t-Athair a chuir 
uaithe mi, thug e fianuis mu m' thimchioll. Cha chuala 
sibh riamh a ghuth, ni mò a chunnaic sibh a choslas. 
Agus cha 'n 'eil 'f hacal-san agaibh a' gabhail còmhnuidh 
annaibh : oir an tì sin a chuir esan uaithe, cha 'n 'eil sibh 
'g a chreidsinn. Rannsaichibh na sgriobtuirean, oir tha 
sibh a' saoilsinn gu bheil a' bheatha mhaireannach 
agaibh anntasan ; agus is iad sin a tha 'toirt fianuis mu 
m' thimchioll-sa ; agus cha 'n àill leibh tighinn a m' 
ionnsuidh-sa a chum gu faigheadh sibh beatlia. Cha 'n 
'eil mise a' gabhail urraim o dhaoine. Ach is aithne 
dhomh sibhse, nach 'eil gràdh Dhè agaibh annaibh. 
Thàinig mise ann an ainm m' Athar, agus cha 'n eil sibh a' 



52 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

gabhail rium : ma thig neach eile 'na ainm fhèin, gabhaidh 
sibh risan. Cionnus a dh' fheudas sibh creidsinn, a tha 
gabhail urraim o chèile, agus nach 'eil ag iarraidh an 
urraim. a thig o Dhia a mhàin ? Na saoilibh gu 'n dean 
mise bhur casaid ris an Athair : tha aon a tha 'deanamh 
casaid oirbh, Maois, anns am bheil sibh a' cur bhur 
dòchais. Oir nan creideadh sibh Maois, chreideadh 
sibh mise ; oir sgrìobh esan mu m' thimchioll-sa. Ach mur 
creid sibh a sgrìobhadh-san, cionnus a chreideas sibh mo 
bhriathran-sa. 



Caib x. 

Thòisich Iosa air searmonachadh — Chuir iad ctd ris ann 
an Nasaret — Chaidh e do Chapernaum — Ghairm e 
ceathrar dheisciobul — Theagaisg e an sluagh d bàta 
Pheadair — Ghlac iad gu miorbhuileach mòran eisg. 

Agus thill Iosa ann an cumhachd an Spioraid do 
Ghalile, a' searmonachadh soisgeul rìoghachd Dhè, agus 
ag ràdh, Choimhlionadh an aimsir, agus tha rìoghachd 
Dhè am fagusg; deanaibhse aithreachas, agus creidibh an 
soisgeul. Agus chaidh 'iomradh-san air feadh na dùthcha 
mu 'n cuairt gu h-iomlan. Agus theagaisg e 'nan sionagog- 
an, a' faotainn glòire o na h-uile dhaoine. 

Agus thàinig e gu Nasaret, far an d' àraicheadh e : agus 
chaidh e steach, mar bu ghnàth leis, air latha na sàbaid 
do 'n t-sionagog, agus dh' èirich e 'na sheasamh a chum 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



53 



leughaidh. Agus thugadh dha leabhar an fhàidh Esaiais. 
Agus dh' fhosgail e an leabhar, agus fhuair e an t-àit' anns 
an robh e sgrìobhte, Tha.Spiorad an Tighearna orm, do 
bhrìgh gu 'n d' ùng e mi a shearmonachadh an t-soisgeil 
do na bochdan ; chuir e mi a shlànuchadh na muinntir 
aig am bheil an cridhe briste, a ghairm fuasglaidh do 'n 
mhuinntir a tha 'n sàs, a dh 'aiseag am fradhairc do na 
daill, a thoirt saorsa do 'n mhuinntir a tha brùite, a 
shearmonachadh bliadhna thaitneach an Tighearna. 
Agus dhùin e an leabhar, agus thug e do 'n fhear-frith- 
ealaidh e, agus shuidh e : agus bha sùilean na bha 'san 
t-sionagog uile a' geur amharc air. Agus thòisich e air a 
ràdh riutha, An diugh tha an sgriobtur so air a choimh- 
lionadh ann bhur cluasan-sa. Agus thug iad uile fianuis 
dha, agus ghabh iad iongantas ris na briathran gràsmhor 
a thàinig a mach às a bheul : agus thuirt iad, Nach e so 
mac Ioseiph ? Agus thuirt e riutha, Gun amhrus thuirt 
sibh rium an gnàth-fhacal so, A lèigh, leighis thu fhèin : 
ge b' e air bith nithean a chuala sinn a rinneadh leat ann 
an Capernaum, dean iad mar an ceudna an so ann ad' 
dhùthaich fhèin. Agus thuirt e, Gu deimhin, tha mi ag 
ràdh ribh, nach 'eil fàidh air bith taitneach 'na dhùthaich 
fhèin. Ach gu fìrinneach tha mise ag ràdh ribh, Gu robh 
mòranbhantrachann an Israel annan làithean Eliais,an uair 
a dhruideadh nèamh rè thrì bliadhna agus shia mìosan, agus 
a bha gorta mhòr air feadh na tìre uile ; agus cha do 
chuireadh Eliais a dh' ionnsuidh aoin diubh, ach gu 
Sarepta Shidoin, a chum mnà a bha 'n a bantraich. Agus 
bha mòran lobhar ann an Israel ri linn Eliseuis an 
fhàidh ; agus cha do ghlanadh a h-aon diubh, ach 



54 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Naaman an Sirianach. Agus lionadh iadsan uile a bha 
'san t-sionagog le feirg, an uair a chual' iad na nithean so ; 
agus dh' èirich iad suas, agus thilg iad a mach às a' bhaile 
e, agus thug iad leotha e gu maladh a' chnoic, air an robh 
am baile togte, a chum a thilgeadh sìos an coinneamh a 
chinn. Ach air dhasan gabhail troimh am meadhon dh' 
fhalbh e. 

Agus air dha Nasaret fhàgail, thàinig e agus ghabh e 
còmhnuidh ann an Capernaum, baile de Ghalile, a tha ri 
taobh na fairge, ann an leith-iomall Shabuloin agus 
Nephtalim : a chum gu'n coimhliontadh an ni a labhradh 
le Esaias am fàidh, ag ràdh, Talamh Shabuloin, agus 
talamh Nephtalim, slighe na fairge air an taobh thall a 
dh' Iordan, Galile nan Cinneach, am pobull a bha 'nan 
suidhe ann an dorchadas chunnaic iad solus mòr, agus 
tha solus air èirigh do na daoine a bha 'nan an suidhe 
ann an tìr agus ann an sgàil a' bhàis. 

Agus ag imeachd do Iosa ri taobh fairge Ghalile, 
chunnaic e dithis bhràithrean, Simon de 'n goirear 
Peadair, agus Andras a bhràthair, a' tilgeadh lìn 'san 
fhairge ; oir b' iasgairean iad. Agus thuirt e riutha, 
Leanaibh mise, agus ni mi iasgairean air daoine dhibh. 
Agus ghrad dh' fhàg iad na lìn, agus lean iad esan. Agus 
an uair a chaidh e beagan air aghaidh às a sin, chunnaic 
e dithis bhràithrean eile, Seumas mac Shebede, agus 
Eoin a bhràthair, agus iad anns a' bhàta maille ri 'n 
athair Sebede, a' càradh nan lìon : agus ghairm e 
iad. Agus ghrad dh' fhàg iad Sebede an athair anns a' 
bhàta maille ris an luchd-tuarasdail, agus lean iad 
esan. 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 55 

Agus thachair, an uair a bha am pobull a' dlùth- 
theannadh air, a chum facal Dhè èisdeachd, gu 'n do sheas 
e laimh ri loch Ghenesaret ; agus chunnaic e dà bhàta 
'nan seasamh ri taobh an locha : ach bha na h-iasgairean air 
dol a mach asda, agus bha iad a' nigheadh nan lìon. Agus 
chaidh e steach do aon de na bàtaichean a bu le Simon, 
agus dh' iarr e air a dhol a mach beagan o thìr. Agus air 
dha suidhe, theagaisg e an sluagh às a' bhàta. A nis an 
uair a sguir e de labhairt, thuirt e ri Simon, Cuir a mach 
a chum na doimhne, agus leigibh sìos bhur lìn a chum 
tarruinn. Agus fhreagair Simon, agus thuirt e ris, A 
Mhaighstir, shaothraich sinn feadh na h-oidhche uile, agus 
cha do ghlac sinn ni sam bith : ach air d' fhacal-sa leigidh 
mi sìos na lìn. Agus an uair a rinn iad so, chuartaich iad 
meall mòr èisg; agus bha na lìn a' bristeadh. Agus 
smèid iad air an companaich, a bha anns a' bhàta eile, 
tighinn agus còmhnadh a dheanamh leotha. Agus 
thàinig iad, aguslìon iad an dà bhàta, ionnus gu robh iad 
an inbhe 'dhol fodha. An uair a chunnaic Simon Peadair 
so, thuit e sìos aig glùinean Iosa, ag ràdh, Imich uamsa, 
oir is duine peacach mi, O Thighearna. Oir ghlac 
uamhas e fhèin agus iadsan uile a bha maille ris, air son 
an tarruinn èisg a ghlac iad; agus mar an ceudna 
Seumas agus Eoin, mic Shebede, a bha 'nan companaich 
aig Simon. Agus thuirt Iosa ri Simon, Na biodh eagal 
ort ; à so suas glacaidh tu daoine. Agus an uair a thug 
iad am bàtaichean gu tìr, dh' fhag iad na h-uile nithean, 
agus lean iad esan. 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Caib XI. 

Leighis e aon anns an robh deamhan, agus mòran de 
mhuinntir a bha euslan — Moch 'sa' mhaduinn chaidh 
e dli àite fàsail a dheanamh ùrnuigh — Leighis e neach 
air an robh'n luibhre, agus neach air an robh d 
phairilis. 

Agus chaidh iad do Chapernaum • agus gun dàil air 
dha dol a steach do 'n t-sionagog air an t-sàbaid, 
theagaisg e. Agus ghabh iad iongantas ri'theagasg; oir 
bha e 'gan teagasg mar neach aig an robh ùghdarras, agus 
cha b' ann mar na sgrìobhaichean. Agus bha anns an t- 
sionagog duine anns an robh spiorad deamhain neòghlain, 
agus ghlaodh e le guth mòr, ag ràdh, Leig leinn ; ciod e 
ar gnothuch-ne riut, Iosa o Nasaret ? an d' thainig thu 
g' ar sgrios-ne ? Is aithne dhomh cò thu, Aon naomh 
Dhè. Agus chronuich Iosa e, ag ràdh, Bi a' d' thosd, 
agus thig a mach as. Agus an uair a reub an spiorad 
neòghlan e, agus a ghlaodh e le guth àrd, thàinig e mach 
as. Agus ghabh iad uile mòr-iongantas, ionnus gu robh 
iad a' cur na ceisde so ri 'cheile, ag ràdh, Ciod e so ? Ciod 
e an teagasg nuadh so ? oir le ùghdarras tha e 'toirt 
òrduigh eadhon do na spioraid neòghlan, agus tha iad 
umhal dha. Agus gun dàil chaidh a chliù a mach air 
feadh na tìre uile timchioll Ghalile. 

Agus gun dàil, air dhaibh dol a mach às an t-sionagog, 
chaidh iad a steach do thaigh Shimoin agus Andrais, 
maille ri Seumas agus Eoin. Agus bha màthair-chèile 
Shimoin'na laidhe ann am fìabhrus mòr; agus ghrad 
labhair iad ris uimpe. Agus thàinig esan, agus air dha 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



57 



seasamh os a cionn, chronuich e am fiabhrus, agus thog e 
i, a' breith air làimh oirre ; agus ghrad dh' f hàg am fiabh- 
rus i, agus fhritheil i dhaibh. 

Agus an uair a bha 'm feasgar ann, air do 'n ghrèin dol 
fodha, thug iad d' a ionnsuidh iadsan uile a bha euslan, 
agus iadsan anns an robh deamhain. Agus bha am baile 
uile air a chruinneachadh a chum an doruis. Agus 
leighis e mòran air an robh iomadh gnè eucail, agus thilg 
e mach mòran dheamhan : a chum gu'n coimhliontadh 
an ni a labhradh le Esaias am fàidh, ag ràdh, Ghabh esan 
ar n-anmhuinneachdan air fhèin, agus ghiùlain e ar n- 
euslaintean. Agus chaidh mar an ceudna deamhain a 
mach à mòran, a' glaodhaich, agus ag ràdh, Is tu Criosd 
Mac Dhè. Agus chronuich e iad, agus cha d' fhulaing e 
dhaibh labhairt : oir bha fhios aca gu 'm b 'esan Criosd. 

Agus air dha èirigh 's a' mhaduinn, fada roimh latha, 
chaidh e mach, agus dh' imich e gu àite fàsail, agus rinn 
e ùrnuigh an sin. Agus lean Simon e, agus an dream a 
bha maille ris ; agus air dhaibh 'fhaotainn thuirt iad ris, 
Tha gach uile neach 'ga d' iarraidh. Agus b' àill leotha a 
a chumail a chum nach rachadh e uatha. Agus thuirt 
esan riutha, Rachamaid a dh' ionnsuidh nam bailtean eile 
làimh ruinn, a chum gu searmonaich mi an sin mar an 
ceudna : oir is ann a chum na crìche so a thàinig mise 
mach. Agus shearmonaich e 'nan sionagogan air 
feadh Ghalile uile, agus thilg e mach na deamhain. 

Agus an uair a bha e ann am baile àraidh, feuch, thàinig 
duine làn de luibhre d'a ionnsuidh, a'guidhe air, agus a' 
lùbadh a ghlùin dha, agus ag ràdh ris, A Thighearna,ma 
's àill leat, tha thu comasach air mise a dheanamh glan. 



58 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Agus ghabh Iosa truas mòr dheth, agus air sìneadh a 
mach a làimhe, bhean e ris, agus thuirt e ris, Is àill 
leam ; bi thusa glan. Agus cho luath 's a labhair e, ghrad 
dh' fhalbh an luibhre uaithe, agus rinneadh glan e. Agus 
thug e geur-òrdugh dha, agus ghrad chuir e air falbh e, 
agus thuirt e ris, Feuch nach innis thu ni sam bith do 
neach sam bith : ach imich, nochd thu fhèin do 'n 
t-sagart, agus thoir mar ìòbairt air son do ghlanaidh na 
nithean a dh'àithn Maois, mar fhianuis dhaibh. Agus 
air dhasan dol a mach, thòisich e air 'innseadh gu ro 
f hollaiseach, agus air a' chùis a sgaoileadh mu 'n cuairt, 
air chor 7 s nach fhaodadh Iosa 'dhol tuilleadh gu 
follaiseach a steach do 'n bhaile ; ach bha e muigh ann an 
àitean uaigneach : agus thàinig sluagh mòr an ceann a 
chèile d'a ionnsuidh às gach àird a chum 'èisdeachd, 
agus a bhith air an slànuchadh leis o 'n eucailean. Ach 
chaidh e air leith anns an fhàsach, agus rinn e ùrnuigh. 

Agus an dèigh làithean àraidh chaidh e rithist a steach 
do Chapernaum, agus chualas gu robh e 'san taigh. Agus 
chruinnicheadh mòran an ceann a chèile, air chor 's nach. 
robh àit' ann a chumadh iad, eadhon timchioll an doruis : 
agus labhair e am facal riutha. Agus thachair an uair a 
bha e a'teagasg gu robh'nan suidhe an sin Phairisich 
agus luchd-teagaisg an lagha, a thàinig às gach uile bhaile 
de Ghalile, agus à Iudea, agus o Ierusalem : agus bha 
cumhachd an Tighearna a làthair a chum an slànuchadh. 
Agus, feuch, ghiùlain daoine air leabaidh duine air an 
robh a' phairilis : agus dh' iarr iad a thoirt a steach, agus 
a chur'na làthair-san. Agus an uair nach d'fhuair iad 
dòigh air am faodadh iad a thoirt a steach le meud na 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



5 9 



cuideachd, chaidh iad suas air an taigh, agus leig iad 
sìos troimh mhullach an taighe e fhèin agus a leabadh 
anns a' mheadhon an làthair Iosa. Agus an uair a 
chunnaic Iosa an creideamh-san, thuirt e ris an neach air 
an robh a'phairilis, A mhic, tha do pheacaidhean air am 
mathadh dhut. Agus thòisich na sgrìobhaichean agus 
na Phairisich air reusonachadh 'nan cridheachan fhèin, 
ag ràdh, Cò e so a tha 'labhairt toibheim ? Cò a dh' 
fhaodas peacaidhean a mhathadh ach Dia a mhain? 
Agus air aithneachadh do Iosa 'na spiorad fhèin gu robh 
iad a' reusonachadh mar sin annta fhèin, thuirt e riutha, 
C' ar son a tha sibh a' reusonachadh nan nithean sin ann 
bhur cridheachan ? Cò aca is fhusadh a ràdh ris an neach 
air am bheil a' phairilis, Tha do pheacaidhean air am 
mathadh dhut, no a ràdh, Eirich, agus tog do leabadh, 
agus imich ? Ach a chum gu 'm bi fios agaibh gu bheil 
cumhachd aig Mac an duine peacaidhean a mhathadh 
air thalamh (thuirt e ri fear na pairilis), Tha mi ag ràdh 
riut, Eirich, agus tog do leabadh, agus imich do d' thaigh. 
Agus ghrad dh' èirich e 'nan làthair, agus thog e an 
leabadh air an robh e 'na laidhe, agus chaidh e d'a 
thaigh fhèin, a' toirt glòire do Dhia. Agus ghlac uamhas 
iad uile, agus thug iad glòir do Dhia, agus lionadh iad le 
eagal, ag ràdh, chunnaic sinne nithean do-chreìdsinn an 
diugh 



6o 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Caib XII. 

Ghairm e Mata o àite-togail na cìse — Rinn Mata cuirm 
mhòr dha — Ghabh e leithsgeul a dheiscioubul nach 
robh iad d trasgadh, agus a chionn gu J n do spìon iad 
na diasan arbhair air latha na Sàbaid — Leighis e an 
duine aig an robh a làmh air seargadh. 

Agus chaidh e mach a rithist ri taobh, na mara ; agus 
thàinig an sluagh uile d' a ionnsuidh, agus theagaisg e iad. 
Agus an uair a bha e 'dol seachad chunnaic e cìs-mhaor 
do 'm b' ainm Mata (Lebhi mac Alpheuis) 'na shuidhe aig 
àite-togail na cìse, agus thuirt e ris, Lean mise. Agus 
dh' fhàg e na h-uile nithean agus dh'èirich e, agus lean e e. 
Agus rinn Lebhi cuirm mhòr dha : agus thachair an uair 
a shuidh Iosa chum bìdh 'n a thaigh-san gu 'n do shuidh 
mòran chìs-mhaor agus pheacach maille ri Iosa agus ri 
'dheisciobuil : oir bha mòran ann, agus lean iad e. Agus 
an uair a chunnaic na sgrìobhaichean agus na Phairisich 
esan ag itheadh maille ri cìs-mhaoir agus ri peacaich, 
thuirt iad ri 'dheisciobuil, C' ar son a tha e ag itheadh 
agus ag òl maille ri cìs-mhaoir agus ri peacaich ? Agus 
an uair a chuala Iosa so, thuirt e riutha, Cha 'n 'eil feum 
acasan a tha slàn air an lèigh, ach acasan a tha tinn. 
Ach imichibhse agus fòghlumaibh ciod is ciall dha so, 
Tròcair is àill leam, agus cha 'n iobairt : air cha d' thàinig 
mise a ghairm nam fìreanach, ach nam peacach a chum 
aithreachais. 

Agus bu ghnàth le deisciobuil Eoin agus nam Phairiseach 
a bhith 'trasgadh : agus thàinig iad agus thuirt iad ris, C'ar 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 6l 

son a tha deisciobuil Eoin gu tric a' trasgadh, agus a' 
deanamh ìirnuigh, agus mar an ceudna deisciobuil nam 
Phairiseach ; ach tha do dheisciobuil-sa ag itheadh agus 
ag òl. Agus thuirt Iosa riutha, Am bheil clann seòmair 
an fhir nuaidh-phòsda comasach air trasgadh a dheanamh 
am feadh a tha am fear rmadh-pòsda maille riutha ? am 
feadh a tha am fear nuadh-pòsda aca maille riutha cha 'n 
urrainn iad trasgadh a dheanamh. Ach thig na làithean 
anns an toirear am fear nuadh-pòsda uatha; agus an sin 
ni iad trasgadh anns na làithean siu. Agus labhair e 
mar an ceudna cosamlachd riutha ; Cha chuir neach sam 
bith mìr a dh' aodach nuadh air seann aodach : no, 
reubaidh an t-aodach nuadh e, agus cha tig am mìr de 'n 
aodach nuadh ris an t-seann acdach. Agus cha chuir 
duine sam bith fìon nuadh ann an seann searragan » no, 
bristidh am fìon nuadh na searragan, agus dòirtear e,agus 
caillear na searragan : ach is còir fìon nuadh a chur ann 
an searragan nuadha ; agus bidh iad le chèile tèaruinte. 
Agus cha 'n 'eil duine sam bith, air dha seann fhìon 
òl, a dh' iarras fìon nuadh : oir their e, Is e an seann 
fhìon a' s fheàrr. 

Agus thachair gu 'n deachaidh Iosa 's an àm sin troimh 
na h-achaidhean arbhair air latha na sàbaid ; agus bha 
acras air a dheisciobuil, agus thòisich iad air diasan 
arbhair a bhuain, agus itheadh, an dèigh am bruthadh le 
an làmhan. Ach an uair a chunnaic na Phairisich so, 
thuirt iad ris, Feuch, tha do dheisciobuil a' deanamh an 
nì nach còir a dheanamh air latha na sàbaid. Agus 
thuirt esan riutha, Nach do leugh sibhse riamh ciod a 
rinn Daibhidh, an uair a bha acras air fhèin, agus air a 



62 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



mhuinntir a bha maille ris : ciormus a chaidh e steach do 
thaigh Dhè, ann an làithean Abiàtair, an t-àrd shagart, 
agus a dh 'ith e aran na fianuis, nach robh ceadaichte dha 
fhèin itheadh, no dhaibhsan a bha maille ris, ach do na 
sagairt a mhàin ? No nach do leugh sibh anns an lagh 
gu bheil na sagairt, anns an teampull air làithean na 
sàbaid a' bristeadh na sàbaid, agus iad neo-chìontach ? 
Ach tha mise ag ràdh ribh, gu bheil 'san ionad so neach 
a's mò na'n teampull. Agus nam biodh fhios agaibh 
ciod is ciall dha so, Tròcair is àill leam agus cha 'n ìob- 
airt, cha dìteadh sibh an dream a tha neo-chiontach. 
Agus thuirt e riutha, Dh' òrduicheadh an t-sàbaid air son 
an duine, cha 'n e duine air son na sàbaid. Air an 
aobhar sin is Tighearna Mac an duine air an t-sabaid 
fhèin. 

Thachair mar an ceudna air sàbaid eile, gu 'n deach- 
aidh e steach do 'n t-sionagog, agus gu 'n do theagaisg e : 
agus bha an sin duine aig an robh a làmh dheas airseargadh. 
Agus rinn na sgriòbhaichean agus na Phairisich faire air, 
a dh' fheuchainn an leighiseadh e air latha na sàbaid e ; 
agus dh' fheòraich iad dheth, ag radh, Am bheil e 
ceadaichte leigheas a dheanamh air làithean na sàbaid ? 
a chum gu 'm biodh cùis-dhìtidh aca 'na aghaidh. Ach 
thuig esan an smaointean, agus thuirt e ris an duine aig 
an robh a' làmh sheargte, Eirich, agus seas a mach 's a' 
mheadhon. Agus dh' èirich esan agus sheas e. An sin 
thuirt Iosa riutha, Feòraichidh mise aon ni dhibh, Am 
bheil e ceadaichte air làithean na sàbaid math a dhean- 
amh, no olc, anam a shaoradh, no a sgrios? Ach dh' 
fhan iadsan 'n an tosd. Agus thuirt e riutha, Co 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



63 



agaibhse an duine aig am bi aon chaora, agus ma 
thuiteas i ann an slochd air latha na sàbaid nach beir 
oirre, agus nach tog a nìos i? Nach mòr ma ta is fhearr 
duine na caora? Uime sin tha e ceadaichte math a 
dheanamh air làithean na sàbaid. Agus an uair a dh' 
amhairc e mu 'n cuairt orra le feirg, air dha 'bhith 
doilich air son cruas an cridhe, thuirt e ris an duine, Sìn 
a mach do làmh. Agus shìn e mach i : agus rinneadh 
slàn i mar an làmh eile. Ach lìonadh iadsan de chuthach • 
agus labhair iad ri 'chèile ciod a dheanadh iad ri Iosa 
Agus chaidh na Phairisich a mach, agus gun dàil ghabh 
iad comhairle maille ri luchd-leanmhuinn Heroid 'na 
aghaidh-san, cionnus a dh' f haodadh iad a sgrios. Agus 
an uair a thuig Iosa so, dh' imich e às a sin : agus lean 
slòigh mhòr' e ; agus leighis e iad uile, agus thug e 
sparradh dhaibh a chum nach deanadh iad aithnichte e : 
a chum gu 'n coimhliontadh an ni a labhradh le Esàias 
am fàidh, ag ràdh, Feuch, mo sheirbhiseach a thagh mi ; 
m' aon ghràdhach anns am bheil tlachd aig m' anam : 
cuiridh mi mo spiorad air, agus nochdaidh e breitheanas 
do na Cinnich. Cha dean e strì, agus cha ghlaodh e; 
ni mò a chluinneas neach sam bith a ghuth air na 
sràidean. Cha bhrist e a' chuilc bhrùite, agus cha 
nihùch e an lìon às am bi an deatach, gus an toir e mach 
breitheanas a chum buaidh. Agus is ann 'na ainme- 
san a bhios muinghinn aig na Cinnich. 



6 4 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Caib XIII. 

Thagh e dà fhear dheug de' n do gairm e Abstoil — An 
searmon air a 1 bheinn. 

Agus anns na làithean sin chaidh esan suas gu beinn a 
dheanamh ùrnuigh, agus bhuanaich e rè na h-oidhche ann 
an ùrnuigh ri Dia. Agus an uair a thàinig an latha 
ghairm e d'a ionnsuidh a dheisciobuil : agus thagh e dà 
f hear dheug asda de 'n do ghairm e Abstoil. Agus dh' 
òrduich e iad a chum gu 'm biodh iad maille ris, agus 
gu'n cuireadh e mach iad a shearmonachadh, agus gu'm 
biodh aca cumhachd a leigheas euslaintean, agus a thilg- 
eadh a mach dheamhan. 

Agus is iad so ainmean an dà Abstol deug : an ceud 
fhear, Simon, de'n goirear Peadair, agus Andras a 
bhràthair; Seumas mac Shebede, agus Eoin a bhràthair; 
agus orrasan thug e Boanerges mar cho-ainm, is e sin ri 
'ràdh, clann an tàirneanaich : Philip, agus Bartolomeu ; 
Tomas, agus Mata an cìs-mhaor; Seumas mac Alpheuis, 
agus Tadeus ; Simon an Canaanach, agus Iudas Iscariot, 
an neach fòs a bhrath esan. 

Agus thàinig e nuas leotha, agus sheas e air ionad 
còmhnard, agus coimhthional a dheisciobul, agus buidh- 
eann mhòr-shluaigh o Iudea uile, agus o Ierusalem, agus 
o Idumea, agus o chois fairge Thìruis agus Shìdoin, 
muinntir, an uair a chuala iad cia mòr na nithean a rinn 
e, a thàinig g' a èisdeachd, agus gu bhith air an leigheas 
o 'n euslaintean ; agus iadsan a bha air am pianadh le 
spioradan neò-ghlan, agus leighiseadh iad. Agus thuirt e 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 65 

ri 'dheisciobuil bàta beag a bhith 'feitheamh air, air son 
an t-sluaigh, a chum nach dòmhlaicheadh iad e : oir 
leighis e mòran • ionnus gu 'n do dhlùth-theann iad ris, 
a mheud 's air an robh plàighean, a chum gu 'm beanadh 
iad ris. Agus na spioradan neò-ghlan, an uair a chunnaic 
iad e, shleuchd iad dha, agus ghlaodh iad, ag radh, Is 
tusa Mac Dhè. Agus thug e sparradh teann dhaibh 
nach deanadh iad aithnichte e. 

Agus an uair a chunnaic Iosa an sluagh, chaidh e suas 
air beinn ; agus air dha suidhe, thàinig a dheisciobuil d' a 
ionnsuidh : agus dh' fhosgail e a bheul, agus theagaisg e 
iad ag ràdh, 

Is beannaichte iadsan a tha bochd 'nan spiorad : oir 
is leotha rìoghachd nèimh. 

Is beannaichte iadsan a tha ri bròn : oir gheibh iad 
sòlas. 

Is beannaichte na daoine macanta : oir sealbhaichidh 
iad an talamh mar oighreachd. 

Is beannaichte an dream airam bheil acras agus tart na 
còrach : oir sàsuichear iad. 

Is beannaichte na daoine tròcaireach : oir gheibh iad 
tròcair. 

Is beannaichte na daoine a tha glan 'nan cridhe : oir 
chì iad Dia. 

Is beannaichte luchd-deanamh na sìthe : oir goirear 
clann Dhè dhiubh. 

Is beannaichte an dream a tha Tulang geur-leanmhuinn 
a;r son na còrach : oir is leothasan rìoghachd nèimh. Is 
beannaichte 'bhitheas sibh an uair a bheir daoine ana- 
cainnt dhuibh, agus a ni iad geur-leanmhuinn oirbh, agus 

E 



66 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



a labhras iad gach uile dhroch fhacal ribh gu breugach 
air mo sgàth-sa. Deanaibh gàirdeachas, agus bithibh ro- 
shubhach: oir is mòr bhur duais air nèamh : oir mar 
sin rinn iad geur-leanmhuinn air na fàidhean a bha 
roimhibh. 

Ach is an-aoibhinn dhuibhse a tha saoibhir ! oir f huair 
sibh bhur sòlas. Is an-aoibhinn dhuibhse a tha sàthach ! 
oir bithidh acras oirbh. Is an-aoibhinn dhuibhse a tha 
gàireachdaich a nis ! oir ni sibh bròn agus gul. Is an- 
aoibhinn dhuibhse an uair a labhras daoine math 
umaibh ! oir is ann mar sin a rinn an aithrichean ris na 
fàidhean brèige. 

Is sibhse salann na talmhainn : ach ma chailleas an 
salann a bhlas, ciod leis an saillear e ? cha 'n 'eil feum ann 
o sin suas, ach a thilgeadh a mach, agus a shaltairt fo 
chasan dhaoine. Is sibhse solus an t-saoghail. Cha 'n 
fhaodar baile a tha air a shuidheachadh air sliabh fhalach. 
Cha mhò a lasas daoine coinneal a chum gu'n cuir iad fo 
shoitheach i, ach ann an coinnleir ; agus ni solus do na 
bheil a staigh. Gu ma h-ann mar sin a dhealraicheas 
bhur solus an làthair dhaoine, a chum gu faic iad bhur 
deadh oibre, agus gu'n toir iad glòir do bhur n-Athair a 
ta air nèamh. 

Na measaibh gu 'n d' thàinig mise a bhristeadh an 
lagha, no nam fàidhean : cha 'n ann a bhristeadh a thàinig 
mi, ach a choimhlionadh. Oir tha mi ag ràdh ribh gu 
fìrinneach, Gus an tèid nèamh agus talamh thairis, cha 
tèid aon lide no aon phunc de 'n !agh thairis, gus an 
coimhlionar gach aon ni. Air an aobhar sin ge b'e neach 
a bhristeas aon de na h-àitheantan so a's lugha, agus a 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



67 



tbeagaisgeas daoine mar sin, goirear an duine a's lugha 
dheth ann an rìoghachd nèimh : ach ge b'e neach a ni 
agus a theagaisgeas iad, goirear duine mòr dheth 
ann an rìoghachd nèimh. Oir tha mi ag ràdh ribh, Mur 
toir bhur fìreantachd-sa barrachd air fìreantachd nan 
sgrìobhaichean agus nam Phàiriseach, nach tèid sibh air 
choir air bith a steach do rìoghachd nèimh. 

Chuala sibh gu'n dùbhradh ris na sinnsearan, Na dean 
mort; agus ge b' e neach a ni mort bithidh e an cunnart 
a' bhreitheanais : ach tha mise ag ràdh ribh, ge b' e neach 
aig am bi fearg ri 'bhràthair gun aobhar, gu 'm bi e an 
cunnart a' bhreitheanais ; agus ge b'e neach a their ri 
bhràthair, Raca, gu 'm bi e an cunnart na comhairle; agus 
ge b'e neach a their, Amadain, gu 'm bi e an cunnart teine 
ifrinn. Uime sin ma blìeir thu do thabhartas a chum na 
h-altarach, agus gu 'n cuimhnich thu an sin gu bheil ni 
air bith aig do bhràthair a' d' aghaidh, fàg do thabhaitas 
an sin an làthair na h-altarach, agus imich, agus dean 
rèite air tùs ri d' bhràthair, agus an dèigh sin thig agus 
tabhair uat do thiodhlac. Bi rèidh ri d' eascaraid gu 
luath, am feadh a bhios tu maille ris 'san t-slighe ; air 
eagal gu'n toir an t-eascaraid thairis thu do'n bhreith- 
eamh, agus gu 'n toir am bhreitheamh thu do 'n mhaor, 
agus gu 'n tilgear am prìosan thu. Tha mi ag ràdh riut 
gu fìrinneach nach tèid thu air chor sam bith a mach às 
a sin, gus an ìoc thu an fhàirdean dheireannach. 

Chuala sibh gu 'n dùbhradh ris na sinnsearan, Na dean 
adhaltrannas : ach tha mise ag ràdh ribh, Ge b'e neach 
a dh'amhairceas air mnaoi a chum a miannachadh, gu 'n 
d'rinn e adhaltrannas leatha cheana'na chridhe. Agus 



68 



EACHDRAIDH EEATHA CHRIOSD 



ma~bheir do shùil dheas aobhar tuislidh dhut, spìon a 
mach i, agus tilg uat i : oir is fhearr dhut gu sgriosar aon 
de d'bhuill, na do chorp uile bhith air a thilgeadh a rìh' 
ifrinn. Agus ma bheir do làmh dheas oilbheum dhut, 
gearr^dhiot i, agus tilg uat i: oir is fhearr dhut gu sgriosar 
aon de d' bhuill, na do chorp uile bhith air a thilgeadh a dh' 
ifrinn. Agus a dùbhradh mar an ceudna, Ge b'e a chuireas 
a bhean-phòsda air falbh, thugadh e litir-dhealachaidh 
dhi: ach tha mise ag ràdh ribh, Ge b'e neach a chuireas air ] 
falbh a bhean-phòsda fhèin, ach a mhàin air son strìopach- 
ais, gu bheil e 'toirt oirre adhaltrannas a dheanamh: agus 
an tì a phòsas a' bhean sin a chuireadh air falbh, tha e a' 
deanamh adhaltrannais. 

A rithist, chuala sibh gu 'n dùbhradh ris na sinnsearan, * 
Na toir mionnan èithich, ach colmhlion do mhionnan 
do 'n Tighearna : ach tha mise ag ràdh ribh, Na tugaibh 
mionnan idir ; na tugaibh air nèamh, oir is e rìgh-chathair 
Dhè e ; na tugaibh air an talamh, oir is e stòl a chas e ; 
na tugaibh air Ierusalem, oir is e baile an Rìgh mhòir e. 
Na toir mionnan air do cheann, oir cha 'n urrainn thu 
aon f huiltean a dheanamh geal no dubh. Ach gu ma h-e 
is còmhradh dhuibh, Seadh, seadh ; Ni h-eadh, ni h-eadh : 
agus ge b' e air bith ni a bhios os cionn so, is ann o 'n olc 
a tha e. 

Chuala sibh gu 'n dùbhradh, Sùil air son sùl, agus 
fiacail air son fiacail : ach tha mise ag ràdh ribh, Na 
cuiribh an aghaidh an uilc : a,ch ge b'e air bith neach a 
bhuaileas tu air do ghial deas, tionndaidh thuige an gial 
eile mar an ceudna. Agus an tì le 'm b' àill thusa a 
thagradh 'san lagh, agus do chòta a bhuntuinn dhiot r 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 69 

leig leis d' fhalluinn mar an ceudna. Agus ge b'e air bith 
a bheir leis air feadh mìle a dh' aindeoin thu, imich leis 
air feadh dhà mhìle, Thoir do 'n tì a dh' iarras ort, agus 
uaithesan le 'm bu mhiann iasad fhaotainn uat na till air 
falbh. 

Chuala sibh gu 'n dùbhradh, Gràdhaichidh tu do 
choimhearsnach, agus bidh fuath agad do d' nàmhaid: ach 
tha mise ag ràdh ribh, Biodh gràdh agaibh do bhur 
nàimhdean, beannaichibh an dream a mhollaicheas sibh, 
deanaibh math do na daoine air am beag sibh, agus 
deanaibh ùrnuigh air son na muinntir a tha 'buntuinn ribh 
gu nàimhdeil, agus a tha 'g 'ur geur-leanmhuinn ; a chum 
gu'm bi sibh'n'ur cloinn aig bhur n-Athair a ta air 
nèamh : oir tha esan a' toirt air a ghrèin fhèin èirigh air 
na droch dhaoine, agus air na deadh dhaoine, agus a' cur 
uisge air na fìreanan, agus air na neo-fhìreanan. Oir ma 
bhios gràdh agaibh do 'n mhuinntir aig am bheil gràdh 
dhuibh, ciod an duais a gheibh sibh ? nach 'eil eadhon na 
cìs-mhaoir a' deanamh an ni ceudna? Agus ma chuireas 
sibh fàilte air bhur bràithrean fhèin a mhàin, ciod a tha 
sibh a' deanamh thar chàch ? nach 'eil na cìs-mhaoir fhèin 
a' deanamh an ni ceudna ? Air an aobhar sin bithibhse 
coimhlionta, mar a tha bhur n-Athair a ta air nèamh 
coimhlionta. 

Thugaibh an aire nach toir sibh bhur dèirc am fianuis 
dhaoine, a chum gu faic iad sibh : no cha 'n fhaigh sibh 
tuarasdal o bhur n-Athair a ta air nèamh. 

Uime sin, an uair a bheir thu do dhèirc, na toir fa near 
gall-tromp a shèideadh romhad, mar a ni na cealgairean 
anns na sionagogan, agus anns na sràidean, a chum gu 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



faigh iad glòir o dhaoine. Gu fìrinneach tha mise ag 
ràdh ribh gu bheil an tuarasdal aca. Ach an uair a bheir 
thusa dèirc, na biodh fios aig do làmh chlì ciod a tha do 
làmh dheas a' deanamh : a chum gu 'm bi do dhèirc ann 
an uaigneas : agus bheir d' Athair a chi ann an uaigneas, 
duais dhut gu follaiseach. 

Agus an uair a ni thu ùrnuigh, na bi mar luchd an 
fhuar-chràbhaidh : oir is ionmhuinn leotha ùrnuigh a 
dheanamh anns na sionagogan agus ann an coinneachadh 
nan sràidean 'nin seasamh, a chum gu faic daoine iad. 
Gu deimhin tha mise ag ràdh ribh, gu bheil an tuarasdal 
aca. Ach thusa, an uair a ni thu ùrnuigh, imich a steach 
do d' sheòmar, agus air dùnadh do dhoruis dhut, dean 
ùrnuigh ri d' Athair a tha ann an uaigneas, agas bheir 
d' Athair a chì ann an uaigneas duais dhut gu follaiseach, 
Ach an uair a ni sibh ùrnuigh, na gnathaichibh ath-iarrtuis 
dhìomhain mar na Cinnich : oir saoilidh iadsan gu'n 
èisdear riutha air son lionmhoireachd am briathran. Uime 
sin na bithibhse cosmhuil riutha : oir tha fios aig bhur 
n-Athair cia iad na nithean a tha dh' uireasbhuidh oirbh, 
mu 'n iarr sibh iad. Air an aobhar sin deanaibhse 
ùrnuigh air a' mhodh so : Ar n-Athair a ta air nèamh,. 
Gu naomhaichear d' ainm. Thigeadh do rìoghachd. 
Deanar do thoil air an talamh mar a nithear air nèamh. 
Thoir dhuinn a diugh ar n-aran làitheil. Agus math 
dhuinn ar fìachan, amhuil mar a mhathas sinne d' ar 
luchd-fiach. Agus na leig ann am buaireadh sinn, ach 
saor sinn o 'n olc : oir is leatsa an rìoghachd, agus a' 
chumhachd, agus a' ghlòir, gu sìorruidh. Amen. Oir ma 
mhathas sibh an cionta do dhaoine, mathaidh bhur 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 71 

n-Athair nèamhaidh dhuibhse mar an ceudna. Ach mur 
math sibh an cionta do dhaoine, cha mhò a mhathas 
bhur n-Athair dhuibhse bhur cionta. 

Agus an uair a ni sibh trasgadh, na biodh gruaim air 
bhur gnùis, mar luchd an f huar-chràbhaidh : oir cuiridh 
iadsan mi-dhreach air an aghaidh, a chum gu faic daoine 
gu bheil iad a' trasgadh. Tha mi ag ràdh ribh gu fìrinneach 
gu bheil an tuarasdal aca. Ach thusa, an uair a ni thu 
trasgadh, cuir oladh air do cheann, agus ionnail 
d' aghaidh ; a chum nach fhaic daoine gu bheil thu a' 
deanamh trasgaidh, ach d' Athair a tha ann an uaigneas : 
agus bheir d' Athair a chì ann an uaigneas, duais dhut gu 
follaiseach. 

Na taisgibh dhuibh fhèin ionmhais air an talamh, far 
an caith an leomann agus a' mheirg e, agus far an cladhaich 
na meirlich a steach agus an goid iad : ach taisgibh 
ionmhais dhuibh fhèin air nèamh, far nach caith an 
leomann no a' mheirg, agus far nach cladhaich, agus nach 
goid na mèirlich : oir ge b'e àite am bheil bhur n-ionmhas, 
is ann an sin a bhios bhur cridhe mar an ceudna. Is i an 
t-sùil solus a' chuirp : uime sin ma bhios do shùil glan, 
bidh do chorp uile làn soluis. Ach ma bhios do shùil gu 
h-olc, bidh do chorp uile làn dorchadais. Air an aobhar 
sin ma tha an solus a tha annad 'na dhorchadas, cia mòr 
an dorchadas sin ! Cha 'n urrainn neach sam bith seirbhis 
a dheanamh do dha mhàighstir : oir an dara cuid bidh 
fuath aige do neach aca, agus gràdh do neach eile ; no 
gabhaidh e le neach aca, agus ni e tàir air neach eile. 
Cha 'n urrainn sibh seirbhis a dheanamh do Dhia agus do 
Mhamon. Air an aobhar sin tha mise ag ràdh ribh, Na 



72 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



biodh ro-chùram oirbh mu thimchioll bhur beatha, ciod a 
a dh' itheas sibh, no ciod a dh' òlas sibh ; no mu thim- 
chioll bhur cuirp, ciod a chuireas sibh umaibh. Nach mò 
a' bheatha na 'm biadh, agus an corp na 'n t-eudach ? 
Amhaircibh air eunlaith an adhair, oir cha chuir iad sìol, 
agus cha bhuain iad, agus cha chruinnich iad an saibh- 
lean ; gidheadh tha bhur n-Athair nèamhaidh-sa 'gam 
beathachadh. Nach fheàrr sibhse gu mòr na iadsan ? 
Agus cò agaibhse le mòr-chùram is urrainn aon làmh- 
choiile a chur ri 'àirde fhèin. Agus c' ar son a tha sibh 
ro-chùramach mu thimchioll bhur culaidh? Thugaibh 
fa near cionnus a tha na lilighean a' fàs 's 'a mhachair ; 
cha saothraich iad, agus cha snìomh iad : gidheadh tha 
mise ag ràdh ribh nach robh Solamh fhèin 'na uile 
glòir air a sgeadachadh mar aon dhiubh so. Ach ma tha 
Dia mar sin a' sgeadachadh feur na machrach, a tha 'n 
diugh ann, agus am màireach air a thilgeadh 'san àmhuinn 
nach mòr is, mò na sin a sgeadaicheas e sibhse, O dhaoine 
air bheag creidimh ? Uime sin na bithibh làn de chùram, 
ag ràdh, Ciod a dh' itheas sin ? no, Ciod a dh' òlas sinn ? 
no, Ciod a chuireas sinn umainn. Oir na nithean so uile 
iarraidh na Cinnich ; oir tha fhios aig bhur n-Athair 
nèamhaidh gu bheil feum agaibhse air na nithean so uile. 
Ach iarraibhse air tùs rìoghachd Dhè, agus 'fhìreantachd- 
san ; agus cuirear na nithean so uile ribh. Uime si na 
biodh ro-chùram oirbh mu thimchioll an latha màireach : 
oir bidh a làn de chùram air an latha màireach mu 
thimchioll a nithean f hèin. Is leor do 'n latha' olc fhèin. 

Na tugaibh breith, a chum nach toirear breith oirbh. 
Oir a rèir na breith a bheir sibh, bheirear breith oirbh : 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



73 



agus leis an tomhas le'n tomhais sibh, tomhaisear dhuibh 
a rithist. Agus c' ar son a tha thu a' faicinn an smùirnein 
a tha ann an sùil do bhràthar, ach nach 'eil thu 'toirt fa 
near na sail a tha 'na do shùil fhèin ? No cionuus a their 
thu ri d' bhràthair, Fulaing dhomh an smuirnein a 
spìonadh às do shùil; agus, feuch, an t-sail ann do shùil 
fhèin? A chealgair, buin air tùs an t-sail às do shùil 
fhèin, agus an sin is lèir dhut gu math an smùirnein a 
bhuntuinn à sùil do bhràthar. 

Na toiribh an ni naomh do na coin, agus na tilgibh 
bhur nèamhnuidean am fianuis nam muc, air eagal gu 
saltair iad orra le 'n casan, agus air dhaibh tilleadh gu 
reub iad sibh fhèin às a chèile. 

Iarraibh, agus bheirear dhuibh ; siribh, agus gheibh 
sibh ; buailibh an dorus, agus fosgailear dhuibh : oir gach 
uile neach a dh' iarras bheirear dha; agus ge b' e a shireas 
gheibh e ; agus do' n tì a bhuaileas an dorus fosgailear. 
Oir cò an duine agaibhse, ma 's e 's gu 'n iarr a mhac 
aran air, a bheir clach dha? no ma's iasg a dh' iarras e, 
an toir e nathair dha ? Air an aobhar sin ma 's aithne 
dhuibhse 'tha olc tiodlachan matha 'thoirt do bhur cloinn, 
nach mòr is mò na sin a bheir bhur n-Athair a ta air 
nèamh nithean matha dhaibhsan dh' iarras air iad ? 
Uime sin gach uile ni bu mhiann leibh daoine a dhean- 
amh dhuibhse, deanaibhse a leithid dhaibhsan mar an 
ceudna : oir is e so an lagh agus na fàidhean. 

Imichibh a steach air an dorus chumhann : oir is 
farsuinn an dorus, agus is leathan an t-slighe a tha 
'treòrachadh a chum sgrios, agus is lionmhor iad a tha 
'dol a steach oirre. Ach is cumhann an dorus, agus is 



74 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



aimhleathan an t-slighe a tha 'treòrachadh a chum na 
beatha, agus is tearc iad a tha 'g amas oirre. 

Coimhidibh sibh fhèin o na fàidhean brèige, a thig do 'r 
n-ionnsuidh ann an culaidhean chaorach, ach a tha o 'n leith 
a stàigh 'nam madaidh-alluidh. Air an toraidhean aith- 
nichidh sibh iad. An tionail daoine dearcan-fìona de 
na drisean, no fìgean de na foghannain ? Agus mar sin 
bheir gach uile chraobh mhath toradh math ; ach bheir 
an droch chraobh droch thoradh. Cha 'n urrainn a' 
chraobh mhath droch thoradh a ghiùlan, no an droch 
chraobh toradh math a thabhairt. Gach uile chraobh nach 
giùlain toradh math gearrar sìos i, agus tilgear 'san teine i. 
Air an aobhar sin is ann air an tòraidhean a dh' aith- 
nicheas sibh iad, Cha 'n e gach uile neach a their 
riumsa, A Thighearn', a Thighearn', a thèid a steach do 
rìoghachd nèimh ; ach an tì a ni toil m' Athar-sa a ta air 
nèamh. Is iomadh iad a their riumsa 'san là ud, A 
Thighearn', a Thighearn', nach d' rinn sinn fàidh- 
eadaireachd a' d' ainm-sa, agus a' d' ainm-sa nach do thilg 
sinn a mach deamhain, agus a' d' ainm-sa nach d' rinn 
sinn iomadh mìorbhuil ? Agus an sin aidichidh mise gu 
follaiseach dhaibh, Cha b' aithne dhomh riamh sibh : 
imichibh uam a luchd-deanamh na h-eucorach. Air an 
aobhar sin gach uile neach a chluinneas na briathran so 
agamsa, agus a ni iad, sàmhluichidh mi e ri duine glic, a 
a thog a thaigh air carraig : agus thùirling an t-uisge, agus 
thàinig na tuiltean, agus shèid na gaothan, agus bhuail iad 
air an taigh sin ; agus cha do thuit e : oir bha a bhunadh 
suidhichte air carraig. Agus gach uile neach a chluinneas 
na briathran so agamsa, agus nach dean iarì, sàmh- 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



75 



luichear e ri duine amaideach a thog a thaigh air a' 
ghaineamh : agus thùirling an t-uisge, agus thàinig na 
tuiltean, agus shèid na gaothan, agus bhuail iad air an 
taigh sin ; agus thuit e : agus bu mhòr a thuiteam. 

Agus thachair, an uair a chrìochnaich Iosa na briathran 
so, gu 'n do ghabh am pobull iongantas ri 'theagasg-san : 
oir theagaisg e iad mar neach aig an robh cumhachd, agus 
cha b' ann mar na sgrìobhaichean. 



Caib xiv. 

Leighis Criosd seirbhiseach ceamiard-ceud — Thog e mac tia 
bantraich ann an Ndin dn bhàs — Dheai'bh e do theachd- 

airean Eoin leis na mìorbh?iilean a rinn e, gu 'm &e 
fhèin Criosd — JVochd e do '71 t-sluagh ciod i a bharail 

mu Eoin. 

Agus an uair a chrìochnaich Iosa a bhriathran uile ann 
an èisdeachd an t-sluaigh, air dha tighinn a nuas o 'n 
bheinn, lean cuideachd mhòr e, agus chaidh e steach do 
Chapernaum. 

Agus bha seirbhiseach ceannard-ceud àraidh a b' ionmh- 
uinn leis, gu tinn leis a' phairilis, air a phianadh gu 
h-anabarrach, agus ri uchd bàis. Agus an uair a chual' e 
mu Iosa, chuir e seanairean nan Iudhach d' a ionnsuidh, 
a' cur ìmpidh air gu 'n tigeadh e, agus gu leighiseadh e a 
sheirbhiseach. Agus an uair a thàinig iad gu Iosa, 
ghuidh iad air gu dùrachdach, ag ràdh, Tha e airidh gu 'n 
deanadh tu so dha : oir is toigh leis ar cinneach-ne, agus 



7 6 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



thog esan dhuinn sionagog. Agus chaidh Iosa maille 
riutha. Agus an uair a bha e nis fagusg do 'n taigh, 
chuir an ceannard-ceud càirdean d' a ionnsuidh, ag ràdh 
ris, A Thighearna, na cuir dragh ort fhèin : oir cha 'n 
airidh mise gu 'n tigeadh tu steach fo m' chlèith : uime sin 
cha mhò a mheas mi gu 'm b' airidh mi fhèin air tighinn 
a' d' ionnsuidh : ach abair am facal, agus slànuichear 
m' òglach. Oir is duine mise f hèin air mo chur fo ùghdarras, 
aig am bheil saighdearan fodham : agus their mi ris an 
fhcar so, Imich, agus imichidh e; agus ri fear eile, Thig 
agus thig e ; agus ri m' sheirbhiseach, Dean so, agus ni e e. 
Agus an uair a chual' Iosa so ghabh e iongantas ris, agus 
thionndaidh e agus thuirt e ris an t-sluagh a lean e, Gu 
fìrinneach tha mi ag ràdh ribh, nach d' fhuair mi 
creideamh cho mòr so ann an Israel fhèin. Agus tha mi 
ag ràdh ribh, gu 'n tig mòran o'n àird an ear agus o 'n 
àird an iar, agus gu suidh iad maille ri Abraham, agus 
Isaac, agus Iacob, ann an rìoghachd nèimh : ach tilgear 
clann na rìoghachd ann an dorchadas a tha 'n leith am 
muigh : bidh an sin gul agus gìosgan fhiacal. Agus air 
do na teachdeairean a chuireadh d' a ionnsuidh, pilltinn 
air an ais do 'n taigh, fhuair iad an seirbhiseach slàn. 

Agus thachair air an latha 'na dhèigh sin gu'n deach- 
aidh e chum baile de 'n gairmear Nain ; agus chaidh a 
dheisciobuil maille ris, agus sluagh mòr. A nis an uair a 
thàinig e am fagusg do gheata 'bhaile, feuch, ghiùlaineadh 
a mach duine marbh, aon mhac a mhàthar, agus bu 
bhantrach i ; agus bha sluagh mòr de mhuinntir a' bhaile 
maille rithe. Agus an uair a chunnaic an Tighearn' i, 
ghabh e truas dhi, agus thuirt e rithe, Na guil. Agus 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



77 



thàinig e am fagusg agus bhean e ris a' ghiùlan : agus 
sheas iadsan a bha'g a iomchar. Agus thuirt e, Oganaich, 
tha mi ag ràdh riut, Eirich. Agus dh' èirich an duine a 
bha marbh 'na shuidhe, agus thòisich e air labhairt. 
Agus thug e dha'mhàthair e. Agus ghlac eagal iad uile : 
agus thugiad glòir do Dhia, ag ràdh, Dh' èirich fàidh mòr 
'nar measg-ne : agus, Dh' amhairc Dia air a shluagh 
fhèin. Agus chaidh an t-iomradh so a mach airsan air 
feadh Iudea uile, agus na dùthcha mu 'n cuirt uile. 

Agus dh' innis a dheisciobuil a dh' Eoin anns a 
phrìosan mu thimchioll nan nithean so uile. Agus ghairm 
Eoin d' a ionnsuidh dithis àraidh de 'dheisciobuil, agus 
chuir e iad a dh' ionnsuidh Iosa, ag ràdh, An tusa esan a 
bha ri teachd, no 'm bi sùil againn ri neach eile ? Agus 
an uair a thàinig na daoine d' a ionnsuidh, thuirt iad, 
Chuir Eoin Baistidh sinne a' d' ionnsuidh, ag ràdh, An 
tusa esan a bha ri teachd, no 'm bi sùil againn ri neach 
eile ? Agus anns an uair sin fhèin leighis e mòran o 'n 
euslaintean agus o 'm plàighean agus o dhroch spioradan • 
agus thug e am fradharc do mhòran a bha dall. Agus 
fhreagair e agus thuirt e riutha, Imichibhse, agus innsibh 
a dh' Eoin na nithean a tha sibh a' cluinntinn agus a' 
faicinn ; tha na daill a' faotainn am fradhairc, agus tha na 
bacaich ag imeachd, tha na lobhair air an glanadh, agus 
tha na bodhair a' cluinntinn, tha na mairbh air an 
dùsgadh, agus tha'n soisgeul air a shearmonachadh do na 
bochdan. Agus is beannaichte esan nach fhaigh oil- 
bheum annamsa. 

Agus an uair a dh' fhalbh teachdairean Eoin, thòisich 
Iosa air labhairt ris an t-sluagh mu thimchioll Eoin, Ciod 



78 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

e an ni a chaidh sibh a mach do 'n fhàsach a dh' fhaicinn? 
an i cuilc air a crathadh le gaoith ? Ach ciod e an ni a 
chaidh sibh a mach a dh' fhaicinn ? an e duine air a 
sgeadachadh ann an eudach mìn ? Feuch, iadsan a tha 
sgeadaichte le eudach rìomhach, agus a' caitheamh am 
beatha gu sòghail, is ann an cùirtean nan rìghean a tha 
iad. Ach ciod e an nì a chaidh sibh a mach a dh' 
f haicinn ? an e fàidh ? Seadh, tha mi ag ràdh ribh, agus 
ni 's mò na fàidh. Is e so an tì mu bheil e sgrìobhte, 
Feuch, cuiridh mi mo theachdaire roimh do ghnùis, a dh' 
ulluicheas do slighe romhad. Gu deimhin tha mi ag ràdh 
ribh, 'Nam measg-san a rugadh le mnathan nach d' èirich 
neach a's mò na Eoin Bastidh : gidheadh an tì a's lugha 
ann an rìoghachd nèimh is mò e na esan. Agus dh' fhìr- 
eanaich am pobull uile a chual' e, agus na cìs-mhaoir, 
Dia, air dhaibh a bhith air am baisteadh le baisteadh Eoin. 
Ach chuir na Phairisich agus an luchd-lagha cùl ri comh- 
airle Dhè d' an taobh fhèin, am feadh nach do bhaist- 
eadh iad leis. Agus o làithean Eoin Baistidh gus a nis 
tha rìoghachd nèimh a' fulang ainneirt, agus tha luchd 
na h-ainneart 'ga ghlacadh le làmhachas-làidir. Oir 
rinn na fàidhean uile agus an lagh fàidheadaireachd 
gu àm Eoin. Agus ma 's toil leibh a ghabhail, is e so 
Elias a bha ri teachd. Ge b' e aig am bheil cluasan a 
chum èisdeachd, èisdeadh e. Ach cò ris uime sin a 
shàmhluicheas mi daoine a' ghinealaich so, agus cò ris a 
tha iad cosmhuil? Tha iad cosmhuil ri cloinn a tha 'n an 
suidhe anns a' mhargadh, agus a dh'èigheas ri'chèile, 
ag ràgh, Rinn sinne pìobaireachd dhuibhse, agus cha 
d' rinn sibhse dannsa ; rinn sinne tuireadh dhuibhse, agus 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL 79 

cha d' rinn sibhse gul. Oir thàinig Eoin Baistidh cha 'n 
ann ag itheadh arain no ag òl fìona ; agus their sibh, 
Tha deamhan aige. Thàinig Mac an duine ag itheadh 
agus ag òl ; agus their sibh, Feuch, duine geòcach, agus 
pòitear fìona, caraid chìs-mhaoir agus pheacach ! Agus 
tha gliocas air a fìreanachadh le a cloinn uile. 



Caib. xv. 

Criosd agus d bhean a bha 'na peacach ann an taigh 
Shimoin an Phairisich — Fhritheil mnathan dha le am 
maoin — Shlànuìch e an duine dall agus balbh anns an 
robh deamhan — Chuir e an aghaidh casaid bhrèige 
nam Phairiseach — Nochd e cò iad a chàirdean — 
Agus dh' iarr duine àraidh de na Phairisich air gu 'n 
itheadh e biadh maille ris. Agus chaidh e steach do 
thaigh an Phairisich, agus shuidh e sìos a chum bìdh. 
Agus feuch, an uair a fhuair bean anns a' bhaile, a bha 
'na peacach, fios gu robh e 'na shuidhe aig biadh ann an 
taigh an Phàirisich, thug i leathsa bocsa alababstair làn 
a dh' oladh chùbhraidh, agus sheas i aig a chasan air a 
chùlaobh a' gul, agus thòisich i air a chasan a f hliuchadh le 
a deòir, agus thiormaich i iad le falt a cinn, agus 
phòg i a chasan, agus dh' ùng i leis an oladh iad. 
Agus an uair a chunnaic am Phairiseach a thug 
cuireadh dha, so, labhair e ann fhèin, ag ràdh, Nam b' 
f hàidh an duine so, bhiodh fhios aige cò i a' bhean so a tha 
'beantuinn ris, agus ciod is gnè dhi ; oir is peacach i. 



80 EACHDR AIDH BEATHA CHRIOSD 

Agus fhreagair Josa, agus thuirt e ris, A Shimoin, tha ni 
agam ri ràdh riut. Agus thuirt esan, A Mhaighstir, abair 
e. Bha aig fear-fiach àraidh fiachan air dithis dhaoine^ 
bha còig ceud peighinn aige air aon fhear, agus leith-cheud 
air an fhear eile. Agus do bhrìgh nach robh ni aca leis 
am pàigheadh iad, mhath e gu saor dhaibh le chèile. 
Innis dhomhsa, uime sin, cò dhiubh is mò a ghràdh- 
aicheas e. Fhreagair Simon agus thuirt e, Is i mo 
bharail gur e an neach is mò d' an do mhath e. Agus 
thuirt e ris, Is ceart a thug thu breith. Agus air dha 
tionndadh ris a' mhnaoi, thuirt e ri Simon, Am faic thu 
'bhean so ? Thàinig mise steach do d' thaigh, cha d 'thug 
thusa dhomh uisge chum mo chas : ach fhliuch ise 
mo chasan le a deòir, agus thiormaich i iad le falt a cinn. 
Cha tug thusa dhomh pòg : ach o'n thàinig ise steach, cha 
do sguir i 'phògadh mo chas. Cha d' ung thusa mo 
cheann le oladh : ach dh' ung ise mo chasan le oladh 
chùbhraidh. Uime sin tha mi ag ràdh riut, Gu bheil a 
peacaidhean a tha lionmhor air am mathadh ; air an 
aobhar sin ghràdhaich i gu mòr : ach ge b' e neach d' am 
mathar beagan, bidh a ghràdh beag. Agus thuirt e rithe y 
Tha do pheacaidhean air am mathadh. Agus thòisich 
iadsan a bha'nan suidhe aig biadh maille ris air a ràdh 
annta fhèin, Cò e so a tha eadhon a' mathadh pheacaidh- 
ean? Agus thuirt e ris a' mhnaoi, Shlànuich do chreid- 
eamh thu ; imich an sìth. 

Agus thachair an dèigh sin, gu 'n d' imich esan troimh 
bhailtean-mòra agus bhailtean-beaga, a' searmonachadh 
agus a' cur an cèill soisgeul rìoghachd Dhè, agus an dà 
fhear dheug maille ris, agus mnathan àraidh a leighiseadh 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 8l 

o dhroch spioradan, agus o euslaintean, Muire de'n gairm- 
ear Magdalen, às an deachaidh seachd deamhain, agus 
Ioanna bean Chusa, stiùbhard Heroid, agus Susanna, agus 
mòran eile, a bha 'frithealadh dha le am maoin. 

Agus chaidh iad do thaigh. Agus chruinnicheadh an 
sluagh a rithist ionnus nach robh e 'n comas dhaibh 
uiread is aran itheadh. Agus an uair a chual' a chàirdean 
so, thàinig iad a mach a bhreith air : oir thuirt iad, Tha e 
air mhi-chèill. 

An sin thugadh d' a ionnsuidh duine dall agus balbh 
anns an robh deamhan : agus shlànuich e e, ionnus gu 'n 
4o labhair am balbhan agus gu faca e. Agus ghabh 
,am pobull uile iongantas, agus thuirt iad, Nach e so mac 
Dhaibhidh ? Ach an uair a chuala na Phairisich agus na 
sgrìobhaichean a thàinig a nuas o Ierusalem so, thuirt iad, 
Cha 'n 'eil am fear so a' tilgeadh a mach dheamhan, 
ach troimh Bheelsebub prionnsa nan deamhan. Agus 
ghairm e iad d' a ionnsuidh, agus thuirt e riutha ann an 
cosamhlachdan, Cionnus is urrainn Satan Satan a 
thilgeadh a mach ? Agus ma bhios rìoghachd roinnte na 
h-aghaidh fhèin. cha 'n urrainn an rìoghachd sin seasamh. 
Agus ma dh' èireas Satan 'n a aghaidh fhèin, agus gu' m bi 
e roinnte, cha 'n urrainn e seasamh, ach tha crìoch aige. 
Tha sibhse ag ràdh gu bheil mise troimh Bheelsebub a' 
tilgeadh a mach dheamhan. Agus ma's ann troimh 
Bheelsebub a tha mise 'tilgeadh a mach dheamhan, cò 
troimh am bheil bhur clann-sa 'g an tilgeadh a mach ? 
uime sin bidh iadsan 'nan luchd-breith oirbhse. Ach ma 's 
ann le Spiorad Dhè a tha mise 'tilgeadh a mach dheamh- 
an, thàinig rìoghachd Dhè gun teagamh do bhur 
n-ionnsuidh-sa. Cha 'n urrrainn neach air bith a dhol a 

F 



82 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



steach do thaigh an duine làidir, agus airneis a thaighe 
'chreachadh mur ceangail e an duine làidir an toiseach ;. 
agus an sin creachaidh e'thaigh. An uair a ghleidheas 
an duine làidir fo 'armachd a thalla f hèin, tha na bhuineas 
dha ann an sìth : ach an uair a thig duine a's treise na e, 
agus a bheir e buaidh air, bheir e uaithe 'armachd uile 
anns an robh 'earbsa, agus roinnidh e a 'chreach. An neach 
nach 'eil leamsa tha e 'nam aghaidh ; agus an neach nach 
'eil a' cruinneachadh leamsa sgapaidh e. Air an aobhar 
sin tha mi ag ràdh, Gu mathar gach peacadh agus 
toibheum do dhaoine ; gidheadh cha mhathar toibheum 
an aghaidh an Spioraid Naoimh do dhaoine. Agus ge 
b'e neach a labhras facal an aghaidh Mhic an duine, 
mathar dha e ; ach ge b'e neach a labhras an aghaidh an 
Spioraid Naoimh cha mhathar dha e anns an t-saoghal 
so, no anns an t-saoghal a tha ri teachd, ach tha e 
ciontach do pheacadh siorruidh : air son gu 'n dubhairt 
iad, Tha spiorad neòghlan aige. An dara cuid deanaibh 
a' chraobh math, agus a toradh math ; no deanaibh a' 
chraobh truaillidh, agus a toradh truaillidh : oir is ann air 
a toradh a dh' aithnichear a' chraobh. A shliochd nan 
nathraichean nimhe, cionnus a dh' fheudas sibh nithean 
matha 'labhairt o'n a tha sibh fhèin olc ? Oir is ann a 
pailteas a'chridhe a labhras am beul. Bheir an duine math 
nithean matha' mach à deadh ionmhas a chridhe : agus 
bheir an droch dhuine droch nithean a mach às a dhroch 
ionmhas. Agus tha mi ag ràdh ribh, gu 'n toir daoine 
cunntas ann an latha 'bhreitheanais air son gach facal 
dìomhain a labhras iad. Oir is an le d' fhacail a shaorar 
thu, agus is ann le d'fhacail a dhìtear thu. 
Agus air dha bhith fhathast a' labhairt, feuch, thàinig a 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. • 83 

a mhàthair agus a bhràithrean, agus cha b' urrainn dhaibh 
tighinn am fagusg dha le meud na cuideachd ; agus, air 
dhaibh seasamh a muigh, chuir iad fios d' a ionnsuidh ag 
iarraidh labhairt ris. An sin thuirt neach eiginn ris, 
Feuch, tha do mhàthair agus do bhràithrean 'n an seasamh 
a muigh ag iarraidh labhairt riut. Ach fhreagair esan 
agus thuirt e ris an tì a dh' innis so dha, Cò i mo 
mhàthair? agus cò iad mo bhràithrean ? Agus shìn e a 
làmh a chum a dheisciobul, agus thuirt e, Feuch, mo 
mhàthair agus mo bhràithrean ! Oir ge b' e neach a ni 
toil m' Athar-sa 'ta air nèamh, is e sin fhèin mo bhràth- 
air, agus mo phiuthar, agus mo mhàthair. 



Caib xvi. 

Cosamhlachd an t-sioladair — a chogail — an tsìl mhustaird 
na taois-ghoirt — an ionmhais fhalaichte — agus na 
nèamhnuid. 

Air an latha sin fhèin chaidh Iosa mach às an taigh, 
agus shuidh e ri taobh na fairge. Agus chruinnich sluagh 
mòr d'a ionnsuidh air chor's gu'n deachaidh e steach do 
bhàta, agus gu 'n do shuidh e ; agus sheas an sluagh uile 
air tìr ri taobh na mara. Agus theagaisg e dhaibh mòr- 
an de nithean ann an cosamhlachdan, agus thuirt e riutha 
'na theagasg, Eisdibh : Feuch, chaidh am fear-cuir a mach 
a chur sìl : agus thachair, an uair a bha e 'cur an t-sìl, 
gu'n do thuit cuid dheth ri taobh an rathaid, agus 



§4 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



shaltradh sìos e, agus thàinig eunlaith an adhair agus 
dh' ith iad suas e. Agus thuit cuid eile dheth air fearann 
creagach, far nach robh mòran talmhainn aige : agus ghrad 
dh'fhàs e suas, do bhrìgh nach robh doimhneachd 
talmhainn aige: agus air do 'n ghrèin èirigh, dhothadh e ; 
agus a chionn nach robh freumh aige, shearg e às. Agus 
thuit cuid eile am measg an droighinn, agus dh' fhàs an 
droigheann suas, agus thachd e e, agus cha d' thug e mach 
toradh. Agus thuit caid eile ann am fearann math, agus 
thug e mach toradh, a' fàs suas agus a' meudachadh ; agus 
thug e mach, cuid a dheich thar fhichead uiread, agus 
cuid a thrì fichead uiread, agus cuid a cheud uiread 
's a chuireadh. Agus thuirt e, Ge b' e aig am bheil cluasan 
a chum èisdeachd, èisdeadh e. 

Agus an uair a bha e 'na aonar, dh' f hiosraich iadsan a 
bha mu'n cuairt dha, maille ris an dà fhear dheug, a' 
chosamhlachd dheth, agus thuirt iad ris, C'arson a tha thu 
'labhairt riutha ann an cosamhlachdan ? Agus fhreagair 
esan agus thuirt e riutha, Do bhrìgh gu' n d' thugadh 
dhuibhse eòlas a bhith agaibh air rùn dìomhair rìogh- 
achd nèimh : ach dhaibhsan a tha 'n leith a muigh cha 'n 
'eil so air a thabhairt. Oir ge b' e neach aig am bheil, 
dhasan bheirear, agus bidh an tuilleadh pailteis aige : ach 
ge b'encach aig nach'eil, bheirear uaithesan eadhon an ni 
a tha aige. Uime sin tha mise 'labhairt riutha ann an 
cosamhlachdan ; do bhrìgh air dhaibh faicinn nach fhaic 
iad, agus air dhaibh cluinntinn nach cluinn iad, agus nach 
tuig iad. Agus anntasan tha fàidheadaireachd Esàiais air 
a coimhlionadh, a tha'g ràdh, Le èisdeachd cluinnidh 
sibh, agus cha tuig sibh ; agus le amharc chì sibh, agus 
cha'n aithnich sibh : oir tha cridhe 'phobuill so air fàs 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



S5 



reamhar, agus tha an cluasan mall a chum èisdeachd, agus 
dhruid iad an sùilean ; air eagal uair air bith gu faiceadh 
iad le 'n sùilean, agusgu'n cluinneadh iad le'n cluasan, 
agus gu 'n tuigeadh iad le 'n cridhe, agus gu'm biodh iad 
air an iompachadh, agus gu slànuichinn-sa iad. Ach is 
beannaichte bhur sùilean-sa, oir tha iad a' faicinn ; agus 
bhur cluasan, oir tha iad a' cluinntinn. Oir tha mi ag 
ràdh ribh gu fìrinneach, Gu 'm b' iomadh fàidh agus fìrean 
leis am bu mhiann na nithean fhaicinn a tha sibhse 
'faicinn agus nach fhac iad; agus na nithean a chluinntnn 
a tha sibhse 'cluinntinn, agus nach cual' iad. Agus thuirt 
e riutha, Nach aithne dhuibh a' chosamhlachd so ? agus 
agus cionnus ma ta, a thuigeas sibh gach uile chosamh- 
lachd ? Eisdibh, air an aobhar sin ri cosamhlachd an 
t-sìoladair. A nis, is e so a' chosamhlachd. Is e an sìol 
facal Dhè. Tha 'm fear-cuir a' cur an fhacail. An uair a 
chluinneas neach air bith facal na rìoghachd, agus nach 
tuig e e, ghrad thig an droch spiorad, agus bheir e 
air falbh an ni a chuireadh 'na chridhe, air eagal gu 'n 
creideadh e, agus gu 'm biodh e air a shaoradh. Is e so 
esan anns an do chuireadh an sìol ri taobh an rathaid. 
Agus esan a f huair an sìol ann an àiteachan creagach, is e 
so an tì a chluinneas am facal, agus a ghrad ghabhas e le 
gàirdeachas : gidheadh cha 'n 'eil freumh aige ann f hèin, 
ach fanaidh e rè tamuill ; agus an uair a thig trioblaid no 
geur-leanmhuinn air son an fhacail, ghrad gheibh e 
oilbheum. Esan mar an ceudna a ghabh an sìol am 
measg an droighinn, is e so an tì a tha 'cluinntinn an 
fhacaii ; agus tha ro-chùram an t-saoghail so, agus meallt- 
aireachd beairteis, agus anamiannan nithean eile a' tighinn 
a steach, agus a' tachdadh an f hacail, agus nithear neo- 



86 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

thorach e. Agus esan a ghabh an sìol ann an deadh 
fhearann, is e sin an neach a tha 'cluinntinn an fhacail, 
agus 'g a thuigsiim, agus 'g a choimhead ann an cridhe 
treibh-dhireach agus math ; neach gu deimhin a tha 'giùl- 
an toraidh le foighidinn, agus a' toirt a mach, cuid a 
cheud uiread, cuid a thrì fichead, agus cuid a dheich thar 
f hichead uiread 's a chuireadh. 

Agus thuirt e riutha, Cha 'n 'eil neach sam bith, air dha 
coinneal a lasadh, a dh' fhalaicheas fo shoitheach i, no 
'chuireas fo leabaidh i ; ach cuiridh e ann an coinnleir i, 
a chum gu faic iadsan a thig a steach an solus. Oir cha 
'n 'eil ni sam bith falaichte, nach deanar follaiseach ; no 
uaigneach, nach deanar aithnichte, agus nach iig am 
follais. Ma tha cluasan a chum èisdeachd aig neach 
sam bith, èisdeadh e. Air an aobhar sin thugaibh an aire 
cionnus a dh' èisdeas sibh: oir ge b' e neach aig am bheil, 
bheirear dha ; agus ge b' e neach aig nach. 'eil, bheirear 
uaithe eadhon an ni sin a shaoilear a bhith aige. 

Chuir e cosamhlachd eile mach dhaibh, ag rà \h, Is 
cosmhuil ììoghachd nèimh ri duine a chuir sìol math 'na 
fhearann: ach an uair a bha daoine 'nan cadal thàinig 
a nàmhaid agus chuir e cogal am measg a' chruithneachd, 
agus dh' imich e roimhe. Ach an uair a thàinig an 
t-arbhar fo dhèis, agus a thug e mach a thoradh, dh'fhoill- 
sich an cogal e fhèin mar an ceudna. Agus thàinig 
seirbhisich fir-an-taighe agus thuirt iad ris, A Thighearna, 
nach do chuir thusa sìol math ann a d'fhearann? C'àite, 
ma seadh, às an d' fhuair e an cogal? Agus thuirt esan 
riutha, Rinn nàmhaid èiginn so. Agus thuirt na seirbh- 
isich ris, An àill leat. uime sin gu 'n tèid sinne agus gu 'n 
cruinnich sinn ri 'chèile iad ? Ach thuirt esan, Cha 'n 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL 



87 



àill ; air eagal an uair a chruinnicheas sibh an cogal gu 
spìon sibh an cruithneachd maille ris. Leigibh leotha 
fàs maille ri 'chèile gus an tig am foghar : agus an àm an 
f hoghair their mise ris na buanaichean, Cruinnichibh air 
tùs an cogal, agus ceanglaibh e 'na cheanglachain a 
chum a losgadh : ach cruinnichibh an cruithneachd do 
m' shabhal. 

Agus thuirt e, Is amhuil rìoghachd Dhè, ma'r gu'n 
ouireadh duine sìol anns an talamh ; agus gu'n caidleadh 
e agus gu 'n èireadh e a dh' oidhche agus latha, agus gu 'n 
gineadh an sìol, agus gu fàsadh e suas air dhòigh nach 
fhios dha. Bheir an talamh a mach toradh uaithe fhèin ; 
air tùs am fochann, a rithist an dias, an dèigh sin an.làn 
arbhair anns an dèis. Ach an uair a tha 'n toradh 
abaich, grad chuiridh e 'n corran ann, a chionn gu bheil 
am foghar air tighinn. 

Chuir e mach cosamhlachd eile dhaibh, ag ràdh, Cò ris 
a tha rìoghachd Dhè cosmhuil? agus cò r'is a shàmh- 
laicheas mi i ? Tha i cosmhuil ri grainne de shìol must- 
aird a ghabh duine, agus a chuir e 'na f hearann : ni gu 
dearbh a's lugha de gach uile phòr ; ach an uair a dh' 
fhàsas e, is e 's mò de na luibheannan, agus fàsaidh e 'na 
chraoibh, ionnus gu 'n tig eunlaith an adhair 's gu 'n dean 
iad nid 'na gheugan. 

Agus thuirt e rithist, Cò ris a shàmhlaicheas rni riogh- 
achd Dhè ? Tha i cosmhuil ri taois ghoirt a ghabh bean, 
agus a dh' f halaich i ann an trì toimhsean mine gus an do 
ghoirticheadh an t-iomlan. 

Agus le iomadh de 'n leithidean so de chosamhlachdan 
labhair e am facal riutha, a reir mar a b' urrainn iad a 
chluinntinn : agus gun chosamhlachd cha do labhair è 



88 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



riutha : a chum gu 'n coimhliontadh an ni a labhradh leis 
an fhàidh, ag ràdh, Fosglaidh mi mo bheul ann an 
cosamhlachdan, cuiridh mi 'n ceill nithean a bha falaichte 
o thoiseach an t-saoghail. Ach mhìnich e na h-uile 
nithean d' a dheisciobuil fhèin air leith. 

An sin chuir Iosa am pobull air falbh, agus chaidh e 
steach do'n taigh : agus thàinig a dheisciobuil d' a 
ionnsuidh, ag ràdh, Mìnich dhuinne cosamhlachd cogai 
an fhearainn. Agus fhreagair esan agus thuirt e riutha, 
An tì a chuireas an sìol math is e Mac an duine e ; 's e 
am fearann an domhan ; agus is e an sìol math clann na 
rìoghachd ; agus is e an cogal clann an droch spioraid ; is 
e an nàmhaid a chuir iad an diabhul : agus is e am foghar 
deireadh an t-saoghail ; agus is iad na buanaichean na 
h-ainglean. Agus amhuil mar a chruinnichear an cogal 
agus a loisgear le teine e ; is ann mar sin a bhitheas ann 
an deireadh an t-saoghail. Cuiridh Mac an duine 
'ainglean uaithe, agus tionailidh iad às a rìoghachd na h-uile 
nithean a bheir oilbheum, agus iadsan a tha 'deanamh 
aingidheachd, agus tilgidh iad iad ann an àmhuinn theinn- 
tich : an sin bidh gul agus gìosgan fhiacail. An sin 
dealraichidh na fìreanan mar a'ghrian ann an rìoghachd an 
Athar fhèin. Ge b' e aig am bheil cluasan a chum 
èisdeachd, èisdeadh e. 

Tha rìoghachd nèimh cosmhuil ri ionmhas air 'fhalach 
anns an achadh ; nì, an dèigh fhaotainn, a dh' fhalaich 
duine ; agus air sgàth a ghàirdeachais air a shon dh' imich 
e agus reic e na h-uile nithean a bh' aige, agus cheannaich 
e'n t-achadh sin. 

A rithist, is cosmhuil rìoghachd nèimh ri ceannaiche 
àraidh ag iarraidh nèamhnuidean maiseach ; agus air dha 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



8 9 



amas air aon nèamhnuid ro luachmhor, dh' imich e agus 
reic e na h-uile nithean bh' aige, agus cheannaich e i. 

A rithist, tha rìoghachd nèimh cosmhuil ri lìon a 
bh' air a thilgeadh 'san fhairge, agus a chruinnich de gach 
uile sheòrs' èisg : an uair e bha e làn, tharruinn na h-iasg- 
airean gu tìr e ; agus shuidh iad sìos, agus chruinnich 
iad na h-èisg mhatha ann an soithichean, ach thilg iad na 
droch èisg uatha. Is ann mar sin a bhitheas ann an 
deireadh an t-saoghail : thèid na h-ainglean a mach, agus 
dealaichidh iad na droch dhaoine à measg nam fìreanach, 
agus tilgidh iad iad 'san àmhuinn theinntich : an sin bidh 
gul agus gìosgan fhiacal. 

Thuirt Iosa riutha, An do thuig sibh na nithean so uile ? 
Thuirt iad ris, Thuig. Agus thuirt esan riutha, Air an 
aobhar sin gach uile sgrìobhaiche a tha fòghluimte chum 
rìoghachd nèimh, is cosmhuil e ri duine a tha 'na fhear- 
taighe, a bheir a mach às 'ionmhas nithean nuadh' agus 
sean. 

Agus thachair, an uair a chrìochnaich Iosa na cosamh- 
lachdan so, gu 'n d' imich e às a sin. 



Caib xvii. 

Chhìinich Iosa fairge Ghalik — thilg e mach an Legion 
dheamhan — chaidh na deamhain do na mucan — leighis 
e a 1 bhean air an robh dbrtadh fala — thog e nighean 
Iairuis o na mairbh. 

Agus air an latha sin fhèin, an uair a thàinig am feasgar, 
thuirt e riutha, Rachamaid thairis gu taobh thall an locha. 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Agus air dhaibh an sluagh fhàgail, thug iad leotha esan 
anns a' bhàta, eadhon mar a bha e. Agus bha bàtaichean 
beaga eile maille ris. Ach an uair a sheòl iad thuit esan 
'na chadal. Agus dh' èirich stoirm mhòr ghaoithe, agus 
leum na tonnan a steach do 'n bbàta, air chor 's gu robh 
am bàta nis a' lìonadh ; àgus bha iad ann an gàbhadh. 
Agus bha e fhèin ann an deireadh a'bhata'na chadal air 
a' chluasaig : agus dhùisg iad e, agus thuirt iad ris, A 
Mhaighstir, nach 'eil suim agad gu 'n caillear sinn ? Agus 
dh' èirich e, agus chronuich e a' ghaoth, agus thuirt e ris 
an fhairge, Tosd, bi sàmhach. Agus sguir a ? ghaoth, agus 
bha ciùine mhòr ann. Agus thuirt e riutha, C' ar son a 
tha sibh fo eàgal ? Cionnus nach 'eil creideamh agaibh ? 
Agus air dhaibh a bhith fo eagal ro mhòr ghabh iad ion- 
gantas, ag ràdh ri 'chèile, Cò e'n duine so, gu bheil 
eadhon a' ghaoth agus an fhairge fhèin umhal dha? 

Agus thàinig iad air tìr aig dùthaich nan Gadareneach, 
a tha thall mu choinneamh Ghalile. Agus an uair a 
chaidh e mach às a' bhata, ghrad thachair duine àraidh 
às a' bhaile ris, anns an robh deamhain rè aimsir fhada ; 
agus aig nach biodh eudach uime, agus nach fhanadh 
ann an taigh, ach anns na h-ionadan-adhlaic ; agus cha 
b'urrainn neach sam bith.a cheangal, eadhon le slabh- 
raidhean ; oir chaidh a cheangalgu tric le geimhlean, agus 
le slabhraidhean, agus tharruinn e na slabhraidhean às a 
chèile, agus mhìn-bhrist e na geimhlean ; agus cha 
b' urrainn neach sam bith a cheannsachadh ; agus air dha 
a chuibhrichean a bhristeadh, dh' iomaineadh e leis an 
deamhan do'n fhàsach. Agus bha e'ghnath, e latha agus 
a dh'oidhche, anns na h-ionadan-adhlaic, agus anns na 
beanntan, a' glaodhaich, agus 'g a ghearradh fhèin le 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 91 

clachan. Agus an uair a chunnaic e Iosa fada uaithe, 
ruith e agus shleuchd e dha ; agus a' glaodhaich le guth 
mòr thuirt e, Ciod e mo ghnothuch-sa riut, Iosa, a Mhic an 
Dè a's ro-airde? tha mi' cur ort à uchd Dhè gun mo 
phianadh. Oir thuirt e ris, Thig a mach às an duine, a 
spioraid neòghlain. Agus dh' fhiosraich e dheth, Ciod is 
ainm dhut? Agus fhreagair esan, ag ràdh, Legion is 
ainm dhomh ; oir tha sinn mòran ann. Agus ghuidh e 
gu rogheur air gun e g'an cur a'màch às ; an dùthaich.. 

A nis, bha treud mòr mhuc ag ionaltradh air taobh na 
beinne. Agus ghuidh na deamhain air, ag ràdh, Cuir 
sinne'dh' ionnsuidh nam muc a chum gu rachamaid a 
steach annta. Agus thug e cead dhaibh. Agus thàinig na 
deamhain a mach às an duine, agus chaidh iad a steach 
anns na mucan : agus ruith an treud mhuc sìos gu dian 
le àite cas do'n fhairge, (bha iad mu thimchioll dà 
mhìle) : agus thachdadh iad anns an fhairge. Agus ail 
uair a chunnaic an dream a bha 'g am biadhadh an ni a 
rinneadh, theich iad, agus dh' innis iad e anns a' bhaile, 
agus anns an dùthaich. Agus chaidh iad a mach a dh' 
fhaicinn an ni a thachair ; agus thàinig iad gu Iosa, agus 
fhuair iad an duine às an deachaidh na deamhain, agus 
aig an robh an legion, 'na shuidhe aig casan Iosà, agus 
'eudach uime, agus a chiall aige ; agus ghabh iad eagal. 
Agus dh' innis iadsan a chunnaic e dhaibh, cionnus a 
shlànuicheadh an duine anns an robh na deamhain, agus 
mu thimchioll nam muc. Agus dh' iarr muinntir dùthaich 
nan Gadareneach uile airsan imeachd uatha ; oir ghlacach 
le eagal mòr iad. Agus an uair a bha e 'dol a 
steach do 'n bhàta, ghuidh esan anns an robh na deamh- 
ain air gu faodadh e bhith maille ris. Agus cha do leig 



9 2 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Iosa leis, ach thuirt e ris, Imich dhachaidh a dh' ionn- 
suidh do chàirdean, agus innis dhaibh meud nan 
nithean a rinn an Tighearna dhut, agus mar a rinn e 
tròcair ort. Agus dh' imich esan, agus thòisich e ri chur 
an ceill ann an Decapolis meud nan nithean a rinn Iosa 
dha: agus ghabh iad iongantas uile. 

Agus an uair a chaidh Iosa rithist thairis anns a' bhàta' 
dh' ionnsuidh an taoibh eile, chruinnicheadh sluagh mòr 
d' a ionnsuidh ; oir bha iad uile ga' f heitheamh ; agus bha 
e làimh ris a' mhuir. Agus, feuch, thàinig duine do'm 
b' ainm Iairus, a bha 'na uachdaran air an t-sionagog: agus 
thuit e aig casan Iosa, agus ghuidh e air gu 'n tigeadh e 
d' a thaigh ; do bhrìgh gu robh aon-ghin nighinn a ; ge, mu 
thimchioll dà bhliadhna dheug, agus i 'faotainn a' bhàis. 
Agus ghuidh e gu dùrachdach air, ag ràdh, Tha mo 
nigheann bheag ann an cunnart grad bhàis ; thig, agus 
leag do làmhan oirre, chum gu slànuichear i, agus gu 'm 
bi i beò. Agus dh' imich Iosa agus a dheisciobuil maille 
ris ; agus lean sluagh mòr e, agus dhòmhlaich iad e. 

Agus bha bean àraidh an sin, air an robh dòrtadh fala 
rè dhà bhliadhna dheug, agus dh'fhuiling i mòran o 
iomadh lèigh, agus chaith i na bh' aice, agus cha 
b'fheaird' i bheag e, ach bu mhisde. Air dhi na nithean 
mu thimchioll Iosa 'chluinntinn, thàinig i ann am measg 
an t-sluagh o 'chùlaobh, agus bhean i ri iomall 'eudaich. 
Oir thuirt i innte fhèin, Ma bheanas mi ach ri 'eudach, 
bidh mi slàn. Agus ghrad thiormaicheadh suas tobar a 
fala : agus dh' aithnich i'na corp fhèin gu'n do leighiseadh 
i o'n phlàigh sin. Agus ghrad dh' aithnich Iosa ann 
fhèin gu 'n deachaidh cumhachd a mach às ; agus air dha 
tionndadh mu 'n cuairt anns a' mhòr-shluagh, thuirt e, Cò 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



93 



a bhean ri m' eudach ? Agus an uair a dh' àicheidh na 
h-uile, thuirt Peadair agus iadsan a bha maille ris, A 
Mhaighstir, tha 'n sluagh 'ga d' dhòmhlachadh agus 'ga d' 
theannadh, agus an abair thu, Cò a bhean rium? Ach 
thuirt Iosa, Bhean neach eiginn rium : oir mhothaich mi 
cumhachd a' dol a mach asam. Agus dh' amhairc e 
mu 'n cuairt 'ga faicinn-sa a rinn so. Agus an uair a 
chunnaic a' bhean nach robh i an ain-fhios, thàinig i air 
chrith, agus a' tuiteam sìos air a bheulaobh, chuir i 'n ceill 
dha, an làthair an t-sluaigh uile, c' ar son a bhean i ris, 
agus mar a shlànuicheadh i gu grad. Agus thuirt e rithe, 
A nigheann, biodh deadh mhisneach agad : shlànuich do 
chreideamh thu ; imich an sith, agus bi slàn o d' phlàigh. 
Agus bha i slàn o'n uair sin. 

Am feadh a bha e f hathast a 'labhairt, thàinig neach o 
thaigh uachdaran na sionagoig, ag ràdh, Fhuair do nigheann 
bàs ; c' àr son a chuireadh tu tuilleadh dragh' air a 
Mhaighstir? Ach an uair a chual' Iosa so, thuirt e rì 
uachdaran na sionagoig, Na biodh eagal ort : a mhàin 
creid, agus bidh i air a slànuchadh. Agus cha d'fhuiling 
e do neach sam bith a leantuinn ach Peadair, agus 
Seumas, agus Eoin bràthair Sheumais. Agus thàinig iad 
gu taigh uachdaran na sionagoig ; agus chunnaic e 'n 
iomairt, agus iadsan a bha 'gul agus a' caoineadh gn mòr. 
Agus an uair a thàinig e steach, thuirt e riutha, C' ar son 
a tha sibh ris an iomairt so, agus ri bròn ? cha 'n 'eil an 
nìonag marbh ach 'na cadal. Agus rinn iad gàire fanaid 
air, do bhrìgh ga robh fhios aca gu robh i marbh. Ach 
air dhasan an cur a mach uile, thug e leis athair agus 
màthair na h-ighinn, agus iadsan a bha maille ris, agus 
chaidh e steach far an robh an nìonag 'na laidhe. Agus 



94 



EACHDRAIDH EEATHA CHRIOSD 



rug e air làimh air an nìonaig, agus thuirt e rithe, Talitha 
cumi; is e sin air eadar-mhìneachadh, A chailinn, tha 
mise 'g ràdh riut, Eirich. Agus thàinig a spiorad air ais, 
agus ghrad dh 'èirich i, agus dh' imich i. Agus ghabh iad 
iongantas anabarrach. Agus thug e òrdugh teann dhaibh 
nach fhaigheadh duine sam bith fios air so: agus dh' àithn 
e ni eiginn a thoirt dhi ri 'itheadh. 

Agus chaidh e mach às a sin ; agus thàinig e d' a 
dhùthaich fhèin : agus lean a dheisciobuil e. Agus an 
uair a thàinig an t-sàbaid thòisich e air teagasg anns an 
t-sionagoig : agus air do mhòran a chluinntinn, ghabh iad 
iongantas, ag ràdh, Cia uaith a tha na nithean so aig an 
fhear so ? agus, Ciod e an gliocas so a thugadh dha gu 
bheil a leithid so a dh' fheartan air an deanamh le a 
làmhan-san ? Nach e so an saor, mac Mhuire, bràthair 
Sheumais, agus Ioseis, agus Iudais, agus Shìmoin ? Agus 
nach 'eil a pheathraichean an so maille ruinn ? C' àite 
uime sin an d'fhuair an duine so na nithean so uile?' 
Agus fhuair iad oibheum ann. Agus thuirt Iosa riutha, 
Cha 'n 'eil fàidh gun urram ach 'na dhùthaich fhèin, agus 
ann am measg a chàirdean, agus 'na thaigh fhèin. Agus 
cha robh e'n comas dha mìorbhuil sam bith a dheanamh an 
sin, saor o gu'n do chuir e a làmhan air beagan de 
mhuinntir a bha tinn, agus gu 'n do leighis e iad. Agus 
bha iongantas air air son am mi-chreidimh. 



ANN AM BRIATHRAN A BHIOBUILL. 



95 



Caib xviii. 

Chuir Iosa an dà fhear dheug a mach dithis agus dithis — 
thug e cumhachd dhaibh mìorbhuilean a dheanamh — 
dK àithn e dhaibh an soisgeul a shearmonachadh — 
dK innis e dhaibh gu fuathaicheadh an saoghal iad— 
chuir Herod Eoi?i Baistidh gu bàs. 

Agus chaidh e mu 'n cuairt nan uile bhailtean-mòra 
agus bhailtean-beaga, a' teagasg 'nan sionagogan, agus a' 
searmonachadh soisgeul na rìoghachd, agus a' slànuchadh 
gach uile ghnè euslaint, agus gach uile ghnè eucail. Ach 
an uair a chunnaic e an sluagh, ghabh e truas dhiubh, air 
son gu robh iad air fannachadh, agus air an sgapadh o 
chèile, mar chaoraich aig nach 'eil buachaille. An sin 
thuirt e ri 'dheisciobuil, Gu deimhin tha 'm fogharadh 
pailt, ach tha 'n luchd-oibre tearc. Uime sin guidhibhse 
air Tighearna an fhogharaidh, luchd-oibre a chur a mach 
a chum 'fhogharaidh fhèin. 

Agus ghairm e d'a ionnsuidh an dà fhear dheug, agus 
thòisich e air an cùr a mach, dithis agus dithis. Agus 
thug e dhaibh cumhachd agus ùghdarras air na h-uile 
dheamhain, a chum an tilgeadh a mach, agus a shlànuch- 
adh gach uile ghnè euslaint, agus gach uile ghnè eucail. 

Chuir Iosa an dà fhear dheug so a mach, agus thug e 
àithne dhaibh, ag ràdh, Na gabhaibh gu slighe nan 
Cinneach, agus na rachaibh a steach do bhaile sam bith a 
bhuineas do na Samaritanaich : ach gu ma feàrr leibh a 
dhol a dh' ionnsuidh caoraich chaillte . taighe Israeil. 
Agus ag imeachd dhuibh, searmonaichibh, ag ràdh, Tha 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



rìoghachd nèimh am fagusg. Leighisibh an dream a tha 
tinn, dùisgibh na mairbh, glanaibh na lobhair, tilgibh a 
mach na deamhain : a nasgaidh fhuair sibh, a nasgaidh 
thugaibh seachad. Na solairibh òr, no airgiod, no umha 
ann bhur sporain; no màla chum bhur turuis, no dà chòta, 
no brògan, no bataichean : oir is airidh am fear-oibre air 
a lòn. Agus ge b'e air bith baile-mòr no baile-beag do 'n 
tèid sibh a steach, feòraichibh cò a tha 'na dheadh-airidh 
ann ; agus fanaibh an sin gus am fàg sibh an t-àite. Agus 
an uair a thèid sibh a steach do thaigh, beannaichibh dha. 
Agus ma 's airidh an taigh sin, thigeadh bhur sìth air : ach 
mur airidh, tilleadh bhur sìth do bhur n-ionnsuidh fhèin. 
Agus ge b'e air bith neach nach gabh ribh, agus nach èisd 
ri bhur briathran, air dhuibh dol a mach às an taigh no às 
a' bhaile sin, crathaibh dhìbh an duslach a bhios fo 'r 
casan mar f hianuis 'nan aghaidh. Gu deimhin tha mi ag 
ràdh ribh, Bidh e ni 's so-iomchaire do fhearann Shodoim 
agus Ghomorrah ann an latha 'bhreitheanais na bhios e 
do 'n bhaile sin. 

Feuch, cuireamsa sibhse mach mar chaoraich ann am 
measg mhadadh-alluidh : air an aobhar sin bithibhse glic 
mar na nathraichean, agus neo-chronail mar na calamain. 
Ach bithibh air bhur faicill o dhaoine : oir bheir iad an 
laimh sibh do chomhairlean, agus sgiùrsaidh iad sibh 'nan 
sionagogan ; seadh, bheirear sibh an làthair uachdaran 
agus rìghrean air mo sgàth-sa, mar fhianuis dhaibhsan 
agus do na Cinnich. Ach 'an uair a bheir iad an làimh 
sibh, na biodh e 'na ro-chùram oirbh cionnus no ciod a 
labhras sibh : oir bheirear dhuibh 'san uair sin fhèin an ni 
a labhras sibh. Oir cha sibhse a labhras, ach Spiorad 
bhur n-Athair fhèin a labhras annaibh. Agus bheir am 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



97 



bràthair a bhràthair fhèin suas a chum bàis, agus an 
t-athair a mhac : agus èirigh ar' chlann an aghaidh am 
pàrantan, agus bheir iad fa near gu 'n cuirear gu bàs iad. 
Agus bidh fuath aig na h-uile dhaoine dhuibh air sgàth 
m' ainm-sa : ach ge b'e a bhuanaicheas gus a' chrìoch is e 
so a thèarnar. Ach an uair a ni iad geur-leanmhuinn 
oirbh 's a' bhaile so, teichibh gu baile eile: oir gu deimhin 
tha mi ag ràdh ribh, Nach imich sibh air feadh bhailt- 
ean Israeil mu 'n tig Mac an duine. 

Cha 'n 'eil an deisciobul os cionn a mhaighstir, no an 
seirbhiseach os cionn a thighearna. Is leòr do 'n 
deisciobul a bhith mar a mhaighstir, agus do 'n t-seirbh- 
iseach a bhith mar a thigheama. Ma ghoir iad Beelsebub 
a dh' fhear an taighe, nach mò na sin a ghoireas iad e de 
'mhuinntir ! Uime sin, na biodh eagal cirbh rompa : oir 
cha 'n 'eil ni sam bith falaichte, nach foillsichear, agus an 
cleith, nach deanar aithnichte. An ni a dh' innseas mise 
dhuibh 'san dorchadas, labhraibh e 'san t- solus ; agus an 
ni a chluinneas sibh 'sa' chluais, searmonaichibh e air 
mullach nan taighean. Agus na biodh eagal na muinntir 
sin oirbh a mharbhas an corp, ach aig nach 'eil comas an 
t-anam a mharbhadh : ach gu ma mò a bhios eagal an Tì 
sin oirbh a 's urrainn araon an corp agus an t-anam a 
sgrios ann an ifrinn. Nach 'eil dà ghealbhonn air an reic 
air son fàirdean? agus cha tuit a h-aon diubh air an talamh 
às eugmhais bhur n-Athar-sa : ach tha eadhon fuilteinean 
bhur cinn uile air an àireamh. Air an aobhar sin na 
biodh eagal oirbh ; is fhearr sibhse na mòran ghealbhonn. 
Air an aobhar sin, ge b' e a dh' aidicheas mise am fianuis 
dhaoine, aidichidh mise esan mar an ceudna am fianuis 
m' Athar a ta air nèamh. Ach ge b' e air bith a 

G 



98 



EACHDRAIDH REATHA CHRIOSD 



dh' àicheidheas mise am fianuis dhaoine, àicheidhidh mise 
esan mar an ceudna am fianuis m' Athar a ta air nèamh. 

Na measaibh gu 'n d' thàinig mise a chur sìth air an 
talamh ; cha 'n ann a chur sìth a thàinig mi, ach a chur 
claidheimh. Oir thàinig mi a chur duine an aghaidh 
'athar, agus na h-ighinn an aghaidh a màthar, agus bean a' 
mhic an aghaidh a màthar-chèile : agus is iad muinntir a 
theaghlaich fhèin a bhios 'nan nàimhdean do dhuine. An 
tì a ghràdhaicheas athair no màthair ni 's mò na mise, 
cha 'n airidh orm e : agus an tì a ghràdhaicheas mac no 
nigheann ni 's mò na mise, cha 'n airidh onri e. Agus an 
tì nach glac a chrann-ceusaidh agus nach lean mise, cha 'n 
airidh orm e. An tì a gheibh 'anam caiilidh e e ; agus an 
tì a chailleas 'anam air mo shon-sa, gheibh e e. 

An tì a ghabhas ribhse gabhaidh e riumsa, agus an tì a 
ghabhas riumsa gabhaidh e ris an Tì a chuir uaithe mi. 
An tì a ghabhas ri fàidh an ainm fàidh, ghei'oh e duais 
fàidh ; agus an tì a ghabhas ri fìrean an ainm fìrean, 
gheibh e duais fìrein. Agus ge b' e air bith a bheir cupan 
a dh' uisge fuar a mhàin ri ; òl do aon neach de 'n 
mhuinntir bhig so, an ainm deisciobuil, gu deimhin tha mi 
ag ràdh ribh nach caill e air chor sam bith a dhuais. 

Agus thachair, an uair a chrìochnaich losa 'àitheantan a 
thoirt d' a dhà dheisciobul deug, gu 'n d' imich e às a sin 
a theagasg agus a shearmonachadh 'nam bailtean. 

Agus chaidh iad a mach, agus shearmonaich iad gu 'n 
deanadh daoine aithreachas. Agus thilg iad a mach 
mòran dheamhan, agus dh' ung iad le oladh mòran a bha 
tinn, agus leighis iad iad. 

Agus an uair a thàinig latha freagarrach, rinn Herod, 
air co-ainm an latha air an d' rugadh e, suipeir d'.a 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



99 



uaislean, agus d' a àrd-cheannardan, agus do mhaithean 
Ghalile ; agus an uair a chaidh nighean Herodiais a 
steach, agus a rinn i dannsa 'nan làthair, thaitinn i ri 
Herod agus rìuthasan a shuidh aig biadh maille ris ; agus 
thuirt an rìgh ris a' chailinn, Iarr ormsa ge b' e air bith ni 
a 's aill leat, agus bheir mi dhut e. Agus thug e mionnan 
dhi, Ge b' e air bith ni a dh' iarras tu orm, bheir mi dhut 
e, gu leith mo rìoghachd. Agus chaidh i mach, agus 
thuirt i ri 'màthair, Ciod a dh' iarras mi ? Agus thuirt ise, 
Ceann Eoin Baistidh. Agus ghrad chaidh i steach le 
cabhaig a dh' ionnsuidh an rìgh, agus dh' iarr i, ag ràdh, 
Is aill leam gu 'n tugadh tu dhomh gun dàil ceann Eoin 
Baistidh air mèis. Agus bha 'n rìgh anabarrach doilich ; 
ach air son a mhionnan, agus na muinntir a bha 'nan 
suidhe aig biadh maille ris, cha robh toil aige a diùltadh. 
xA.gus ghrad chuir an rìgh a mach saighdear, agus dh' àithn 
e a cheann a thoirt a steach : agus chaidh esan agus thug 
e 'n ceann dheth anns a' phrìosan, agus thug e a cheann 
leis air mèis, agus thug e do 'n chailinn e ; agus thug a' 
chailinn d' a màthair e. Agus an uair a chual' a dheis- 
ciobuil mu 'n chùis, thàinig iad agus thug iad a chorp 
leotha, agus dh' adhlaic iad e ; agus chaidh iad agus 
dh' innis iad e do losa. 



IOO 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Caib XIX. 

Barail Heroid air Iosa — thill na h-abstoi/, agus dti innis 
iad a dti losa gach ni a rinn agus a theagaisg iad — 
Mìorbhuil nan còig aran agus an dà èisg — Dti imick 
Iosa air a' mhuir. 

Anns an àm sin chuala Herod an rìgh na nithean a 
bha air an aithris mu Iosa ; oir chaidh 'ainm am follais: 
agus bha imcheist mhòr air do bhrigh gu 'n dùbhradh le 
cuid gu robh Eoin air èirigh o na mairbh. Agus thuirt 
e ri 'sheirbhisich, Is e so Eoin Baistidh ; dh' èirich e o na 
mairbh ; agus uime sin tha feartan air an oibreachadh leis. 
Ach thuirt cuid eile, Is e Elias a th' ann. Agus thuirt 
cuid eile, Is e fàidh a th' ann, no mar aon de na fàidhean. 
Ach an uair a chuala Herod so, thuirt e, Is e Eoin de' n 
do chuir mise an ceann a th' ann, dh' èirich e o na mairbh. 
Agus dh' iarr e 'fhaicinn. 

Agus an uair a thill na h-abstoil chruinnicheadh iad a 
chum Iosa ; agus dh' innis iad dha na h-uile nithean, 
araon gach ni a rinn iad, agus gach ni a theagaisg iad. 
Agus thuirt e riutha, Thigibhse air leith a dh' àite 
uaigneach, agus gabhaibh fois car tamuill. Oir bha mòran 
a' tighinn agus a' falbh, agus cha robh ùine aca uiread is 
biadh itheadh. Agus thug e leis iad ann am bàta, agus 
chaidh e fa leith gu àite fàsail a bhuineadh do bhaile de'n 
goirear Betsaida. Agus chunnaic an sluagh iadsan a' 
falbh, agus dh'aithnich mòran e, agus ruith iad d'an cois 
an sin às na bailtean uile, do bhrìgh gu faic iad na 
mìorbhuilean a rinn e air an dream a bha euslan, agus bha 
iad rompa. Agus an uair a chaidh Iosa mach chunnaic e 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



IOI 



sluagh mòr, agus ghabh e truas mòr dhiubh a chionn gu 
robh iad mar chaoraich aig nach 'eil buachaille : agus 
ghabh e d' a ionnsuidh iad : agus thòisich e air mòran 
de nithean a theagasg dhaibh mu thimchioll rìoghachd 
Dhè, agus leighis e iadsan aig an robh feum air an leigheas. 
Agus an uair a bha nis mòran de 'n Utha air a dhol 
seachad, thàinig a dheisciobuil d' a ionnsuidh, ag radh, 
Tha 'n t-àite so fàsail, agus tha nis mòran de' n latha air a 
rìhol seachad : cuir air falbh an sluagh a chum gu 'n tèid 
iad do'n tìr mu 'n caairt, agus do na bailtean, agus gu 'n 
gabh iad tàmh, agus gu'n ceannaich iad biadh ; oir tha 
sinn an so an àite fàsail. Ach thuirt Iosa riutha, Cha ruig 
iad a ìeas falbh ; thugaibhse dhaibh ri 'itheacìh. Agus 
thuirt iadsan ris, An tèid sinn agus an ceannaich sinn 
luach dhà cheud peighinn a dh' aran a chum gu'n 
tugamaid dhaibh ri 'itheadh ? Agus thuirt e riutha, Cia 
lion builionn a th' agaibh ? rachai'oh agus faicibh. Thuirt 
aon de dheisciobuil, Andras, bràthair Shimoin Pheadair, 
ris, Tha òganach an so aig am bheil còig builionnan eòrna, 
agus dà iasg bheag : ach ciod iad so am measg na 
h-uiread? Agus dh'àithn e dhaibh a thoirt orra uile suidhe 
sìos'nan cuideachdan air an fheur uaine. Agus shuidh 
iad sìos nam buidhnean fa leith, 'nan ceudan agus 'nan 
leith-cheudan. Agus ghlac e na còig arain agus an dà 
iasg, agus air dha amharc suas gu nèamh, bheannaich e 
iad, agus bhrist e: agus thug e d'a dheisciobuil iad gus an 
cur an làthair an t-sluaigh. Agus dh' ith iad agus 
shàsaicheadh iad. An uair a shàsaicheadh iad, thuirt e 
ri 'dheisciobuil, Cruinnichibh am biadh briste a tha'chorr 
ann a chum nach caillear ni sam bith. Air an aobhar sin 
chruinnich iad e ri'chèile, agus lìon iad dà chliabh 



102 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



dheng de sbrùileach nan còig builionnan eòrna a bha 
dh' fhuighleach aig a'mbuinntir a dh'ith. Agus bha iadsan 
a dh' ith mu thimchioll còig mìle fear, a thuilleadh air 
mnathan agus air cloinn. Air an aobhar sinn an uair a 
chunnaic an sluagh am mìorbhuil a rinn e thuirt iad, Gu 
fìrinneach is e so am fàidh a bha gu tighinn a dh' 
ionnsuidh an t-saoghail. 

Uime sin an uair a thuig Iosa gu robh 'rùn orra tighinn 
agus breith air le laimh làidir a chum gu 'n deanadh iad 
rìgh dheth, ghrad cho-èignich e a dheisciobuil gu dhol do'n 
bhàta, agus a dhol roimhe dh' ionnsuidh an taoibh thall 
gu Betsaida, gus an cuireadh e an sluagh air falbh. 
Agus an dèigh dha an sluagh a chur air falbh, chaidh e 
suas do 'n bheinn 'na aonar a dheanamh ùrnuigh. Agus 
an uair a bha 'n t-anamoch ann, bha 'm bàta ann am 
meadhon na mara, air a tilgeadh a null agus a nall leis na 
tonnan, agus esan 'na aonar air tìr. Agus an uair a 
chunnaic e iadsan air am pianadh ag iomradh, (oir bha 
'ghaoth 'nan aghaidh), anns a' cheathramh faire dhe 'n 
oidhche, an uair a dh' iomair iad mu thimchioll còig no 
deich ar fhicbead de staidean, thàinig e d'an ionnsuidh 
ag imeachd air a' mhuir ; agus b' àill leis a dhol seachad 
orra. Ach an uair a chunnaic iadsan e ag imeachd air a' 
mhuir, shaoil iad gu 'm bu tannasg a bh' ann, agus 
ghlaodh iad a mach le eagal: oir chunnaic iad uile e, agus 
bha iad fo bhuaireas. Ach ghrad labhair Iosa riutha, ag 
ràdh, Biodh misneach mhath agaibh ; is mise a th' ann ; 
na biodh eagal oirbh. Agus fhreagair Peadair e, agus 
thuirt e, A Thighearna, ma 's tusa 'th 'ann, iarr ormsa 
tighinn a d' ionnsuidh air na h-uisgeachan. Agus thuirt 
esan, Thig. Agus chaidh Peadair sìos às a' bhàta, agus 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. I03 

choisich e air na h-uisgeachan a chum tighinn gu Iosa. 
Ach an uair a chunnaic e 'ghaoth làidir ghabh e eagal : 
agus an uair a thòisich e air a dhol fodha, ghlaodh e mach, 
ag ràdh, A Thighearna teasairg mi. Agus ghrad shìn 
Iosa mach a làmh, agus rug e air, agus thuirt e ris, O 
thusa aìr bheag creidimh, C' ar son a bha thu fo amh- 
rus? Agus an uair a chaidh iad a steach do'n bhàta stad 
a'ghaoth. Agus bha uamhas mòr thar tomhais orra ; agus 
ghabh iad iongantas; oir cha d' thug iad fa near miorbhuil 
nam builionnan, ach bha 'n cridhe air a chruadhachadh. 
An sin thàinig iadsan a bha 's a' bhàta, agus rinn iad 
aoradh dha, ag ràdh, Gu fìrinneach is tu Mac Dhè. 

Agus an uair a chaidh iad thairis, thàinig iad gu 
talamh Ghenesaret, agus tharruinn iad gu tìr: Agus an 
uair a thàinig iad a mach às a' bhàta, ghrad dh' aithnich 
an sluagh e, agus ruith iad air feadh na tìre sin uile mu' n 
cuairt, agus thòisich iad air an dream a bha tinn a ghiùlan 
mu'n cuairt air an leapaichean, ge b' e àite an cuaì' iad 
esan a bhith. Agus ge b' e air bith bailtean-beaga, no 
bailtean-mòra, no dùthaich do 'n deachaidh e, chuir iad 
na daoine tinne air ua sràidean, agus ghuidh iad air gu 
faodadh iad beantuinn a mhàin ri iomall 'eudaich • agus a 
mheud 's a bhean ris leighiseadh iad. 



io4 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Caib XX. 

Chronuich Iosa an sluagh a bha 'ga leantuinn a chionn 
gu 'n oV ith iad de na builionnan — DJi innis e gu 'm 
b' e fhèin aran na beatha — Bha mòran de ' dheisciobuil 
a! gearain gu robh a chainnt cruaidh — Theagaisg e 
nach e au ni a thèid a steach anns d bheul a shalaich- 
eas an duine, ach an ni a thig a mach as. 

Air an latha 'na dheigh sin an uair a chunnaic an sluagh 
a sheas air taobh eile na mara, nach robh bàta eile an sin, 
ach am bàta do 'n deachaidh a dheisciobuil a steach, agus 
nach deachaidh Iosa do 'n bbàta maille ri 'dheisciobuil, 
ach gu 'n d' fhalbh a dheisciobuil 'nan aonar, (gidheadh 
thàinig bàtaichean beag' eile o Thiberias laimh ris an àite 
'san d' ith i id an t-aran an dèigh do 'n Tighearna buidh- 
eachas a thoirt): uime sin an uair a chunnaic an sluagh 
nach robh Iosa an sin, no 'dheisciobuil, chaidh iad fhèin 
mar an ceudna do na bàtaichean, agus thàinig iad gu 
Capernaum, ag iarraidh Iosa. Agus an uair a fhuair iad 
e air taobh eile na mara, thuirt iad ris, A mhaighstir, c' uin 
a thàinig thu an so? Fhreagair losa iad agus thuirt e, 
Gu deimhin, deimhin, tha mi ag ràdh ribh, Tha sibh 'gam' 
iarraidh, cha'n ann a chionn gu faca sibh na mìorbhuilean, 
ach a chionn gu 'n d' ith sibh de na builionnan, agus gu 'n 
do shàsaicheadh sibh. Na deanaibh saothair air son a' 
bhìdh a theirgeas, ach air son a' bhìdh a mhaireas a chum 
na beatha sìorruidh, a bheir Mac an duine dhuibh : oir 
esan sheulaich Dia an t-Athair. Uime sin thuirt iad ris, 
Ciod a dh' fheumas sinn a dheanamh, a chum gu 'n oibrich^ 
sinn oibre Dhe ? Fhreagair Iosa agus thuirt e riutha, Is 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



i so obair Dhè, gu 'n creid sibh anns an tì a chuir e uaithe. 
Uime sin thuirt iad ris, Ciod an comharradh a ni thusa 
ma ta, a chum gu faic sinn, agus gu 'n creid sinn thu? 
Ciod an obair a ni thu ? Dh' ith ar n-aithrichean am 
manna anns an fhàsach ; mar a tha e sgrìobhte, Thug e 
dhaibh aran o nèamh ri 'itheadh. Air an aobhar sin thuirt 
Iosa riutha, Gu deimhin, deimhin, tha mi ag ràdh ribh, 
Cha b' e Maois a thug dhuibh an t-aran o nèamh: ach tha 
m' Athair-sa 'toirt dhuibh an arain fhìor o nèamh. Oir is 
e sin aran Dhè a tha 'tighinn a nuas o nèamh, agus a' to'rt 
beatha do 'n t-saoghal. Uime sin thuirt iad ris, A 
Thighearna, thoir dhuinne an t-aran so an còmhnuidh. 
Agus. thuirt Iosa riutha, Is mise aran na beatha : an tì a 
thig a m' ionnsuidh-sa, cha bhi acras gu bràth air, agus an 
tì a chreideas annanisa, cha bhi tart gu bràth air. Ach 
mar a thuirt mi ribh, ged a chunnaic sibh mi, gidheadh 
cha 'n eil sibh a' creidsinn. Gach ni a bheir an t-Athair 
dhomhsa thig e a m' ionnsuidh ; agus an.tì a thig a' m' 
ionnsuidh cha tilg mi air chor sam bith a mach e. Oir 
thàinig mi nuas o nèamh, cha 'n ann a chum gu 'n 
deanainn mo thoil fhèin, ach toil an Tì a chuir uaithe mi. 
Agus is i so toiL an Athar a chuir uaithe mi, nach caiilinn 
ni sam bith de 'n uile a thug e dhomh, ach gu 'n togainn 
suas e air an latha dheireannach. Oir is i so toil rn' Athar 
a chuir uaithe mi, gu 'm biodh a' bheatha mhaireannach 
aig gach neach a chi am Mac, agus a chreideas ann: agus 
togaidh mise suas e air an latha dheireannach. 

Air an aobhar sin rinn na h-Iudhaich gearain uime, a 
chionn gu 'n dubhairt e, Is mise an t-aran a thàinig a nuas 
o nèamh. Agus thuirt iad, Nach e so Iosa mac Ioseiph, 
neach is aithne dhuinn 'athair agus a mhathair? Cionnus 



io6 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



a tha e nis ag ràdh, Thàinig mi nuas o nèamh ? Fhreagair 
Iosa, agus thuirt e riutha, Na deanaibh gearain 'n 'ur 
measg fhèin. Cha 'n urrainn neach sam bith tighinn a m' 
ionnsuidh-sa, mur tarruinn an t-Athair a chuir uaithe mise 
e : agus togaidh mise suas e air an latha dheireannach. 
Tha e sgrìobhte anns na fàidhean, Agus bidh iad uile air 
an teagasg o Dhia. Uime sin gach uile neach a chuala, 
agus a dh' fhòglum o 'n Athair, thig e am' ionnsuidh-sa. 
Cha' n e gu faca neach sam bith an t-Athair, ach an tì a tha 
o Dhia, chunnaic esan an t-Athair. Gu deimhin, deimhin, 
tha mi ag ràdh ribh, an tì a tha 'creidsinn annamsa, tha 
'bheatha mhaireannach aige. Is mise aran na beatha. 
Dh 'ith bhur n-aithrichean am manna anns an fhàsach, 
agus f huair iad bàs. Is e so an t-aran a tha 'tighinn a 
nuas o nèamh, a chum gu 'n ith neach dheth, agus nach 
fhaigh e bàs. Is mise an t-aran btò a thàinig a nuas o 
nèamh : ma dh' itheas neach sam bith de 'n aran so, bidh 
e beò gu siorruidh : agus an t-aran a bheir mise seachad is 
e m' fheòil e, a bheir mi air son beatha 'n t-saogbail 

Air an aobhar sin bha connsachadh aig na h-Iudhaich 
ri 'chèile, ag ràdh, Cionnus is urrainn an duine so 'fheòil 
a thoirt dhuinn ri 'h-itheadh ? Uime sin thuirt Iosa 
riutha, Gu deimhin, deimhin, tha mi ag ràdh ribh, Mur 
ith sibh feòil Mhic an duine, a.2;us mur òl sibh 'fhuil, cha 
'n 'eil beatha agaibh annaibh fhèin. Esan a dh' itheas 
m' fheòil-sa, agus a dh' òlas m' fhuil-sa, tha 'bheatha 
mhaireannach aige ; agus togaidh mise suas e air an latha 
dheireannach. Oir is biadh gu fìrinneach m' fheòil, agns 
is deoch gu fìrinneach m' fhuil. Esan a dh' itheas 
m' fheòil-sa, agus a dh'òlas m' fhuil-sa, tha e 'gabhail còmh- 
nuidh annamsa, agus mise annsan. Mar a chuir an 



ANN AM BRIATHRAN A BHIOBUILL. 



107 



t-Athair beò uaithe mise, agus a tba mise beò troimh 'n 
Athair ; is amhuil sin esan a dh' itheas mise, bidh e mar 
an ceudna beò tromhamsa. Is e so an t-aran a thàinig a 
nuas o nèamh : cha 'n ann mar a dh' ith bhur n-aith- 
richean am manna, agus a fhuair iad bàs : esan a dh' itheas 
an t-aran so bidh e beò am feasd. Thuirt e na nithean 
so anns an t-sionagog, an uair a bha e 'teagasg ann an 
Capernaum. 

Uime sin thuirt mòran de' dheisciobuil an uair a chual' 
iad so, Is cruaidh a' chainnt so, cò is urrainn èisdeachd 
rithe ? Ach an uair a thuig Iosa ann fheìn gu robh a 
dheisciobuil ri gearain uime so, thuirt e riutha, Am bheil 
so a' toirt oilbheim dhuibh? Agus ciod na'm faiceadh 
sibh Mac an duine a' dol suas do 'n àite 'san robh e 
roimhe? Is e an spiorad a bheothaicheas; cha'n'eil 
tairbhe sam bith 'san fheòil : na briathran a labhair mise 
ribh is spiorad, agus is beatha iad. Ach tha cuid dhibh 
nach 'eil a' creidsinn. Oir b' aithne do losa o thùs cò iad 
nach robh a' creidsinn, agus cò an tì a bhrathadh e. Agus 
thuirt e, Air an aobhar sin thuirt mi ribh nach urrainn 
neach sam bith tighinn a m' ionnsuidh-sa, mur bi e air a 
thoirt dha o m' Athair. 

Agus chruinnicheadh na Phairisich d' a ionnsuidh, agus 
dream àraidh de na sgrìobhaichean a thàinig o Ierusalem. 
Agus an uair a chunnaic iad cuid de 'dheisciobuil ag ith- 
eadh arain le làmhan salach, sin ri làdh, làmhan gun nigh- 
eadh, fhuair iad cron dhaibh. Oir cha 'n ith na Phairis- 
ich, agus na h-Iudhaich uile, biadh, mur nigh iad an làmh- 
an gu minic, a' coimhead beul-aithris nan seanairean : agus 
an uair a thig iad o 'n mhargadh, mur ionnlaid iad iad- 
fhèin, cha'n ith iad. Agus tha mòran de nithean eile a 



io8 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



ghabh iad orra a choimhead, mar a tha nigheadh chupan, 
agus phoitean, agus shoithichean umha, agus leapaichean. 
An sin dh' f heòraich na Phairisich agus na sgrìobhaichean 
dheth, C' ar son nach 'eil do dheisciobuil ag imeachd a rèir 
beul-aithris nan seanairean, ach tha iad ag itheadh arain 
le làmhan gun nigheadh? Agus fhreagair esan agus thuirt 
e riutha, Is math a rinn Esaias fàidheadaireachd mu'r tim- 
chioll-sa, a chealgairean, a rèir mar a tha e sgrìobhte, 
Tha 'n sluagh so a' toirt urraim dhomhsa le 'm bilean, ach 
tha 'n cridhe fada uam. Ach is ann gu dìomhanach a tha 
iad a' toirt aoraidh dhomhsa, a' teagasg àitheantan dhaoine 
mar theagasg. Oir air dhuibh àithne Dhè a thrèigsinn, 
tha sibh gu daingean a' cumail òrduchadh dhaoine, mar a 
tha nigheadh phoitean agus chupan: agus mòran eile de'n 
leithidean sin tha sibh a' deanamh. Agus thuirt e riutha, 
Is math a tha sibh a' cur air chùl àithne Dhè, a chum gu'n 
coimhead sibh bhur n-òrduchadh fhèin. Oir thuirt Maois, 
Thoir urram do d' athair agus do d' mhàthair : agus, Ge b'e 
a mhollaicheas athair no màthair, gu cinnteach cuirear gu 
bàs e : ach their sibhse, Ma their duine ri 'athair no ri 
•'mhàthair, Biodh e 'na chòrban, sin ri ràdh, 'na thiodhlac 
do 'n teampull, ge b' e ni leis am faigheadh tu tairbhe uam- 
sa: cha leig sibh dha à sin suas ni sam bith a dheanamh 
air son 'athair no 'mhàthair; a' cur focal Dhè an neo-bhrigh 
le bhur beul-aithris ftièin a dh' aithris sibh : agus mòran 
de 'n leithidean sin de nithean tha sibh a' deanamh. 
Agus ghairm e an sluagh uile d' a ionnsuidh, agus thuirt 
e riutha, Eisdibh riumsa uile, agus tuigibh: cha'n'eil 
ni sam bith o'n taobh a muigh de 'n duine, a thèid a steach 
ann do 'm bheil e 'n comas a shalachadh; ach na nithean 
a tha 'tighinn a mach as is iad sin a tha 'salachadh an 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 109 

duine. Ge b' e aig am bheil cluasan a chum èisdeachd, 
èisdeadh e. Agus an uair a chaidh e steach do 'n taigh 
o 'n t-sluagh, thàinig a dheisciobuil agus thuirt iad ris, Am 
bheil fhios agad gu 'n do ghabh na Phairisich oilbheum an 
uair a chual' iad na briathran ud? Ach fhreagair esan 
agus thuirt e, Gach uile luibh nach do shuidhich m' Athair 
nèamhaidh-sa, spìonar às a bhun e. Leigibh kotha : is 
cinn-iùil dhalla nan dall iad. Agus ma threòraicheas dall 
dall eile, tuitidh iad araon ann an slochd. Agus fhreagair 
Peadair agus thuirt e ris, Mìnich dhuinne a' chosamh- 
lachd sin. Agus thuirt Iosa, Am bheil sibhse fhathast 
mar an ceudna gun tuigse ? Nach 'eil fhios agaibh ge b' e 
air bith ni a thèid a steach'san duine o 'n leith a muigh, 
nach 'eil e 'n comas dha esan a shalachadh, do bhrìgh 
nach tèid e steach d' a chridhe, ach do 'n bhroinn, agus 
thèid e mach do 'n t-slochd shalachair, a'glanadh gach 
uile bhìdh ? Ach na nithean sin a thig a mach às 
a' bheul, tha iad a' tighinn o 'n chridhe ; agus is iad 
sin a shalaicheas an duine. Oir is an o'n taobh a staigh, 
à cridhe dhaoine, a thig a mach, droch smaointean, 
adhaltrannas, strìopachas, mort, gadachd, sannt, fianuis 
bhrèige, aingidheachd, mealltaireachd, macnus, droch 
shùil, toibheum, uabhar, amaideachd: is iad so na nithean 
a shalaicheas an duine ; ach itheadh le làmhan gun ionn- 
laid, cha salaich sin an duine. 



I IO 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Caib XXI. 

Shlànuich Iosa nighean mnà de mhuinntir Chanaain — 
Leighis e duine a bha bodhar — Shàsuich e seachd mìle 
fear le seachd arain — Dhiult e comharradh a thoirt do 
na Phairisich — Chuir e' dheisciobuiV nam faireachadh 
an aghaidh nam Phairiseach &c. — Thug e fradharc do 
dhuine dall — Dìi innis e gu robh aige ris a' bhàs 
fhulang. àr>c. 
Agus dh' imich Iosa às a sin, agus chaidh e gu crìochan 
Thiruis agus Shidoin. Agus an uair a chaidh e steach do 
thaigh, cha b' àill leis fios a bhith aig neach sam bith air • 
gidheadh cha b' urrainn da 'bhith am falach. Oir chuala 
bean de mhuinntir Chanaain uime, aig an robh nighean 
bheag anns an robh spiorad neòghlan, agus thàinig i agus 
thuiti aig a chasan. A nis bu Ghreugach a' bhean, Ban- 
Siro-Pheniseach a thaobh cinnich. Agus ghuidh i air gu'n 
tilgeadh e an deamhan a mach às a h-ighinn, agus ghlaodh 
i, ag ràdh, Dean tròcair orm a Thighearna, a Mhic 
Dhaibhidh ; tha mo nighean air a buaireadh gu truagh le 
deamhan. Ach cha d' thug esan freagradh sam bith dhi.' 
Agus thàinig a dheisciobuil agus ghuidh iad air, ag radh, 
Cuir air falbh i; oir tha i 'glaodhaich 'nar dèigh. Ach 
fhreagair esan agus thuirt e, Cha do chuireadh mise ach a 
chum chaorach chaillte taighe Israeil. Ach thàinig ise 
agus rinn i aoradh dha, ag ràdh, A Thighearna, cuidich 
leam. Agus fhreagair esan agus thuirt e, Cha 'n 'eil e 
iomchuidh aran na cloinne a ghabhail agus a thilgeadh a 
chum nan con. Ach thuirt ise, Is fìor sin, a Thighearna : 
oir ithidh eadhon na coin de 'n sbrùileach a thuiteas o 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. m 

bhòrd am maigbstirean. An sin fhreagair Iosa agus thuirt 
e rithe, O bhean, is mòr do chreideamh: biodh e dhut mar 
is toil leat. Air son na cainnte so imich ròmhad ; tha'n 
deamhan air a dhol a mach às do nighinn. Agus rinneadh 
a nighean slàn o 'n uair sin a mach. Agus dh' fhalbh ise 
a dh' ionnsuidh a taighe, agus fhuair i an nighean air a cur 
'na laidhe air leabaidh, agus an deamhan air a dhol a mach. 

Agus a rithist dh' imich e o chrìochan Thiruis, agus 
thàinige troimh Shìdon gu muir Ghahle, troimh mheadhon 
chrìoch Dhecapolis. Agus thug iad d' a ionnsuidh duine 
bodhar, agus aig an robh staduich 'na chainnt ; agus ghuidh 
iad air gu 'n cuireadh e a làmh air. Agus thug e a leith- 
taobh o 'n t-slùagh e, agus chuir e a mheoirean 'na chluasan 
agus chuir e mach a sheile, agus bhean e ri 'theangaidh ; 
agus air dha amharc suas gu nèamh, rinn e osna, agus 
thuirt e ris, Ephphata, is e sin ri ràdh, Bi fosgailte. Agus 
ghrad dh'fhosgladh a chluasan, agus dh'fhuasgladh ceangal 
a theangaidh, agus labhair e gu ceart. Agus thug e àithne 
theann dhaibh gun iad g' a innseadh do dhuine sam bith: 
ach mar bu mhò a thoirmisg esan dhaibh, bu mhòid gu ro 
mhòr a rinn iadsan follaiseach e. Agus bha iongantas 
thar tomhais orra, ag ràdh, Rinn e na h-uile nithean gu 
math : tha e eadhon a' toirt air na bodhair gu 'n cluinn 
iad, agus air na bailbh gu labhair iad. 

Agus dh' imich Iosa às a sin, agus thàinig e làimh ri 
muir Ghalile; agus chaidh e suas do 'n bheinn agus shuidh 
e an sin. Agus thàinig mòr-shluagh d' a ionnsuidh, agus 
aca maille riutha bacaich, doill, balbhain, daoine ciurram- 
ach, agus mòran eile, agus thilg iad sìos aig casan Iosa 
iad; agus shlànuich e iad: ionnus gu 'n do ghabh an 
sluagh iongantas an uair a chunnaic iad na balbhain a' 



112 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



labhairt, na daoine bacach ag imeachd, agus na doill a' 
faicinn : agus thug iad glòir do Dhia Israeil. 

Anns na làithean sin an uair a bha sluagh mòr ann a 
rithist, agus gun ni sam bith aca ri 'itheadh, ghairm Iosa a 
dheisciobuil d' a ionnsuidh, agus thuirt e riutha, Tha truas 
agam ris an t-sluagh, do bhrìgh gu 'n d' fhan iad a nis trì 
làithean maille rium, agus nach 'eil ni sam bith aca ri 'ith- 
eadh: agus ma leigeas mi d' an taigheari nan trasgadh iad, 
fannuichidh iad air an t-slighe; oir thàinig cuid dhiubh air 
astar fada. Agus fhreagair a dheisciobuill e, Cia às a 
gheibheamaid na h-uiread a dh' aran's an fhàsach's bu leòr 
a shàsuchadh sluaigh cho mòr? Agus dh' fhiosraich e 
dhiubh, Cia lion builionn a th' agaibh? Agus thuirt iad- 
san, Seachd. Agus thug e òrdugh do 'n t-sluagh suidhe 
sìos air an làr : agus ghlac e na seachd builionnan, agus 
air dha buidheachas a thoirt, bhrist e iad, agus thug e d' a 
dheisciobuil iad, a chum gu 'n cuireadh iad nan làthair iad: 
agus chuir iad sìos an làthair an t-sluaigh iad. Agus bha 
beagan a dh' iasgan beag' aca; agus an uair a bheannaich 
e iad, dh' àithn' e 'n cur sìos 'n an làthair mar an ceudna. 
Agus dh' ith iad uile, agus shàsuicheadh iad: agus thog 
iad làn sheachd bascaidean de 'n bhiadh bhriste, a bha dh' 
f huighleach aca. Agus b' iad a' mhuinntir a dh' ith ceithir 
mìle fear, a thuilleadh air mnathan agus air cloinn. Agus 
an uair a chuir e an sluagh air falbh, chaidh e gun dàil a 
steach do 'n bhàta maille ri 'dheisciobuil, agus thàinig iad 
gu crìochan Dhalmanuta. 

Agus thàinig na Phairisich agus na Sadusaich, agus 'g a 
dhearbhadh, dh' iarr iad air comharradh a nochdadh 
dhaibh o nèamh. Agus air dhasan osna a dheanamh 'na 
spiorad, fhreagair e, agus thuirt e riutha, An uair a tha'm 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 113 

feasgar ann, their sibh, Bidh deadh aimsir ann; oir tha n 
t-adhar dearg. Agus anns a' mhaduinn, Bidh droch aimsir 
ann an diugh; oir tha 'n t-adhar dearg agus dorcha. A 
chealgairean, is aithne dhuibh breith a thoirt air gnùis an 
adhair; ach cha 'n 'eil e 'n comas dhuibh comharradh nan 
aimsirean a thuigsinn. Tha ginealach aingidh agus adh- 
altrannach ag iarraidh comharraidh; agus cha toirear 
comharradh dhaibh ach comharradh an fhà'dh Ionais. 
Agus dh' fhàg e iad, agus air dha dhol a rithist a steach 
do 'n bhàta dh' fhalbh e 'dh 'ionnsuidh an taoibh eile. 

Agus dhichuimhnich a dheisciobuil aran a thoirt leotha ; 
agus cha robh aca ach aon bhuilionn maille riutha 's a' 
bhàta. Agus dh' àithn e dhaibh, ag ràdh, Thugaibh an 
aire, agus bithibh air bhur faicill an aghaidh taois-ghoirt 
nam Phairiseach agus nan Sadusach, agus taois-ghoirt 
Heroid. Agus bha iadsan a' reusonachadh 'nam measg 
fhèin, ag ràdh, Is ann a chionn nach 'eil aran againn a tha 
e. Agus an uair a dh' aithnich Iosa sin, thuirt e riutha, O 
sibhse air bheag creideamh, c' ar son a tha sibh a' reuson- 
achadh eadraibh fhèin do bhrìgh nach 'eil aran agaibh ? 
Nach 'eil fhios agaibh fhathast, agus nach 'eil sibh a tuìg- 
sinn ? am bheil bhur cridhe fhathast air a chruadhachadh ? 
Air dhuibh sùilean a bhith agaibh, nach fhaic sibh ? agus 
air dhuibh cluasan a bhith agaibh, nach cluinn sibh ? 
agus nach 'eil sibh a' cuimhneachadh ? An uair a bhrist 
mi na còig builionnan am measg nan còig mile, cia lion 
cliabh làn de bhiadh briste a thog sibh? Thuirt iadsan 
ris, A dhà dheug. Agus an uair a bhrist mi na seachd 
am measg nan ceithir mile, cia lìon bascaid làn de bhiadh 
briste a thog nbh? Agus thuirt iadsan, Seachd. Agus 
thuirt e riutha, Cionnus nach'eil sibh a' tuigsinn nach ann 

H 



EACHDRAIDH EEATHA CHRIOSD 



mu aran a labhair mi ribh. Ach bithibh air bhur faicill o 
thaois-ghoirt nam Phairiseach agus nan Sadusach. An 
sin thuig iad cionnus nach d' iarr e orra bhith air am faicill 
o thaois-ghoirt an arain, ach o theagasg nam Phairiseach 
agus nan Sadusach. 

Agus thàmig iad gu Betsaida. Agus thug iad d' a ionn- 
suidh duine dall, agus ghuidh iad air gu 'm beanadh e ris. 
Agus rug e air làimh air an dall, agus threòraich e mach às 
a' bhaile e ; agus an uair a chuir e seile air a shùilean, agus 
a chuir e a làmhan air, dh' fheòraich e dheth, Am bheil 
thu 'faicinn ni sam bith? Agus dh'amhairc esan suas, 
agus thuirt e, Tha mi'faicinn dhaoine mar chraobhan ag 
imeachd. An sin chuir e alàmhan a rithist air a shùilean, 
agus thug e air amharc suas, agus dh' aisigeadh a f hradh- 
arc dha, agus chunnaic e gach uile ni gu soilleir. Agus 
chuir e dh' ionnsuidh a thaighe fhèin e, ag ràdh, Na rach 
a steach do 'n bhaile, agus na innis do neach sam bith anns 
a' bhaile e. 

Agus chaidh Iosa agus a dheisciobuil a mach gu bailtean 
Chesarea-Philipi : agus air an t-slighe chuir e ceisd aira 
dheisciobuil, ag ràdh riutha, Cò a tha daoine ag ràdh is 

• mise? Agus thuirt iadsan ris, Tha cuid, ag ràdh, Eoin 
Baistidh ; agus cuid eile, Elias ; agus cuid eile, Iremias, 

\ agus cuid eile, gu bheil aon de na seann f hàidhean 'a.ir 
èirigh a rithist. Agus thuirt e riutha, Ach cò a tha sibhse 
ag ràdh is mi ? ' Agus f hreagair Simon Peadair agus thuirt 
e, Js tusa Criosd, Mac an De bheò. Agus fhreagair Iosa 
agus thuirt e ris, Is beannaichte thusa, a Shimoin Bhar- 
j ona : ir cha d' f hoillsich' fuil agus feòil sin dhutsa, ach 
m' Athair-sa 'ta air nèamh. Agus tha mise ag ràdh riut, 

: Gur tusa Peadair, agus air a' charraig so togaidh mlse 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



m'eaglais; agus cha toir geatachan ifrinn buaidh oirre. 
Agus bheir mi dhut iuchraichean rìoghachd nèimh : agus 
ge b' e ni a cheanglas tu air thalamh bidh e ceangailte air 
nèamh: agus ge b' e ni a dh' fhuasglas tu air thalamh, bìdh 
e fuasgailte air nèamh. An sin thug e àithne d' a dheis- 
ciobuil gun iad a dh' innseadh do neach sam bith gu' m 
b' esan Iosa an Criosd. 

O'n àm sin a mach thòisich Iosa air a nochdadh d' a 
dheisciobuil gur èiginn do Mac an duine a dhol suas gu 
Ierusalem, agus mòran de nithean fhulang, agus a bhith 
air a dhiùltadh leis na seanairean, agus na h-àrd-shagairt, 
agus na sgrìobhaichean, agus a bhith air a chur gu bàs, 
agus a bhith air a thogail suas air an treas latha. Agus 
labhair e a'.chainnt so gu follaiseach. Agus rug Peadair 
air, agus thoisich e ri 'chronuchadh, ag ràdh, Gu rna fada 
sin uatsa, a Thighearna : cha tachair sin dhutsa gu bràth. 
Achair dhasan tionndadh mu'n cuairt, agus amharc air a 
dheisciobuil, chronuich e Peadair, ag ràdh, Imich air mo 
chùlaobh, a Shatain : is oilbheum dhomh thu : oir cha 'n 
'eil spèis agad do nithean Dhè, ach do nithean dhaoine. 

Agus ghairm e an sluagh d'a ionnsuidh maille ri 'dheis- 
ciobuil, agus thuirt e riutha, Ge b' e neach leis an àill 
tighinn a' m' dhèigh-sa àicheadh e e-fhèin, agus togadh e a 
chrann-ceusaidh gach latha, agus leanadh e mise. Oir ge 
b' e air bith neach leis an àill 'anam f hèin a thèarnadh, 
caillidh e e : agus ge b' e air bith neach a chailleas 'anam 
air mo sgàth-sa, agus air sgàth an t-soisgeil, saoraidh esan 
e. Oir ciod an tairbhe a th' ann do dhuine ged a chois- 
neadh e an saoghal gu h-iomlan, agus 'anam fhèin a chall ? 
no ciod a bheir duine ann an èiric 'anama ? Oir ge b' e 
air bith neach a ghabhas nàire dhiomsa agus dhe mo 



II 6 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

bhriathran anns a'ghinealach adhaltrannach agus pheacach 
so, gabhaidh Mac an duine nàire dhethsan, an uair a thig 
e'na ghlòir fhèin, agus an glòir'Athar, agus nan aingeal 
naomha. Oir thig Mac an duine ann an glòir'Athar, 
maille ri'ainglean; agus an sin bheir e do gach neach a 
rèir a ghnìomharan. Agus thuirt e riutha, Gu deimhin tha 
mi ag ràdh ribh, gu bheil cuid dhiubhsan a tha 'nan 
seasamh an so, nach blais bàs, gus am faic iad rìoghachd 
Dhè a' tighinn le cumhachd. 

O' n àm sin chaidh mòran de a dheisciobuil air an ais, 
agus cha d' imich iad ni's mò rnaille rìs. An sin air an 
aobhar sin thuirt Iosa ris an dà fhear dheug, An àill leibhse 
falbh mar an ceudna? An sin fhreagair Simon Peadair e, 
A Thighearna, cò dh' ionnsuidh a theid sinn ? agadsa tha 
briathran na beatha maireannaich. Agus chreid sinne, 
agus tha fhios againn gur tusa Criosd, Mac an Dè bheò. 
Fhreagair Iosa iad, Nach do thagh mise sibhse an dà 
fhear dheug, agus tha fear dhibh 'na dhiabhul 1 Ach 
labhair e mu Iudas Iscariot, mac Shimoin ; oir is e so an 
tì a bha gu esan a bhrath, air dha bhith na aon de'n dà. 
fhear dheug. 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. T17 



Caib XXII. 

Iosa air beinn d! chruth-atharrachaidh — Thilg emach an 
Spiorad balbh agus bodhar — DH ìoc e airgiod na cìse — 
Thug e àithne d a dheisciobuil a bhith iriosal, neo- 
lochdach, agus oilbheum a sheachnadh. 

Agus an dèigh shia làithean ghabh Iosa Peadair, agus 
Seumas, agus Eoin a bhràthair, agus thug e leis iad air 
leith leotha fhèin gu beinn àird a dheanamh ùrnuigh. 
Agus an uair a bha e ri ùrnuigh, dh' atharraicheadh a 
chruth 'nan làthair, agus dhealraich 'aghaidh mar a' ghrian : 
agus rinneadh 'eudach dealrach, ro gheal mar an sneachda ; 
air dhòigh nach robh e' n comas do ghlanadair-eudaich 
sam bith air thalamh a ghealachadh. Agus, feuch, bha 
dithis f hear a' còmhradh ris, eadhon Maois agus Elias ; a 
nochdadh ann an glòir, agus a bha'labhairt m' a bhàs a 
bha esan gus a choimhlionadh ann an Ierusalem. A nis 
bha Peadair agus iadsan a bha maille ris trom 'nan cadal: 
agus an uair a dhùisg iad, chunnaic iad a ghlòir, agus an 
dithis fhear a bha 'nan seasamh maille ris. Agus 
thachair, an uair a bha iad a' dealachadh ris, gu 'n dubhairt 
Peadair ri Iosa, A Mhaighstir, is math dhuinne bhith an 
so; ma's àill leatsa, deanamaid trì pàilliunnan, aon dhutsa, 
aon do Mhaois, agus aon do Elias. Oir cha robh fhios aige 
ciod a theireadh e. Agus am feadh a bha e ag ràdh so, 
feuch, thàinig neul soillseach, agus chuir e sgàile orra; agus 
ghabh iad eagal an uair a bha iad a' dol a steach anns an 
neul. Agus, feuch, thàinig guth às an neul, ag ràdh, Is e 
so mo Mhac gràdhach-sa, anns am bheil mo mhòr- 
thlachd ; èisdibh ris. Agus an uair a chuala na deis- 



Il8 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

ciobuil so, thuit iad air an aghaidh, agus bha eagal ro 
mhòr orra. Agus thàinig Iosa agus bhean e riutha, agus 
thuirt e, Eiribh, agus na biodh eagal oirbh. Agus an uair 
a dh' amhairc iad mu' n cuairt orra, cha 'n f haca iad neach 
sam bith ach Iosa 'n a aonar maille riutha. 

Agus an uair a bha iad a' tighinn a nuas o 'n bheinn, 
thug Iosa àithne dhaibh, ag ràdh, Na innsibh do neach 
sam bith an sealladh a chunnaic sibh gus an èirich Mac 
an duine rithist o na mairbh. Agus ghlèidh iad a' chainnt 
so aca fhèin, a' fiosrachadh de chèile ciod bu chiall de'n 
aiseirigh o na mairbh. Agus dh' fheòraich a dheisciobuil 
dheth, ag ràdh, C' ar son ma ta a their na sgrìobhaichean 
gu feum Elias tighinn an toiseach ? Agus fhreagair Iosa 
agus thuirt e riutha, Thig Elias gun teagamh an toiseach, 
agus aisigidh e na h-uile nithean : ach tha mise ag ràdh 
ribh, Gu 'n d' thàinig Elias cheana, agus cha d' aithnich 
iad e, ach rinn iad ris.gach ni bu toil leotha, eadhon mar 
a tha e sgrìobhte uime. Is ann mar sin mar an ceudna a 
dh' f huilingeas Mac an duine uatha. An sin thuig na 
deisciobuil gu 'm b' ann mu Eoin Baistidh a labhair e 
riutha. 

Agus thachair air an latha 'na dhèigh sin, an uair a 
thàinig iad a nuas o 'n bheinn, agus a thàinig iad a 
dh' ionnsuidh na deisciobuil, gu faca iad mòran sluaigh 
mu 'n timchioll, agus na sgrìobhaichean a' cur cheisdean 
orra. Agus ghrad bha 'n sluagh uile, an uair a chunnaic 
iad e, fo uamhas mòr, agus air dhaibh ruith d' a ionnsuidh, 
chuir iad fàilte air. Agus dh' fheòraich e de na sgriobh- 
aichean, Ciod e mu 'm bheil sibh a' cur cheisdean orra ? 
Agus feuch, thàinig duine de 'n t-sluagh d' a ionnsuidh, a' 
tuiteam air a ghlùinean dha, agus ag ràdh, A Mhaighstir, 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUlLL 



IIQ 



tha mi 'guidhe ort, dean tròcair air mo mhac ; oir is e 
m' aon duine cloinne e ; agus feuch, tha spiorad balbh a 
breith air; agus ge b'e ionad sam bith'san glac e e, tha e'g 
a thilgeadh sìos, agus 'g a tharruinn às a chèile ; agus tha e 
'cur cobhair às a bheul, agus a' gìosgarnaich le 'fhiaclan, 
agus a' seargadh às ; agus an dèigh dha a bhruthadh gu 
goirt, is gann a dh' fhàgas e e. Agus ghuidh mi air do 
dheisciobuil iad g'a chur a mach; agus cha b' urrainn iad. 
Agus fhreagair Iosa, O ghinealaich mhi-chreidich agus 
choirbte, cia fhad a bhios mi maille ribh ? cia fhad a 
dh' fhuilingeas mi sibh? thugaibh am' ionnsuidh-sa e. 
Agus thug iad d' a ionnsuidh e : agus ari uair a chunnaic 
e e, ghrad reub an spiorad gu goirt e ; agus thuit e air 
an talamh, agus bha e 'g a aoirneagan fhèin, agus a' cur 
cobhair às a bheul. Agus dh' fhiosraich e dhe 'athair, 
Cia fhad an aimsir o thàinig so air? Agus thuirt e, O 
bha e 'na leanabh. Agus is iomadh uair a thilg e 'san 
teine e, agus anns an uisge a chum a sgrios : ach ma 's 
urrainn thusa ni sam bith a dheanamh, gabh truas dhinn, 
agus cuidich lèinn. Agus thuirt Iosa ris, Ma 's urrainn 
thusa creidsinn. Tha gach aon ni comasach do 'n neach 
a tha'creidsinn. Agus ghrad ghlaodh athair an leinibh a 
mach, agus thuirt e le deòir, Tha mi 'creidsinn, a 
Thighearna ; cuidich thusa le mo mhi-chreidimh. Agus 
an uair a chunnaic Iosa an sluagh a' ruith cuideachd, 
chronuich e an spiorad neòghlan ag ràdh ris, A spioraid 
bhailbh agus bhodhair, tha mi'g òrduchadh dhut, thig a 
mach as, agus na rach a steach ann ni 's mò. Agus 
ghlaodh an spiorad, agus reub e gu ro-chràiteach e, agus 
chaidh e mach as : agus bha'n leanabh an riochd mairbh, 
ionnus gu 'n dubhairt mòran, Tha e marbh. Ach rug 



120 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Iosa air làimh air, agus thog e suas e ; agus dh' èirich e, 
agus thug e d' a athair e. Agus ghabh iad uile uamhas ri 
mòr-chumhachd Dhè. Agus an uair a chaidh e steach 
dò 'n taigh dh' f heòraich a dheisciobuil dheth an uaigneas, 
C' ar son nach b' urrainn sinne a thilgeadh a mach ? 
Agus thuirt Iosa riutha, Air son bhur mi-chreidimh : oir 
gu deimhin tha mi ag ràdh ribh, Nam biodh agaibh 
creideamh mar ghràinne de shìol mustaird, theireadh sibh 
ris a' bheinn so, Atharraich à so an sud ; agus dh' atharr- 
aicheadh i; agus cha bhiodh ni sam bith eu-comasach 
dhuibh. Agus thuirt e riutha, Cha 'n 'eil e comasach gu 'n 
tèid a' ghnè so a mach le ni sam bith ach le ùrnuigh agus 
le trasgadh. 

Agus dh' imich iad às a sin, agus chaidh iad troimh 
Ghalile ; agus cha b' àill leis gu 'm biodh fios aig neach 
sam bith air : oir theagaisg e a dheisciobuil. Ach air 
dhaibh uile 'bhith 'gabhail iongantais ris na h-uile nithean 
a rinn e, thuirt e riutha, Taisgibh na briathran so ann 
bhur cluasan : oir tha Mac an duine gu bhith air a thoirt 
thairis do làmhan dhaoine, agus cuiridh iad, gu bàs e ; 
agus èirigh e rithist an dèigh thrì làithean. Ach cha do thuig 
iadsan a' chainnt so, agus bha i falaichte uatha air chor 's 
nach b' aithne dhaibh i : agus bha eagal orra. ceisd a 
chur air mu thimchioll na cain.nte so. Agus bha iad ro 
bhrònach. 

Agus an uair a thàinig iad do Chapernaum, thàinig 
luchd-togail na cìse gu Peadair, agus thuirt iad, Nach 'eil 
bhur maighstir-sa 'pàigheadh na cìse ? Thuirt esan, Tha. 
Agus an uair a chaidh e steach do'n taigh, labhair Iosa 
ris an toiseach, ag ràdh, Ciod i do bharail-sa, 'Shimoin ? 
cò uaith a tha rìghrean na talmhainn a' togail càine no 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 121 

clse ? An ann o 'n cloinn f hèin, no o choigrich ? Thuirt 
Peadair ris, choigrich. Thuirt Iosa ris, Air an aobhar sin 
tha 'chlann saor. Ach air eagal gu 'n toir sin oilbheum 
dhaibh, imich thusa chum na mara, agus tilg dubhan innte, 
agus tog a' cheud iasg a thig a nìos; agus an uair a 
dh' fhosglas tu 'bheul, gheibh thu bonn airgid : gabh sin, 
agus thoir dhaibh air mo shon-sa agus air do shon fhèin. 

Agus air an t-slighe gu Capernaum dh' èirich deasboir- 
eachd eatorra cò aca bu mhò a bhitheadh. Agus air do Iosa 
smaointean an cridhe 'f haicinn, dh' f heòraich e dhiubh, 
an uair a bha e anns an taigh, Ciod e mu 'n robh sibh a' 
deasboireachd eadraibh fhèin air an t-slighe? Ach 
dh' fhan iadsan 'nan tosd. Agus shuidh e sìos, agus 
ghairm e 'n dà fhear dheug ; agus thuirt e riutha, Ge b' e 
neach leis am miann a bhith air thoiseach, bidh e air 
dheireadh air càch uile, agus 'na sheirbhiseach do na 
h-uile. Agus ghabh e leanabh beag, agus chuir e 'nam 
meadhon e : agus an uair a thog e 'na uchd e, thuirt e 
riutha, Gu deimhin tha mi ag ràdh ribh, Mur ìompaichear 
sibh, agus mur bi sibh mar leanabain, nach tèid sibh air 
chor sam bith a steach do rìoghachd nèimh. Air an 
aobhar sin ge b' e air bith a dh' ìslicheas e fhèin mar an 
leanaban so, is e sin f hèin a 's mò ann an rìoghachd 
nèimh. Ge b' e air bith neach a ghabhas ri aon de' n 
leithidean so de leanabain a' m' ainm-sa, tha e 'gabhail 
riumsa ; agus ge b' e air bith neach a ghabhas riumsa, cha 
mhise ris am bheil e' gabhail, ach an Ti a chuir uaithe mi. 

Agus fhreagair Eoin e, ag ràdh, A Mhaighstir, chunnaic 
sinne neach nach 'eil 'g ar leantuinn a' tìlgeadh a mach 
dheamhan a' d' ainm-sa ; agus bhac sinn e a chionn nach 
'eil e 'gar leantuinn fhèin. Ach thuirt Iosa, Na bacaibh 



122 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



e: oir cha 'n 'eil neach sam bith a ni miorbhuil a' m' ainm- 
sa do 'm bheil e'n comas olc a labhairt gu h-ealamh uraara. 
Oir ge b' e neach nach 'eil 'nar n-aghaidh tha e leinn. Oir 
ge b' e air bith neach 'a bheir cupan uisge dhuibhse ri 'òl 
a chionn gur le Crios i sibh, gu deimhin tha mi ag ràdh 
ribh nach caill e air chor sam bith a dhuais. 

Agus ge b' e air bith a bheir aobhar oilbheim do aon 
neach de 'n mhuinntir bhig so a tha 'creidsinn annamsa, 
b' fhearr dha gu 'm biodh clach-mhuilinn air a crochadh 
m' a mhuineal, agus gu 'm biodh e air a bhàthadh ann an 
doimhne na fairge. Is an-aoibhinn do 'n t-saoghal air son 
oilbheuman ! oir feumaidh e bhith gu 'n tig oilbheuman ; 
ach is an-aoibhinn do 'n duine sin troimh 'n tig an 
oilbheum ! Agus ma bheir do làmh no do chas aobhar 
oilbheim dhut, gearr dhiot i, agus ti'g uat i ; is fhearr rìhut a 
dhol a steach do 'n bheatha air leith-laimh, no air leith- 
chois, na dà laimh no dà chois a bhith agad, agus thu 
'bhith air do thilgeadh anns an teine shìorruidh ; far nach 
bàsaich an cnuimh, agus nach teid an teine às. Agus ma 
bheir do shùil aobhar oilbheum dhut, spion asad i ; is 
f hearr dhut a dhol a steach do rìoghachd Dhè air aon suil, 
na dà shùil a bhith agad, agus thu 'bhith air do thilgeadh 
ann an teine ifrinn ; far nach bàsaich an cnuimh, agus 
nach tèid an teine às. Oir saillear gach aon neach le 
teine, agus saillear gach aon ìobairt le salann. Is math 
an salann : ach ma chailleas an salann a shaillteachd, 
ciod leis an deanar deadh-bhlasda e. Biodh salann 
agaibh annaibh fhèin, agus bithibh sìochail ri chèile. 

Thugaibh an aire nach dean sibh tarcuis air aon neach 
de 'n mhuinntir bhig so ; oir tha mise ag ràdh ribh, gu 
bheil an ainglean-san air nèamh a' faicinn a ghnàth gnùis 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



I2 3 - 



m' Athar-sa 'ta air nèamh. Oir thàinig Mac an duine a 
shaoradh an ni sin a bha caillte. Ciod i bhur barail-sa ? 
ma bhios aige duine sam bith ceud caora, agus gu 'n tèid 
aon diubh air seachran, nach fhàg e na naoi caoraich dheug 
agus ceithir fichead, agus nach tèid e do na beanntan a 
dh' iarraidh na caorach a chaidh air seachran ? Agus ma 
thachras dha gu faigh e i, gu deimhin tha mi ag ràdh ribh, 
gu 'n dean e barrachd gàirdeachais air son na caorach 
sin na air son na naoi caoraich dheug agus ceithir 
fichead nach deachaidh air seachran. Mar so cha 'n e 
toil bhur n-Athar-sa 'ta air nèamh gu rachadh aon neach 
de 'n mhuinntir bhig so a chall. 



Caib xxiii. 

Labhair Iosa mu thimcMoll mathanais — Cosamhlachd an 
rìgh aig an robh fiachan air a sheirbhiseach—Iosa aig 
fèill nam pàilìiun — Barailea?i an t-sluaigh air Iosa — 
Thugna Phairisich agus ?ia h-àrd-shagairt oidhirp air 
a glacadh. 

Agus ma pheacaicheas do bhràthair a' d' aghaidh, imich 
agus innis a lochd dha eadar thu fhèin agus esan a mhàin : 
ma dh' èisdeas a riut, choisinn thu do bhràthair. Ach 
mur èisd e riut, thoir leat aon no dithis eile, a chum gu 'm 
bi gach ni air a dheanamh seasmhach am beul dithis no 
triùir a dh' f hianuisean. Agus ma" dhiùltas e iadsan 
èisdeachd, innis do 'n eaglais e : agus ma dhiùltas e an 
eaglais èisdeachd, biodh e dhut mar an Geintileach agus 



I2 4 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



an cìs-mhaor. Gu deimhin tha mi ag ràdh ribh, Ge b' e 
air bith nithean a cheanglas sibhse air an talamh bidh iad 
ceangailte air nèamh ; agus ge b' e air bith nithean a 
dh' fhuasglas sibhse air an talamh, bidh iad fuasgailte air 
nèamh. A rithist tha mi ag ràdh rìbh, Ma chòirdeas 
dithis dhibh air thalamh mu thimchioll ni sam bith a 
dh' iarras iad, nithear dhaibh e le m' Athair-sa 'ta air 
nèamh. Oir far am bheil dithis no triùir air an 
cruinneacbadh an ceann a chèile ann am' ainm-sa, tha 
mise an sin 'nam meadhon. 

An sin thàinig Peadair, agus thuirt e ris, A Thighearna, 
cia minic a pheacaicheas mo bhràthair a' m' aghaidh, agus 
a mhathas mi dha ? an ann gus an seachdamh uair? 
Thuirt Iosa ris, Cha 'n abair mi riut gus an seachdamh 
uair, ach gu deich agus tri fichead seachd uairean. Air 
an aobhar sin is cosmhuil rìoghachd nèimh ri rìgh àraidh 
le 'm b' àill cunntas a dheanamh ri 'sheirbhisich. Agus 
an uair a thòisich e air cunntas a dheanamh, thugadh 
aon d' a ionnsuidh air an robh deich mìle tàlann aige. 
Ach do bhrìgh nach robh ni aige leis am pàigheadh e, 
dh' àithn a thighearna e fhèin, agus a bhean, agus a 
chlann, agus na h-uile nithean a bh' aige bhith air an reic, 
agus pàigheadh a dheanamh. Air an aobhar sin thuit an 
seirbhiseach sin sìos, agus rinn e aoradh dha, ag ràdh, A 
Thighearna, dean foighidinn rium, agus pàighidh mi dhut 
an t-iomlan. Agus air do thighearna an t-seirbhisich sin 
truas mòr a ghabhail dheth, leig e a chead dha, agus mhath 
e na fiachan dha. Ach chaidh an seirbhiseach sin a mach, 
agus fhuair e aon de 'chomh-sheirbhisich air an robh ceud 
peighinn aige : agus chuir e làmh ann, agus rug e air 
sgòrnan air, ag ràdh, Ioc dhomh na th' agam ort. Agus 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 125 

thuit a chomh-sheirbhiseach sìos aig a chasan, agus ghuidh 
e air, ag ràdh, Dean foighidinn rium, agus ìocaidh mi 
dhut an t-iomlan. Agus cha b' àill leisan sin : ach chaidh e 
agus thilg e ann am prìosan e gus an ìocadh e na fiachan. 
Agus an uair a chunnaic a chomh-sheirbhisich na nithean 
a rinneadh, bha iad anabarrach doilich, agus thàinig iad 
agus dh ? innis iad d' an tighearna gach ni a rinneadh. An 
sin ghairm a thighearna d' a ionnsuidh e, agus thuirt e ris, 
A sheirbhisich aingidh, mhath mi dhut na fiachan ud uile, 
do bhrìgh gu 'n do ghuidh thu orm : nach bu chòir dhutsa 
mar an ceudna tròcair a dheanamh air do chomh- 
sheirbhiseach fhèin amhuil mar a rinn mise tròcair ortsa ? 
Agus bha fearg air a thighearna, agus thug e do' n luchd- 
pianaidh e gus an ìocadh e na fiachan uile dha. Mar sin 
mar an ceudna ni m' Athair nèamhaidh ribhse, mur math 
gach aon dhibh o bhur^ cridheachan a chionta d' a 
bhràthair. 

Thugaibh an aire dhuibh fhèin : ma pheacaicheas do 
bhràthair a' d' aghaidh cronuich e ; agus ma ghabhas e 
aithreachas, thoir mathanas dha. Agus ma phecaicheas e 
a' d' aghaidh seachd uairean 'san latha, agus gu 'n till e riut 
seachd uairean 'san latha, ag ràdh, Tha aithreachas orm ; 
bheir thu mhathanas dha. 

Agus an dèigh nan nithean so, dh'imich Iosa ann an 
Gal.ile: oir cha b' àill leis imeachd ann an Iudea, a chionn 
gu robh na h-Iudhaich ag iarraidh a mharbhadh. A nis 
bha fèill nan Iudhach, eadhon fèill nam pàilliun, am 
fagusg. Air an aobhar sin thuirt a bhràithrean ris, Imich 
à so, agus rach a dh' Iudea, a chum gu faic do dheis- 
ciobuil mar an ceudna d' oibre a tha thu 'deanamh. Oir 
cha dean neach sam bith aon ni ann am falach a 



I2Ò 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



dh' iarras e f hèin a bhith ann am follais. Mà tha thu 
'deanamh nan nithean so nochd thu fhèin do 'n t-saoghal. 
Oir cha do chreid eadhon a bhràithrean f hèin ann. Air an 
aobhar sin thuirt Iosa riutha, Cha d' thàinig m' àm-sa 
fhathast; ach tha bhur n-àm-sa 'ghnàth deas. Cha' n' eil 
e 'n comas do 'n t-saoghal sibhse 'fhuathachadh ; ach 
fùathaichidh e mise, do bhrìgh gu bheil mi 'toirt fianuis 
m' a thimchioll gu bheil 'oibre olc. Rachaibhse suas a 
chum na fèille so : cha tèid mise suas f hathast a chum na 
fèille so ; do bhrìgh nach 'eil m' àm fhathast air a choimh- 
lionadh. Agus air dha na nithean so a ràdh riutha, dh' f han 
e ann an Gaille. 

Agus thachair an uair a bha na làithean dlùth air làimh 
anns am biodh e air a ghabhail suas, gu 'n do shuidhich e 
'ghnùis a chum a dhol gu Ierusalem, agus chuir e teachd- 
airean roimh 'ghnùis : agus dh' imich iad, agus chaidh 
iad a steach do bhaile leis na Samaritanich a dh' ullachadh 
air a shonsan. Agus cha do ghabh iadsan ris, a chionn 
gu robh 'aghaidh mar gu 'm biodh e 'dol gu Ierusalem. 
Agus an uair a chunnaic a dheisciobuil, Seumas agus Eoin 
so, thuirt iad, A Thighearna, an àill leat gu 'n òrduich- 
eamaid teine a thighinn a nuas o nèamh agus an losgadh, 
eadhon mar a rinn Elias ! Ach thionndaidh esan, agus 
chronuich e iad, agus thuirt e, Cha 'n 'eil fhios agaibh 
ciod a ghnè spioraid de 'm bheil sibh ; oir cha d' thàinig 
Mac an duine a sgrios anaman dhaoine, ach g' an saoradh. 
Agus chaidh iad baile uile. 

Agus thachair an uair a bha iad ag imeachd air an t- 

• slighe gu 'n dubhairt sgrìobhaiche àraidh ris, A Thighearna, 
leanaidh mise thu ge 'b' e air bith àit' an tèid thu. Agus 

- thuirt Iosa r»? r, 'hn tuill aig na sionnaich, agus nid aig 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



127 



eunlaith an adhair; ach cha 'n 'eil àit' aig Mac an duine 
anns an cuir e a cheann fodha. 

Agus thuirt e ri duine eile, Lean mise. Ach thuirt 
esan, A Thighearna, leig dhomh an toiseach a dhol agus 
m' athair adhlachadh. Ach thuirt Iosa ris, Leig leis na 
mairbh am mairbh f hèin adhlachadh ; ach imich thusa 
agus searmonaich rìoghachd Dhè. 

Agus thuirt fear eile mar an ceudna, Leanaidh mise thu, 
A Thighearna ; ach leig dhomh an toiseach mo chead a 
ghabhail dhiubhsan a tha aig mo thaigh. Ach thuirt Iosa 
ris, Cha 'n 'eil neach sam bith a chuireas a làmh ris a' 
chrann-treabhaidh, agus a sheallas 'na dhèigh, iomchuidh 
air son rìoghachd Dhè. 

Ach an uair a chaidh a bhràithrean suas a dh' ionnsuidh 
na fèille, an sin chaidh esan suas mar an ceudna, cha 
b' ann am follais, ach mar gu 'm b' ann an uaigneas. Air^ 
an aobhar sin dh' iarr na h-Iudhaich air an fheill e, agus 
thuirt iad, C' àit' am bheil e ? Agus bha monbhur mòr ann 
am measg an t-sluaigh m' a thimchioll : thuirt cuid, Is 
duine math e ; thuirt cuid eile, Cha 'n eadh, ach tha e 'cur 
an t-sluaigh air seachran. Gidheadh cha do labhair neach 
sam bith gu follaiseach uime air eagal nan Iudhach. 

Ach an uair a bha e nis mu mheadhon na fèille chaidh 
Iosa suas do 'n teampull, agus theagaisg e. Air an 
aobhar sin ghabh na h-Iudhaich iongantas, ag ràdh, 
. Cionnus is aithne do' n duine so litrichean, agus nach 
. d' f hòghluim e riamh ? Air an aobhar sin fhreagair Iosa 
. agus thuirt e, Cha leam fhèin mo theagasg, ach leisan a 
. . chuir uaithe mi. Ma 's àill le neach sam bith a thoil-san a 
..dheanamh, bidh fios aige mu 'n teagasg, an ann o Dhia a 
..th.a e, no am bheil mise a' labhairt uam fhèin. Esan a 



128 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



labhras uaithe fhèin, tha e ag iarraidh a ghlòire fhèin : 
ach esan a dh' iarras glòir an tì a chuir uaithe e, tha neach 
sin firinneach, agus cha 'n 'eil eucoir sam bith ann. Nach 
d' thug Maois dhuibh an lagh, agus cha 'n 'eil aon neach 
dhibh a' coimhlionadh an lagha ? C' ar son a tha sibh ag 
iarraidh mise 'mharbhadh ? Fhreagair an sluagh agus 
thuirt iad, Tha deamhan agad : cò 'tha 'g iarraidh d;> 
mharbhadh ? Fhreagair Iosa agus thuirt e riutha, Rinn 
mise aon obair, agus air an aobhar sin tha iongantas 
oirbh uile. Thug Maois dhuibh an timchioll-ghearradh 
(cha 'n e gur ann o Mhaois a tha e, ach o na h-aith- 
richean); agus timchioll-ghearraidh sibhse duine air an 
t-sàbaid. Ma tha duine air an t-sàbaid a' gabhail an 
timchioll-ghearraidh, a chum nach bi lagh Mhaois air a 
bhristeadh ; am bheil fearg oirbh riumsa, a chionn gu 'n 
d' rinn mi duine uile slàn air an t-sàbaid? Na tugaibh 
breith a rèir coslais, ach thugaibh breith cheart. 

Air an aobhar sin thuirt cuid de mhuinntir Ierusalem, 
Nach e so esan a tha iad ag iarraidh a mharbhadh? 
Agus feuch, tha e 'labhairt gu follaiseach, agus cha 'n 'eil 
iad ag ràdh ni sam bith ris. Am bheil dearbh-fhios aig 
na h-uachdarain gur e so da rìreadh Criosd? Gidh- 
eadh is aithne duinn an dhuine so cia às dha : ach an uair 
a thig Criosd, cha 'n aithne do neach sam bith cia às dha. 
Air an aobhar sin ghlaodh Iosa anns an teampull, agus e 
'teagasg, ag ràdh, Is aithne dhuibh araon mise, agus cia 
às dhomh • agus cha d' thàinig mi uam fhèin, ach tha esan 
a chuir uaithe mi fìor, neach air nach 'eil eòlas agaibhse. 
Ach tha eòlas agamsa air ; oir is ann uaithe tha mi, agus 
chuir esan uaithe mi. Air an aobhar sin dh' iarr iad a 
ghlacadh : agus cha do chuir neach sam bith làmh ann a 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 129 

chionn nach rohh 'uair-san f hathast air tighinn. Ach 
chreid mòran de 'n t-sluagh ann ; agus thuirt iad, An 
uair a thig Criosd, an dean e ni 's mò de mhìorbhuilean 
ca iad sin a rinn an duine so ? Chuala na Phairisich an 
sluagh a' monbhur nan nithean so m' a thimchioll : agus 
chuir na h-àrd-shagairt maoir g' a ghlacadh. Air an 
aobhar sin thuirt Iosa, Fhathast tamull beag tha mise 
maille ribh, agus tha mi 'dol a chum an tì a chuir uaithe 
mi. Iarraidh sibh mi, agus cha 'n fhaigh sibh mi : agus 
far am bheil mi cha 'n urrainn sibhse tighinn. Air an 
aobhar sin thuirt na h-Iudhaich eatorra fhèin, C' àit an 
tèid am fear so nach fhaigh sinn e ? an tèid e chum na 
muinntir a th' air an sgapadh am measg nan Greugach, 
agus an teagaisg e na Greugaich ? Ciod i a' chainnt so a 
thubhairt e, Iarraidh sibh mi, agus far am bheil mi, cha 'n 
urrainn sibhse tighinn ? 

A nis air an latha dheireannach. latha mòr na fèille, sheas 
Iosa agus ghlaodh e, ag ràdh, Ma tha tart air neach sam 
bith, thigeadh e a' m' ionnsuidh-sa, agus òladh e. An tì 
a tha 'creidsinn annam-sa, mar a tha an sgriobtur ag ràdh, 
sruthaidh às a bhroinn aimhnichean a dh' uisge beò. 
Ach labhair e so mu 'n Spiorad, a bha iadsan a chreìdeadh 
annsan gu fhaotainn : oir cha robh an Spiorad fhathast 
air a thabhairt, do bhrìgh nach robh Iosa f hathast air a 
ghlòrachadh. Uime sin an uair a chuala cuid de 'n t- 
sluagh a' chainnt so, thuirt iad, Gu fu-inneach is e so am 
fàidh. Thuirt cuid eile, Is e so Criosd. Ach thuirt cuid 
eile, An ann o Ghalile a thig Criosd ? Nach dubhairt an 
Sgriobtur gu 'n tig Criosd de shìol Dhaibhidh, agus à 
Beilehem, am baile 'san robh Daibhidh ? Air an aobhar 
sin dh' èirich eas-aonachd am measg an t-sluaigh air a 

1 



I3Q EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

shon-san. Agus b' àill le cuid dhiùbh a ghlacadh ; ach 
cha do chuir duine sam bith làmh ann. 

An sin thàinig na maoir a chum nan àrd-shagart agus 
nam Phairiseach ; agus thuirt iadsan riutha, C' ar son 
nach d' thug sibh leibh e ? Fhreagair na maoir, Cha do 
labhair duine riamh mar an duine so. Air an aobhar sin 
fhreagair na Phairisich. iad, Am bheil sibhse mar an 
ceudna air bhur mealladh? An do chreid aon air bith 
de na h uchdarain ann, no de na Phairisich ? Ach an 
sluagh so aig nach 'eil eòlas an lagha, tha iad rnollaichte. 
Thuirt Nicodemus riutha (esan a thàinig d' a ionnsuidh 
'san oidhche, air dha bhith 'na aon dhiubh) Am bheil 
ar lagh-ne 'toirt breith air duine, gus an cluinn e uaithe 
fhèin an toiseach, agus gus am bi fhios aige ciod a tha e 
'deanamh? Fhreagair iadsan agus thuirt iad ris, Am bheil 
thusa mar an ceudna o Ghalile? Rannsaich agus faic ; 
oir à Galile cha d' èirich fàidh 



Caib. xxiv. 

A' 1 bhean a ghlacadh ann an adhaltrannas — DE innis 
Iosa gu'771 b' e fhèin solus an t-saoghail — Fhreagair 
e na h-Iudhaich a bha 'deanamh uaill d Abraham. 

Agus dh' imich gach aon d' a thaigh fhèin : ach 
chaidh Iosa chum sliabh nan crann-oladh. Agus gu 
moch's a' mhaduinn thàinig e rithist do'n teampull, agus 
thàinig an sluagh uile d' a ionnsuidh ; agus shuidh e sios^ 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 131 

agus theagaisg e iad. Agus thug na sgrìobhaichean 
agus na Pnairisich bean d'a ionnsuidh a ghlacadh 
ann an adhaltrannas ; agus air dhaibh a cur anns 
a' mheadhon, thuirt iad ris, A Mhaighstir, ghlacadh 
a' bhean so a' deanamh adhaltrannais, anns an dearbh 
ghnìomh. A nis dh'àithn Maois dhuinn anns an lagh 
an leithidean so a chlachadh : ciod ma ta a tha thusa ag 
ràdh mu 'timchioll ? Thuirt iad so 'ga dhearbhadh, a 
chum gu'm biodh cùis-chasaid aca'na aghaidh. Ach 
chrom Iosa sìos, agus sgrìobh e le 'mheur air an làr, 
mar nach biodh e'gan cluinntinn. Ach an uair a 
bhuanaich iad air feòraich dhetb, thog e suas e fhèin 
agus thuirt e riutha, An neach dhibhse a tha gun 
pheacadh, tilgeadh e a' cheud chlach oirre. Agus chrom 
e sìos a rithist, agus sgrìobh le'mheur air an làr. Agus 
an uair a chual' iadsan so, air dhaibh a bhith air an 
agairt le 'n cogais, chaidh iad a mach an dèigh a chèile, 
a' tòiseachadh aig an dream bu shine gus an dream mu 
dheireadh : agus dh' f hàgadh Iosa 'na aonar, agus a 
bhean 'na seasamh 's a' mheadhon. Agus an uair a thog 
Iosa suas e-fhèin, agus nach fhac e aon sam bith ach 
a' bhean, thuirt e rithe, A bhean, c' àit' am bheil iad sud 
do luchd-casaid ? an do dhìt duine sam bith thu? 
Agus thuirt ise, Cha do dhìt aon duine, A Thighearna. 
Agus thuirt Iosa rithe, Cha mhò a tha mise'ga d' 
dhìteadh : imich romhad ; agus na peacaich ni 's mò. 

An sin labhair Iosa riutha rithist, ag radh, Is mise 
solus an t-saoghail : an tì a leanas mise cha siubhail e 
anns an dorchadas, ach bidh solus na beatha aige. 
Uime sin thuirt na Phairisich ris, Tha thu'toirt fìan- 
uis mu d'thimchioll fhèin; cha'n'eil d'fhianuis fior. 



132 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

Fhreagair Iosa, agus thuirt e riutha, Ged tha mi 'toirt 
fiànuis mu m' thimchioll f hèin, gidheadh tha m' fhianuis 
fror ; oir tha f hios agam cia às a thàinig mi, agus c' àit' 
àm bheil mi'dol; ach cha'n'eil fhios agaibhse cia às a 
thàinig mi, no c' àit' am bheil mi 'dol. Tha sibhse 'toirt 
breith a rèir na feòla; cha'n'eil mise a' toirt breith air 
duine sam bith. Agus gidheadh ma bheir mise breith, 
tha mo bhreith fìrinneach ; oir cha 'n 'eil mi 'nam' aonar, 
ach mise agus an t-Athair a chuir uaithe mi. Agus tha 
e sgrìobhte ann bhur lagh fhèin, gu bheil fianuis dithis 
dhaoine fìor. Is aon mise a tha 'deanamh fianuis mu 
m'thimchioll fhèin, agus tha an t-Athair a chuir uaithe 
mi a' deanamh fianuis mu m' thimchioll. Air an aobhar 
sin thuìrt iad ris, C'àit am bheil d'Athair? Fhreagair Iosa, 
Cha'n aithne dhuibhse aon chuid mise no m'Athair: 
nam biodh eòlas agaibh ormsa, bhiodh eòlas agaibh air 
m' Athair mar an ceudna. Labhair Iosa na briathran so 
ann an taigh-coimhead an ionmhais, an uair a bha e 
a' teagasg anns an teampull : agus cha do chuir duine 
sam bith làmh ann; oir cha robh'uair fhathast air 
tighinn. 

Air an aobhar sin thuirt e riutha rithist, Tha mise 
a' falbh, agus iarraidh sibh mi, agus bàsaichidh sibh ann 
bhur peacadh : cha 'n- urrainn sibhse tighinn do 'n ait' am 
bheil mise a' dol. Air an aobhar sin thuirt na h-Iudhaich, 
Am marbh e e-f hèin ? do bhrìgh gu bheil e ag radh, Far 
am bheil mise a'dol cha'n urrainn sibhse tighinn. Agus 
thuirt e riutha, Tha sibhse o shìos ; the mise o shuas ; 
tha sibhse de 'n t-saoghal so ; cha 'n 'eil mise de 'n 
t-saoghal so. Uime sin thuirt mi ribh, Gu'm bàsaich 
sibh ann bhur peacaidhean : oir mur creid sibh gur 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 133 

mise e, gheibh sibh bàs ann bhur peacaidhean. Air an 
aobhar sin thuirt iad ris, Cò thusa? Agus thuirt Iosa 
riutha, An neach sin fhèin a thuirt mi ribh o thùs. Tha 
mòran agam ri ràdh agus ri bhreithneachadh mu'r 
timchioll-sa : ach tha an Tì a chuir uaithe mi fìrinneach ; 
agus tha mise a'labhairt ris an t-saoghal na nithean a 
chuala mi uaithesan. Cha do thuig iad gu 'm b' ann mu 
thimchioll an Athar a labhair e riutha. Uime sin thuirt 
Iosa riutha, An uair a thogas sibh suas Mac an duine, an 
sin bidh fios agaibh gur mise e, agus nach 'eil mi 'deanamh 
ni sam bith uam fhèin, ach mar a theagaisg m' Athair 
mi, gu bheil mi 'labhairt nan nithean so. Agus tha 'n Ti 
a chuir uaithe mi maille rium : cha d' f hàg an t-Athair 
a'm'aonar mi : oir tha mi do ghnàth a' deanamh nan 
nithean sin a's taitneach leis. An uair a bha e'labhairt 
nan nithean so, chreid mòran ann. 

Uime sin thuirt Iosa ris na h-Iudhaich a chreid ann, 
Ma dh'fhanas sibh ann am fhacal-sa, is sibh da rìreadh 
mo dheisciobuil-sa ; agus bidh eòlas agaibh air an fhìrinn, 
agus ni an fhìrinn saor sibh. Fhreagair iad e, Is sinne 
sliochd Abrahaim, agus cha robh sinn riamh fhathast fo 
dhaorsa aig duine sam bith : cionnus a tha thusa ag ràdh, 
Nithear saor sibh? Fhreagair Iosa iad, Gu deimhin, deimh- 
in tha mi ag ràdh ribh, A h-uile neach a tha 'deanamh peac- 
aidh is seirbhiseach do 'n pheacadh e. Agus cha 'n fhan an 
seirbhiseach anns an taigh gu bràth : ach fanaidh am 
mac gu bràth. Uime sin ma ni am Mac saor sibh, bidh 
sibh saor da rìreadh. Tha fhios agam gur sibh sliochd 
Abrahaim ; ach tha sibh ag iarraidh mise a mharbhadh, 
do bhrìgh nach 'eil àit' aig m' fhacal annaibh. Tha mise 
a' labhairt nan nithean a chunnaic mi aig m' Athair ; agus 



134 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



tha sibbse mar an ceudna a' deanamh an ni a chunnaic 
sibh aig bhur n-athair fhèin. Fhreagair iadsan agus 
thuirt iad ris, Is e Abraham ar n-athair-ne. Thuirt Iosa 
riutha, Nam bu chlann do Abraham sibh, dheanadh sibh 
oibre Abrahaim. Ach a nis tha sibh ag iarraidh mise a 
mharbhadh, duine a dh' innis dhuibh an fhìrinn, a chuala 
mi o Dhia : cha d' rinn Abraham so. Tha sibhse a' 
deanamh oibre bhur n-Athar fhèin. Uime sin thuirt iad 
ris, Cha d' rugadh sinne an strìopachas : tha aon Athair 
againn, eadhon. Dia. Thuirt Iosa riutha, Nam b' e Dia 
bhur n-Athair, ghràdhaicheadh sibh mise : oir chaidh 
mise a mach, agus thàinig mi o Dhia ; oir cha d' thàinig 
mi uam fhèin, ach chuir esan uaithe mi. C'ar son 
nach'eil sibh a' tuigsinn mo chòmhraidh ? Eadhon a 
chionn nach urrainn sibh èisdeachd ri m' fhacal. Tha 
sibhse o bhur n-athair an diabhul, agus is iad anamiannan 
bhur n-athar a 's toil leibh a dheanamh. Bha esan 'na 
mhortair o thùs, agus cha do sheas e anns an fhìrinn a 
chionn nach' eil an fhìrinn ann. An uair a labhras 
e breug, is ann uaithe fhèin a tha e'labhairt: oir is 
breugaire e, agus is e athair na brèige. Ach a chionn 
gu bheil mise ag innseadh na fìrinn, cha 'n 'eil sibh 'gam 
chreidsinn. Cò an neach dhibhse a chuireas peacadh 
as mo leith-sa ? Agus ma tha mi ag innseadh na fìrinn, 
c' ar son nach 'eil sibh 'gam chreidsinn ? An tì a tha o 
Dhia èisdidh e ri briathran Dhe : air an aobhar sin 
cha 'n 'eil sibhse 'gan èisdeachd, a chionn nach ann o 
Dhia a tha sibh. An sin fhreagair na h-Iudhaich agus 
thuirt iad ris, Nach math a thuirt sinn gur Samaritanach 
thu, agus gu bheil deamhan agad? Fhreagair Iosa, 
cha 'n 'eil deamhan agam ; ach tha mi 'toirt urraim do 



AN'N AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. Ì35 

m'Athair, agus tha sibhse'toirt eas-urraim dhomhsa. 
Ach cha'n'eil mi ag iarraidh mo ghlòire fhèin : tha 
neach a tha'g iarraidh agus a' toirt breitli. Gu deimhin, 
deimhin, tha mi ag ràdh ribh, Ma choimhideas neach 
m' fhacal-sa, cha 'n fhaic e bàs am feasd. An sin thuirt 
na h-Iudhaich ris, A nis tha fhios againn gu bheil 
deamhan agad. Fhuair Abraham bàs, agus na fàidhean \ 
agus tha thusa ag ràdh, Ma choimhideas duine m'fhacal- 
sa, cha bhlais e bàs am feasd. Am mò thusa na ar 
n-athair Abraham, a fhuair bàs ? agus fhuair na fàidhean 
bàs : cò a tha thu'deanamh dhiot fhèin? Fhreagair 
Iosa, Ma tha mi 'toirt glòire dhomh fhèin, cha 'n 'eil 
a'm'ghlòir ach neoni : is e m'Athair a tha'toirt glòire 
dhomh, neach a tha sibhse ag ràdh gur e bhur Dia e ; 
agus cha'n'eil eòlas agaibh a ; r : ach tha eòlas agamsa 
air; agus nan abrainn, Nach aithne dhomh e, bhithinn, 
cosmhuil ribhse, a' m' bhreugaire : ach is aithne dhomh e, 
agus tha mi 'coimhead 'f hacail. Bha aoibhneas mòr air 
Abraham bhur n-athair-sa ri mo latha-sa 'fhaicinn ; agus 
chunnaic e e, agus rinn e gàirdeachas. Air an aobhar 
sin thuirt na h-Iudhaich ris, Cha 'n 'eil thu fhathast leith- 
cheud bliadhna dh'aois, agus am faca tu Abraham ? 
Thuiit Iosa riutha, Gu deimhin, deimhin, tha mi ag 
ràdh ribh, Mu 'n robh Abraham ann, THA MISE. Air 
an aobhar sin thog iad clachan a chum an tilgeadh air : 
ach dh' fhalaich Iosa e fhèin, agus chaidh e mach às an 
teampull, a' dol troimh am meadhon, agus mar sìn chaidh 
e seachad. 



EACHDRAIDH REATHA CHRIOSD 



Caib. XXV. 

Thug Iosa fradharc do 'n duine a rugadh dall — Rinn na 
Phairisich connsachadh ris an duine so, agus thilg 
iad a mach e-^—Theagaisg Iosa gur e fh'ein dorus 
nan caorach, agus am buachailte math. 

Agus an uair a ghabh Iosa seachad, chunnaic e duine 
a bha dall o rugadh e. Agus dh' fheòraich a dheiscio- 
buil dheth, ag ràdh, A mhaighstir, cò a pheacaich, an 
duine so, no a phàrantan, gu'n d' rugadh dall e? 
Fhreagair Iosa, Cha dò pheacaich aon chuid an du ; ne 
so, no a phàrantan : ach a chum gu foillsichteadh oibre 
Dhè ann. Is eiginn dhomhsa oibre an Ti a chuir uaiihe 
mi a dheanamh, am feadh is latha e : tha'n oidhche 
'tighinn, an uair nach urrainn aon duine obair a dheanamh. 
An uair a tha mise anns an t-saoghal, is mi solus an 
t-saoghail. An uair a thubhairt e na nithean so chuir e 
seile air an tal.amh, àgus rinn e criadh de'n t-seile, agus 
sgaoil e a' chriadh àir sùilean an doill, agus thuirt e ris, 
Imich, ionnlaid ann an lochan Shiloaim, (is e sin air 
eadar-theangachadh, Air a chur). Uimè sin dh' imich e, 
agus dh' ionnlaid e, agus thàinig e a'faicinn. Uime sin 
thuirt na coimhearsnaich, agus iadsan a chunnaic dall e 
roimhe sin, Nach e so esan a bha'na shuidhe ag iarraidh 
na dèirce ? Thuirt cuid, Is e so e: thuirt cuid eile, 
Cha'n e, ach tha e cosmhuil ris. Thuirt e fhèin, Is 
mise e. Air an aobhar sin thuirt iad ris, Cionnus ma ta 
a dh'fhosgladh do shùilean ? Fhreagair esan agus thuirt 
e, Rinn an duine do'n ainm losa criadh, agus sgaoil e 



ANN AM ERIATHRAN a' BHIOBUILL. 137 



air mo shùilean i, agus thuirt e rium, Imich gu lcchan 
Shiloaim, agus ionnlaid : agus dh' imich mi agus 
dh' ionnlaid mi, agus fhuair mi mo fhradharc. Agus 
thuirt iad ris, C'àit am bheil e? Thuirt esan, Cha'n 
aithne dhomh. 

Thug iad a chum nam Phairiseach esan a bha roimhe 
sin dall. A nis b' i an t-sàbaid a bh' ann air an latha'san 
d'rinn Iosa a' chriadh, agus a dh'fhosgail e a shùilean. 
Uime sin dh' fheòraich na Phairisich a rithist dheth mar 
an ceudna, cionnus a fhuair e a fhradharc, Agus thuirt 
esan riutha, Chuir e criadh air mo shùilean, agus 
dh'ionnlaid mi, agus tha mi a' faicinn. Uime sin thuirt 
cuid de na Phairisich, Cha 'n 'eil an duine so o Dhia 
do bhrìgh nach'eil e'gleidheadh na sàbaid. Ach 
thuirt cuid eile, Cionnus a dh' fhaodas 'duine a tha 'na 
pheacach an leithidean sode mhiorbhuilean a dheanamh? 
Agus bha eas-aonachd 'nam measg. Air an aobhar sin 
thuirt iad a rithist ris an duine dhall, Ciod a tha thusa 
ag ràdh uime a thaobh gu 'n d' fhosgail e do shùilean? 
Agus thuirt esan, Is fàidh e. Ach cha do chreid na 
h-Iudhaich mu 'thimchioll, gu robh e dall, agus gu 'n 
d' fhuair e a fhradharc, gus an do ghairm iad pàrantan an 
tì a fhuair a fhradharc, agus an d' fhiosraich iad dhiubh, 
ag ràdh, An e so bhur mac-sa, a tha sibh ag ràdh a rug- 
adh dall ? Cionnus ma ta tha e nis a' faicinn ? Fhreag- 
air a phàrantan agus thubhairt iad, Tha fhios againn gur 
e so ar mac-ne, agus gu 'n d' rugadh dall e : ach cionnus 
a tha e nis a' faicinn, cha 'n'eil fhios againn ; no cò a dh' 
fhosgail a shùilean, cha 'n 'eil fhios againn : tha e fhèin 
air tighinn gu aois ; feòraichibh dheth ; labhraidh e air a 
shon fhèin. Thuirt a phàrantan na briathran so, a chionn 



138 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

gu robh eagal nan Iudhach orra: oir shuidhich na h-Iudh- 
aich cheana eatorra f hèin, nan aidicheadh duine sam bith 
gu'm b' esan Criosd gu rachadh a chur a mach às an t-sion- 
ago^. Air an aobhar sin thuirt a phàrantan, Tha e air 
tighinn gu aois ; feòraichibh dheth fhèin. Uime sin 
ghairm i id an dara uair an duine a bha dall, agus thuirt 
iad ris, Thoir glòir do Dhia : tha fhios againne gu bheil 
an duine so 'na pheacach An sin fhreagair esan agus 
thuirt e, Am peacach e cha 'n anhne dhomh : air aon ni 
tha fhios agam, air dhomh a bhith dall gu bheil mi nis a' 
faicinn. Ach thuirt iad ris a rithist, Ciod a rinn e dhut? 
cionnus a dh' fhosgail e do shùilean? Fhreagair e iad, 
dh' innìs mi dhuibh cheana, agus cha d' èisd sibh: c' ar son 
a b'àill leibh a chluinntinn a rithist? am bheil a mhiann 
oirbhse bhith 'n 'ur deisciobuil aige mar an ceudna? Agus 
chàin iad e, agus thuirt iad, Is tusa 'dheisciobul ; ach is 
sinne deisciobuil Mhaoi^. Tha fhios againn gu 'n do 
labhair Dia ri Maois : ach mu thimchioll an fhir so, cha 
'n 'eil fhios againn cia às dha. Fhreagair an duine agus 
thuirt e riutha, An so tha ni iongantach, nach 'eil fhios 
agaibh cia às dha, agus gu 'n d' f hosgail e mo shùilean. 
Ach tha fhios againne nach èisd Dia ri peacaich : ach ma 
tba duine sam bith 'na fhear-aoraidh do Dhia, agus a' 
deanamh a thoile, risan èisdidh e. O thoiseach an t-saogh- 
ail cha chualas gu 'n d' fhosgail aon neach sùilean duine a 
rugadh dàll. Mur bitheadh an duine so o Dhia, cha 
b' urrainn e ni sam bith a dheanamh. Fhreagair iadsan 
agus thuirt iad ris, Rugadh thusa uile gu lèir ann am peac- 
adh, agus am bheil thu 'g ar teagasg-ne? Agus thilg iad 
a mach e. 

Chual' Iosa gu 'n do thilg iad a mach e ; agus air dha 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 139 



'fhaotainn, thuirt e ris, Am bheil thu 'creidsinn ann am 
Mac Dhè ? Fhreagair esan agus thuirt e, Cò e, a Thigh- 
earna, a chum gu 'n creid mi ann? Agus thuirt Iosa ris, 
Chunnaic thu araon e, agus an tì a tba 'labhairt riut is esan 
e. Agus thuirt esan, Tha mi a' creidsinn, a Thighearna. 
Agus rinn e aoradh dha. Agus thuirt Iosa, Is ann a chum 
breitheanais a thàinig mise a chum an t-saoghail so, a 
chum gu faiceadh iadsan nach 'eil a' faicinn, agus gu 'm 
biodh iadsan a tha 'faicinn air an deanamh dall. Agus 
cluiala na Pbairisich a bha maille ris na nithean so ; agus 
thuirt iad ris, Am bheil sinne dall mar an ceudna? 
Thuirt Iosa riutha, Nam biodh sibh dall cha bhiodh peac- 
adh agaibh : ach a nis tha sibh ag ràdh, Is lèir dhuinn : 
uime sin tha bhur peacadh a' fantuinn. 

Gu deimhin, deimhin, tha mi ag ràdh ribh, An tì nach 
tèid a steach troimh an dorus do chrò nan caorach, ach a 
thèid suas air sheòl eile, is gaduiche agus fear-reubainn 
esan. Ach an tì a thèid a steach troimh an dorus is esan 
buachaille nan caorach. Dha c an fosglaidh an dorsair; 
agus èisdidh na caoraich ri' ghuth : agus gairmidh e a 
chaoraich fhèin air an ainm, agus treòraichidh e mach iad. 
Agus an uair a chuireas e mach. a chaoraich fhèin, imich- 
idh e rompa, agus leanaidh na caoraich e : oir is aithne 
dhaibh a ghuth. Agus cha lean iad coigreach, ach teich- 
idh iad uaithe : do bhrì^h nach aithne dhaibh guth choig- 
reach. Labhair Iosa a' chosamhlachd so riutha: ach cha 
do thuig iadsan ciod iad na nithean a labhair e riutha. 

An sin thuirt Iosa riutha 'rithist, Gu deimhin, deimhin, 
tha mi ag ràdh ribh, gur mise dorus nan caorach. Iadsan 
uile a thàinig romhamsa is gaduichean agus luchd-reub- 
ainn iad : ach cha d' èisd na caoraich riutha. Is mise an 



140 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



dorus : ma thèid neach sam bith a steach tromhamsa, 
tèarnar e, agus thèid e steach agus a mach, agus gheibh e 
ionaltradh. Cha tig an gaduiche ach a ghoid, agus a 
mharbhadh, agus a mhilleadh : thàinig mise chum gu 'm 
biodh beatha aca, agus gu 'm biodh i aca ni 's pailte. Is 
mise am buachaille math : leigidh am buachaille math 
'anam sìos air son nan caorach. Ach am fear-tuarasdail, 
agus an tì nach e am buachaille, agus nach leis fhèin na 
caoraich, chi am madadh-alluidh a' tighinn, agus fàgaidh 
e na caoraich agus teichidh e, agus glacaidh am madadh- 
alluidh iad, agus sgapaidh e na caoraich. Ach teichidh 
am fear-tuarasdail a chionn gur fear-tuarasdail e, agus nach 
'eil suim aige de na caoraich. Is mise am buachaille 
math : agus is aithne dhomh mo chaoraich fhèin, agus 
aithnichear le mo chaoraich fhèin mi, eadhon mar is aithne 
do 'n Athair mise, agus is aithne dhomhsa an t-Athair ; 
agus tha mi 'leigeadh m' anama sìos air son nan caorach. 
Agus tha caoraich tile agam nach 'eil de 'n chrò so : is 
èiginn dhomh iad sin mar an ceudna a thoirt a steach, 
agus èisdidh iad ri m' ghuth ; agus bidh aon treud ann 
agus aon bhuachaille. Air an aobhar sin is ionmhuinn 
leis an Athair mise air son gu bheil mi 'leigeadh sìos 
m' anama chum gu 'n glac mi rithist e. Cha 'n 'eil neach 
sam bith 'g a thoirt uam, ach tha mi 'ga leigeadh sìos uam 
fhèin: tha cumhachd agam a leigeadh sìos, agus tha cumh- 
achd agam a ghlacadh a rithist. An àithne so fhuair mi 
o m' Athair. 

An sin dh' èirich eas-aonachd a rithist am measg nan 
Iudhach air son nam briathran so. Agus thuirt mòran 
dhiubh, Tha deamhan aige, agus tha e air bhoil; c' ar son 
a tha sibh ag èisdeachd ris? Thuirt cuid eile, Cha'n iad 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 141 



so briathran duine anns am bheil deamhan. Am bheil 
deamhan comasach air sùilean nan dall fhosgladh? 



Caib xxvi. 

Chuir Iosa mach deich agus trì fichead deisciobul a 
shearmonachadh — Cosamhlachd an t-Samaritanaich 
mhath— Chronuich e Marta — Theagaisg e d' a dheis- 
ciobuil mar bu chòir dhaibh ùrnuigh a dheanamh. 

A nis an dèigh nan nithean so, dh' òrduich an Tigh- 
earna mar an ceudna deichnear agus trì fichead eile, agus 
chuir e lion dithis agus dithis roimh a ghnùis iad, do gach 
baile agus àite, anns an robh e fhèin gu tighinn. Agus 
thuirt e riutha, Tha am fogharadh mòr, ach tha an luchd- 
oibre tearc : guidhibhse uime sin air Tighearna an fhogh- 
araidh gu'n cuir e mach luchd-saothrachaidh a chum 
'fhogharaidh fhèin. Imichibh : feuch, tha mise'g'ur cur 
a mach mar uain ann am measg mhadadh-alluidh. 
Na giùlainibh sporran, no màlaid, no brògan : agus 
na beannaichibh do neach sam bith air an t-slighe. 
Agus ge b' e air bith taigh do 'n tèid sibh a steach, 
abraibh air tùs, Sìth do 'n taigh so. Agus ma bhios 
mac na sìthe an sin, gabhaidh bhur sìth còmhnuidh 
air : ach mur bi, tillidh bhur sìth do bhur n-ionnsuidh 
fhèin a rithist. Agus fanaibh anns an taigh sin, ag ith- 
eadh agus ag òl nan nithean a bheirear dhuibh: oir is air- 



142 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



idh am fear-saothrachaidh air a thuarasdal. Na rachaibh 
o thaigh gu taigh, Agus ge b e air bith baile do 'n tèid 
sibh a steach, agus 'san gabh iad ribh, ithibh na nithean 
sin a chuireas iad 'n'ur làthair : agus leighisibh a' mhuinn- 
tir a tha euslan ann, agus abraibh riutha, Tha rìoghachd 
Dhè air tighinn am fagusg dhuibh. Ach ge b' e air bith 
baile do 'n tèid sibh a steach, agus nach gabh iad ribh, air 
dhuibh a dhol a mach air a shràidean, abraibh, Eadhon 
duslach bhur baile a lean ruinn, tha sinne 'glanadh dhinn 
'n 'ur aghaidh-sa : gidheadh, biodh fhios so agaibh gu 
bheil rìoghachd Dhè air tighinn dlùth dhuibh. Ach tha 
mise ag ràdh ribh, gur so-iomchaire a bhitheas e do Shod- 
om 'san latha ud na do n' bhaile sin. 

An sin thòisich e air achmhasan a thoirt do na bailtean 
anns am mò a rinneadh de' oibre cumhachdach a chionn 
nach d' rinn iad aithreachas. Is an-aoibhinn dhut, a 
Chorasin ! is an-aoibhinn dhut a Bhetsaida ! oir nam 
biodh na h-oibre cumhachdach a rinneadh annaibhse air 
an deanamh ann an Tirus agus ann an Sidon, is fhada o'n 
a dheanadh iad aithreachas, 'n an suidhe ann an saic-eud- 
ach agus ann an luaith. Gidheadh tha mise ag ràdh ribh 
gu 'm bi staid Thìruis agus Shidoin ni 's so-iomchaire ann 
an latha 'bhreitheanais na bhios bhur staid-se. Agus 
thusa, a Chapernaum, am bi thu air do thogail suas gu 
nèamh ? tilgear sìos gu ifrinn thu : oir nam biodh na 
h-oibre cumhachdach a rinneadh annadsa air an deanamh 
ann an Sodom, dh' fhanadh e gun a sgrios gus an diugh, 
Gidheadh tha mise ag ràdh ribh gur so-iomchaire a bhith- 
eas e do fhearann Shodoim ann an latha 'bhreitheanais na 
dhutsa. Esan a dh' èisdeas ribhsej èisdidh e riumsa : 
agus esan a dhiùltas sibhse, tha e 'ga mo dhiùltadh-sa : 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



agus an neach a dhiùltas mise, tha e a' diùltadh an Ti a 
chuir uaithe mi. 

Agus thill an deichnear agus an trì fichead le gàirdeach- 
as, ag ràdh, A Thighearna, tha eadhon na deamhain fhèin 
fo smachd againne troimh d' ainm-sa. Agus thuirt e 
riutha, Chunnaic mi Satan, mar dhealanach, air tuiteam o 
nèamh. Feuch, tha mi 'toirt dhuibh cumhachd saltairt 
air nathraichean, agus air scorpioin, agus air uile neart an 
nàmhaid : agus cha ghoirtich ni sam bith air aon dòigh 
sibh. Gidheadh na deanaibh gàirdeachas air son gu bheil 
na spioraid fo bhur smachd; ach deanaibh gàirdeachas air 
son gu bheil bhur n-ainmean sgrìobhte anns na nèamhan. 

Anns an uair sin fhèin rinn Iosa gàirdeachas 'san 
Spiorad Naomh, agus thuirt e, Tha mi 'toirt buidheachais 
dhut, O Athair, a Thighearna nèimh agus na talmhainn 
air son gu 'n d' fhalaich thu na nithean so o dhaoine glice 
agus tuigseach, agus gu 'n d' fhoillsich thu iad do naoidh- 
eanan : seadh, Athair ; do bhrìgh gu 'm b' ann mar sin a 
bha do dheadh thoil-sa. Tha na h-uile nithean air an 
toirt thairis dhomhsa o m' Athair : agus cha 'n aithne do 
neach air bith am Mac ach do 'n Athair; ni mò is aithne 
do neach air bith an t-Athair ach do 'n Mhac, agus do 
gach aon do 'n àill leis a' Mhac 'f hoillseachadh. Thigibh 
a' m' ionnsuidh-sa, sibhse uile a tha ri saothair, agus fo 
throm uallaich, agus bheir mise suaimhneas dhuibh. 
Gabhaibh mo chuing oirbh, agus fòghlumaibh uam ; oir 
tha mise macanta agus iriosal an cridhe: agus gheibh sibh 
fois do bhur n-anaman. Oir tha mo chuing-sa so-iomchar, 
agus tha m' uallach eutrom. 

Agus feuch, sheas fear-lagha àraidh suas 'g a bhuaireadh, 
agus ag ràdh, A Mhaighstir, ciod a ni mi a chum gu. 



144 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



seilbhaich mi a' bheatha mhaireannach ? Agus thuirt e 
ris, Ciod a tha sgrìobhte 'san lagh ? cionnus a leughas tu ? 
Agus air dhasan freagairt thuirt e, Gràdhaichidh tu an 
Tighearna do Dhia le d' uile chridhe, agus le d' uile anam, 
agus le d' uile neart, agus le d' uile inntinn ; agus do 
choimhearsnach mar thu fhèin. Agus thuirt esan ris, Is 
ceart a f hreagair thu : deansa so, agus bithidh tu beò. Ach 
air dhasan toil a bhith aige e fhèin 'fhìreanachadh, thuirt 
e ri Iosa, Agus cò e mo choimhearsnach ? Agus f hreag- 
air Iosa, agus thuirt e, Chaidh duiue àraidh sìos o Iersa- 
lem gu Iericho : agus thuit e am measg luchd-reubainn, 
agus an dèigh dhaibh a rù-gadh, agus a lotadh, dh'imich 
iad rompa, air dhaibh esan fhàgail leith-mharbh. Agus 
thachair gu 'n d' imich sagart àraidh sìos air an t-slighe 
sin : agus an uair a chunnaic e e, ghabh e seachad air an 
taobh eile. Agus air a' cheart dhòigh air do Leibhiteach 
a bhith dlùth do 'n ionad sin, thàinig e agus dh' amhairc e 
air, agus ghabh e seachad air an taobh eile. Ach air do 
Shamaritanach àraidh a bhith gabhail an rathaid, thàinig 
e far an robh esan : agus an uair a chunnaic e e, ghabh e 
truas mòr dheth, agus thàinig e d' a ionnsuidh, agus 
cheangail e suas a chreuchdan, a' dòrtadh oladh agus fion' 
annta ; agus chuir e air ainmhidh fhèin e, agus thug e gu 
taigh-òsda e, agus ghabh e cùram dheth. Agus a là-air- 
na-mhàireach an uair a bha e 'falbh thug e mach dà 
pheighinn Romhanach, agus thug e do fhear an taigh-òsda 
iad, agus thuirt e ris, Gabh cùram dheth ; agus ge b' e ni 
tuilleadh a chaitheas tu, an uair a thilleas mise air m' ais 
pàidhidh mi dhut e. Cò a nis de 'n triùir a shaoileas tu 
bu choimhearsnach dhasan a thuit am measg an luchd- 
reubainn? Agus thuirt esan, An tì a rinn tròcair air. 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



145 



Agus thuirt Iosa ris, imich thusa, agus dean mar an ceudna. 

Agus ag imeachd dhaibh chaidh e steach do bhaile àr- 
aidh : agus ghabh bean àraidh do 'm b' ainm Marta d' a 
taigh fhèin e. Agus bha piuthar aice de 'n goirte Muire, 
a shuidh aig casan Iosa, agus a bha 'g èisdeachd 'fhacail. 
Ach bha Muire làn de dhragh-inntinn mu thimchioll 
mòran frithealaidh ; agus thàinig i far an robh e, agus 
thuirt i, A Thighearna, nach 'eil sùim agad gu 'n d' fhàg 
mo phiuthar mise 'n am aonar ? uime sin abair rithe cuid- 
eachadh leam. Ach fhreagair Iosa agus thuirt e rithe, 
A Mharta, a Mharta, tha thusa làn cùraim agus dragha 
mu thimchioll mòran de nithean; ach tha aon ni feumail: 
agus rinn Muire roghainn de 'n chuid mhath sin nach 
toirear uaipe. 

Agus thachair air dha bhith ann an ionad àraidh ri 
ùrnuigh, an uair a sguir e, gu 'n dubhairt neach àraidh de 
'dheisciobuil ris, A Thighearna, teagaisg dhuinne ùrnuigh 
a dheanamh mar a theagaisg Eoin d'a dheisciobuil fhèin. 
Agus thuirt e riutha, An uair a ni sibh ùrnuigh abraibh, 
Ar n-Athair a ta air nèamh. Gu naomhaichear d' ainm. 
Thigeadh do rìoghachd. Deanar do thoil, mar air nèamh, 
gu ma h-àmhluidh sin air thalamh. Thoir dhuinn o latha 
gu latha ar n-aran làthail. Agus math dhuinn ar peac- 
aidhean, oir tha sinne fhèin a mathadh do gach aon air 
am bheil fiachan againn. Agus na leig ann am buaireadh 
sinn, ach saor sinn o 'n olc. 

Agus thuirt e riutha, Cò agaibhse aig am bi caraid, 
agus a thèid d' a ionnsuidh air a mheadhon-oidhche, agus 
a their ris, A charaid, thoir dhomh trì builionnan an 
iasad ; oir thàinig caraid dhomh a' m' ionnsuidh bhar a 
thuruis, agus cha 'n 'eil ni agam a chuireas mi 'na làthair ; 

K 



146 



EA.CHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



agus gu freagair esan o 'n taobh a staigh, agus gu 'n abair 
e, Na cuir dragh orm : tha 'n dorus a nis air a dhùnadh, 
agus tha mo chlann maille rium 'san leabaidh : cha 'n 
urrainn mi èirigh agus an toirt dhut? Tha mi ag ràdh 
ribh, Ged nach èirich e agus nach toir e dha, a chionn 
gur e a charaid e, gidheadh air son gu bheil e sìor-iarr- 
aidh, èirigh e agus bheir e dha a' mheud 's air am bheil 
feum aige. Agus tha mise ag ràdh ribh, Iarraibh, agus 
bheirear dhuibh ; siribh, agus gheibh sibh ; buailibh an 
dorus, agus fosgailear dhuibh. Oir gach uile neach a 
dh' iarras, bheirear dha : agus an tì a shireas, gheibh e ; 
agus do 'n tì a bhuaileas an dorus, fosgailear. Ma dh' iarr- 
as mac aran air aon neach dhibhse tha 'na athair, an toir 
e clach dha ? no ma dh' iarras e iasg, an toir e nathair 
dha an àit' èisg? No ma dh' iarras e ugh, an toir e scorp- 
ion dha? Uime sin ma 's aithne dhuibhse 'tha olc tìodh- 
lacan matha 'thoirt do bhur cloinn, nach mòr is mò na sìn 
a bheir bhur n-Athair nèamhaidh an Spiorad Naomh 
dhaibhsan a dh' iarras air e. 



Caib. xxvii. 

Thug Iosa fradharc do dhithis dhall — Shlànuich e 'n duine 
balbh anns an robh deamhan — Chronuich e na Sgrìobh- 
ichean agus na Phairisich. 

Agus an uair a dh' imich Iosa às a sin, lean dithis dhall 
e, ag èigheach, agus ag ràdh, A Mhic Dhaibhidh, dean 
tròcair oirnne. Agus an uair a thàinig e steach do 'n 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 147 

taigh thàinig na doill d' a ionnsuidh: agus thuirt Iosa 
riutha, Am bheil sibh a' creidsinn gur comasach mise air 
so a dheanamh? Thuirt iad ris, Tha, a Thighearna. An 
sin bhean e ri 'n sùilean, ag ràdh, Biodh e dhuibh a rèir 
bhur creidimh. Agus dh' fhosgladh an sùilean. Agus 
thug Iosa òrdugh teann dhaibh, ag ràdh, Faicibh nach 
fhaigh neach sam bith fios air so. Ach chaidh iadsan a 
mach, agus sgaoil iad a chliù air feadh na dùthcha sin 
uile. 

Agus bha e tilgeadh a mach deamhain a bha balbh. 
Agus thachair, an uair a chaidh an deamhan a mach gu 'n 
do labhair am balbhan ; agus ghabh an sluagh iongantas, 
ag ràdh, Cha 'n fhacas a leithid so riamh ann an Jsrael. 
Ach thuirt iad, Is ann troimh Bheelsebub prionnsa nan 
deamhan a tha e 'tilgeadh a mach dheamhan. 

An sin fhreagair dream àraidh de na sgrìobhaichean 
agus de na Phairisich e, ag ràdh, A Mhaighstir, bu mhiann 
leinne comharradh fhaicinn uat. Ach fhreagair esan agus 
thuirt e riutha, Tha ginealach olc agus adhaltrannach ag 
iarraidh comharraidh; agus cha toirear comharradh dhaibh 
ach comharradh an fhàidh lonais : oir mar a bha Ionas 
trì làithean agus trì oidhchean ann am broinn na muice- 
mara ; is ann mar sin a bhios Mac an duine trì làithean 
agus trì oidhchean ann an cridhe na talmhainn. Seasaidh 
muinntir Ninebheh suas anns a' bhreitheanas maille ris a' 
ghinealach so, agus dìtidh iad e : oir rinn iad aithreachas 
aig searmoin Ionais ; agus feuch, tha ni 's mò na Ionas 
an so. Eirigh bàn-righ na h-àirde deas anns a' bhreith- 
eanas maille ris a' ghinealach so agus dìtidh i e : oir 
thàinig i o na h-àiteachan a's iomallaiche de 'n talamh a 
dh'èisdeachd gliocas Sholaimh; agus feuch, tha ni 's mò 



148 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



na Solamh an so. An dèigh do 'n spiorad neoghlan a dhol 
a mach à duine, imichidh e troimh ionadan tiorma, ag 
iarraidh fois, agus gu 'n e'g a faotainn. An sin their e, 
Tillidh mi do m' thaigh às an d' thàinig mi ; agus an uair 
a thig e, gheibh e falamh, sguabte, agus deadh-mhaiseach 
e. An sin imichidh e, agus bheir e leis seachd spioraid 
eile a's miòsa na e fhèin, agus theid iad a steach agus 
gabhaidh iad còmhnuidh an sin : agus bidh staid dheir- 
eannach an duine sin ni 's miosa na 'thoiseach. Is ann 
eadhon mar sin a thachaireas do 'n ghinealach aingìdh 
so. 

Agus thachair an uair a bha e 'labhairt nan nithean so 
gu 'n do thog bean àraidh de 'n t-sluagh a guth, agus gu 'n 
dubhairt i ris, Is beannaichte a' bhrù a ghiùlain thu, agus 
na cìochan a dheothail thu. Ach thuirt esan, Is mò gur 
beannaichte iadsan a dh' èisdeas ri facal Dhè, agus a 
choimhideas e. 

Cha'n 'eil neach sam bith, air dha coinneal a lasadh, a 
chuireas am falach i, no fo shoitheach, ach ann an coinn- 
leir, a chum gu faic an dream a thig a steach an solus. Is 
i an t-sùil solus a' chuirp : uime sin an uair a bhios do shùil 
glan, bidh do chorp uile làn soluis : ach an uair a bhios do 
shùil olc, bidh do chorp mar an ceudna dorcha. Uime 
sin thoir an aire nach bi an solus a tha annad 'na dhorch- 
adas. Air an aobhar sin, ma bhios do chorp uile làn 
soluis, gun chuid sam bith dheth dorcha, bidh e gu 
h-iomlan làn soluis, mar an uair a shoillsicheas coinneal 
thu le 'dealradh. 

A nis air dha 'bhith 'labhart, dh' iarr Phàiriseach àraidh 
air a dhinneir a ghabhail maille ris : agus chaidh e steach 
agus shuidh e chum bìdh. Agus an uair a chunnaic am 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



149 



Phàiri?each sin, bha ioghnadh air nach d' ionnlaid e 
e-fhèin roimh a dhinneir. Agus thuirt an Tighearna ris, 
A nis, Pnairiseacha, glanaidh sibhse an taobh a muigh de 
'n chupan agus de 'n rnheis : ach tha 'n taobh a' staigh 
dhibh làn de reubaiaa agus a dh' aingidheachd. Amadana, 
an tì a rinn an taobh a muigh, nach d' rinn e an taobh 
a staigh mar an ceudna ? Ach thugaibh uaibh dèirc de 
na nithean a tha agaibh ; agus feuch, tha na h-uile nithean 
glan dhuibh. 

Ach is an-aoibhinn dhuibh Phairiseacha ! oir tha sibh 
a' toirt deachaimh às a mhionnt, agus às an rù, agus às 
gach uile ghnè luibhean, agus tha sibh a' gabhaiì thairis 
air breitheanas agus air gràdh Dhè : ach bu chòir dhuibh 
iad so a dheanamh, agus gun iad sud fhàgail gun deanamh. 
Is an-aoibhinn dhuibh, Phairiseacha ! oir is ionmhuinn 
leibh na ceud àiteachan-suidhe anns na sionagogan, agus 
fàilte 'f naotainn air na margaidhean. Is an-aoibhinn 
dhuibh, a sgrìobhaichean agus Phairiseacha, a chealgair- 
ean ! oir tha sibh mar uaighean nach fhaicear, agus do 
nach toir daoine a tha 'g imeachd thairis orra an aire. 

Agus f hrea^air duine àraidh de 'n luchd-lagha, agus thuirt 
e ris, A mhaighstir, le so a labhairt tha thu 'toirt maslaidh 
dhuinne mar an ceudna. Agus thuirt e, Is an-aoibhinn 
dhuibh>e mar an ceudna, a luchd-lagha ! o:r tha sibh a' 
cur uallaichean troma do-ghiùlan air daoine, agus cha 
bhean sibh fhèin ris na h-uallaichean sin le h-aon de bhur 
meuran. Is an-aoibhinn dhuibh ! oir tha sibh a' togail 
àitean-adhlaic nam fàidhean. agus mharbh bhur n-aithrich- 
ean iad. Mar so tha sibh a' toirt fianuis gu bheil sibh ag 
aontachadh le gnìomharan bhur n-aithrichean : oir mharbh 
iadsan iad, agus tha sibhse a' togail an àitean-adhlaic. 



150 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

Air an aobhar sin mar an ceudna thuirt gliocas Dhè r 
Cuiridh mi fàidhean agus abstoil do 'n ionnsuidh : agus 
mharbhaidh iad cuid dhiubh, agus geur-leanaidh iad cuid 
eile : a chum gu 'n agrar air a' ghinealach so fuil nam 
fàidhean uile, a dhòirteadh o thoiseach an domhain ; o 
fhuil Abel gu fuil Shachariais, a chuireadh gu bàs eadar 
an t-altair agus an teampull : seadh, tha mi ag ràdh ribh 
gu 'n agrar i air a' ghinealach so. Is an aoibhinn dhuibh 
a luchd-lagha ! oir thug sibh air falbh iuchair an eòlais : 
cha deachaidh sibh fhèin a steach, agus an dream a bha 
'dol a steach bhac sibh iad. 

Agus an uair a bha e 'labhairt nan nithean so riutha, 
thòisich na sgrìobhaichean agus na Phairisich air a chuir 
thuige gu dian, agus air a bhrosnachadh gu labhairt air 
mòran de nithean; a' deanamh feall-aire air, agus ag 
iarraidh ni èigin a ghlacadh às a bheul a chum gu'm 
biodh cùis-dhìtidh aca 'n a aghaich. 

4» . 

Caib xxviii. 

£>ti àithn Iosa d'a dheisciobuil cealgaireachd a sheachnadh, 
agus gun eagal a bhith orra roimh dhaoine — Iad a 
sheach-nadh sannt, agus ro-chùram — Iad a bhith 
dìleas 'na sheirbhis. 

Anns an àm sin, an uair a bha mòran mhìltean sluaigh 
air cruinneachadh, ionnus gu robh iad a' saltairt air a 
chèile, thòisich e air a ràdh ri 'dheisciobuil, Roimh gach 
ni bithibh air bhur faicill o thaois-ghoirt nam Phairiseach, 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 151 

eadhon cealgaireachd. Ach cha 'n 'eil ni sam bith fal- 
aichte, nach foillsichear : agus uaigneach, air nach 
fhaighear fios. Air an aobhar sin ge b' e air bith ni a 
labhair sibh anns an dorchadas cluinnear anns an t-solus 
e ; agus an ni a labhair sibh 's a' chluais anns na seòm- 
raichean uaigneach, gairmear air mullach nan taighean e. 
Agus tha mise ag ràdh ribhse, mo chàirdean, Na biodh 
eagal oirbh roimh 'n mhuinutir sin a mharbhas an corp, 
agus 'na dhèigh sin aig nach 'eil ni tuilleadh a ; s urrainn 
iad a dheanamh. Ach nochdaidh mi cò e roimh an còir 
dhuibh eagal a bhith oirbh : Biodh eagal an Tì sin oirbh, 
aig am bheil cumhachd, an dèigh neach a mharbhadh, a 
thilgeadh a dh' ifrinn : seadh, tha mi ag ràdh ribh, Biodh 
eagal an Tì sin oirbh. Nach 'eil còig gealbhoinn air an 
reic air dà fheoirling? agus cha 'n 'eil a h-aon dhiubh 
air a dhearmad am fianuis Dhè. Ach tha eadhon fuiltein- 
ean bhur cinn uile air an àireamh. Uime sin na biodh 
eagal oirbh : tha sibhse ni 's luachmhoire na mòran 
ghealbhonn. Agus tha mise ag ràdh ribh, Ge b' e neach 
a dh' aidicheas mise ann an làthair dhaoine, aidichidh 
Mac an duine esan mar an ceudna ann an làthair aing- 
lean Dhe : ach ge b' e neach a dh' àicheadhas mise am 
fianuis dhaoine, àicheadhar esan am fianuis ainglean Dhè. 
Agus ge b' e neach a labhras facal an aghaidh Mhic an 
duine, mathar dha e : ach do 'n tì a labhras toibheum an 
aghaidh an Spioraid Naoimh cha toirear mathanas. 
Agus an uair a bheir iad sibh a chum nan sionagog, agus 
nan uachdaran, agus nan daoine cumhachdach, na biodh 
e 'na ro-chùram oirbh cionnus no ciod a fhreagras. no 
ciod a their sibh : oir teagaisgidh an Spiorad Naomh 
dhuibh anns an uair sin fhèin ciod is còir dhuibh a ràdh. 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Agus thuirt neach de 'n t-sluagh ris, A Mhaighstir, 
abair ri m' bhràthair an oighreachd a roinn rium. Ach 
thuirt esan ris, A dhuine, cò rinn mise 'nam bhreitheamh 
no 'nam fhear-roinn òs bhur cionn ? Agus thuirt e riutha, 
Thugaibh an aire, agus gleidhibh sibh fhèin o shannt : oir 
cha 'n 'eil beatha an duine a' co-sheasamh ann am mòr~ 
phailteas nan nithean a tha e 'sealbhachadh. Agus 
labhair e cosamhlachd riutha, ag radh, Thug fearann 
duine shaoibhir àraidh bàrr pailt uaithe : a.sjus smaoinich 
e ann fhèin, ag ràdh, Ciod a ni mi, a chionn nach 'eil àite 
agam anns an cruinnich mi mo thoraidh ? Agus thuirt e, 
Ni mi so : leagaidh mi mo shaibhlean, agus togaidh mi 
saibhlean a 's mò ; agus cruinnichidh mi annta sin mo 
thoradh uile 's mo mhaoin. Agus their mi ri m' anara, 
Anam, tha mòran agad de nithean matha air an tasgaidh 
fa chomhair mòran bhliadhnachan ; gabh fois, ith, òl, 
agus bi subhach. Ach thuirt Dia ris, Amadain, air an 
oidhche so iarrar d' anam uat ; agus cò aig a bhios na 
nithean sin a dh' ulluich thu ? Is ann mar so tha 'n tì a 
thaisgeas ionmhas dha fhèin, agus nach 'eil saoibhir a 
thaobh Dhè 

Agus thuirt e ri 'dheisciobuil, Uime sin tha mise ag 
ràdh ribh, Na biodh ro-chùram oirbh mu thimchioll bhur 
beatha, ciod a dh' itheas sibh ; no mu thimchioll bhur 
cuirp, ciod a chuireas sibh umaibh Oir is mò a' bheatha 
n i 'm biadh, agus an corp na 'n t-aodach. Thugaibh fa 
near na fithich ; oir cha 'n 'eil iadsan a' cur no a' buain ; 
cha 'n 'eil sabhal no taigh-tasgaidh aca ; agus tha Dia 
'g am beathachadh ; nach 'eil sibhse mòran ni 's luach- 
mhoire na 'n eunlaith ? Agus cò agaibhse le ro-chùram 
is uarrainn aon lamh-choille a chur ri 'àirde fhèin ? Mur 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



*53 



'eil sibh, uime sin, comasach air an ni a 's lugha 'dhean- 
amh, c 'ar son a tha sibh ro-chùramach mu nithean eile ? 
Thugaibh fa near na lilighean, cionnus a tha iad a' fàs : 
cha 'n 'eil iad a' saoithreachadh, no a' snìomh ; gidheadh 
tha mi ag ràdh ribh nach robh Solamh fhèin 'na uile 
ghlòir air a sgeadachadh mar aon dhiubh so. Ach ma 
tha Dia mar so a' sgeadachadh an fheòir a tha 'n diugh 
anns'a' mhachair, agus am màireach air a thilgeadh 'san 
àmhuinn ; nach mòr is mò a sgeadaicheas e sibhse, O 
dhaoine air bheag creidimh ? x^gus na iarraibhse ciod a 
dh' itheas sibh, no ciod a dh' òlas sibh, agus na bithibh 
amharusach. Oir na nithean so uile tha cinnich an 
t-saoghail ag iarraidh : ach tha fhios aig bhur n-Athair-sa 
gu bheil feum agaibh air na nithean so. Gidheadh 
iarraibhse rìoghachd Dhe, agus cuirear na nithean so uile 
ribh. Na biodh eagal ort, a threud bhig ; oir is e deadh 
thoil bhur n-Athar an rìoghachd a thoirt dhuibh. Reicibh 
na bheil agaibh, agus thugaibh dèirc seachad ; deanaibh 
dhuibh fhèm sporain mch fhàs sean, ionmhas nach teirig 
anns na nèamhan far nach tig gadaiche am fagusg, agus 
nach caith an laomann. Oir far am bheil bhur n-ion- 
mhas, an sin bidh bhur cridhe mar an ceudna 

Biodh bhur leasraidh crioslaichte mu 'n cuairt, agus 
bhur lòchrain air an lasadh ; agus sibh fhèin cosmhuil ri 
daoine a tha 'feitheamh an tighearna, an uair a thilleas e 
o 'n phòsadh ; a chum air dha tighinn agus bualadh, gu 
'n grad fhosgail iad dha. Is beannaichte na seirbhisich 
sin, a gheibh an tighearna, an uair a thig e, ri faire : gu 
deimhin tha mi ag ràdh ribh, gu 'n crioslaich e e-fhèin, 
agus gu 'n tig e agus gu 'n dean e fruhealadh dhaibh. 
Agus ma thig e anns an dara faire, agus ma thig e anns 



154 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

an treas faire, agus gu faigh e iad mar so, is beannaichte 
na seirbhisich sin. Ach tha fhios agaibh air so, nam 
biodh fios aig fear an taighe cia 'n uair anns an tigeadh 
an gadaiche, gu 'n deanadh e faire, agus nach fhuiligeadh 
e a thaigh a bhith air a tholladh troimhe. Bithibhse 
uime sin deas mar an ceudna : oir thig Mac an duine an 
uair nach saoil sibh. 

Agus thuirt Peadair ris, A Thighearna, an ann ruinne 
'tha thu 'labhairt na cosamhlachd so, no eadhon ris na 
h-uile ? Agus thuirt an Tighearna, Cò e uime sin an 
stiùbhard fìrinneach agus glic sin, a chuireas a thighearna 
os cionn a theaghlaich, a thoirt dhaibh an cuibhrionn 
bìdh 'na àm fhèìn ? Is beannaichte an seirbhiseach sin, 
a gheibh a thighearna an uair a thig e a' deanamh mar 
sin. Gu fìrinneach tha mi ag ràdh ribh, gu 'n cuir e e os 
cionn na bheil aige. Ach ma their an seirbhiseach sin 
'na chridhe, Tha mo thighearna 'cur dàil 'na theachd ; 
agus ma thòisicheas e air na h-òglaich agus na banoglaich 
a bhualadh, agus itheadh agus òl, agus a bhith air mhisg; 
thig tighearna an t-seirbhisich sin ann an latha nach 'eil 
sùil aige ri?, agus ann an uair nach 'eil fhios aige, agus 
gearraidh e 'n a bhloighean e, agus bheir e dha a chuibh- 
rionn maille ris na mi-chreidich. Agus an seirbhiseach 
sin do 'm b' aithne toil a mhaighstir, agus nach d' ulluich, 
agus nach d' rinn a rèir a thoile, buailear e le mòran 
bhuillean ; ach an tì do nach b' aithne, agus a rinn 
nithean a b' airidh air buillean, buailear e le beagan 
bhuillean. Agus ge b' e air bith do 'n d' thugadh mòran, 
iarrar mòran air : agus ge b' e ri 'n d' earbadh mòran 
iarrar an tuilleadh air. 

Thàinig mise a chur teine air an talamh ; agus ciod s 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



155 



àill leam ma tha e cheana air 'fhadadh? Ach tha baist- 
eadh agam ri bhith air mo bhaisteadh leis ; agus cionnus 
a tha mi air mo theannadh gus an coimhlionar e ! Am 
bheil sibh a' saoilsinn gu 'n d' tbàinig mise a thoirt sìth 
air an talamh? Ni h-eadh, tha mi ag ràdh rilh, ach 
aimhreit : oir bhithidh à so suas còignear ann an aon 
taigh air an roinn, triùir an aghaidh dithis, agus dithis an 
aghaidh triùir. Bidh an t-athair air a roinn an aghaidh 
a' mhic, agus am mac an aghaidh an athar; a' mhàthair 
an aghaidh na h-ighinn, agus a' nighean an aghaidh na 
màthar ; a' mhàtbair-chèile an aghaidh bean a mic, agus 
bean a' mhic an aghaidh a màthar-chèile 

Agus thuirt e mar an ceudna ris an t-sluagh, An uair a 
chi sibh neul ag èirigh 'san àird an iar, ghrad their sibh, 
Tha fras a' tighinn ; agus tha sin a' tachairt. Agus an 
uair a chi sibh a' gbaoth a' deas a' sèideadh, their sibh, 
Bidh teas ann ; agus tha e 'tachairt. A chealgairean, is 
aithne dhuibh breith a thoirt air aghaidh nan speur agus 
na talmhainn ; ach cionnus nach aithne dhuibh breith a 
thoirt air an aimsir so ? Agus c' ar son nach 'cil sibh 
eadhon uaibh fhèin a' breithneachadh an ni sin a tha 
ceart? Oir an uair a tba thu 'dol maille ri d' eascaraid a 
chum an uachdarain, dean dìchioll anns an t-slighe air a 
bhith air do shaoradh uaithe ; air eagal gu 'n tarruing e 
chum a' bhreithimh thu, agus gu 'n toir am breitheamh 
thairis do 'n mhaor thu, agus gu 'n tilg am maor am 
prìosan thu. Tha mi ag ràdh riut nach tig thu air 
chor sam bith a mach às a sin gus an ìoc thu a' pheigh- 
inn dheireannach. 



156 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Caib XXIX. 

Beachd Iosa air an sgrios a thàinig air na Ga/i/eaich, 
agìis air muinntir ei/e — Cosamhlachd na craoibh- 
fhìge gun toradh — Sh/ànuich e bean aig robh spiorad 
anmhuinneachd — Dhearbh e do na h-Iadhaich, /eis na 
h-oibre a rinn e gur e fhein Criosd, 

A nis bha làthair anns a' cheart àm sin daoine àraidh a 
dh' innis dha mu thimchioll nan Galilèach, muinntir a 
mheasg Pilat am fuil maille ri 'n ìobairtean. Agus 
fhreagair Iosa agus thuirt e riutha, Am bheil sibh a' 
saoilsinn gu robh na Galilèaich so 'nam peacaich ni 's mò 
na na Galileaich uile air son gu 'n d' fhulaing iad 
a leithid so ? Ni h-eadh, tha mi ag ràdh ribh : ach mur 
dean sibhse aithreachas, sgriosar sibh uile mar an ceudna. 
No na h-ochd fir dheug sin air an do thuit an tùr ann an 
Siloam, agus a mharbh iad, an saoil sibh gu robh iadsan 
'nam peacaich os cionn nan uile dhaoine a bha 'nan 
còmhnuidh ann an Ierusalem ? Ni-eadh, tha mi ag ràdh 
ribh : ach mur dean sibhse aithreachas, sgriosar sibh uile 
mar an ceudna. 

Agus labhair e a' chosamhlachd so; Bha aig duine 
àraidh crann-fìge suidhichte 'na ghàradh-f ìona ; agus 
thàinig e ag iarraidh toraidh air, agus cha d' fhuair e ni 
s tm bith. Agus thuirt e ris a' ghàradair, Feuch, tha mi 
rè thri bliadhna a' tighinn a dh' iarraidh toraidh air a' 
chrann-fhìge so, agus cha 'n 'eil mi 'faotainn ni sam bith : 
gearr sìos e ; c 'ar son a tha e 'fà^achadh na talmhainn ? 
Agus fhreagair esan agus thuirt e ris, A Thighearna, leig 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



J 57 



leis air a' bhliadhna so mar an ceudna, gus an cladhaich 
mi m' a thimchioll, agus gu 'n cuir mi aolach m' a bhun, 
agus ma ghfùlaineas e toradh, is math sin ; ach mur 
giùlain, 'na dhèigh sin gearraidh tu sìos e. 

Agus bha e a' teagasg ann an aon de na sionagogan air 
an t-sabaid. Agus feuch, bha bean àraidh a làthair aig 
an robh spiorad anmhuinneachd rè ochd bliadhna deug ; 
agus bha i air a cromadh ri chèile, agus gun chomas aice 
air chor sam bith i fhèin a dhìreachadh. Agus an uair a 
chunnaic Iosa i, ghairm e d' a ionnsuidh i, agus thuirt e 
rithe, A bhean, tha thu air rì' fhuasgladh o d' anmhuinn- 
eachd. Agus chuir e a làmhan oirre : agus ghrad rinn- 
earìh dìreach i, agus thug i glòir do Dhia. Agus fhreagair 
uachdaran na sionagoig, agus e làn feirge air son gu 'n d' 
rinn Iosa leigheas air latha na sàbaid, agus thuirt e ris an 
t-sluagh, Tha sia làithean anns an còir obair a dheanamh v 
orra so, air an aobhar sin, thigibh agus bithibh air bhur 
leigheas, agus na b' ann air latha na sàbaid. Ach 
fhreagair an Tighearna e, agus thuirt e, A chealgairean, 
nach fhuasgail gach aon agaibh a dhamh no 'asal o 'n 
phrasaich, agus nach toir e gu uisge e air latha na sàbaid ? 
Agus nach bu chòir a' bhean so a tha 'na nighinn do 
Abraham, a cheangail Satan, a nis, rè ochd bliadhna 
deug, a bhith air a fuasgladh o 'n chuibhreach so air 
latha nasàbaid? Agus an uair a thuirt e na nithean so, 
chuireadh a nàimhdean uile gu nàire : agus rinn an 
sluagh uile gàirdeachas air son nan uile nithean glòir- 
mhor a rinneadh leis. 

Agus bha feill-cuimhne an ath-choisreagaidh ann an 
Ierusalem : agus b' e geamhradh a bh' ann ; agus bha 
Iosa a' sràirì-imeachd anns an teampull ann an sgàth- 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



thaigh Sholaimh. An sin chruinnich na h-Iudhaich m' a 
thimchioll, agus thuirt iad ris, Cia fhad a chumas tu ann 
an teagamh sinn ? Ma 's tu Crios 3, innis dhuinn gu 
follaiseach. Fhreagair Iosa iad, Dh' innis mi dhuibh, 
agus cha 'n 'eil sibh a' creidsinn : na h-oibre a tha mi 
'deanamh ann an ainm m' Athair, tha iad sin a' deanamh 
fianuis mu m' thimchioll. Ach cha 'n 'eil sibhse 'creid- 
sinn ; oir cha 'n ann de m' chaoraich sibh, mar a thuirt mi 
ribh. Tha mo chaoraich-sa 'g èisdeachd ri m' ghuth, 
agus is aithne dhomh iad, agus leanaidh iad mi : agus 
bheir mi dhaibh a' bheatha mhaireannach ; agus cha 
sgriosar iad am feasd, ni mò a spionas neach sam bith às 
mo làimh iad. M' Athair, a thug dhomhsa iad, is mò e 
na na h-uile ; agus cha 'n urrainn neach air bith an spìon- 
adh à làimh m' Athar. Mise agus an t-Athair, is aon 
sinn. Uime sin thog na h-Iudhaich clachan a rithist a 
chum a chlachadh. Fhreagair Iosa iad, Nochd mi 
dhuibh mòran a dh' oibre matha o m' Athair ; cia de na 
h-oibre sin air son am bheil sibh 'g am' chlachadh? 
Fhreagair na h-Iudhaich e, ag ràdh, Air son obair mhath 
cha 'n 'eil sinn ga d' chlachadh, ach air son toibheum ; 
agus air son, air dhuitse bhith a' d' dhuine gu bheil thu 
'deanamh Dè dhiot fhèin. Fhreagair Iosa iad, Nach 'eil 
e sgrìobhte ann bhur lagh-sa, Thubhairt mi, Is diathan 
sibh? Ma thuirt e diathan riuthasan a dh' ionnsuidh an 
d'thàinig facal Dhè (agus cha 'n fhaodar an sgriobtur a 
bhristeadh), an abair sibh risan a naomhaich an t-Athar, 
agus a chuir e chum an t-saoghail, Tha thu 'labhairt 
toibheum ; air son gu 'n dubhairt mi, Is mi Mac Dhè ? 
Mur dean mi oibre m' Athar, na creidibh mi. Ach ma 
ni mi iad, ged nach 'eil sibh 'g am' chreidsinn-sa, creidibh 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 159 

na h-oibre : a chum gu 'm bi fios agaibh, agus gu 'n creid 
sibh gu bheil an t-Athair annamsa, agus mise annsan. 
Uime sin dh' iarr na h-Iudhaich a rithist a ghlacadh : ach 
chaidh e às an làimh. 

Agus chaidh e rithist gus an taobh thall a dh' Iordan do 
'n ionad anns an robh Eoin air tùs ri baisteadh ; agus 
rinn e còmhnuidh an sin. Agus thàinig mòran d' a 
ionnsuidh, agus thuirt iad, Cha d' rinn Eoin aon mhìor- 
bhuil : ach bha na h-uile nithean a thuirt Eoin mu 'n 
duine so fìor. Agus chreid mòran 's an àite sin air. 

Agus chaidh e troimh gach baile-mòr agus baile-beag, 
a' teagasg, agus a' gabhail na slighe gu Ierusalem. Agus 
thuirt neach àraidh ris, A Thighearna, an tearc iad a 
shaorar? Agus thuirt esan riutha, Deanaibh spàirn 
chruaidh gu dhol a steach air an dorus chumhann : oir 
tha mi ag ràdh ribh, gu 'n iarr mòran a dhol a steach, 
agus nach urrainn iad. O 'n uair a dh' èireas fear an 
taighe, agus a dhùineas e an dorus, agus a thòisicheas 
sibhse air seasamh a muigh, agus an dorus a bhualadh, 
ag ràdh, A Thighearna, a Thighearna, fosgail dhuinn ; 
agus freagraidh esan agus their e ribh, Cha 'n aithne 
dhomh sibh, cia às a tha sibh ; an sin tòisichidh sibh air 
a ràdh, Dh' ith agus dh' òl sinn a' d' làthair, agus theag- 
aisg thu 'nar sràidean ; agus their esan, Tha mi ag ràdh 
ribh cha 'n aithne dhomh sibh cia às a tha sibh ; imichibh 
uam uile, a luchd-deanamh na h-eucorach. An sin bidh 
gul agus gìosgan fhiacal, an uair a chi sibh Abraham, 
agus Isaac, agus Iacob, agus na fàidhean uile ann an 
rìoghachd Dhè, agus sibh fhèin air bhur tilgeadh a mach. 
Agus thig iad o 'n àird an ear agus o 'n àird an iar, agus 
o 'n àird a' tuath agus deas, agus suidhidh iad ann an 



IÒO EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

rìoghhachd Dhè. Agus feuch, tha cuid air dheireadh a 
bhios air thoiseach, agus air thoiseach a bhios air 
dheireadh. 

Air an latha sin fhèin thàinig Phairisich àraidh d' a 
ionnsuidh, ag ràdh ris, Gabh a mach, agus imich à so : 
oir tha toil aig Herod do mharbhadh. Agus thuirt e 
riutha, Imichibh agus innsibh do 'n t-sionnach sin, Feuch, 
tha mi a' tilgeadh a mach dheamhan, agus tha mi a' 
deanamh leighis an diugh agus am màireach, agus air an 
treas latha bidh mi air mo dheanamh foirfe. Gidheadh 
is èiginn dhomh imeachd an diugh agus am màireach, 
agus an latha 'na dhèigh sin : oir cha 'n fhaod e bhith 
gu 'n cuirear fàidh gu bàs a mach à Ierusalem. 



Caib xxx. 

• Leighis Iosa neach air an robh am meud-bhronn — Mhol 
e irioslachd^ agus a bhith fialaidh ris na bochdan — 
Cosamhlachd na suipeireach mòire — Feumar gach ni 
a threigsinn air a sgàth-san. 

Agus thachair, an uair a chaidh e do thaigh uachdarain 
àraidh de na Phairisich a dh' itheadh bìdh air latha na 
sàbaid, gu robh iad a' deanamh geur-fhaire air. Agus 
feuch, bha duine àraidh 'na làthair air an robh a' mheud- 
bhronn. Agus fhreagair Iosa, agus labhair e ris an 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. l6l 

luchd-lagha, agus ris na Phairisich, ag ràdh, Am bheil e 
ceadaichte leigheas a dheanamh air latha na sàbaid, no 
nach 'eil? Ach dh' fhan iadsan 'nan tosd. Agus air 
dha breith air, leighis e e, agus leig e uaith' e. Agus 
thuirt e riutha, Cò agaibhse, ma thuiteas 'asal no a dhamh 
ann an slochd, nach tarruinn a mach gu grad e air latha 
na sàbaid ? Agus cha b' urrainn iad a fhreagairt a rithist 
anns na nithean so. 

Agus labhair e cosamhlachd riuthasan, a fhuair cuireadh, 
an uair a thug e fa near mar a thagh iad na ceud àiteachan- 
suidhe ; ag radh riutha, An uair a gheibh thu cuireadh o 
neach sam bith a chum bainnse, na suidh anns a' cheud 
àite; air eagal gu 'n d' fhuair duine a' s urramaiche 
na thusa cuireadh uaithe, agus gu 'n tig an tì a thug 
cuireadh dhutsa agus dhasan, agus gu 'n abair e riut, 
Thoir àite do 'n duine so ; agus an sin gu 'n tòisich 
thusa an sin le nàire air suidhe anns an aite a 's 
ìsle. Ach an uair a gheibh thu cuireadh, imich 
agus suidh anns an àite a 's ìsle ; a chum an uair a 
thig esan a thug cuireadh dhut gu 'n abair e riut, A 
charaid, suidh suas ni 's àirde : an sin gheibh thu urram 
an làthair na muinntir a tha 'nan suidhe aig biadh maille 
riut. Oir ge b' e neach a dh' àrdaicheas e fhèin ìslichear 
e ; agus ge b' e neach a dh' ìslicheas e fhèin àrdaichear e. 

Agus thuirt e mar an ceudna ris an tì a thug cuireadh 
dha, An uair a ni thu dinneir no suipeir, na gairm do 
chàirdean, no do bhràithrean, no do luchd-dàimh, no do 
choimhearsnaich shaoibhir ; air eagal gu 'n toir iadsan 
mar an ceudna cuireadh dhutsa rithist, agus gu faigh thu 
a' chomain cheudna. Ach an uair a ni thu cuirm, gairm 
na bochdan, na daoine ciurramach, na bacaich, na doill : 

L 



IÒ2 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



agus bidh tu beannaichte ; a chionn nach urrainn iad a' 
chomain cheudna a thoirt dhut : oir gheibh thu comain 
ann an aiseirigh nam fìrean. 

Agus an uair a chuala aon de na shuidh aig biadh 
maille ris na nithean so, thuirt e ris, Is beannaichte an tì 
sin a dh' itheas aran ann an rìoghachd Dhè. Ach thuirt 
esan ris, Rinn duine àraidh suipeir mhòr, agus thug e 
cuireadh do mhòran : agus chuir e a sheirbhiseach uaithe 
an àm na suipearach a ràdh ris a' mhuinntir a fhuair 
cuireadh, Thigibh ; oir tha na h-uile nithean a nis deas. 
Agus thòisich iad uile a dh' aon ghuth air an leith-sgeul a 
ghabhail. Thuirt a' cheud fhear ris, Cheannaich mi 
fearann, agus is èiginn dhomh dol a mach agus 'fhaicinn : 
tha mi 'guidhe ort 'gabh mo leith-sgeul. Agus thuirt fear 
eile, Cheannaich mi còig chuing dhamh, agus tha mi 'dol 
g 'an dearbhadh : tha mi 'guidhe ort gabh mo leith-sgeul. 
Agus thuirt fear eile, Phòs mi bean, agus air an aobhar 
sin cha 'n 'eil e 'n comas dhomhsa tighinn. Agus thàinig 
an seirbhiseach sin, agus dh' innis e na nithean so d' a 
thighearna. An sin air do fhear an taighe fearg a ghabh- 
ail thuirt e ri 'sheirbiseach, Gabh a mach gu grad gu 
sràidean agus caol-shràidean a' bhaile, agus thoir a steach 
an so na bochdan, agus na daoine ciurramach, agus na 
bacaich, agus na doill. Agus thuirt an seirbhiseach, A 
Thighearna, rinneadh mar a dh' òrduich thu, gidheadh 
tha àite falamh ann fhathast. Agus thuirt an tighearna 
ris an t-seirbhiseach, Gabh a mach gus na rathaidean 
mòra agus na gàraidhean, agus co-èignich iad gu tighinn a 
steach, a chum gu 'm bi mo thaigh air a lìonadh. Oir 
tha mi ag ràdh ribh nach blais aon de na daoine ud a 
fhuair cuireadh de m' shuipeir-sa. 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



A nis bha sluagh mòr ag imeachd maille ris : agus 
thionndaidh e, agus thuirt e riutha, Ma thig neach sam 
bith a' m' ionnsuidh-sa, agus nach fuathaich e 'athair, 
agus a mhàthair, agus a bhean, agus a chlann, agus a 
bhràithrean, agus a pheathraichean, seadh, agus a bheatha 
fhèin mar an ceudna, cha 'n 'eil e 'n comas dha bhith 'na 
dheisciobul dhomhsa. Agus ge b' e neach nach giùlain 
a chrann-ceusaidh, agus nach lean mise, cha 'n eil e 'n 
comas dha bhith 'n a dheisciobul dhomhsa. Oir cò am 
fear agaibhse leis am miann tùr a thogail, nach suidh 
sìos air tùs, agus nach meas an costus, a dh' fheuchainn 
am bheil aige na chuireas crìoch air ? Air eagal an dèigh 
dha a bhunadh a leagadh, agus gun bhith comasach air 
crìoch a chur air, gu 'n tòisich na h-uile a chi e ri fanaid 
air, ag ràdh, Thoisich an duine so ri taigh a thogail, agus 
cha b' urrainn e a chrìochnachadh. No cò an righ, air 
dha dhol a mach a chogadh an aghaidh rìgh eile, nach 
suidh sìos air tùs, agus nach gabh comhairle, a dh' fheuch- 
ainn an urrainn e le deich mìle coinneamh a thoirt dhasan 
a tha 'tighinn 'na aghaidh le fichead mìle ? No, air dhasan 
a bhith fhathast fada uaithe, cuiridh e teachdaireachd a 
dh' iarraidh cumhachan sìthe. Mar sin mar an ceudna, 
gach neach agaibhse nach trèig na h-uile nithean a tha 
aige, cha 'n 'eil e' n comas dha bhith 'na dheisciobul 
dhomhsa. Tha 'n salann math : ach ma chailleas an 
salann a bhlas, ciod leis an deanar deadh-bhlasda e? 
Cha 'n 'eil e iomchuidh a chum na talmhainn no 'chum 
an dùnain : ach tilgidh daoine 'mach e. An tì aig am 
bheil cluasan a chum èisdeachd, èisdeadh e. 



164 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Caib XXXI. 

Cosamhlachd na caorach caillte — a' bhuinn airgid — a r 
mhic strbdhail — an stiùbhaird eucorctich — Chronuich 
Iosa cealg nam Phairiseach — Cosamhlachd an duine 
shaoibhir agus Lasaruis. 

A nis thàinig na cìs-mhaoir uile agus na peacaich am 
fagusg dha a chum èisdeachd ris, Agus rinn na Phairisich 
agus na sgrìobhaichean gearan, ag ràdh, Tha am fear so a' 
gabhail pheacach d' a ionnsuidh, agus ag itheadh maille 
riutha. 

Agus labhair esan a' chosamhlachd so riutha, ag ràdh ? 
Cò an duine dhibhse aig am bheil ceud caora, agus a 
chailleas a h-aon diubh, nach fàg na naoi deug agus an 
ceithir fichead anns an fhàsach, agus nach tèid an dèigh 
na caorach a chailleadh gus am faigh e i ? Agus an uair 
a gheibh e i, cuiridh e air a ghuaillean i le gàirdeachas. 
Agus an uair a thig e dhachaidh, gairmidh e a chàirdean 
agus a choimhearsnaich 'an ceann a chèile, ag ràdh riutha, 
Deanaibh gàirdeachas maille riumsa, a chionn gu 'n d' 
fhuair mi mo chaora 'bha caillte. Tha mi ag ràdh ribh, 
gu 'm bi, mar so, aoibhneas air nèamh air son aon pheac- 
ach a ni aithreachas, ni 's mò na air son naoi deug agu& 
ceithir fichead fìrean, aig nach 'eil feum air aithreachas. 

No cò a' bhean aig am bheil deich buinn airgid, ma 
chailleas i aon bhonn diubh, nach las coinneal, agus nach 
sguab an taigh, agus nach iarr gu dìchiollach gus am 
faigh i e ? Agus an uair a gheibh i e, gairmidh i a bana- 
chàirdean agus a bana-choimhearsnaich an ceann a chèile, 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 165 

ag ràdh, Deanaibh gàirdeachas maille riumsa, oir fhuair 
mi am bonn a chaill mi. Mar so, tha mi ag ràdh ribh, 
tha gàirdeachas an làthair ainglean Dhè air son aon 
pheacach a ni aithreachas. 

Agus thuirt e, Bha aig duine àraidh dithis mhac : agus 
thuirt am mac a b' òige dhiubh ri 'athair, 'Athair, thoir 
dhòmhsa a' chuid-roinn a thig orm de d' mhaoin. Agus 
roinn e eatorra a bheathachadh. Agus an dèigh beagan 
làithean chruinnich am mac a b' òige a chuid uile, agus 
ghabh e a thurus do dhùthaich fad' air astar; agus an sin 
chaith e a mhaoin le beatha struidheasaich. Agus an uair 
a chaith e a chuid uile, dh' èirich gorta ro mhòr 'san tìr 
sin ; agus thòisich e ri bhith ann an uireasbhuidh. Agus 
chaidh e agus cheangail e e-fhèin ri aon de shaor-dhaoine 
na dùthcha sin ; agus chuir e d'a fhearann e a bhiadhadh 
mhuc. Agus bu mhiann leis a bhrù a lìonadh de na 
plaosgan a bha na mucan ag itheadh : ach cha d' thug 
neach sam bith dha. Ach an uair a thàinig e d' a ionn- 
suidh fhèin, thuirt e, Cia lìon de luchd-tuarasdail 
m' athar-sa aig am bheil aran gu leòr agus ri sheachnadh, 
agus mise a' bàsachadh an so leis an acras ! Eiridh mi 
agus thèid mi dh' ionnsuidh m' athar, agus their mi ris, 
Athair, pheacaich mi an aghaidh fhlathanais agus a' d' 
làthair-sa : agus cha 'n airidh mi tuillidh gu 'n goirteadh 
do mhac-sa dhiom : dean mi mar aon de d' luchd-tuaras- 
dail. Agus dh' èirich e, agus chaidh e dh' ionnsuidh 
'athar. Ach air dha bhith fhathast fad uaithe, chunnaic 
'athair e, agus ghabh e truas mòr dheth, agus ruith e, agus 
thuit e air a mhuineal, agus phòg e e. Agus thuirt am 
mac ris, Athair, pheacaich mi an aghaidh fhlathanais, 
agus a' d' làthair-sa : agus cha 'n airidh mi tuillidh gu 'n 



Ì66 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



goirteadh do mhac-sa dhìom. Ach thuirt an t-athair rì 
'sheirbhisich, Thugaibh a mach a' chulaidh a's fheàrr, 
agus cuiribh uime i ; agus cuiribh fàinne air a làimh, agus 
brògan air a chasan : agus thugaibh an so an laogh 
biadhta, agus marbhaibh e, agus itheamaid agus biomaid 
subhach : oir bha mo mhac so marbh, agus tha e beò a 
rithist ; bha e caillte, agus fhuaradh e. Agus thòisich iad 
air a bhith subhach. A nis bha a mhac bu shine mach 
's an fhearann: agus an uair a thàinig e agus a tharruinn e 
dlùth do 'n taigh, chual' e ceòl is dannsa. Agus ghairm 
e d' a ionnsuidh aon de na h-òglaich, agus dh' fhiosraich 
e ciod bu chiall do na nithean so. Agus thuirt esan ris, 
Thàinig do bhràthair ; agus mharbh d' athair an laogh 
biadhta, a chionn gu 'n d' fhuair e rithist slàn fallain e. 
Ach ghabh esan fearg, agus cha b' àill leis dol a steach : 
air an aobhar sin thàinig 'athair a mach, agus chur e 
ìmpidh air. Ach fhreagair esan agus thuirt e ri 'athair, 
Feuch, tha mise a' deanamh seirbhis dhut an uiread so de 
bhliadhnachan, agus uair air bith cha do bhrist mi d'àithne : 
agus gidheadh cha d' thug thu meann riamh dhomh, a 
chum gu 'm bithinn subhach maille ri m' chàirdean : ach 
an uair a thàinig do mhac so, a* dh' ith suas do bheath- 
achadh maille ri strìopaichean, mharbh thu an laogh 
biadhta dha. Agus thuirt e ris, A mhic, tha thusa 'ghnàth 
maille rium, agus na h-uile nithean a's leamsa is leatsa iad. 
Bu chòir dhuinn a bhith subhach agus aoibhneach : oir 
bha do bhràthair so marbh, agus tha e beò a rithist ; bha 
e caillte, agus fhuaradh e. 

Agus thuirt e mar an ceudna ri 'dheisciobil, Bha duine 
saoibhir àraidh ann aig an robh stiùbhard ; agus chasaid- 
eadh ris e mar neach a bha 'deanamh ana-caitheamh air a 



ANH AM BRIATHRAN A ? BHIOBUILL. l6j 

mhaoin. Agus ghairm e e, agus thuirt e ris, Ciod e so a 
tha mi 'cluinntinn mu d' thimchioll ? thoir cunntas air do 
stiùbhardachd : oir cha 'n fhaod thu bhith ni 's fhaide 'na 
d' stiùbhard. Agus thuirt an stiùbhard ann fhèin, Ciod a 
ni mi, oir tha mo mhaighstir a' toirt na stiùbhardachd 
uam ? Cha 'n urrainn mi ruamhar a dheanamh ; is nàr 
leam dèirc iarraidh. Tha fhios agam ciod a nì mi, a 
chum, an uair a chuirear as an stiùbhardacad mi, gu 'n 
gabh iad a steach do 'n taighean mi. Agus air dha gach 
aon dhiubhsan air an robh fiachan aig a thighearna 
'ghairm d' a ionnsuidh, thuirt e ris a' cheud fhear, Cia 
meud a th' aig mo thighearna ortsa? Agus thuirt esan, 
Ceud tomhas oladh. Agus thuirt e ris, Gabh do sgrìobh- 
adh, agus suidh sìos gu h-ealamh, agus sgrìobh leith- 
cheud. An sin thuirt e ri fear eile,. Agus cia meud a th ? 
aig' ortsa ? x\gus thuirt esan, Ceud tomhas cruithneachd. 
Agus thuirt e ris, Gabh do sgriobhadh, agus sgrìobh 
ceithir-fichead. Agus mhol an tighearna an stiùbhard 
eucorach a chionn gu 'n d' rinn e gu glic : oir tha clann 
an t-saoghail so 'nan ginealach fhèin ni 's glice na clann 
an t-soluis. Agus tha raise ag ràdh ribh, Deanaibh 
dhuibh fhèin càirdean le Mamon na h-eucorach ; a chum, 
an uair a shiùbhlas sibh gu 'n gabhar sibh do àiteachan- 
còmhnuidh sìorruidh. An tì a tha fìrinneach anns an nì 
a's lugha tha e fìrinneach mar an ceudna ann am mòran : 
agus an tì a tha eucorach anns an nì a's lugha tha e 
eucorach ann am mòran mar an ceudna. Air an aobhar 
sin mur robh sibh fìrinneach anns an t-saoibhreas eucor- 
ach, cò a dh' earbas ribh an saoibhreas fìoi ? Agus mur 
robh sibh frrinneach ann an cuid duine eile, cò a bheir 
dhuibh an ni a 's leibh fhèin ? Cha 'n 'eil seirbhiseach 



i68 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



sam bith comasach air seirbhis a dheanamh do dhà thig- 
earna : oir an dara cuid fuathaichidh e aon diubh, agus 
bheir a gràdh do 'n fhear eile; no gabhadh e le aon 
diubh, agus ni e tàir air an fhear eile. Cha 'n 'eil sibh 
comasach air seirbhis a dheanamh do Dhia agus do 
Mhamon. 

Agus chuala na Phairisich a bha sanntach na nithean 
so uile ; agus rinn iad fanaid air. Agus thuirt e riutha, 
Is sibhse an dream a tha 'g 'ur fìreanachadh fhèin am 
fianuis dhaoine ; ach is aithne do Dhia bhur cridheachan : 
oir an ni sin a tha ro mheasail aig daoine, is gràineal- 
achd e am fianuis Dhè. Bha an lagh agus na fàidhean 
ann gu teachd Eoin : o 'n àm sin tha rìoghachd Dhè air 
a searmonachadh, agus tha gach duine le dian &trì a' dol 
a steach innte. Ach is fhusa do nèamh agus do 'n 
talamh a dhol thairis, na do aon lide de 'n lagh tuiteam. 

A nis bha duine saoibhir àraidh ann, agus bha e air a 
sgeadachadh le purpuir agus lìon-aodach grinn, agus a' 
caitheamh a bheatha gach latha gu sòghail le mòr-ghreadh- 
nachas : agus bha duine bochd àraidh ann, do 'm b' 
ainm Lasarus, a chuireadh 'na laidhe aig a dhorus, làn 
de chreuchdan, agus bu mhiann leis a bhith air a shàsuch- 
adh leis an sbmileach a bha 'tuiteam o bhòrd an duine 
shaoibhir ; seadh, thàinig eadhon na coin agus dh' imlich 
iad a chreuchdan. Agus thachair gu 'n d' fhuair an duine 
bochd bàs, agus gu 'n do ghiùlaineadh leis na h-ainglean 
e gu uchd Abrahaim : fhuair an duine saoibhir bàs mar 
an ceudna, agus dh' adhlaiceadh e. Agus ann an ifrinn 
thog e suas a shùilean, air dha bhith ann am piantan, 
agus chunnaic e Abraham fad uaithe, agus Lasarus 'n a 
uchd. Agus ghlaodh e agus thuirt e, Athair Abraham, 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 169 

dean tròcair orm, agus cuir Lasarus, a chum gu 'n tùm e 
bàrr a mheòir ann an uisge, agus gu fuaraich e mo 
theangadh ; oir tha mi air mo ro phianadh anns an lasair 
so. Aeh thuirt Abraham, A mhic, cuimhnich gu 'n d' 
fhuair thusa do nithean matha ri àm dhut a bhith beò, 
agus Lasarus mar an ceudna droch nithean : ach a nis 
tha esan a' faotainn sòlais, agus tha thusa air do phianadh. 
Agus a bhàrr air so uile, tha doimhne mhòr air a cur 
eadar sinne agus sibhse, air chor, iadsan le 'm b' àill a 
dhol à so do bhur n-ionnsuidh-se nach 'eil e 'n comas 
dhaibh, agus nach mò a tha e 'n comas do aon neach 
tighinn à sin do ar n-ionnsuidh-ne. Agus thubhairt e, 
Uime sin tha mi a' guidhe ort, athair, gu 'n cuireadh tu e 
gu taigh m' athar ; oir tha còignear bhràithrean agam ; a 
chum gu 'n toir e fianuis dhaibh, air eagal gu^'n tig iadsan 
mar an ceudna do 'n ionad ro phiantach so. Ach thuirt 
Abraham ris, Tha Maois agus na fàidhean aca ; èisdeadh 
iad riuthasan. Agus thuirt esan, Ni h-eadh, athair, Abra- 
ham ; ach ma thèid neach do 'n ionnsuidh o na mairbh, 
ni iad aithreachas. Agus thuirt e ris, Mur èisd iad ri 
Maois agus ris na fàidhean, cha mò a chreideas iad ged 
èireadh neach o na mairbh. 

Agus thuirt na h-abstoil ris an Tighearna, Meudaich ar 
creidheamh. Agus thuirt an Tighearna, Nam biodh 
agaibh creideamh mar ghràinne de shìol mustaird, their- 
eadh sibh ris a' chraoibh shicamin so, Bi air do spìonadh 
às do fhreumhan, agus bi air do shuidheachadh anns a' 
chuan ; agus bhiodh i umhal dhuibh. Ach cò agaibhse 
aig am bheil seirbhiseach a' treabhadh, no ri buachaill- 
eachd, a their ris, an dèigh dha tighinn a steach o 'n 
fhearann, Thig 's a' mhionaid, agus suidh sìos a chum 



170 EACHDRAIDH REATHA CHRIOSD 



bìdh? Agus nach dòchadh e ràdh ris, Ulluich ni a 
ghabhas mise gu m' shuipeir, agus crioslaich thu fhèin, 
agus fritheil dhomh, gus an ith agus an òl mi ; agus na 
dhèigh sin ithidh agus òlaidh tusa? An toir e buidh- 
eachas do 'n t-seirbhiseach sin do bhrigh gu 'n d' rinn e 
na nithean a dh' òrduicheadh dha? Cha saoil mi gu 'n 
tabhair. Mar sin sibhse, an uair a ni sibh na h-uile nithean 
a dh' àittmeadh dhuibh, abraibh, Is seirbhisich neo-tharbh- 
ach sinn ; oir rinn sinn an ni a b' e ar dleasdanas a 
dheanamh. 



Caib xxxii. 

Thog Iosa Lasarus na mairbh — Chreid mòran de na 
h-Iudhaich ann — Chum na h-àrd-shagairt agus na 
Phairisich comhairle J ita aghaidh — Rinn Caiaphas 
fàidheadaireachd irìa thimchioll — Leighis e an deichnar 
dhaoine a bha ^nan lobhair — Labhair e mu rìoghachd 
Dhè, agus mu theachd Mhic an duine. 

A nis bha duine àraidh gu tinn, do 'm b' ainm Lasarus 
o Bhetani, baile Mhuire agus Mharta a piuthar. Agus 
b' i' Mhuire sin a dh' ùng an Tighearna le olaidh luach- 
mhoir, agus a thiormaich a chasan le a falt, aig an robh a 
bràthair Lasarus gu tinn. Uime sin chuir a pheathraich- 
ean fios d' a ionnsuidh, ag ràdh, A Thighearna, feuch, 
tha' n tì a 's ionmhuinn leat tinn. Ach an uair a chual' 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. IJI 

Iosa so, thuirt e, Cha 'n 'eil an tinneas so a chum bàis, 
ach a chum gu 'm bi Mac Dhè air a ghlòrachadh d' a 
thaobh. A nis b' ionmhuinn le Iosa Marta, agus a 
piuthar, agus Lasarus. Uime sin an uair a chual' e gu 
robh esan tinn, dh' fhan e anns an àite an robh e dà 
latha eile. 'Na dhèigh sin thuirt e ri 'dheisciobuil, Rach- 
amaid a rithist do Iudea. Thuirt a dheisciobuil ris, A 
Mhaighstir, a nis dh' iarr na h-Iudhaich do chlachadh ; 
agus am bheil thu 'dol a rithist an sin ? Fhreagair Iosa, 
Nach 'eil dà uair dheug 'san latha? Ma dh' imicheas 
duine anns an latha, cha tuislich e, do bhrìgh gu bheil e 
'faicinn solus an t-saoghail. Ach ma dh' imìcheas duine 
anns an oidhche, tuislichidh e, do bhrìgh nach 'eil an 
solus ann. Na nithean so labhair e : agus na dhèigh so 
thuirt e riutha, Tha ar caraid Lasarus 'na chadal ; ach tha 
mise a' dol a chum gu 'n dùisg mi às a chadal e. Air an 
aobhar sin thuirt na deisciobuil ris A Thighearna, ma tha 
e 'na chadal, bidh e slàn. A nis labhair Iosa mu 'bhàs : 
ach shaoil iadsan gu 'n do labhair e mu fhois cadail. An 
sin thuirt Iosa riutha gu soilleir, Fhuair Lasarus bàs. 
Agus tha mi subhach air bhur son-sa nach robh mi an 
sin, a chum gu 'n creid sibh ; ach rachamaid d' a ionn- 
suidh. Air an aobhair sin thuirt Tomas, ris an abrar 
Didimus, ri 'cho-dheisciobuil, Rachamaid-ne mar an 
ceudna, a chum gu faigh sinn bàs maille ris. 

An sin an uair a thàinig Iosa, fhuair e e an dèigh dha 
bhith cheana ceithir làithean anns an uaigh. A nis bha 
Betani fagusg do Ierusalem, mu thimchioll còig staidean 
deug uaithe ; agus thàinig mòran de na h-Iudhaich a 
chum Mharta agus Mhuire gu comhfhurtachd a thoirt 
dhaibh a thaobh am bràthar. Air an aobhar sin an uair 



172 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



a chuala Marta gu robh Iosa 'tighinn, chaidh i 'na chò- 
dhail : ach shuidh Muire anns an taigh. Air an aobhar 
sin thuirt Marta ri Iosa, A Thighearna, nam biodh tusa 
an so, cha 'n fhaigheadh mo bhràthair bàs. Agus tha 
fhios agam a nis f hèin ge b' e air bith nithean a dh' iarras 
tu air Dia, gu 'n toir Dia dhut iad. Thuirt Iosa rithe, 
Eirigh do bhràthair a rithist. Thuirt Marta ris, Tha fhios 
agam gu 'n èirich e a rithist anns an aiseirigh air an latha 
dheireannach. Thuirt Iosa rithe, Is mise an aiseirigh 
agus a' bheatha : an tì a tha 'creidsinn annamsa ged 
gheibheadh e bàs, bidh e beò : agus ge b' e neach a tha 
beò, agus a' creidsinn annamsa, cha 'n fhaigh e bàs am 
feasd. Am bheil thu 'creidsinn so ? Thuirt i ris, Tha a 
Thighearna : Tha mi 'creidsinn gur tusa Criosd, Mac 
Dhe, a bha gu tighinn a chum an t-saoghail. Agus an 
uair a thuirt i so, dh' fhalbh i, agus ghairm i a piuthar 
Muire an uaigneas, ag ràdh, Thàinig am Maighstir, agus 
tha e 'gad' ghairm. An uair a chual' ise so ghrad dh' 
èirich i, agus chaidh i d' a ionnsuidh. (A nis cha robh 
Iosa f hathast air tighinn do 'n bhaile, ach bha e anns an 
àite an do choinnich Marta e.) An sin na h-Iudhaich a 
bha maille rithe anns an taigh, agus a bha 'toirt comh- 
fhurtachd dhi, an uair a chunnaic iad gu 'n d' èirich 
Muire gu grad, agus gu 'n deachaidh i mach, lean iad i, 
ag radh, Tha i 'dol a chum na h-uaighe a chaoineadh an 
sin. Air an aobhar sin an uair a thàinig Muire far an 
robh Iosa, agus a chunnaic i e, thuit i aig a chasan, ag 
ràdh ris, A Thighearna, nam biodh tusa an so cha 'n 
fhaigheadh mo bhràthair bàs. Uime sin an uair a 
chunnaic Iosa i a' gul, agus na h-Iudhaich a thàinig 
maille rithe a' gul mar an ceudna, rinn e osna 'na 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 173 

spiorad, agus chuir e e-fhèin fo àmhghair, agus thuirt e 
C' àit' an do chuir sibh e? Agus thuirt iad ris, A Thigh- 
earna, thig agus faic. Ghuil Iosa. Air an aobhar sin 
thuirt na h-Iudhaich, Feuch, cionnus a ghràdhaich e e !' 
Ach thuirt cuid dhiubh, Nach fhaodadh an duine so a 
dh' fhosgail sùilean an doill a thoirt fa near nach fhaigh- 
eadh am fear so bàs ? Uime sin Thàinig Iosa, ag osnaich 
a rithist ann fhèin, a chum na h-uaighe. A nis b' uamh 
i, agus bha clach air a cur oirre. Thuirt Iosa, Thugaibh 
air falbh a' chlach. Thuirt Marta, piuthar and duine 
mhairbh, ris, A Thighearna, tha nis droch bholadh dheth: 
oir tha e ceithir làithean marbh. Thusa Iosa rithe, Nach 
dubhairt mi riut, Ma chreideas tu, gu faic thu glòir Dhe ? 
An sin thug iad air falbh a' clach o 'n àite anns an robh 
an duine marbh air a chur. Agus thog Iosa suas a 
shùilean, agus thuirt e, Athair tha mi 'toirt buidheachais 
dhut gu 'n d' èisd thu rium. Agus bha fhios agam gu 
bheil thu 'g èisdeachd rium a ghnàth : ach thuirt mi e air 
son an t-sluaigh a tha 'nan seasamh mu m' thimchioll, a 
chum gu 'n creid iad gu 'n do chuir thusa uat mi. Agus 
an uair a labhair e na nithean so, ghlaodh e le guth mòr, 
A Lasaruis, thig a mach. Agus thàinig esan a bha marbh 
a mach, agus a chasan agus a làmhan ceangailte leis an 
aodach mhairbh ; agus bha 'aghaidh ceangailte mu 'n 
cuairt le neapaicin. Thuirt Iosa riutha, Fuasglaibh e, 
agus leigibh leis imeachd. Air an aobhar sin chreid 
mòran de na h-Iudhaich ann, a thàinig a chum Mhuire, 
agus a chunnaic na nithean a rinn e. Ach dh' fhalbh 
cuid dhiubh a chum nam Phairiseach, agus dh 'innis iad 
dhaibh na nithean a rinn Iosa. 

Air an aobhar sin chruinnich na h-àrd-shagairt agus na 



i 7 4 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Phairisich comhairle, agus thuirt iad, Ciod a tha sinn a' 
deanamh ? oir tha 'n duine so a' deanamh mòran mhìor- 
bhuilean. Ma leigeas sinn leis air dòigh so, creididh na 
h-uile dhaoine ann : agus thig na Romanaich, agus bheir 
iad air falbh ar n àite, agus ar cinneach. Ach thuirt fear 
àraidh dhiubh do 'm b' ainm Caiaphus, air dha bhith 'na 
àrd-shagart air a bhliadhna sin, Cha 'n aithne dhuibh ni 
sam bith, ni mò tha sibh a' toirt fa near gur iomchuidh 
dhuinne gu faigheadh aon duine bàs air son an t-sluaigh, 
agus nach biodh an cinneach uile air a sgrios. A nis cha 
b' ann uaithe fhèin a labhair e so ; ach air dha bhith 'na 
àrd-shagart air a' bhliadhna sin, rinn e fàidheadaireachd 
gu faigheadh Iosa bàs air son a chinnich sin ; agus cha 'n 
ann air son a' chinnich sin a mhàin, ach a chum mar an 
ceudna gu 'n cruinnicheadh e an ceann a chèile 'nan aon 
clann Dhè a bha air an sgapadh. Uime sin o 'n latha 
sin a mach chuir iad an comhairle ri' chèile a chum esan 
a chur gu bàs. 

Air an aobhar sin cha d' imich Iosa ni 's mò gu follais- 
each ann am measg nan Iudhach, ach chaidh e às a sin 
do dhùthaich làimh ris an fhàsach, gu baile ris an abrar 
Ephraim; agus an sin ghabh e còmhnuidh maille ri 
'dheisciobuil. 

Agus thachair an uair a bha e 'dol suas gu Ierusalem, 
gu 'n deachaidh e troimh mheadhon Shamaria agus 
Ghalile. Agus an uair a bha e 'dol a steach do bhaile 
àraidh thachair deichnear dhaoine air a bha 'nan 
lobhair, a sheas fad uaithe: agus thog iad suas an guth, ag 
ràdh, Iosa, a Mhaighstir, dean tròcair oirnne. Agus an 
uair a chunnaic e iad. thuirt e riutha, Imichibh agus 
nochdaibh sibh fhèin do na sagairt. Agus thachair, an 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 175 

uair a bba iad ag imeachd gu 'n do ghlanadh iad. Agus 
an uair a chunnaic aon dhiubh gu 'n do leighiseadh e, thill 
e air ais a' toirt glòire do Dhia le guth àrd ; agus thuit e 
air 'aghaidh aig a chasan-san, a' toirt buidheachais dha : 
agus bu Shamaritanach e. Agus fhreagair Iosa, agus 
thuirt e, Nach do ghlanadh deichnear? ach c' àit' am 
bheil na naoinear ? Cha d' f huaradh aon a thill a thoirt 
glòire do Dhia ach an coigreach so. Agus thuirt e ris, 
Eirich agus imich ; shlànuich do chreideamh thu. 

Agus an uair dh' fheòraich na Phairisich dheth c' uin a 
thigeadh rìoghachd Dhè, fhreagair e iad agus thuirt e, Cha 
tig rìoghachd Dhè air chor gu faiceair i : cha mhò a their 
iad, Feuch, an so ! no, Feuch, an sid ! oir tha rìoghachd 
Dhè an tagbh a staigh dhibh. 

Agus thuirt e ris na deisciobuil, Thig na làithean anns 
am miannach leibh aon de làithean Mhic an duine 'fhaic- 
inn, agus cha 'n fhaic sibh e. An sin ma their duine ribh, 
Feuch, Criosd an so ! no, Feuch, an sid ; na creidibh e. 
Oir èiridh Criosdan brèige, agus fàidhean brèige, agus ni 
iad comharran agus mìorbhuilean mòra ; ionnus gu meall- 
adh iad, nam faodadh e bhith, na daoine taghta fhèin. 
Feuch, dh' innis mi dhuibh e roimh laimh. Uime sin ma 
their iad ribh, Feuch, tha e anns na seòmraichean uaig- 
neach; na creidibh sin. Oir mar a thig an dealanach o 
'n àird an ear, agus a dhealraicheas e gus an àird an iar ; 
is ann mar sin mar an ceudna a bhios teachd Mhic an 
duine. Ach is èiginn dha air tùs mòran de nithean 
fhulang, agus a bhith air a dhiùltadh leis a ghinealach so. 
Agus mar a bha e ann an làithean Noah, mar sin mar an 
ceudna bithidh e ann an làithean Mhic an duine. Bha 
iad ag itheadh agus ag òl, a' pòsadh agus air an toirt am 



176 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



pòsadh, gus an latha an deachaidh Noah a steach do 'n 
àirc, agus thàinig an dile, agus sgriosadh iad uile. Amhuil 
fòs mar a thachair ann an làithean Lot; bha iad ag itheadh 
agus ag òl, a' ceannach agus a reic, a' planndachadh agus 
a' togail aitreabh ; ach air an latha 'san deachaidh Lot a 
mach à Sodom, fhrasadh teine agus pronnasg o nèamh r 
agus sgriosadh iad uile : is ann mar sin a bhitheas anns an 
latha 's am foillsichear Mac an duine. Anns an latha sin, 
an tì a bhios air mullach an taighe, agus 'airneis anns an 
taigh, na tigeadh e nuas gus a toirt leis : agus an tì a tha 
's a' mhachair, na tilleadh esan air ais mar an ceudna. 
Cuimhnichibh bean Lot. Ge b' e neach a dh' iarras a 
bheatha f hèin a thèarnadh, caillidh e i : agus ge b'e neach 
a chailleas a bheatha gleidhidh esan i. Tha mi ag ràdh 
ribh, Anns an oidhche sin bidh dithis dhaoine 'san aon 
leabaidh ; gabhar aon dhiubh, agus fàgar am fear eile. 
Bidh dithis bhan a' bleath anns a mhuillean ; gabhar aon 
dhiubh, agus fàgar a' bhean eile. Bidh dithis dhaoine 
anns a' mhachair; gabhar aon dhiubh, agus fàgar am fear 
eile. Agus fhreagair iadsan, agus thuirt iad ris, C' àite, a 
Thighearna 1 ? agus thuirt esan riutha, Ge b' e àite am bi 
an corp an sin cruinnichear na h-iolairean. 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



177 



Caib XXXIII. 

Am breitheamh encorach agus à\ bhantrach bhochd — Am 
Phairiseach agus an cìs-mhaor — Labhair Iosa mu 
thimchioll litir-dhealachaidh — Bhea?maich e d chlann 
bheag — DK innis e do dhuine saoibhir mar a gheibh- 
eadh e a bheatha mhaireannach — Cosamhlachd an 
luchd-oibre anns d ghàradh fìùona. 

Agus labhair e cosamhlachd riutha, a' nochdadh gur 
còir dhaibh ùrnuigh a dheanamh a ghnàth, agus gun 
fhannachadh ; ag ràdh, Bha breitheamh ann am baile 
àraidh air nach robh eagal Dhè, agus aig nach robh urram 
do dhuine. Agus bha bantrach anns a' bhaile sin, agus 
thàinig i d' a ionnsuidh ag ràdh, Cum còir rium an 
aghaidh mo nàmhaid. Agus cha b' àill leis rè tamuill : 
ach 'na dhèigh sin thuirt e ann fhèin, Ged nach 'eil eagal 
Dhè orm, no urram agam do dhuine ; gidheadh air son gu 
bheil a bhantrach so a' cur dragh' orm, cumaidh mi còir 
rithe, air eagal le a sìor-thighinn gu sgkhich i mi. Agus 
thuirt an Tighearna, Eisdibh ciod a tha 'm breitheamh 
eucorach ag ràdh. Agus nach dean Dia dìoghaltas air son 
a dhaoine taghta fhèin, a tha 'g èigheach ris a latha 's a 
dh' oidhche, ged a tha e fad-fhulangach mu 'n timchioll? 
Tha mi ag ràdh ribh gu 'n dean e dìoghaltas air an son gu 
hiath. Gidheadh an uair a thig Mac an duine, am faigh e 
creideamh air an talamh ? 

Agus labhair e mar an ceudna a' chosamhlachd so ri 
dream àraidh a bha 'g earbsa asda fhèin gu robh iad 'nam 
fìreanan, agus a bha 'deanamh tàir air dream eile: Chaidh 

M 



178 



EACHDRAIDH BEATHA CHRI0SD 



dithis dhaoine suas do 'n teampull a dheanamh ùrnuigh ; 
fear dhiubh 'na Phairiseach, agus am fear eile 'na chìs- 
mhaor. Sheas am Phairiseach leis fhèin, agus rinn e 
ùrnuigh mar so, A Dhè, tha mi 'toirt buidheachais dhut, 
nach 'eil mi mar a tha 'chuid eile de dhaoine, 'nan luchd- 
fòir-eiginn, eucorach, adhaltrannach, no eadhon mar an 
cìs-mhaor so. Tha mi a' trasgadh dà uair 's an t-seachduin ; 
tha mi 'toirt deachaimh às na h-uile nithean a tha mi 
'sealbhachadh. Ach air do 'n chìs-mhaor seasamh fad air 
ais, cha b' aill leis fiù a shùilean a thogail suas gu nèamh, 
ach bhuail e 'uchd, ag ràdh, A Dhè, dean tròcair ormsa a 
tha 'nam pheacach. Tha mi ag ràdh ribh gu 'n deachaidh 
am fear so sìos d' a thaigh air 'fhìreanachadh ni 's mò na 
'm fear ud eile : oir ge b' e neach a dh' àrdaicheas e fhèin 
ìslichear e; ach ge b' e a dh' ìslicheas e fhèin àrdaichear e. 

Agus thàinig na Phairisich d' a ionnsuidh 'g a dhearbh- 
adh, agus ag ràdh ris, Am bheil e ceadaichte do dhuine a 
bhean a chur uaithe air son gach uile aobhar? Agus 
f hreagair esan agus thuirt e riutha, Nach do leugh sibh, an 
tì a rinn air tùs iad, gu 'n d' rinn e iad fear agus bean ? 
Agus thuirt e, Air an aobhar so fàgaidh duine 'athair agus 
a mhàthair, agus dlùth-leanaidh e ri 'mhnaoi ; agus bidh 
iad araon 'nan aon fheòil ionnas nach dithis iad ni 's mò, 
ach aon fheòil. Uime sin, an ni a cheangail Dia na 
sgaoileadh daoine. Agus anns an taigh dh' fheòraich a 
dheisciobuil dheth a rithist mu thimchioll an ni cheudna, 
agus thuirt iad ris, C' ar son, ma ta, a dh' àithn Maois litir- 
dhealachaidh a thoirt dhi, agus a cur air falbh ? Thuirt 
esan riutha, Dh' fhulaing Maois dhuibhse air son cruas 
bhur cridhe, bhur mnathan a chur uaibh : ach cha robh e 
mar sin o thùs. Agus tha mise ag ràdh ribh, Ge b' e 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 179 

"'chuireas uaithe a bhean, ach air son strìopachais, agus a 
phòsas bean eile, tha e a' deanamh adhaltrannais : agus ge 
b' e neach a phòsas ise a chuireadh air falbh tha e a' 
deanamh adhaltrannais. Agus ma chuireas bean air falbh 
a fear, agus ma phòsas i fear eile, tha i a' deanamh adhal- 
trannais. Thuirt a dheisciobuil ris, Ma 's e sin cor an f hir ri 
'mhnaoi, cha 'n 'eil am pòsadh math ri 'dheanamh. Ach 
thuirt esan riutha, Cha 'n 'eil na h-uile dhaoine comasach 
air a' chainnt so a ghabhail, ach iadsan do 'n d' thugadh e. 
Oir tha cuid 'nan caillteanaich a rugadh mar sin o bhroinn 
am màthar: agus tha cuid'nan caillteanaich arinneadh 'nan 
caillteanaich le daoine : agus tha caillteanaich ann a rinn 
iad fhèin 'nan caillteanaich air son rìoghachd nèimh. ùè 
b' e neach a tha comasach air a ghabhail d' a ionnsuidh 
gabhadh e e. 

An sin thugadh clann bheag d' a ionnsuidh a chum gu 
1 n cuireadh e a làmhan orra, agus gu 'n deanadh e ùrnuigh : 
agus chronaich a dheisciobuil a' mhuinntir a thug d' a 
ionnsuidh iad. Ach an uàìr a chunnaic Iosa sin, bha è ro 
dhiombach, agas thuirt e riutha, Leigibh leis na leanabain 
tighinn a m' ionnsuidh-sa, agus na bacaibh iad ; oir is ann 
de 'n leithidean so a tha rìoghachd Dhè. Gu deimhin tha 
mi ag ràdh ribh, Ge b' e neach nach gabh rìoghachd Dhè 
mar leanabh beag nach tèid e gu bràth à steach innte. 
Agus ghlac e 'n a uchd iad, agus chuir e a làmhan orra, 
agus bheannaich e iad. 

Agus an uair a chaidh e mach air an t-slighe, thàinig 
uachdaran àraidh 'na ruith, agus leig e e-fhèin air a 
ghlùinean dha, agus dh' fheòraich e dheth, ag ràdh, A 
Mhaighstir mhath, ciod am math a ni mi a chum gu faigh 
mi a' bheatha mhaireannach ? Agus thuirt Iosa ris, C' ar 



i8o 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



son a ghoireas tu math dhìomsa ? cha 'n 'eil neach sam 
bith math ach a h-aon, eadhon Dia : ach ma 's àill leat a 
dhol a steach a chum na beatha coimhid na h-àitheantan. 
Thuirt esan ris, Cia iad ? Agus thuirt Iosa, Na dean 
adhaltrannas, Na dean mort, Na goid, Na toir fìanuis 
bhrèige, Na dean eucoir, Thoir urram do d' athair agus do 
d' mhàthair, agus gràdhaich do choimhearsnach mar thu 
fhèin. Thuirt an t-òganach ris, Ghoimhid mi iad sin uile 
o m' òige : ciod a tha dh' uireasbhuidh orm fhathast ? 
Agus air do Iosa amharc air, ghràdhaich e e, agus thuirt 
e ris, Tha aon ni fhathast a dh' uireasbhuidh ort : imich, 
reic na h-uile nithean a tha agad, agus thoir do na bochd- 
an, agus bidh ionmhas agad air nèamh : agus thig, tog an 
crann-ceusaidh, agus lean mise. Ach an uair a chual' an 
t-òganach na briathran so dh' fhalbh e gu brònach : oir 
bha mòr-shaoibhreas aige. 

Agus dh' amhairc Iosa mu 'n cuairt, agus thuirt e ri 
'dheisciobuil, Cia deacair do 'n mhuinntir aig am bheil 
mòr-shaoibhreas a dhol a steach do rìoghachd Dhè ! 
Agus bha mòr-uamhas air na deisciobuil air son a bhriath- 
ran. Ach fhreagair Iosa 'rithist, agus thuirt e riutha, A 
chlann, cia deacair dhaibhsan a chuireas an earbsa ann an 
saoibhreas a dhol a steach do rìoghachd Dhè ! Is fhusa 
do chàmhal a dhol troimh chrò na snàthaid, na do dhuine 
saoibhir a dhol a steach do rìoghachd Dhè. Agus bha 
uamhas thar tomhais orrasan, ag ràdh eatorra fhèin, Cò ma 
seadh a dh' fhaodas a bhith air a shaoradh? Ach air do 
Iosa amharc orra thuirt e, Do dhaoine tha so eu-comasach ; 
ach do Dhia tha na h-uile nithean comasach. 

Agus thòisich Peadair air a ràdh rìs, Feuch, thrèig sinne 
na h-uile nithean agus lean sinn thusa; ciod uime sin a 



ANN AM BRIATHRAN A BHIOBUILL. 



gheibh sin ? Agus thuirt Iosa riutha, Gu deimhin tha mi 
ag ràdh ribh, sibhse a lean mise, anns an ath-ghineamhuinn 
àn uair a shuidheas Mac an duine air cathair a ghlòire 
fhèin, gu suidh sibhse mar an ceudna air dà chathair 
dheug a' toirt breith air dà thrèibh dheug Israeil. Agus 
ge b' e neach a thrèig taighean, no bràithreari, no peath- 
raichean, no athair, no màthair, no bean-phosda, no clann, 
no fearann, air sgàth m' ainm-sa, agus air sgàth an t-soisgeil, 
gheibh e a' cheud uiread anns an aimsir so fhèin, taighean, 
àgus bràithrean, agus peathraichean, agus màthraichean, 
àgus clann, agus fearann, maille ri geur-leanmhuinn ; agus 
anns an t-saoghal ri teachd a' bheatha mhaireannach. Ach 
tha mòran air thoiseach a bhios air dheireàdh ; agus air 
dheireadh a bhios air thoiseach. Oir is cosmhuil rìoghachd 
nèimh ri fear-taighe, a chaidh a mach gu moch 's a' mhad- 
uinn a thuarasdalachadh luchd-oibre d' a ghàradh-fìona. 
Agus an dèigh dha còrdadh ris an luchd-oibre air peighinn 
's an latha, chuir e d' a ghàradh-fìona iad. Agus chaidh 
e mach mu thimchioll na treas uair, agus chunnaic e 
dream eile 'nan seasamh dìomhanach anns a' mhargadh; 
àgus thuirt e riutha, Imichibhse mar an ceudna do 'n 
ghàradh-fhìona, agus ge b' e ni a bhios ceart bheir mi 
dhuibh e. Agus dh' imich iad. Chaidh e mach a rithist 
mu thimchioll na siathamh agus na naoidheamh uair, agus 
rinn e mar an ceudna. Agus chaidh e mach mu thimchioll 
na h-aon uair deug, agus fhuair e dream eile 'nan scasamh 
dìomhanach, agus thuirt e riutha, C' ar son a tha sibh 'n 
'ur seasamh an so fad an latha dìomhanach ? Thuirt iad 
ris, A clnonn nach do thuarasdalaich duine sam bith sinn. 
Thuirt esan riutha, Imichibhse mar an ceudna do 'n ghàr- 
adh-fhìona, agus ge b' e ni a tha ceart gheibh sibh e. 



l8? EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

Agus an uair athàinig am feasgar, thuirt tighearna a ghàr- 
aidh-fhìona ri a stiùbhard, Gairm an luchd-oibre, agus 
thoir dhaibh an tuarasdal, a' tòiseachadh o 'n dream a 
thàinig mu dheireadh gu ruige na ceud dhaoine. Agus an 
uair a thàinig iadsan a thuarasdalaicheadh mu thimchioll 
na h-aon uair deug, fhuair gach duine dhiubh peighinn. 
Ach an uair a thàinig a' cheud dhream, shaoii iadsan gu 
faigheadh iad ni bu mhò ; ach fhuair gach aon dhiubh mar 
an ceudna peighinn. Agus an uair a fhuair iad i, rinn iad 
gearain an aghaidh fear an taighe, ag ràdh, An dream sin 
a thàinig mu dheireadh cha d' rinn iad obair ach aon uair, 
agus rinn thu iad ionnan ruinne a ghiùlain uallach agus 
teas an latha. Ach fhreagair esan agus thuirt e ri fear 
dhiubh, A charaid, Cha 'n 'eil mi a' deanamh eucoir ort ; 
nach do chòrd thu rium air peighinn ? Tog leat do chuid 
fhèin, agus imich romhad : is i mo thoil-sa a thoirt do 'n 
tl a thàinig mu dheireadh mar a thug mi dhutsa. Nach 
'eil a ceadaichte dhomhsa an ni a 's toil leam a dheanamh 
ri mo chuid fhèin ? no am bheil do shùil-sa olc, a chionn 
gu bheil mise math ? Mar sin bidh an dream dheireannach 
air thoiseach, agus an dream a tha air thoiseach air dheir- 
e adh : oir tha mòran air an gairm, ach beagan air an 
taghadh. 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



Caib. XXXIV. 

DK tnnis Iosa do ?ia h-abstoil mu 'bhàs agus mu 'aiseirigh 
— Cha aV thug e do mhic Shebede an ni a bha iad ag 
iarraidh — Thug e fradharc do Bhartwieus an dall 
— Mu Shacheus an cìs-mhaor — Cosamhlachd nan deich 
punnd — DK tcng Muire casan losa. 

Agus bha iad air an t-slighe, a' dol suas gu Ierusalem ; 
agus bha Iosa 'g imeachd rompa : agus ghlac uamhas iad ; 
agus air dhaibh a leantuinn bha eagal orra. Agus thug e 
an dà fhear dheug leis a leith-taobh anns an t-slighe, agus 
thòisich e air na nithean a bha gu tachairt dha innseadh 
dhaibh, ag ràdh, Feuch, tha sinn a' dol suas gu Ierusalem, 
agus bidh na h-uile nithean a tha sgrìobhte leis na fàidh- 
ean mu Mhac an duine air an coimhlionadh ; agus bidh 
Mac an duine air a thoirt thairis do na h-àrd-shagairt, 
agus do na sgrìobhaichean ; agus .dìtidh iad a chum bàis 
e, agus bheir iad thairis do na Cinnich e : agus ni iad 
fanaid air, agus masluichear e, agus tilgidh iad smugaid 
air, agus cuiridh iad gu bàs e ; agus air an treas latha 
èirigh e a rithist. Agus cha do thuig iadsan aon ni 
dhiubh so ; agus bha na briathran so falaichte orra, agus 
cha b' aithne dhaibh na nithean a chaidh a labhairt. 

An sin thàinig màthair c]ann Shebede maille ri 'mic, 
Seumas agus Eoin, d' a ionnsuidh, a' toirt aoraidh dha, 
agus ag iarraidh ni àraidh air. Agus thuirt esan riutha, 
Ciod is àill leibh mise a dheanamh dhuibh ? Thuirt i ris, 
Abair gu suidh iad so mo dhithis mhac, fear dhiubh air 



184 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



do laimh dheis, agus am fear eile air do laimh chlì, ann 
ad' rìoghachd. Ach fhreagair Iosa agus thuirt e, Cha 'n 
'eil fhios agaibh ciod a tha sibh ag iarraidh. Am bheil 
sibh comasach air a' chupan òl a dh' òlas mise ? agus a 
bhith air bHur baisteadh leis a' bhaisteadh ieis am baistear 
mise ? Agus thuirt iadsan ris, Tha sinn comasach. Agus 
thuirt Iosa riutha, Olaidh sibhse gu deimhin an cupan a 
dh' òlas mise : agus baistear sibh leis a' bhaisteadh leis 
am baistear mise : ach suidhe air no laimh dheis, agus 
air mo laimh chlì, cha leamsa sin a thabhairt, ach dhaibh- 
san do 'm bheil e air ullachadh le m' Athair. Agus an 
uair a chual' an deichnear so, thòisich iad air mòr-chorr- 
uich a ghabhail ri Seumas agus Eoin. Agus ghairm Iosa 
d' a ionnsuidh iad, agus thuirt e riutha, Tha fhios agaibh 
gu bheil acasan a tha air am meas mar uachdarain air na 
Ginnich, àrd-thighearnas orra ; agus gu bheil aig na 
daoine mòra làn-ughdarras orra. Ach cha bhi e mar sin 
'n 'ur measg-sa : ach ge b' e neach le 'n àill a bhith mòr 
'h 'ur measg, bidh e 'na fhear-frithealaidh agaibh : agus 
ge b' e neach le 'n àill toiseach a bhith aige 'n 'ur measg, 
bidh e 'na sheirbhiseach do na h-uile, oir cha d' thàinig 
eadhon Mac an duine a chum gu 'n deantadh frithealadh 
dha, ach a dheanamh frithealaidh, agus a thoirt anama 
fhèin mar èiric air son mhòran. 

Agus thainig iad gu Iericho : agus air dhasan agus d' a 
dheisciobuil, agus do shluagh mòr, imeachd a mach à 
Iericho, bha Bartimeus an dall, mac Thimeuis, 'na 
shuidhe ri taobh na slighe, ag iarraidh dèirce : agus air 
dha sluagh a chluinntinn a' dol seachad, dh' fhiosraich e 
ciod bu chiall dha so. Agus dh' innis iad dha gu 'm b' e 
Iosa o Nasaret a bha 'gabhail seachad. Agus an uair a 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 185 

chual' e gu 'm b' e Iosa o Nasaret a bh' ann, thòisich e ri 
glaodhaich, agus ri ràdh, Iosa, Mhic Dhaibhidh, dean 
tròcair orm. Agus chronuich mòran e a chum gu 'm 
biodh e 'na thosd : ach bu ro mhòid a ghlaodh esan. A 
Mhic Dhaibhidh, dean tròcair orm. Agus Sheas Iosà, 
agus dh' àithn e esan a ghairm d' a ionnsuidh ; agus 
ghairm iad an dall, ag ràdh ris, Biodh deagh mhisneach 
agad ; èirich, tha e 'ga d' ghairm. Agus air dhasan 
'fhalluinn a thilgeadh uaithe, ghràd dh' èirich e, agus 
thàinig e gu Iosa, agus thuirt Iosa ris, Ciod is àill leat 
mise a dheanamh dhut ? Thuirt an dall ris, A Thigh- 
earna, mi dh' faotainn mo fhradhairc. Agus thuirt Iosa 
ris, Faigh do fhradharc : shlànuich do chreideamh thu. 
Agus ghrad fhuair e a fhradharc, agus lean e e, a' toirt 
gìòire do Dhia : agus thug an sluagh uile cliù do Dhia, 
an uair a chunnaic iad so. 

Agus chaidh losa troimh Iericho. Agus, feuch, bha 
duìne ann do 'm b' ainm Sacheus ; agus b' ard chìs- 
mhaor e, agus bha e saoibhir. Agus bha dèidh aige air 
Iosa 'fhaicinn, cò e; agus cha b' urrainn e air son an 
t-sluaigh, a chionn gu robh e ìo?al 'na phearsa. Agus 
ruith e roimhe, agus streap e suas ann an craoibh Shica- 
moir, a chum gu faiceadh e e ; oir bha e gus an t-slighe 
sin a ghabhail. Agus an uair a thàinig Iosa chum an 
àite sin, air dha amharc suas, chunnaic e e, agus thuirt e 
ris, A Shacheuis, thig a nuas gu grad ; oir is èiginri 
dhomhsa stad an diugh aig do thaigh. Agus thàinig e 
nuas le cabhaig, agus ghabh e ris gu subhach. Agus an 
ùair a chunnaic iad so, rinn iad uile gearain, ag ràdh, 
Gu 'n deachaidh e steach air aoidheachd gu duine a tha 
'na pheacach. Agus sheas Sacheus, agus thuirt e ris, 



i86 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Feuch, a Thighearna, tha mi a' toirt leith mo mhaoin do 
na bochdan; agus ma thug mi aoa ni o neach sam bith 
gu h-eucorach, tha mi a' toirt dha a cheithir uiread. Agus 
thuirt Iosa ris, Thàinig slàinte an diugh a dh' ionnsuidh 
an taighe so, do bhrìgh gur mac do Abraham esan mar 
an ceudna. Oir thàinig Mac an duine a shireadh agus a 
thèarnadh an ni sin a bha caillte. 

Agus air dhaibh na nithean so a chluinntinn, chuir e 
•ris, agus labhair e cosamhlachd, d.o bhrìgh gu robh e am 
fagusg do Ierusalem, agus gu 'n do shaoil iadsan gu 'm 
biodh rìoghachd Dhè air a grad-fhoillseachadh. Air an 
aobhar sin thuirt e, Chaidh duine uasal àraidh do dhùth- 
aich fad às, a dh' fhaotainn rìoghachd dha fhèin, agus a 
thilleadh air ais. Agus ghairm e deichnear de 'sheirbh- 
isich, agus thug e dhaibh deich puinnd, agus thuirt e 
riutha, Deanaibh malairt leotha gus an tig mise. Ach 
bha fuath aig muinntir a dhùthcha dha, agus chuir iad 
teachdaireachd 'na dhèigh, ag ràdh, Cha 'n àill leinn aa 
duine so a bhith 'na rìgh oirnn. Agus thachair, an uair a 
a thill e air ais, an dèigh, dha an rìoghachd 'fhaotainn gu 
n' d' òrduich e na seirbhisich so, do 'n d' thug e an 
t-airgiod, a bhith air an gairm d' a ionnsuidh a chum gu 
'm biodh fios aige ciod a bhuannaich gach aon dhiubh 
leis a' mhalairt. Agus thàinig a' cheud fhear 'na làthair, 
ag ràdh, A Thighearna, rinn do phunnd deich puinnd. 
Agus thuirt e ris, Is math, a dheadh sheirbhisich : do 
bhrìgh gu robh thusa fìrinneach ann an ro-bheagan, biodh 
uachdaranachd agadsa air deich bailtean. Agus thàinig 
an dàra fear, ag ràdh, A Thighearna, rinn do phunnd còig 
puinnd. Agus thuirt e risan mar an ceudna, Bi thusa 
mar an ceudna os cionn chòig bailtean. Agus thàinig fear 



ANN; AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 187 



tile, ag ràdh, A Thighearna, feuch, so agad do phunnd a 
bha agamsa* taisgte ann an neapaicin : oir bha eagal orm 
romhad, do bhrìgh gur duine geur-theann thu : tha thu a' 
togail an ni nach do leag thu, agus a' buain an ni nach 
do chuir thu. Agus thuirt e ris, As do bhtul fhèin bheir 
mi breith ort, a sheirbhisich aingidh. Bhafhios agad gur 
duine geur-theann mi, a' togail an ni nach do leag mi, 
agus a' buain an ni nach do chuir mi : air an aobhar sin 
c' ar son nach do chuir thu m' airgiod do 'n bhanca, agus 
air dhomhsa tighinn thogainn e le riadh ? Agus thuirt e 
riuthasan a bha 'nan seasamh a làthair, Thugaibh uaithe 
am punnd, agus thoiribh dhasan aig am bheil na deich 
puinnd e. Agus thuirt iad ris, A Thighearna, tha deich 
puinnd aige. Oir tha mi ag ràdh ribh gu 'n toirear do 
gach neach aig am bheil ; ach uaithesan aig nach 'eil, 
bheirear eadhon an ni sin a tha aige. Ach thugaibh an 
so na naimhdean ud agamsa leis nach b' àill mise a bhith 
a' m' rìgh os an cionn, agus marbhaibh a' m' fhianuis iad. 
Agus an uair a labhair e mar so, dh' imich e rompa, a' 
dol suas gu Ierusalem. 

A nis bha càisg nan Iudhach am fagusg : agus chaidh 
mòran suas às an dùthaich roimh an chàisg a chum iad 
fhein a ghlanadh. Uime sin dh' iarr iad Iosa, agus 
labhair iad ri 'chèile 'nan seasamh anns an teampull, 
Ciod i bhur barail-sè? An e nach tig e chum na fèille? 
A nis bha araon na h-àrd-shagairt agus na Phairisich air 
toirt àithne, nam biodh fios aig neach sam bith c' àit an 
robh e gu 'n innseadh e e, a chum gu 'n glacadh iad e. 

Air an aobhar sin thàinig Iosa sia làithean roimh an 
chàisg gu Betani, far an robh Lasarus a bha marbh, 
neach a thog Iosa o na mairbh. Uime sin rinn iad 



188 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



suipeir dha an sin : agus bha Marta a' frithealadh ; ach 
bha Lasarus 'n aon dhiubhsan a shuidh aig biadh maille 
ris. An sin ghabh Muire punnd a dh' oladh spicnaird 
ro luachmhor, agus dh' ùng i casan Iosa, agus thoirmaich 
i a chasan le a falt : agus lìonadh an taigh le fàileadh 
cùbhraidh na h-oladh. Agus bha cuid diombach annta 
fhèin ag ràdh, C' ar son a rinnesdh an t-ana-caitheamh so 
air an oladh? Ach thuirt aon de 'dheisciobuil, Iudas 
Iscariot, mac Shimoin, a bha gu esan a bhrath, C' ar'son 
nach do reiceadh an oladh so air son tri cheud peighinn, 
agus nach tugadh do na bochdan e ? A nis thuirt e so, 
cha b' ann a chionn gu robh suim aige do na bochdan ; 
ach a chionn gu 'm bu ghadaiche e, agus \gu robh an 
sporan aige, agus gu 'n do ghiùlain e na nithean a 
chuireadh ann. Agus rinn iad gearain na h-aghaidh. Ach 
thuirt Iosa, Leigihbh leatha ; c' ar son a tha sibh a' cur 
dragh' oirre? rinn i obair mhath ormsa. Oir tha na 
bochdan a ghnàth maille ribh, agus ge b' e uair is àill 
Ieibh faodaidh sibh math a deanamh dhaibh ; ach cha 'n 
'eil mise a ghnàth agaibh. Rinn i na dh' fhaodadh i : 
thàinig i roimh laimh a dh' ùngadh mo chuirp a chum 
adhlaic. Gu deimhin tha mi ag ràdh ribh, ge b' earrann 
air bith air feadh an domhain uile, anns am bi an soisgeul 
so air a shearmonachadb, bithidh mar an ceudna an ni so 
a rinn i air innseadh mar chuimhne oirre. 

Agus bha fhios aig sluagh mor de na h-Iudhaich gu 
robh e an sin : agus thàinig iad, cha b' ann a mhàin air 
son Iosa, ach a chum gu .faiceadh iad mar an ceudna 
Lasarus, a thog esan o na mairbh. Ach ghabh na h-àrd- 
shagairt comhairle a chum Lasarus mar an ceudna a chur 
gu bàs ; do bhrìgh air a shon-san gu' n d' imich mòran 
de na h-Iudhaich, agus gu 'n do chreid iad ann an Iosa. 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



Caib. XXXV. 

Mharcaich Iosa gu Ierusalem air asail — Mhollaich e an 
crann-fìge — Dh 1 fhuadaich e mach ds an teampull an 
dream a bha 'reic agus a? ceannach — Dh! earalaich e a 
dheisciobuil iad a bhith seasmhach } s a! chreideamh — 
Chuir e na sagairt ^nan tosd — Cosa?nhlachd an dithis 
mhac, agus tuath an fhìonlios. 

Air an latha màireach, air do mhòr shluagh a thàinig a 
chum na fèille a chluinntinn gu robh Iosa 'tighinn gu 
Ierusalem, ghlac iad geugan pailme, agus chaidh iad a 
mach 'na chòdhail, agus ghlaodh iad a mach, Hosanna : 
Beannaichte gu robh Righ Israeil a tha 'tighinn ann an 
ainm an Tighearna. 

Agus an uair a bha iad a' tarruinn dlùth do Ierusalem, 
agus a thàinig iad gu Betphage, chuir Iosa dithis de 
'dheisciobuil uaithe, ag ràdh riutha, Rachaibh do 'n bhaile 
ud thall fa 'r comhair, anns an faigh sibh, air dhiubh a 
dhol a steach, asal ceangailte agus loth maille rithe air nach 
do shuidh aon duine riamh : fuasglaibh iad, agus thugaibh 
leibh iad. Agus ma their neach sam bith ribb, C' ar son 
a tha sibh 'g am fuasgladh, abraibhse, Tha feum aig an 
Tighearn' orra : agus gun dàil cuiridh e an so iad. Rinn- 
eadh na nithean so uile a chum gu 'n coimhliontadh an 
ni a labhradh leis an fhàidh, ag ràdh, Innsibh do nighean 
Shioin, Feuch, tha do Righ a' tighinn a' d' ionnsuidh gu 
ciùin, agus e 'n a shuidhe air asail, agus air loth mac na 
h-asail. 



190 EACHDRAIDH BEATHÀ CHRIOSD 

Cha do thuig a dheisciobuil na nithean so air tùs : ach 
an uair a ghlòraicheadh Iosa, an sin chuimhnich iad gu 
robh na nithean so sgrìobhte uime, agus gu 'n d' rinn iad 
na nithean so dha. 

Agus dh' imich iad, agus fhuair iad an searrach cean- 
gailte a muigh aig dorus, aig coinneachadh dà shlighe ; 
agus dh' fhuasgail iad e. Agus thuirt cuid dhiubhsan a 
bha 'nan seasamh an sin, riutha, C' ar son a tha sibh a' 
fuasgladh an t-searraich? Agus thuirt iadsan riutha mar 
a dh' àithn Iosa dhaibh : agus leig iad air falbh iad. Agus 
thug iad an searrach gu Iosa: agus thilg iad am falluinnean 
air an t-searrach, agus chuir iad Iosa air à mhuin. Agus 
sgaoil mòran am falluinnean air an t-slighe ; agus ghearr 
cuid eile geugan de na craobhan, agus sgaoil iad air an 
t-slighe iad. Agus thog an sluagh a bha roimhe agus 'na 
dhèigh iolach, ag ràdh, Hosanna do Mhac Dhaibhidh : 
Beannaichte gu robh an tì a thig ann an ainm an Tigh- 
earna ; Hosanna anns na h-àrdaibh. 

Agus an uair a bha e 'tarruinn am fagusg, eadhon a' 
cromadh le sliabh nan crann oladh, thòisich mòr-chuid- 
eachd nan deisciobul uile ri gàirdeachas a dheanamh, agus 
moladh a thoirt do Dhia le guth àrd, air son nan uiie oibre 
cumhachdach a chunnaic iad; ag ràdh, Gu ma beannaichtè 
an Righ a tha 'tighinn ann an ainm an Tighearna : sìth air 
nèamh, agus glòir anns na h-àrdaibh. Agus thuirt cuid 
de na Phairisich o mheasg an t-sluaigh ris, A Mhaighstir, 
cronuich do dheisciobuil. Agus fhreagair esan, agus thuirt 
e riutha, Tha mi ag ràdh ribh, nam fanadh iad so 'nan 
tosd gu 'n glaodhadh na clachan fhèin. 

Agus an uair a thàinig e am fagusg, chunnaic e am baile, 
agus ghuil e air a shon, ag ràdh, Nam b' aithne dhut, 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. IQT 

eadhon dhutsa, ann ad' latha so fhèin, a' bheag sam bith 
de na nithean a bhuineas do d' shìth ! ach a nis tha iad 
air am falach o d' shùilean. Oir thig na làithean òft, 
anns an tilg do nàimhdean dìg mu d' thimchioll, agus 
an iath iad umad mu 'n cuairt agus an druid iad a 
staigh air gach taobh thu, agus an leag iad cho iosal 
ris an làr thu, agus do chlann annad ; agus cha 'n f hàg iad 
clach air muin cloiche annad ; do bhrìgh nach b' aithne 
dhut aimsir d' f hiosrachaidh. 

Agus an uair a thàinig e steach do lerusalem, ghluais- 
eadh am baile uile, ag ràdh, Co e so? Agus thuirt an 
sluagh, Is e so Iosa, am fàidh o Nasaret Ghalile. 

Air an aobhair sin rinn an sluag'h a bha maille ris 
fianuis gu 'n do ghairm e Lasarus às an uaigh, agus 
gu n do thog e o na mairbh e. Air a shon so mar an 
ceudna choinnich an sluagh e, do bhrìgh gu 'n cuala iad 
gu 'n d' rinn e am mìorbhuil so. Thuirt na Phairisich 
uime sin eatorra fhèin, Am faic sibh nach 'eil sibh a' 
buadhachadh a' bheag sam bith ? Feuch, tha 'n saoghal 
air dol 'na dhèigh. 

Agus chaidh e steach do 'n teampull ; agus an uair a 
dh' amhairc e air gach ni mu 'n cuairt, air do 'n fheasgar a 
bhith nis ann, chaidh e mach gu Betani maille ris an dà 
fhear deug. 

Agus air an latha màireach, an uair a chaidh iad a 
mach à Betani, dh' fhàs e acrach. Agus air dha craobh- 
fhìgean fhaicinn fada uaithe air an robh duileach, thàinig 
e, dh' fheuchainn am faigheadh e ni sam bith oirre : agus 
an uair a thàinig e d' a h-ionnsuidh, cha d' fhuair e ni 
sam bith ach duilleach ; oir cha b' e àm tional nam fìgean 
a bh' ann. Agus fhreagair Iosa, agus thuirt e rithe, Nar 



1 92 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



itheadh neach sam bith toradh d.hiotsa o so suas a 
ehaoidh. Agus chual' a dheisciobuil e. Agus shearg a' 
chraobh-fhìgean gun dàil. 

Agus thàinig iad-gu lerusalem ; agus chaidh Iosa a 
steach do 'n teampull, agus thòisich e air an dream a bha 
'reic agus a' ceannach anns an teampull a chur a mach, 
agus thilg e thairis bùird luchd-malairt an airgid, agus 
caithrichean na muinntir a bha 'reic chalaman ; agus cha 'n 
fhuiligeadh e gu 'n giùlaineadh neach sam bith soitheaeh 
troimh an teampull. Agus theagaisg e, agus thuirt e 
riutha, Nach 'eil e sgrìobhte, Goirear de m' thaigh-sa taigh- 
ùrnuigh do na h-uile chinnich ? ach rinn sibhse 'na ghar- 
aidh luchoyreubainn e, Agus chuala na sgrìobhaichean 
agus na h-àrd-shagairt agus ceannardan a' phobuill so T 
agus dh' iarr iad cionnus a dh' fhaodadh iad esan a sgrios: 
oir bha eagal orra roimhe do bhrìgh gu robh an sluagh 
uile fo iongantas mòr ri 'theagasg : gidheadh cha robh 
fhios aca ciod a dheanadh iad. 

Agus thàinig na doill agus na bacaich d' a ionnsuidh; 
agus shlànuich e iad. Ach an uair a chunnaic na h-àrd- 
shagairt agus na sgrìobhaichean na gnìomharan iongantach 
a rinn e, agus a chlann a' glaodhaich anns an teampull, 
agus ag ràdh, Hosanna do Mhac Dhaibhidh; bha corruich 
mhòr orra, agus thuirt iad ris, Am bheil thu 'cluinntinn 
ciod a tha iad so ag radh ? Agus thuirt losa riutha, Tha 
mi a' cluinntinn : Nach do leugh sibhse riamh, A beul 
naoidhean agus chiochran choimhlion thu moladh? Agus 
dh' fhàg e iad, agus chaidh e mach às a' bhaile do 
Bhetani, agus dh' fhan e an sin. 

Agus anns a' mhaduinn an uair a bha iad a' gabhail 
seachad, chunnaic iad a' chraobh-fhigean air seargadh o a 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



J 93 



freumhan, Agus air cuimhneachadh do Pheadair thuirt e 
ris, A Mhaighstir, feuch, tha 'chraobh-fhìgean a mhollaich 
thu air seargadh às. Agus fhreagair Io?a agus thuirt e 
riutha, Biodh creideamh agaibh ann an Dia. Oir gu 
deimhin tha mi ag ràdh ribh, Ge b' e neach a their ris a' 
bheinn so, Bi air do thogail agus air do thilgeadh 'san 
fhairge, agus nach bi fo amhrus 'na chridhe, ach a chreid- 
eas gu 'n tachair an ni a their e, thig gach ni a their e gu 
crìch. Air an aobhar sin tha mi ag ràdh ribh, Ge b' e air 
bith nithean a dh' iarras sibh ann an ùrnuigh, creidibh gu 
faigh sibh iad. Agus ge b' e uair a sheasas sibh a' dhean- 
amh ùrnuigh, thugaibh mathanas, ma tha nì air bith agaibh 
an aghaidh aon neach ; a chum gu 'n toir bhur n-Athair a 
ta air nèamh mar an ceudna mathanas peacaidh dhuibhse. 
Ach mur toir sibhse mathanas, cha mhò a bheir bhur 
n-Athair a ta air nèamh mathanas peacaidh dhuibhse. 

Agus thàinig iad a rithist gu Ierusalem : agus air dhasan 
a bhith a' spaisdeireachd anns an teampull, thàinig na 
h-àrd-shagairt, agus na sgrìobhaichean, agus na seanairean 
d' a ionnsuidh ; agus thuirt iad ris, Ciod e an t-ùghdarras 
leis am bheil thu 'deanamh nan nithean so ? agus cò a 
thug dhut an t-ùghdarras so a chum na nithean so a dhean- 
amh ?. Agus f hreagair Iosa agus thuirt e riutha, Feòraich- 
idh mise mar an ceudna aoh cheisd dhibhse, agus freag- aibh 
mi, agus innsidh mise dhuibhse ciod an t-ùghdnrras Jeis 
am bheil mi a' deanamh nan nithean so, Baisteadh Eoin, 
an ann o nèamh a bha e, no.o dhnoine? Agus reusonaich 
iad eatorra fhèin, ag ràdh, Ma ihrir sinn, nèamh ; their 
esan, C 'ar son ma ta na< h do chreid sibh e? Ach ma 
their sinn, O dhaoine ; clacKaidh an sluagh uile sinn ; oir 
is deimhin leotha gu 'm b'fhàidh: Eoin. Agus fhreagair 

N 



i 9 4 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



iad Iosa agus thuirt iad, Cha 'n 'eil fhios againn. Agus 
thuirt esan riutha, Cha mhò a dh' innseas mise dhuibhse 
ciod e an t-ùghdarras leis am bheil mi a' deanamh nan 
nithean so. 

Ach ciod i bhur barail-se? Bha aig duine àraidh dithis 
mhac ; agus thàinig e dh' ionnsuidh a' cheud mhic, agus 
thuirt e, A mhic, imich, dean obair an diugh ann am 
ghàradh-fìona. Agus fhreagair esan agus thuirt e, Cha 
dean : ach 'na dhèigh sin ghabh e aithreachas agus dh' 
imich e. Agus thàinig e dh' ionnsuidh an dara mic, agus 
thuirt e mar an ceudna. Agus fhreagair esan agus thuirt 
e, Thèid, a Thighearna : agus cha deachaidh e. Cò de 'n 
dithis a rinn toil 'athar? Thuirt iadsan ris, A' cheud fhear. 
Thuirt Iosa riutha, Gu fìrinneach tha mise ag ràdh ribh, 
gu 'n tèid na cìs-mhaoir agus na strìopaichean do rìoghachd 
Dhè roimhibhse. Oir thàinig Eoin do bhur n-ionnsuidh-se 
ann an slighe na fìreantachd, agus cha do chreid sibh e : 
ach chreid na cìs-mhaoir agus na strìopaichean e: ague ged 
a chunnaic sibhse so, cha do ghabh sibh aithreachas 'na 
dhèigh sin, a chum gu 'n creideadh sibh e. 

Eisdibh ri cosimhlachd eile : Bha fear-taighe àraidh 
ann a phlanndaich fìon-lios, agus chuir e gàradh m' a 
thimchioll, agus chladhaich e ionad-bruthaidh an fhìona 
ann, agus thog e tùr, agus shuidhich e air tuath e, agus 
chaidh e do dhùthaich eile rè aimsir fhada. Agus an uair 
a thàinig àm an toraidh dlùth, chuir e a sheirbhisich a dh' 
ionnsuidh na tuatha, a dh' fhaotainn a thoraidh. Agus 
rug an tuath air a sheirbhisich, agus ghabh iad air fear 
dhiubh, agus mharbh iad fear eile, agus chlach iad fear 
eile. A rithist, chuir e seirbhisich eile uaithe, a bharrachd 
air a' cheud f headhainn : agus rinn iad a' cheart ni orrasan. 



ANN AM BRJATHRAN a' BHIOBUILL. I95 

Agus thuirt tighearna an fhìon-Hos, Ciod a ni mi ? Cuir- 
idh mi mo mhac gràdhach do 'n ionnsuidh : faodaidh e 
bhith gu 'n toir iad urram dha an uair a chì iad e. Ach 
an uair a chunnaic an tuath am mac, reusonaich iad 
eatorra f hèin ag ràdh, Is e so an t-oighre : thigibh, marbha- 
maid e, a chum gu 'm bi an oighreachd againn fhèin. 
Agus rug iad air, agus thilg iad a mach às an fhìon-lios e, 
agus mharbh iad e. Air an aobhar sin, an uair a thig 
tighearna an fhìon-lios, ciod a ni e ris an tuath sin? 
Thuirt iad ris, Sgriosaidh e gu truagh na droch dhaoine 
sin, agus suidhichidh e am fìon-lios air tuath eile a bheir 
dha a thoraidh 'nan aimsir fhèin. Thuirt Iosa riutha, 
Nach do leugh sibh riamh anns na sgriobtuirean, A' chlach 
a dhnuT na clachairean rinneadh i 'na cloich-chinn na 
h-oisne : is e 'n Tighearna a rinn so, agus tha e iongantach 
'nar sùilean-ne. Air an aobhar sin tha mi ag ràdh ribh, 
Gu 'n toirear rìoghachd Dhè uaibhse, agus gu 'n toirear i 
do chinneach a bheir seachad a toraidh. Agus ge b' e 
neach a thuiteas air a' chloich so bristear 'n a bhloidhean 
e ; ach ge b' e neach air an tuit i, ni i mìn-luaithre dheth. 
Agus an uair a chuala na h-àrd-shagairt agus na Phairisich 
a chosamhlachd-san, thuig iad gu 'm b' ann mu 'n timchioll 
fhèin a labhair e. Agus an uair a b' àill leotha greim a 
dheanamh air, bha eagal orra roimhe 'n t-sluagh, oir bha 
meas fàidh aca airsan. Agus dh' fhàg iad e, agus dh' 
fhalbh iad. 



196 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Caib. XXXVI. 

Cosamhlachd banais mhic an Righ — Mn bhith 'toirt cìs do 
Cheasar — Barail mhearachdach nan sadusach mu 
thimchioll aiseirigh nam marbh — DJi fheòraich Iosa 
de na Phairisich ciod a' bharail a b/i aca air Criosd. 

Agus fhreagair Iosa, agus labhair e riutha 'rithist ann an 
cosamhlachdan, ag ràdh, Is cosmhuil rìoghachd nèimh ri 
rìgh àraidh a rinn banais-phòsaidh dh' a mhac, agus chuir 
e' sheirbhisich a ghairm na muinmtir a fhuair cuireadh a 
chum na bainnse : agus cha b' àill leothasan tighinn. A 
rithist, chuir e seirbhisich eile 'mach ag ràdh, Abraibhse 
ris a' mhuinntir do 'n d' thugadh cuireadh, Feuch, dheas- 
aich mi mo dhinneir : tha mo dhaimh agus mo sprèidh 
bhiadhta air am marbhadh, agus tha na h-uile nithean 
deasaichte : thigibh a chum na bainnse. Ach chuir iadsan 
an suarachas e, agus dh'imich iad rompa, fear dhiubh a 
chum a chuid fearainn, agus fear eile 'chum a cheannachd: 
agus rug a' chuid eile dhiubh air a sheirbhisich, agus thug 
iad masladh dhaibh, agus mharbh iad iad. Ach an uair 
a chual' an rìgh soghabh e fearg; agus chuir e 'armailtean 
uaithe, agus sgrios e na mortairean ud, agus loisg e am 
baile-<an. An sin thuirt e ri' sheirbhisich; Gu fìrinneach 
tha 'bhanais deasaichte, ach a' mhuinntir a fhuair cuireadh 
cha b' airidh iad air. Air an aobhar sin imichibhse gu 
snaim nan rathaidean mòra, agus thugaibh cuireadh 
do na h-uile neach a gheibh sibh gu tighinn a dh' ionnsuidh 
na bainnse. Agus chaidh na seirbhisich sin a mach air 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



197 



na rathaidean, agus chruinnich iad gach uile neach a 
f huair iad, eadar olc agus mhath ; agus lìonadh taigh na 
bainnse le muinntir a shuidh a chum bìdh. Ach an uair 
a chaidh an rìgh a steach a dh' fhaicinn nan aoidhean, 
chunnaic e an sin duine aig nach robh trusgan na bainnse 
uime : agus thuirt e ris, A charaid, cionnus a thàinig thusa 
steach an so gan trusgan na bainnse umad? Agus bha 
e 'na thosd. An sin thuirt an rìgh ris na seirbhisich, 
Ceanglaibh e eadar chasan agus làmhan, togaibh leibh e, 
agus tilgibh e anns an dorchadas iomallach : an sin bidh 
gul agus gìosgan fhiacal. Oir tha mòran air an gairm, 
ach beagan air an taghadh. 

An sin dh' imich na Phairisich, agus ghabh iad comhairle 
cionnus a dh' fhaodadh iad esan a ribeadh 'na chainnt. 
Agus chuir iad d' a ionnsuidh an deisciobuil fhèin maille 
ri luchd-leanmhuinn Heroid, a leigeadh orra fhèin a bhith 
'nam fìreanan, a chum gu 'n deanadh iad grèim air 'fhacail 
air chor 's gu 'n tugadh iad thairis e do chumhachd agus 
do ùghdarras an uachdarain, agus thuirt iad, A Mhaighstir, 
tha fhios againne gu bheil ihusa fìor, agus gu bheil thu 
'teagasg slighe Dhè ann am firinn, agus nach 'eil suim 
agad do dhuine sam bith : oir cha 'n 'eil thu 'g amharc air 
pearsa dhaoine. Uime sin innis dhuinne, ciod i do 
bharail. Am bheil e ceadaichte cìs a thoirt do Cheasar, 
no nach 'eil ? An tabhair, no nach tabhair sinn i ? Ach 
thuig Iosa an aingidheachd, agus thuirt e, C' ar son a 
tha sibh 'ga 'm bhuaireadh, a chealgairean ? Seallaibh 
dhomhsa airgiod na cìse. Agus thug iad peighinn d' a 
ionnsuidh. Agus thuirt e riutha, Cò dha bhuineas an 
dealbh agus an sgrìobhadh so? Thuirt iadsan ris, Do 
Cheasar. An sin thuirt e riutha, Thugaibh uime sin do 



198 EACHDRAIDH BEÀTHA CHRIOSD 

Cheasar na nithean a 's le Ceasar ; agus do Dhia na 
nithean a 's le Dia, agus cha b' urrainn iad grèim a 
dheanamh air a chainnt am fianuis an t-sluaigh : agus 
ghabh iad iongantas ri' fhreagradh, agas dh' fhan iad 'nan 
tosd, agus dh' fhàg iad e, agus dh' imich iad rompa. 

Air an latha sin fhèin thàinig d' a ionnsuidh na Sadus- 
aich, a tha ag ràdh nach 'eil aiseirigh ann : agus chuir iad 
ceisd air, ag ràdh, A Mhaighstir, sgrìobh Maois dhuinne, 
Nam faigheadh bràthair duine sam bith bàs, agus gu 
fàgadh e bean, agus nach fhàgadh e clann, gu 'n gabhadh 
a bhràthair a bhean, agus gu 'n togadh e sliochd d' a 
bhràthair. A nis bha seachdnar bhràithrean ann : agus 
ghabh a' cheud fhear dhiubh bean, agus an uair a dh' eug 
e cha d' fhàg e sliochd, agus ghabh an dara fear i, agus 
fhuair e bàs, agus cha d' f hàg e sliochd ; agus an treas 
fear mar an ceudna : agus ghabh an t-seachdnar i, agus 
cha d' fhàg iad sliochd. Agus 'nan dèigh uile fhuair a' 
bhean bàs mar an ceudna. Anns an ai?eirigh uime sin, 
an uair a dh' èireas iad, cò dhiubh do 'm bean i ? oir bha 
i aig an t-seachdnar 'na mnaoi. Agus fhreagair Iosa, agus 
thuirt e riutha, Tha sibh air seachran gun eòlas agaibh air 
na sgriobtuirean, no air cumhachd Dhè. Tha clann an 
t-saoghail so a' pòsadh, agus air an tabhairt am pòsadh : 
ach an dream sin a mheasar gur airidh iad air an t-saoghal 
ud fhaotainn, agus an aiseirigh o na mairbh, cha 'n 'eil 
iad a' pòsadh : agus cha 'n urrainn iad bàs fhaighinn ni 's 
mò : oir tha iad an co-inbhe ris na h-ainglean ; agus is 
iad clann Dhè, air dhaibh a bhith 'nan cloinn do 'n 
aiseirigh. Ach mu thimchioll nam marbh gu 'n èirich 
iad, nach do leugh sibh ann an leabhar Mhaois, cionnus 
a labhair Dia ris anns a' phreas, ag ràdh, Is mise Dia 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 199 

Abrahaim, agus Dia Isaaic, agus Dia Iacoib ? Cha 'n e 
Dia, Dia nam marbh, ach Dia nam beò, oir tha iad uile 
beò dhasan. Tha sibh uime sin gu mòr air seachran. 
An sin fhreagair dream àraidh de na sgrìobhaichean, agus 
thuirt iad, A Mhaighstir, is math a labhair thu. 

Agus thàinig aon de na sgrìobhaichean, agus an uair a 
chual' e iadsan a' deasboireachd ri 'chèile, agus a thuig e 
gu 'n do fhreagair e gu math iad, chuir e ceisd air, Ciod i 
a' cheud àithne de na h-àitheantan uile ? Agus fhreagair 
Iosa e, Is i so a' cheud àiihne de na h-àitheantan uile, 
Eisd, O Israel, an Tighearna ar Dia-ne, is aon Tighearna 
e : agus gràdhaichidh tu an Tighearna do Dhia le d' uile 
chridhe, agus le d' uile anam, agus le d' uile inntinn, 
agus le d' uile neart. Is i so a' cheud àithne agus 
an àithne mhòr. Agus is cosmhuil an dara àithne 
rithe so, Gràdhaichidh tu do choimhearsnach mar thu 
fhèin. Cha 'n 'eil àithne eile ann a's mò na iad so. Air 
an dà àithne so tha 'n lagh uile, agus na fàidhean an 
crochadh. Agus thuirt an sgrìobhaiche ris, Gu fìrinneach, 
a Mhaighstir, is math a thubhairt thu : oir tha aon Dia 
ann, agus cha 'n 'eil atharrachadh ann ach e fhèin : agus 
esan a ghràdhachadh leis an uile chridhe, agus leis an 
uile thuigse, agus leis an uile anarn, agus leis an uile neart, 
agus neach a ghràdhachadh a choimhearsnaich mar e 
fhèin, is mò sin na na h-uile làn iobairt-loisgte agus 
thabhartasan. Agus an uair a chunnaic Iosa gu 'n do 
fhreagair e gu tuigseach, thuirt e ris, Cha 'n 'eil thu fada 
o rìoghachd Dhè. 

A nis an uair a bha na Phairisich cruinn an ceann a 
chèile, dh' fheòraich Iosa dhiubh, ag ràdh, Ciod i bhur 
barail-se mu thimchioll Chriosd? Cò do 'm mac e? 



200 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Thuirt iadsan ris, Do Dhaibhidh. Thuirt esan riutha, 
Cionnus ma ta a ghoireas Daibhidh anns an Spiorad a 
Thighearna dheth, ag ràdh, Thuirt an Tighearna ri m' 
Thighearna, Suidh air mo làimh dheis gus an cuir mi do 
nàimhdean 'nan stòl fo d' chasan? Uime sin ma ghoireas 
Daibhidh a Thighearna dh'eth, cionnus is mac dhae? 
Agas dli' èisd am mòr-shluagh ris gu toilichte. Agus cha 
b' urrainn aon neach freagradh sam bith a thoirt air, ni 
mò a bha chridhe aig aon<neach o 'n latha sin suas ni air 
bith fheòraich dheth. 



Caib. xxxvir. 

^Bagraidhean uamhasach an aghaidh nan sgrìobhaichean 
agus nam Phairiseach. 

Agus ann an èisdeachd an t-sluaigh uile thuirt e ri 
/dheisciobuil, Thugaibh an aire dhuibh fhèin o na sgrìobh- 
.aichean leis am miann imeachd ann an culaidhean fada, 
agus leis an ionmhuinn fàilte fhaotainn air na margaidh- 
ean, agus na cathraichean a 's àirde anns na sionagogan, 
agus naceud àiteachan-suidhe aig na fèilltean; a shluigeas 
suas taighean bhantrach, agus air sgàth deadh choslais a 
ni ùrnuighean fada : gheibh iad so an dìteadh a 's mò, 

An sin ; labhair Iosa ris an t-sluagh agus ri 'dheisciobuil, 
ag ràdh, Tha na sgrìobhaichean agus na Phairisich 'nan 
suidhe air cathair Mhaois : uime sin na h-uile nithean a 



ANN- AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 201 



dh' iarras iad oirbhse a choimhead, coimhidibh agus 
deanaibh iad : ach na deanaibh a rèir an oibre; oir their 
iad agus cha dèan iad. Oir ceanglaidh iad uallaichean 
troma agus do-iomchar, agus cuiridh iad air guaillean 
dhaoine iad ; gidheadh cha charuich iad f hèin iad le 
h-aon de am meuran. Ach tha iad a' deanamh an oibre 
uile chum gu 'm bi iad air am faicinn le daoine : oir ni 
iad am philacteridh leathann, agus iomall an aodaich 
mòr; agus is ionmhuinn leotha na ceud àiteachan-suidhe 
anns na fèilltean, agus na ceud chathraichean anns na 
coimhthionail, agus fàilte fhaotainn air na margaidhean, 
agus daoine a ghairm Rabbi, Rabbi dhiubh. Ach na 
goirear Rabhi dhibhse : oir is aon àrd-mhaighstir a th' 
agaibh, Criosd, agus is bràithrean sibh fhèin uile. Agus 
na gairmibh bhur n-athair de dhuine sam bith air thalamh : 
oir is aon Athair a tha agaibh, a ta air nèamh. Cha mhò 
a ghoirear àrd-mhaighstirean dhibh : oir is aon àrd- 
mhaighstir a tha agaibh, eadhon Criosd. Ach an tì a 's 
mò 'n 'ur measg bidh e 'na sheirbhiseach agaibh. Agus 
ge b' e neach a dh' àrdaicheas e fhèin, ìslichear e ; agus 
ge b' e neach a dh' ìslicheas e fhèin àrdaichear e. 

Ach is an-aoibhinn dhuibhse, a sgrìobhaichean agus 
Phairiseacha, a chealgairean ! do bhrìgh gu bheil sibh a' 
druideadh rìoghachd nèimh an aghaidh dhaoine : oir cha 
tèid sibh fhèin a steach, agus cha 'n fhulaing sibh do 'n 
dream a tha 'dol a steach a dhol ann. 

Is an-aobhinn dhuibh, a sgrìobhaichean agus Phairis- 
eacha, a chealgairean ! oir tha sibh ag itheadh suas 
taighean bhantrach, agus air sgàth deadh choslais a' 
deanamh 1 ùrnùighean fada : uime sin gheibh sibh an 
dìteadh a' s mò. 



202 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

Is an-aoibhinn dhuibh, a sgrìobhaichean agus Phairis- 
eacha, a chcalgairean ! oir cuartaichidh sibh muir agus tìr 
a chum aon duine a dheanamh de bhur creideamh fhèin • 
agus an uair a bhios e dèante, ni sibh mac ifrinn dheth 
dà uair ni 's mò na sibh fhèin. 

Is an-aoibhinn dhuibh, a chinn-iuil dhalla, a their, Ge 
b' e neach a bheir mionnan air an teampull cha ni air bith 
sin ; ach ge b' e bheir mionnan air òr an teampuill, 
tha e ceangailte. Amadana, agus a dhaoine dalla ! oir cò 
aca is mò an t-òr, no an teampull a tha 'naomhachadh an 
òir ? Agus, ge b' e bheir mionnan air an altair, cha ni air 
bith sin ; ach ge b' e bheir mionnan air an tiodhlac a tha 
oirre, tha e ceangailte. Amadana, agus a daoine dalla ! 
oir cò aca is mò an tiodhlac, no 'n t-altair a tha 'naomh- 
achadh an tiodhlaic? Uime sin ge b' e mhionnaicheas 
air an altair, tha e 'mionnachadh oirre fhèin, agus air gach 
ni a tha oirre. Agus ge b' e mhionnaicheas air an 
teampull, tha e 'mionnachadh airsan, agus air an Tì a tha 
'na chòmhnuidh ann. Agus ge b' e mhionnaicheas air 
nèamh, tha e' mionnachadh air rìgh-chathair Dhè, agus 
airsan a tha 'na shuidhe oirre. 

Is an-aoibhinn dhuibh, a sgrìobhaichean agus Phairis- 
eacha, a chealgairean ! oir tha sibh a' toirt an deachaimh 
às a' mhionnt, agus an ainis, agus a' chuimin, agus dhìobair 
sibh nithean cudthromach an lagha, ceartas, agus tròcair, 
agus creideamh : ach bu chòir dhuibh iad so a dheanamh, 
agus gun iad sud fhàgail gun deanamh. A chinn-iuil 
dhalla, a shìolaidheas a' mheanbh-chuileag, agus a shluig- 
eas an càmhal. 

Is an-aoibhinn dhuibh, a sgrìobhaichean agus Phairis- 
eacha,a chealgairean ! oir glanaidh sibh an taobh a muigh 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 203 

de 'n chupan agus de 'n mhèis, ach tha iad an taobh a 
staigh làn reubainn agus eucoir. Thusa Phairisich dhoill, 
glann air tùs an taobh a staigh de 'n chupan agus de'n 
mhèis, a chum gu 'm bi an taobh a muigh dhiubh glan mar 
an ceudna. 

Is an-aobhinn dhuibh, a sgrìobhaichean agus Phairis- 
eacha a chealgairean ! oir is cosmhuil sibh ri uaighean 
gealaichte, a tha deadh-mhaiseach air an taobh a muigh, 
ach air an taobh a staigh a tha làn de chànmhan dhaoine 
marbha, agus de 'n uile shalachar. Mar so mar an ceudna 
tha sibhse o 'n leith a muigh an coslas fhìreanan am 
fianuis dhaoine, ach 'san taobh a staigh tha sibh làn ceilge 
agus eusaontais. 

Is an-aobhinn dhuibh, a sgrìobhaichean agus Phairis- 
eacha, a chealgairean ! oir tha sibh a'togail àitean-adhlac- 
aidh nam fàidhean, agus a' deanamh leac-lithidh nam 
fìrean deadh-mhaiseach, agus ag radh, Nam bitheamaid 
ann an làithean ar n-aithrichean, cha bhitheadh compàirt 
againn riutha ann am fuil nam fàidhean. Uime sin tha 
sibh 'n 'ur fianuisean dhuibh fhèin, gur sibh clann na 
muinntir a mharbh na fàidhean. Lìonaibhse suas ma ta 
tomhas bhur n-aithrichean. A nathraichean, a shìol nan 
nathraichean nimhe, cionnus a thèid sibh às o dhamnadh 
ifrinn? Air an aobhar sin, feuch, tha mise a' cur do bhur 
n-ionnsuidh fàidhean, agus daoine glice, agus sgrìobhaich- 
ean ; cuid dhiubh marbhaidh agus ceusaidh sibh ; agus 
cuid dhiubh sgiùrsaidh sibh ann bhur sionagogan, agus ni 
sibh geur-leanmhuinn orra o bhaile gu baile: a chum gu 'n 
tig oirbh gach uile fhuil fhìreanta a dhòirteadh air an 
talamh, o fhuil Abeil fhìreanta gu fuil Shachariais, mhic 
Bharachiais, a mharbh sibh eadar an teampull agus an 



204 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

t-altair. Gu fìrinneach tha mi ag ràdh ribh, Gu 'n tig na 
nithean so uile air a' ghinealach so. 

O Ierusaleim, Ierusaleim, a mharbhas na fàidhean, agus 
a chlachas an dream a chuirear a' d' ionnsuidh ! cia minic 
a b' àill leam do chlann a chruinneachadh ri 'chèile, 
eadhon mar a chruinnicheas cearc a h-eòin fo a sgiathan, 
agus cha b' àill leibh ! Feuch, fàgar bhur taigh agaibh 'na 
fhàsach. Oir tha mise ag ràdh ribh nach fhaic sibh mise 
o so suas gus an abair sibh, Is beannaichte an tì a thig 
ann an ainm an Tighearna. 



Caib. xxxviii. 

Iosa fa chomhair àite-coimhead an ionmhais — Bha 
Greugaich ag iarraidh fhaicinn — DJi innis e d 

à , ghnè bàis a gheibheadh e, agus nach d' thàinig e a 
dhìteadh an t-saoghail, ach a shaoradh an t-saoghail. 

Agus shuidh Iosa fa chomhair àite-coimhead an ionmh- 
ais, agus thug e fa near cionnus a bha am pobull a' cur 
an airgid 'san ionmhas : agus chuir mòran de dhaoine 
saoibhir mòran ann. Agus thàinig bantrach bhochd, 
agus thilg i dà bhonn bheag ann, a dheanadh feòirling. 
Agus ghairm e a dheisciobuil d' a ionnsuidh, agus thuirt 
e riutha, Gu deimhin tha mi ag ràdh ribh gu 'n do chuir 
a bhantrach bhochd so barrachd 'san ionmhas na 
iadsan uile a chuir ann : oir chuir iadsan uile ann de 'm 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



205 



mòr-phailteas ; ach chuir ise às a gainne ann na bh' aice . 
uile, eadhon a beathachadh gu h-iomlan. 

A nis bha Greugaich àraidh am measg na muinntir a 
chaidh suas a chum aoradh a dheanamh aig an fhèill : air 
an aobhar sin thàinig iadsan gu Philip, a bha o Bhetsaida 
Ghailile, agus dh' iarr iad air, ag ràdh, A thighearna, bu 
mhiann leinne Iosa fhaicinn. Thainig Philip agus dh' 
innis e do Andras : agus a rithist dh' innis Andras agus 
Philip do Iosa. Agus fhreagair Iosa iad, ag ràdh, 
Thàinig an uair, a chum gu 'm biodh Mac an duine air 
a ghlòrachadh. Gu deimhin, deimhin, tha mi ag ràdh. 
ribh, Mur faigh an grà'inne cruithneachd a thuiteas anns 
an talamh bàs, fanaidh e 'na aonar : ach ma gheibh e 
bàs bheir e toiadh mòr uaithe. Esan a ghràdhaicheas 
'anam, caillidh e e ; agus esan a ch' fhuathaicheas 'anam 
anns an t-saoghal so, gleidhidh e e a chum na beatha. 
maireannaich. Ma ni neach sam bith seirbhis dhomhsa, 
leanadh e mi ; agus ge b' e àite 's am bi mise, bithidh 
mo sheirbhiseach an sin mar an ceudna : ma ni neach 
sam bith seirbhis dhomhsa, bheir m' Athair urram dha., 
A nis tha m' anam fo àmhghair ; agus ciod a their mi?\ 
'Athair saor mi o 'n uair so. Ach is ann air a shon 
so a thàinig mi a chum na h-uaire so. 'Athair, glòr- 
aich d' ainm. Air an aobhar sin thàinig guth o nèamh, 
ag ràdh, Ghlòraich mi mar tha e, agus glòraichidh mi a 
rithist e. Uime sin thuirt an sluagh a sheas a làthair, 
agus a chual' e, gu robh tàirneanach ann : thuirt cuid eile, 
Labhair aingeal ris. Fhreagair Iosa agus thuirt e, Cha 'n 
ann air mo shon-sa a thàinig an guth so, ach air bhur son- 
sa. A nis tha breitheanas t-saoghail so ann : a nis 
tilgear uachdaran an t-saoghail so a mach. Agus mise, 



20Ò 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



ma thogar suas o 'n talamh mi, tàirngidh mi na h-uile 
dhaoine do m' ionnsuidh fhèin. Ach thuirt e so, a' 
ciallachadh ciod a' ghnè bàis a gheibheadh e. Uime sin 
fhreagair an sluagh e, Chuala 'sinne às an lagh gu fan 
Criosd gu siorruidh : agus cionnus a tha thusa ag ràdh, 
Gur èiginn do Mhac an duine a bhith air a thogail suas? 
cò e Mac so an duine ? Air an aobhar sin thuirt Iosa 
riutha, Fhathast rè tamuill bhig tha 'n solus maille ribh. 
Gluaisibh am feadh 's a tha 'n solus agaibh, a chum nach 
beir an dorchadas oirbh : oir an tì a tha 'g imeachd anns 
an dorchadas cha 'n aithne dha c' àite am bheil e 'dol. 
Am feadh 's a tha 'n solus agaibh creidibh 'san t-solus, a 
chum gu 'm bi sibh 'n 'ur cloinn do 'n t-solus. 

Agus ghlaodh Iosa, agus thuirt e, An tì a tha 'creidsinn 
annamsa, cha 'n ann annamsa tha e 'creidsinn, ach anns 
an tì a chuir uaithe mi. Agus an tì a tha 'g am' fhaicinn- 
sa tha e 'faicinn an tì a chuir uaithe mi. Thàinig mi à' 
m' sholus a chum an t-saoghail, a chum ge b' e a chreideas 
annam nach fhanadh e ann an dorchadas. Agus ma 
chluinneas neach sam bith mo bhriathran-sa, agus nach 
cretd e, cha 'n 'eil mise 'g a dhiteadh : oir cha d' thàinig 
mi a dhìteadh an t-saoghal, ach a shaoradh an t-saoghail. 
An tì a tha 'cur cùl riumsa, agus nach 'eil a' gabhail ri mo 
bhriathran, tha neach aige a bheir breith air : am facal a 
labhair mi bheir e sin breith air anns an latha dheireann- 
ach. Oir cha do labhair mi uam fhèin ; ach an t-Athair 
a chuir uaithe mi thug e àithne dhomh ciod a theirinn, 
agus ciod a labhrainn. Agus tha fhios agam gur beatha 
mhaireannach 'àithne-san j uime sin na nithean a tha mi 
a' labhairt, mar a thuirt an t-Athair rium, mar sin tha mi 
a' labhairt. 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



207 



Labhair Iosa na nithean so, agus dh' fhalbh e, agus dh' 
fhalaich e e-fhèin uatha. Ach ged rinn e na h-uiread de 
mhìorbhuilean 'nan làthair, gidheadh cha do chreid iad 
ann : a chum gu 'm biodh briathran an fhàidh Esaiais air 
an coimhlionadh, a thubhairt e, A Thighearna, cò a chreid 
ar n-aithris-ne ? agus cò dha a dh' fhoillsicheadh gàirdean 
an Tighearna? Air an aobhar so cha robh e 'n comas 
dhaibh creidsinn, do bhrìgh gu 'n dubhairt Esaias a 
rithist, Dhall e an sùilean, agus chruadhaich e an cridhe ; 
a chum nach fhaiceadh iad le 'n sùilean, agus nach 
tuigeadh iad le 'n cridhe, agus nach tilleadh iad, agus gu 
slànuichinn iad. Thuirt Esaias na nithean so, an uair a 
chunnaic e a ghlòir-san, agus a labhair e uime. Gidheadh 
chreid mòran de na h-uachdarain ann ; ach air son nam 
Phairiseach cha d' aidich iad e, air eagal gu 'n cuirteadh 
a mach às an t-sionagog iad : oir b' annsa leotha glòir 
dhaoine na glòir Dhè. 



Caib. xxxix. 

Dh' innis Iosa mu sgrios Ierusaleim — Mu amhghair nan 
làithean ud — Mu na comharran a bhiodh air nèamh 
agus air an talamh — Agus mu ath-theachd fhèin. 

Agus chaidh Iosa mach, agus dh' imich e o 'n teampull ; 
agus thàinig a dheisciobuil d' a ionnsuidh, a' nochdadh 
dha aitreabh an teampuill, agus ag ràdh, A Mhaighstir, 



208 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



feuch, ciod a' ghnè chlach so, agus ciod a' ghnè aitreibh so! 
Agus thuirt Iosa riutha. Nach f haic sibh an aitreabh mhòr 
so ? gu fìrinneach tha mi ag ràdh ribh, Nach fhàgar clach 
air muin cloiche an so, nach tilgear sìos. 

Agus an uair a shuidh e air sliabh nan crann-oladh, fa 
chomhair an teampuill, dh' fheòraich Peadair agus Seumas 
agus Eoin agus Andras an uaigneas dheth, ag ràdb, Innis, 
dhuinne c' uin a thig na nithean sin gu crìch ! agus ciod 
e comharradh do theachd-sa, agus deireadh an t-saoghail ? 
Agus fhreagair Iosa agus thuirt e riutha, Thugaibh an aire 
nach meall aon neach sibh. Oir thig mòran a' m' ainm-sa, 
ag ràdh, Is mise Criosd; agus mèallaidh iad mòran. 
Agus cluinnidh sibh cogannan agus tuarisgeul chogannan : 
thugaibh an aire nach.bi sibh fo amhluadh : oir is èiginn 
do na nithean so uile tachairt : ach cha 'n 'eil a' chrìoch 
ann fhathast. Oir èiridh cinneach an aghaidh cinnich,. 
agus rìoghachd an aghaidh rìoghachd ; agus bithidh gorta, 
agus plàighean, agus critheannan-talmhainn ann an 
iomadh àite, agus nithean uamhasach, agus comharran o 
nèamh : cha 'n 'eil annta so uile ach toiseach thruaighean. 

Ach thugaibh an aire dhuibh fhèin : oir bheir iad 
thairis sibh do chomhairlean ; agus anns na sionagogan 
sgiùrsar sibh ; agus cuirear sibh an làthair uachdaran 
agus rìghrean air mo shon-sa, mar fhianuis dhaibhsan. 
An sin bheir iad thairis sibh a chum àmhghair, agus 
marbhaidh iad sibh : agus bidh fuath aig na h-uile 
chinnich dlmibh air sgàth m' ainma-sa. Agus an sin 
gabhaidh mòran oilbheum, agus brathaidh iad a chèile. 
Agus èirigh mòran fhàidhean brèige, agus meallaidh iad 
mòran. Agus do bhrìgh gu 'm bi an eucoir air a meud-, 
achadh, fuaraichidh gràdh mhòrain. Agus an uair a bheir 



ANN AM BRIATHRAN a' BHTOBUILL. 209 

iad leotha sibh gus bhur tabhairt thairis, na biodh e 'na 
ro-chùram oirbh ciod a labhras sibh, agus na smaoinichibh 
roimh làimh ciod a fhreagras sibh air bhur son fhèin ; ach 
ge b' e ni a bheirear dhuibh 'san uair sin fhèin, abraibh 
e : oir cha sibhse a tha 'labhairt ach an Spiorad Naomh : 
oir bheir mise dhuibh beul agus gliocas, nach bi bhur 
nàimhdean uile comasach air labhairt, no cur'n a aghaidh. 
Agus cha chaillear fuiltein de ghruaig bhur cinn. Ann 
bhur foighidinn sealbhaichibh bhur n-anama. Ach 
ge b' e a -bhitheas seasmhach gus a' chrìoch, is e so a 
thèarnar. Agus bithidh soisgeul so na rìoghachd air a 
shearmonachadh air feadh an domhain uile, mar fhianuis 
do na h-uile chinnich ; agus an sin thig a' chrìoch. 

Air an aobhar sin an uair a chi sibhse Ierusalem air a 
cuartachadh le armailtean, agus gràinealachd an lèir-sgrios 
air an do labhair Daniel am fàidh'na seasamh anns an 
ionad naomh, (tuigeadh an tì a leughas,) an sin biodh 
fhios agaibh gu bheil a fàsachadh am fagusg. An sin 
teicheadh iadsan a tha ann an Iudea a chum nam beann, 
agus imicheadh iadsan a tha 'na meadhon a mach aisde. 
An ti a tha air mullach an taighe, na tigeadh e nuas a 
thoirt ni sam bith leis às a thaigh : agus an tì a th' anns 
a' mhachair, na tilleadh e air ais a thogail 'fhalluinn leis. 
Oir is iad sin làithean an dìoghaltais, a chum gu 'n 
coimhlionar na h-uile nithean a tha sgrìobhte. Ach mo 
thruaighe na mnathan a bhios torrach, agus iadsan a bhios 
a' toirt cìche anns na làithean sin ! oir bithidh teanntachd 
mhòr 'san dùthaich agus fearg air a' phobull so. Agus 
tuitidh iad le faobhar a' chlaidheimh, agus bheirear am 
braighdeanas iad a chum nan uile cbinneach : agus bidh 
Ièrusalem air a saltairt sìos fo na cinnich gus an coimh- 
o 



2IO EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

lionar aimsir nan cinneach. Ach guidhibhse gun bhur 
teicheadh a bhith 's a' gheamhradh, no air an t-sàbaid. 
Oir bithidh àmghair anns na làithean sin, amhuil nach 
robh a leithid ann o thoiseach na cruitheachd a chruthaich 
Dia gus a nis, agus nach mò a bhitheas a chaoidh. Agus 
mur giorraicheadh an Tighearna na làithean, cha bhith- 
eadh feòil sam bith air a tèarnadh ; ach air son an t-slnagh 
thaghta, a thagh e fhèin, ghiorrairh e na làithean. 

Ach gun dàil, an dèigh trioblaid nan làithean ud, 
dòrchaichear a' ghrian, agus cha toir a' ghealach seachad 
a solus, agus tuitidh na reultan o nèamh, agus bidh 
cumhachdan nan nèamh air an crathadh ; agus air an 
talamh airc nan cinneach, ann an ioma-chomhairle air 
son beuchdaich a' chuain agus nan tonn ; cridhe daoine 
'gan trèigsinn troimh eagal, agus feitheamh nan nithean 
sin a tha 'tighinn air an domhan. Agus an sin foillsichear 
comharradh Mhic an duine ann an nèamh : agus an sin 
ni uile threubhan na talmhainn bròn, agus chi iad Mac 
an duine a' tighinn air neòil nèimh le cumhachd agus 
glòir ro mhòr. Agus cuiridh e mach 'ainglean le fuaim 
mòr na gall-truimp, agus cruinnichidh iad a shluagh 
taghta o na ceithir ghaothan, o leith-iomall nèimh gus an 
leith-iomall eile. Ach an uair a thòisicheas na nithean so 
air tachairt amhaircibh suas, agus togaibh bhur cinn ; oir 
tha bhur saorsa am fagusg. 

A nis fòghlumaibh cosamhlachd o 'n chraoibh-fhìge : 
an uair a bhios a geug a nis maoth, agus a chuireas i 
'mach a duilleach, tha fhios agaibh gu bheil an sàmhradh 
am fagusg • agus mar an ceudna an uair a chi sibhse na 
nithean so a' tachairt biodh fhios agaiòh gu bheil rìogh- 
achd Dhè fagusg do làimh. Gu deimhin tha mi ag ràdh 



ANN AM BRIATHRAN a' BhLIOBUILL. 2ll~ 

ribh, Nach tèid an ginealach so fhèin thairis gus an 
coimhlionar na nithean so uile. Thèid nèamh agus 
talamh thairis, ach cha tèid mo bhriathran-sa thairis a 
chaoidh. 

Ach cha 'n 'eil fhios an latha no na h-uaire sin aig 
neach sam bith, cha 'n 'eil aig na h-ainglean a tha ak 
nèamh, no aig a' Mhac, ach aig an Athair. 

Ach thugaibh an aire dhuibh fhèin air eagal uair air 
bith gu 'm bi bhur cridhe fo uallach le geòcaireachd, 
agus le misg, agus le ro-chùram mu nithean na beatha so, 
agus gu 'n tig an latha sin oirbh gu h-obann : oir mar 
ribe thig e air na h-uile dhaoine a tha 'còmhnuidh air 
aghaidh na talmhainn. Deanaibhse air an aobhar sin 
faire, a' deanamh ùrnuigh gach àm, a chum gu measar gur 
airidh sibh air a dhol às o na nithean sin uile a tha gu 
teachd, agus seasamh an làthair Mhic an duine. Oir tha 
Mac an duine mar dhuine a chaidh air thurus, agus a dh' 
fhàg a thaigh fhèin, agus a thug d' a sheirbhisich cumh- 
achd, agus obair fhèin do gach neach, agus a thug àithne 
do 'n dorsair faire a dheanamh. Uime sin deanaibhse 
faire : oir cha 'n 'eil fhios agaibh c' uin a thig maighstir 
an taighe, an ann air feasgar, no air a' mheadhon-oidhche, 
no aig gairm choileach, no anns a' mhaduinn ; air eagal 
air dha tighinn gu h-obann gu faigh e sibh 'n 'ur cadal. 
Agus na nithean a tha mi ag ràdh ribhse, tha mi ag ràdh 
ris na h-uile dhaoine, Deanaibh faire. 



212 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Caib. XL. 

Cosamhlachd nan deich bighean, agus nan tàlannan — - 
Cunntas mu 'n bhreitheanas dheireannach. 

An sin samhlaichear rìoghachd nèimh ri deich òighean, 
a thug leotha an lòchrain, agus a chaidh a mach an 
còdhail an fhir nuaidh-phòsda. Agns bha còignear 
dhiubh glic, agus còignear amaideach. Thug iadsan a 
bha amaideach an lòchrain leotha, ach cha d' thug iad 
oladh leotha : ach iadsan a bha glic thug iad oladh leotha 
'nan soithichean maille ri 'n lòchrain. A nis am feadh a 
rinn am fear nuadh-pòsda maille, thuit clò cadail orra 
uile agus suain. Ach anns a' mheadhon-oidhche rinneadh 
glaodh, Feuch, tha am fear nuadh-pòsda 'tighinn ! Rach- 
aibh a mach g' a choinneachadh. An sin dh' èirich na 
h-òighean ud uile, agus dheasaich iad an lòchrain. Agus 
thuirt na h-òighean amaideach riuthasan a bha glic, 
Thoiribh dhuinne cuid de bhur n-oladh ; oir tha ar 
lòchrain a' dol à«. Ach fhreagair iadsan a bha glic, ag 
ràdh, Air eagal nach bi gu leòr ann dhuinn fhèin agus 
dhuibhse, gu ma feàrr leibh a dhol a chum an luchd-reic, 
agus ceannaichibh dhuibh fhèin. Agus am feadh a bha 
iad a' dol a cheannach, thàinig am fear nuadh-pòsda ; 
agus chaidh iadsan a bha deas a steach maille ris a chum 
a' phòsaidh, agus dhruideadh an dorus. 'N a dhèigh sin 
thàinig mar an ceudna na h-òighean eile, ag ràdh, A 
Thighearna, a Thighearna, fosgail dhuinne. Ach fhreag- 
air esan agus thuirt e riutha, Gu deimhin tha mi ag ràdh 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



213 



ribh; Nach aithne dhomh sibh. Deanaibh faire air an 
aobhar sin, do bhrìgh nach aithne dhuibh an latha no an 
uair air an tig Mac an duine. 

Oir is cosmhuil e ri duine a' dol do dhùthaich eile, a 
ghairm a sheirbhisicb, agus a thug dhaibh a mhaoin. 
Agus do aon dhiubh thug e còig tàlannan, do neach eile 
a dhà, agus do neach eile a h-aon ; do gach aon fa leith a 
rèir a chomais ; agus ghabh e a thurus. Gun dàil dh' 
imich esan a fhuair na còig tàlannan, agus rinn e ceann- 
achd leotha, agus bhuannaich e còig tàlannan eile. Agus 
mar an ceudna esan a f huair a dhà bhuannaich e dhà eile. 
Ach esan a fhuair a h-aon dh' imich e agus chladhaich e 
anns an talamh, agus dh'fhalaich e airgiod a mhaighstir. 
A nis an dèigh aimsir fhada thàinig tighearna nan seir- 
bhiseach sin, agus rinn e cunntas riutha. Agus thàinig 
esan a fhuair na còig tàlannan agus thug e leis còig 
tàlannan eile, ag ràdh, A Thighearna, thug thu dhomhsa 
còig tàlannan : feuch, bhuannaich mi còig tàlannan eile. 
Agus thuirt a thighearna ris, Is math a fhuaras tu, a 
dheadh sheirbhisich fhìrinnich : bha-thusa fìrinoeach ann 
am beagan nithean, cuiridh mise os cionn mhòran nithean 
thu ; imich thusa 'steach do aoibhneas do thighearna. 
Agus thàinig mar an ceudna esan a fhuair an dà thàlann 
agus thuirt e, A Thighearna, thug thu dhomhsa dà 
thàlann : — feuch, bhuannaich mi dà thàlann eile. 
Thuirt a thighearna ris, Is math a fhuaras tu, a dheadh 
sheirbhisich fhìrinnich; bha thusa fìrinneach ann an 
beagan nithean, cuiridh mise os cionn mhòran nithean 
thu : imich thusa 'steach do aoibhneas do thighearna. 
Agus thàinig mar an ceudna esan a fhuair an aon tàlann 
agus thuirt e, A Thighearna, bha fhios agam gur duine 



214 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



cruaidh thu, a' buain far nach do chuir thu, agus a' 
cruinneachadh far nach do sgap thu : agus bha eagal orm, 
agus chaidh mi agus dh' fhalaich mi do thàlann anns an 
talamh : feuch, sin agad do chuid fhèin. Ach fhreagair 
a thighearna agus thuirt e ris, A sheirbhisich aingidh agus 
leisg, bha fhios agad gu 'm buain mise far nach do chuir 
mi, agus gu 'n tionail mi far nach do sgap mi ; bu chòir 
dhut uime sin m' airgiod a thoirt do 'n luchd-malairt, 
agus air dhomh tighinn gheibhinn mo chuid fhèin maille 
ri 'riadh. Thoiribh uaithe uime sin an tàlann, agus 
thoiribh dhasan e aig am bheil na deich tàlannan. Oir 
do^gach neach aig am bheil bheirear, agus bidh pailteas 
aige : ach uaithesan aig nach 'eil bheirear eadhon an ni 
sin a tha aig^. Agus tiigibh an seirbhiseach mi-tharbhach 
so do dhorchadas iomallach : an sin bidh gul agus 
gìosgan fhiacal. Ach an uair a thig Mac an duine 'na 
ghlòir, agus na h-ainglean naomha uile maille ris, an sin 
suidhidh e air cathair a ghlòire : agus cruinnichear 'na 
làthair na h-uile chinnich ; agus sgaraidh e iad o 'chèile, 
amhuil a sgaras am buachaille na caoraich o na gobbair: 
agus cuiridh e na caoraich air a làimh dheis, ach na 
gobhair air a làimh chlì. An sin their an Righ riuthasan 
air a làimh dheis, Thigibh, a dhaoine beannaichte m' 
Athar-sa, sealbhaichibh mar oighreachd an rìoghachd a 
tha air a deasachadh dhuibh o leagadh bunaitean an 
domhain : oir bha mi acrach, agus thug sibh dhomh 
biadh : bha mi tartmhor, agus thug sibh dhomh deoch : 
bha mi a' m' choigreach, agus thug sibh aoidheachd 
dhomh : lomnochd agus chuir sibh aodach orm : bha mi 
euslan, agus thàinig sibh g' am amharc : bha mi ann am 
prìosan, agus thàinig sibh a' m' ionnsuidh. An sin freag- 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



raidh na fìreanan e, ag ràdh, A Thighearna, c' uin a 
chunnaic sinne acrach thu, agus a bbeathaich sinn thu? 
no tartmhor, agus a thug sinn deoch dhut ? Agus c' uin a 
chunnaic sinn a' d' choigreach thu, agus a thug sinn aoidh- 
eachd dhut ? Agus c' uin a chunnaic sinn euslan thu, no 
ann am prìosan, agus a thàinig sinn a' 'd ionnsuidh ? 
Agus freagraidh an Rìgh, agus their e riutha, Gu deimhin 
tha mi ag ràdh ribh, a mheud 's gu 'n d' rinn sibh e do 
aon de na bràithrean a 's lugha agamsa, rinn sibh dhomhsa 
e. An sin their e mar an ceudna riuthasan air an làimh 
chlì, Imichibh uam, a shluagh mollaichte, a dh' ionnsuidh 
an teine shiorruidh a dh' ulluicheadh do 'n diabhul agus 
d' a ainglean : oir bha mi acrach, agus cha d' thug sibh 
dhomh biadh : bha mi tartmhor, agus cha d' thug sibh 
dhomh deoch : bha mi a' m' choigreach, agus cha d' thug 
sibh aoidheachd dhomh : lomnochd, agus cha do chuir 
sibh aodach orm : euslan, agus ann am prìosan, agus 
cha d' thàinig sibh g' am amharc. An sin freagraidh 
iadsan mar an ceudna e, ag ràdh, A Thighearna, c' uin a 
chunnaic sinne thu acrach, no tartmhor, no a' d' choig- 
reach, no lomnochd, no euslan, no ann am priosan, agus 
nach do fhritheil sinn dhut ? An sin frt agraidh esan iad, 
ag ràdh, Gu deimhin tha mi ag ràdh ribh, a mheud 's 
nach d' rinn sibh e do 'n neach a 's lugha dhiubh so, cha 
d' rinn sibh dhomhsa e. Agus imichidh iad so a chum 
peanais shiorruidh : ach na fìreanan a chum na beatha 
maireannaich. 



2l6 EACHDRAIDH BEATHA CHRI0SD 



Caib XLI. 

Ghabh na h-uachdarain comhairle chum Iosa 'ghlacadh — 
Reic Iudas e ris na h-àrd-shagairt — DK ith e a' 
chàisg maille ri 1 dheisciobuil — Nigh e an casan, agus 
dK àithn e dhaibh a bhith iriosal agus seirceil. 

Agus thachair an uair a chrìochnaich Iosa na briathran 
so uile, gu 'n dubhairt e ri 'dheisciobuil, Tha fhios agaibh 
gu 'n tig a' chàisg an dèigh dà latha, agus tha Mac an 
duine air a bhrath a chum a cheusadh. 

An sin chruinnich uachdarain nan sagart, agus na 
sgrìobhaichean, agus seanairean a' phobuill, gu talla an 
àrd-shagairt, de 'n goirear Caiaphas ; agus ghabh iad 
comhairle le 'chèile a chum Iosa 'ghlacadh le foill. Ach 
thubhairt iad, Cha 'n ann air an fhèill, air eagal gu 'n 
èirich buaireas am measg an t-sluaigh. 

Agus chaidh Iudas d' an co-ainm Iscariot, aon de 'n dà 
fhenr dheug, agus labhair e ris na h-àrd-shagairt agus ris 
na ceannardan cionnus a bhrathadh e esan dhaibh. Agus 
thuirt e, Ciod a tha sibh deònach a thoirt dhomhsa agus 
brathaidh mi dhuibh e ? Agus an uair a chual' iadsan so 
bha iad aoibhneach, agus chòrd iad ris air deich buinn 
fhicruad airgid. Agus gheall esan, agus dh' iarr e àm 
iomchuidh air a bhrath dhaibh gun an sluagh a bhith 
làthair. 

A nis roimh fhèill na càisge, air do Iosa fìos a bhith 
aige gu robh 'uair air tighinn anns an rachadh e às an 
t-saoghal so a chum an Athar, air dha a mhuinntir fhèin 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



217 



a bha anns an t-saoghal a ghràdhacharìh, ghràdhaich e 
gus a' chrìoch iad. Agus thàinig latha an arain neo- 
ghoirtichte, anns am b' èiginn an t-uan càisge a mharbh- 
adh. Agus chuir e uaithe Peadair agus Eoin, ag ràdh, 
Imichibh agus ulluichibh dhuinn a' chàisg, a chum gu 'n 
ith sinn i. Agus thuirt iadsan ris, C' àite an àill leat sinn 
a dh' ullachadh ? Agus thuirt e riutha, Feuch, an uair a 
thèid sibh a steach do 'n bhaile, tacharaidh duine oirbh 
a' giùlan soitheach uisge ; leanaibh e do 'n taigh anns an 
tèid e steach. Agus abraibh ri fear an taighe, Tha am 
Maighstir ag ràdh riut, Tha m' àm am fagusg ; C' àite am 
bheil an seòmar-aoidheachd anns an ith mi a' chàisg 
* maille ri mo dheisciobuil ? Agus nochdaidh esan dhuibh 
seòmar àrd, farsuinn, 'na làn uidheam agus deasaichte : 
ann an sin uliuichibh dhuinn. Agus dh' imich iad do 'n 
bhaile, agus fhuair iad mar a thuirt e riutha : agus dh' 
ulluich iad a' chàisg. 

Agus an tràth thàinig an uair, shuidh e sìos, agus an dà 
abstol deug maille ris. Agus thuirt e riutha, Le mòr 
thogradh mhiannaich mi a' chàisg so itheadh maille ribh 
roimh dhomh fulang : oir tha mi ag ràdh ribh, nach ith 
mi dhi tuilleadh, gus an coimhlionar i ann an rìoghachd 
Dhè. Agus ghlac e cupan, agus an dèigh dha buidh- 
eachas a thabhairt, thuirt e, Gabhaibh so, agus roinnibh 
eadraibh fhèin e : oir tha mi ag ràdh ribh, nach òl mi à 
so suas de thoradh na fìonain gus an tig rìoghachd Dhè. 

Agus dh' èirich mar an ceudna connsachadh 'nam 
measg, cò aca bu mhò a bhithearìh. Agus thuirt esan 
riutha, Tha aig rìghrean nan cinneach tighearnas orra ; 
agus goirear daoine fialaidh dhiubhsan aig am bheil 
ùghdarras orra. Ach cha bhi sibhse mar sin ; ach an 



218 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



neach a's mò 'nar measg biodh e mar an neach afis 
òige ; agus an neach a' s àirde mar an neach a tha 
ri frithealadh. Oir cò aca is mò an neach a shuidheas 
aig biadh, no an neach a fhritheileas ? Nach e an neach 
a shuidheas aig biadh ? ach tha mise 'n 'ur measg-se mar 
fhear-frithealaidh. Is sibh iadsan a dh' fhan maille riumsa 
ann am dheuchainnean ; agus tha mise ag òrduchadh 
dhuibhse rìoghachd, earìhon mar a dh'òrduich m' Athair 
dhomhsa, a chum gu 'n ith agus gu 'n òl sibh aig mo 
bhòrd-sa ann am' rìoghachd : agus suidhidh sibh .air caith- 
richean rìoghail a' toirt breith air dà threibh dheug 
Israeil. 

Agus am feadh a bha iad aig an t-suipeir, air do'n* 
diabhul roimhe sin a chur an cridhe Iudas Iscariot, mac 
Shimoin, esan a bhrath; air do Iosa fios a bhith aige gu 'n 
d' thug an t-Athair na h-uile nithean 'na làmhan, agus 
gur ann o Dhia a thàinig e, agus gur ann a dh' ionnsuidh 
Dhè a bha e 'dol, dh' èirich e o 'shuipeir, agus chuir e 
dheth 'fhalluinn ; agus ghlac e làmh-anart, agus cheangail 
e uime e. An sin dhòirt e uisge ann an soitheach-ionnlaid, 
agus thòisich e air casan nan deisciobul a nigheadh, agus 
air an tiormachadh leis an làmh-anart a bha ceangailte 
uime. An sin thàinig e gu Simon Peadair. Agus thuirt 
esan ris, A Thighearna, am bheil thusa a' nigheadh mo 
chasan-sa? Fhreaoair Iosa agus thuirt e ris, An ni so a 
tha mi 'deanamh cha 'n aithne dhutsa 'nis • ach tuigidh 
tu e an dèigh so. Thuirt Peadair ris, Cha nigh thu mo 
chasan-sa gu bràth. Fhreagair Tosa e, Mur niyh mi thu, 
cha 'n 'eil cuid agad maille rium. Thuirt Simon Peadair 
ris, A Thighearna, cha 'n iad mo chasan a mhàin, ach mar 
an ceudna mo làmhan agus mo cheann. Thuirt Iosa ris, 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL 219 

An neach a tha air ionnlaid cha 'n 'eil feum aige ach a 
chasan a nigheadh, ach tha e gu h-iomlan glan : agus tha 
sibhse glan, ach cha 'n 'eil sibh uile glan. Oir bha fhios 
aige cò a bhrathadh e; uime sin thuirt e, Cha 'n 'eil sibh 
uile glan. 

An sin an dèigh dha an casan a nigheadh, agus 'fhall- 
uinn a chur uime, shuidh e 'rithist, agus thuirt e riutha, 
Am bheil fhios agaibh ciod a rinn mi dhuibh? Tha sibh 
a' gairm Maighstir agus Tighearna dhìomsa: agus tha sibh 
ag ràdh gu math; oir is mi sin. Uime sin ma nigh mise, 
bhur Tighearna agus bhur Maighstir, bhur casan-sa, is 
còir dhuibhse mar an ceudna casan a chèile a nigheadh. 
Oir thug mi eisimpleir dhuibh, a chum mar a rinn mise 
dhuibhse gu 'n dean sibhse mar an ceudna. Gu deimhin, 
deimhin, tha mi ag ràdh ribh, Cha mhò an t-òglach na 
'mhaighstir; agus cha mhò an teachdaire na 'n tì a chuir 
uaith' e. Ma 's aithne dhuibh na nithean so, is beann- 
aichte sibh ma ni sibh ia<ì. Cha 'n 'eil mi 'labhairt umaibh 
uile: is aithne dhomh cò a thagh mi: ach a chum gu 'm 
bi an sgriobtuir air a choimhlionadh, An tì a tha'g itheadh 
arain maille rium, thog e a shàil a' m' aghaidh. A nis 
tha mi ag ràdh so ribh mu 'n tig e gu crìch, a chum an 
uair a thachras e, gu 'n creid sibh gur mise e. Gu deimh- 
in, deimhin, tha mi ag ràdh ribh, an tì a ghabhas ri neach 
sam bith a chuireas mise uam gabhaidh e riumsa; agus 
.an .tì a ghabhas riumsa gabhaidh e ris an Tì a chuir 
uaithe mi. 



220 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Caib. XLII, 

Dtì innis Iosa do Eoin gu robh Iudas Iscariot gus ' a 
bhrath — Dtì òrduich e an t-suipeir naomh — Dtì innis 
e do Pheadair gu 'n àicheadh e trì uairean e — Thug e 
cotnh-fhurtachd d? a dheisciobuil, agus gheall e an 
Spiorad Naomh a chur do 'n ionnsuidh. 

An uair a thubhairt Iosa na nithean so, bha e fo 
thrioblaid 'na spiorad, agus rinn e fianuis, agus thuirt e, 
am feadh a bha iad ag itheadh, Gu deimhin, deimhin, tha 
mi ag ràdh ribh, gu 'm brath aon agaibhse, a tha 'g 
itheadh maille rium, mise. Agus bha iad ro bhrònach, 
agus thòisich iad air a ràdh ris an dèigh a chèile, Am 
mise e, a Thighearna 1 Agus fhreagair esan agus thuirt e, 
Is aon de 'n dà fhear dheug e, a tha 'tumadh maille 
riumsa 's a' mhèis. Tha Mac an duine gu deimhin ag 
imeachd mar a tha e sgrìobhte uime : ach is an-aoibhinn 
do 'n duine sin le 'm brathar Mac an duine ! bu mhath 
do 'n duine sin mur beirteadh riamh e. An sin dh' 
amhairc na deisciobuil air a chèile, fo amhrus cò uime a 
labhair e. A nis bha aon de 'dheisciobuil 'na laidhe ann 
an uchd Iosa, neach a b' ionmhuinn le Iosa. Air an 
aobhar sin smèid Simon Peadair airsan, gu feòraicheadh 
e cò uime a labhair e. An sin air dhasan aomadh ri 
uchd Iosa, thuirt e ris, A Thighearna, cò e ? Fhreagair 
Iosa, is e an tì sin e do 'n toir mise an grèim an dèigh 
dhomh a thumadh. Agus an uair a thùm e an grèim 
thug e e do Iudas Iscariot, mac Shimoin. Agus an dèigh 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. ' 221 

a' ghreime, chaidh Satan a steach annsan. Uime sin thuirt 
Iosa ns, An ni a tha thu 'deanamh, dean gu grad e. A 
nis cha do thuig aon dhiubhsan a bha 'nan suidhe aig a' 
bhòrd c' ar son a thuirt e so ris. Oir shaoil cuid dhiubh 
do bhrìgh gu robh an' sporan aig Iudas, gu 'n dubhairt 
Iosa ris, Ceannaich na nithean a tha dh' uireasbhuidh 
oirnn a chum na fèille ; no gu 'n tugadh e ni-èiginn do 
na bochdan. An sin an dèigh dhasan an grèim a ghabhail 
ghrad chaidh e mach : agus bha 'n oidbche ann. 

Uime sin an uair a chaidh esan a mach, thuirt 
Iosa, A nis tha Mac an duine air a ghlòrachadh, agus 
tha Dia air a ghlòrachadh ann. Ma tha Dia air a 
ghlòrachadh ann, glòraichidh Dia esan mar an ceudna 
ann fhèin, agus gun dàil glòraichidh e e. A chlann bheag, 
fhathast ùine bheag tha mise maille ribh. Iarraidh sibh 
mi : agus mar a thuirt mi ris na h-Iudhaich, Do 'n àit' an 
tèid mise, cha 'n 'eil e 'n comas dhuibhse teachd; mar sin 
tha mi ag ràdh ribhse nis. Aithne nuadh tha mi 'toirt 
dhuibh, gu 'n gràdhaich sibh a chèile ; eadhon mar a 
ghràdhaich mise sibhse, gu 'n gràdhaich sibh fhèin a 
chèile mar an ceudna. Le so aithnichidh na h-uile 
dhaoine gur sibh mo dheisciobuil-sa, ma bhios gràdh 
agaibh fhèin d' a chèile. 

Agus am feadh a bha iad ag itheadh, ghlac Iosa aran, 
agus an dèigh a bheannachadh, bhrist e e, agus thug e do 
na deisciobuil e, ag ràdh, Gabhaibh, ithibh : is e so mo 
chorp-sa, a tha air a thabhairt air bhur son-sa : deanaibh 
so mar chuimhneachan ormsa. Agus ghlac e mar an 
ceudna an cupan agus thug e buidheachas, agus thug'e 
dhaibh e, ag ràdh, Olaibh uile dheth : oir is e 'n cupan so 
m' fhuil-sa an tiomnaidh nuaidh, a dhòirtear air son 



222 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



mhòran a chum mathanas pheacaidhean. Ach tha mi ag 
ràdh ribh, nach òl mi à so suas de thoradh so na fìonain, 
gus an latha sin an òl mi nuadh e maille ribh ann an 
rìoghachd m' Athar. 

An sin thuirt Iosa riutha, Gheibh sibh uile oilbheum 
annamsa an nochd : oir tha e sgrìobhte, Buailidh mi am 
buachaille, agus sgapar caoraich an treud. Ach an dèigh 
dhomhsa èirigh a rithist thèid mi roimhibh do Ghalile. 
Agus fhreagair Peadair agus thuirt e ris, Ged gheibheadh 
gach uile dhaoine oilbheum annad, cha 'n fhaigh mise 
oilbheum gu bràth. 

Agus thuirt an Tighearna, A Shimoin, a Shimoin, dh' 
iarr Satan sibhse, a chum bhur criathradh mar chruith- 
neachd: ach ghuidh mise air do shon-sa, nach dìobradh 
do chreideamh thu : agus an uair a dh' iompaichear thu, 
neartaich do bhràithrean. Tnuirt Simon Peadar ris, A 
Thighearna, c' àit' an tèid thu ? Fhreagair Iosa e, Do 'n 
àit' an tèid mi cha 'n urrainn thusa nis mo leantuinn ; ach 
leanaidh tu nu 'na dhèigh so. Agus thuirt Peadair ris, 
A Thighearna, c' ar son nach urrainn mi do leantuinn a 
nis ? tha mise deas gus a dhol maille riut araon a chum 
prìosain agus a chum bàis. Agus thuirt Iosa ris, Gu 
deimhin tha mi ag ràdh riut, an diugh, air an oidhche so 
f hèin mu 'n goir an coileach dà uair, gu 'n àicheidh thusa 
tri uairean gur aithne dhut mi. Ach is ro mhòid a thuirt 
esan, Ged a b' èiginn dhomh am bàs fhulang maille riut, 
cha 'n àicheidh mi chaoidh thu. Agus thubhairt na deiscio- 
buil uile mar an ceudna. 

Agus thuirt e riutha, An uair a chuir mi uam sibh gun 
sporan, agus gun mhàileid, agus gun bhrògan, an robh 
uireasbhuidh ni sam bith oirbh ? Agus thuirt iad, Cha 



ANN AM BRIATHRAN A BHIOBUILL. 



223 



robh. Agus thuirt e riutha, Ach a nis ge b' e aig am 
bheil sporan, togadh e e, agus mar an ceudna màileid : 
agus an tì aig nach 'eil claidheamh, reiceadh e 'fhalluinn, 
agus ceannaicheadh e aon. Oir tha mi ag ràdh ribh, gur 
èiginn fhathast a ni so a tha sgrìobhte a choimhlionadh 
annamsa, Agus bha e air 'àireamh am measgnan ciontach: 
oir tha crìoch aig na nithean ud a tha mu m' thimchioll-sa. 
Agus thuirt iadsan, A Thighearna, feuch tha dà chlaidh- 
eamh an so. Agus thuirt esan riutha, Is leòr e. 

Na biodh bhur cridhe fo thrioblaid : tha sibh a' creid- 
sinn ann an Dia, creidibh annamsa mar an ceudna. Ann 
an taigh m' Athar-sa tha iomadh àite-còmhnuidh; mur 
biodh e mar sin, dh' innsinnsa dhuibh; oir tha mi 'dol a 
dh' ulluchadh àite dhuibh. Agus ma thèid mi agus gu 'n 
ulluich mi àite dhuibh, thig mi rithist, agus gabhaidh mi 
sibh a m' ionnsuidh fhèin; a chum far am bheil mise 
gu 'm bi sibhse mar an ceudna. Agus is aithne dhuibh 
c' àit' am bheil mi 'dol, agus is aithne dhuibh an t-slighe. 
Thuirt Tomas ris, A Thighearna, cha 'n 'eil fhios againn 
c' àit' am bheil thu 'dol; agus cionnus a dh' fhaodas eòlas 
na slighe 'bhith againn? Thuirt Iosa ris, Is mise an 
t-slighe, agus an fhìrinn, agus a' bheatha: cha tig aon 
neach a chum an Athar ach tromhamsa. Nam b' aithne 
dhuibh mise, b' aithne dhuibh m' Athair mar an ceudna: 
agus à so suas is aithne dhuibh e. agus chunnaic sibh e. 
Thuirt Philip ris, A Thighearna, foillsich an t-Athair 
dhuinne, agus is leòr leinn e. Thuirt Iosa ris, Am bheil 
mise ùine cho fada maille ribh, agus nach aithne dhut 
fhathast mi, 'Philip? an tì agus a chunnaic mise, chunnaic 
e'n t-Athair; agus cionnus a tha thu 'g ràdh, Foillsich an 
t-Athair dhuinn? Nach 'eil thu 'creidsinn gu bheil mise 



2 24 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



anns an Athair, agus an t-Athair annamsa? na briathran a 
tha mi 'labhairt ribh cha 'n ann uara fhèin a tha mi 'g an 
labhairt : ach an t-Athair a tha 'gabhail còmhnuidh annam- 
sa, tha esan a' deanamh nan oibre. Creidibh mise gu 
bheil mi anns an Athair, agus an t-Athair annamsa: no 
creidibh mi air son nan oibre fhèin. Gu deimhin, deimh- 
in, tha mi ag ràdh ribh, an tì a tha 'creidsinn annamsa, na 
h-oibre a tha mise 'deanamh, ni esan mar an ceudna; agus 
ni e oibre a's mò na iad so, do bhrìgh gu bheil mise 'dol 
a chum m' Athar. Agus ge b' e ni a dh' iarras sibh ann 
am ainm-sa, ni mise sin, a chum gu 'm bi an t-Athair air 
a ghlòrachadh anns a' Mhac. Ma dh' iarras sibh ni air 
bith ann am' ainm-sa, ni mise e. Ma 's toigh leibh mise, 
coimhidibh sibh m' àitheantan. Agus guidhidh mise an 
t-Athair, agus bheir e dhuibh Comhfhurtair eile, a chum 
gu fan e maille ribh gu bràth, eadhon Spiorad na fìrinn : 
neach nach urrainn an saoghal a ghabhail : do bhrìgh 
nach 'eil e 'ga fhaicinn, agus nach aithne dha e ; ach is 
aithne dhuibhse e ; oir tha e 'fantuinn maille ribh, agus 
bidh e annaibh. Cha 'n fhàg mi sibh 'n 'ur dìlleachdain : 
thig mi do 'r n-ionnsuidh. Fhathast tamull beag, agus 
cha 'n f haic an saoghal mi tuilleadh ; ach chì sibhse mi : 
do bhrìgh gu bheil mise beò bidh sibh beò mar an ceudna. 
Anns an latha sin bidh fios agaibh gu bheil mise ann am 
Athair, agus sibhse annamsa, agus mise annaibhse. An 
tì aig am bheil m' àitheantan-sa, agus a tha 'g an coimhead, 
is esan aig am bheil gràdh dhomhsa : agus an tì aig am 
bheil gràdh dhomhsa, gràdhaichidh m' Athair e, agus 
gradhaichidh mise e, agus foillsichidh mi mi-fhèin dha. 
Thuirt Iudas (cha 'n e Iscariot,) ris, A Thighearna, c' ar 
son a dh' fhoillsicheas tu thu-fhèin dhuinne, agus nach 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 225 



dean thu sin do'n t-saoghal? Fhreagair Iosa, agus thuirt 
e ris, Ma ghràdhaicheas neach mise, coimhididh e m' f hacal : 
agus gràdhaichidh m' Athair esan, agus thig sinn d' a ionn- 
suidh, agus ni sinn còmhnuidh maille ris. An tì nach 
gràdhaich mise, cha choimhid e mo bhriathran : agus am 
facal a tha sibh a' cluinntinn cha leamsa e, ach leis an 
Athair a chuir uaithe mi. 

Na nithean so labhair mi ribh, am feadh a tha mi a' m' 
chòmhnuidh maille ribh. Ach an Comhfhurtair, eadhon 
an Spiorad Naomh, a chuireas an t-Athair uaithe ann am' 
ainm-sa, teagaisgidh esan dhuibh na h-uile nithean, agus 
cuiridh e 'n cuimhne dhuibh ra h-uile nitrean a labhair 
mise ribh. Tha mi fàgail sìth agaibh ; mo shìth-sa tha 
mi 'toirt dhuibh : cha 'n ann mar a bheir an saoghal, a tha 
mise 'toirt dhuibh. Na biodh bhur cridhe fo thrioblaidj. 
agus na biodh eagal air. Chuala sibh mar a thuirt mi 
ribh, Tha mi 'falbh, agus thig mi rithist do 'r n-ionnsuidh. 
Nam biodh gràdh agaibh dhomhsa, bhiodh aoibhneas- 
oirbh, a chionn gu 'n dubhairt mi, Tha mi 'd.ol a chum an 
Athar: oir is mò an t-Athair na mise. Agus a nis dh'innis 
mi dhuibh so roimh dha tighinn gu crìch, a chum, an uair 
a thig gu crìch, gu 'n creideadh sibh. A so suas cha labh- 
air mi mòran ribh, oir tha uachdaran an t-saoghail so a" 
tighinn: agus cha 'n 'eil ni air bith aige annamsa; ach a 
chum gu 'm bi fios aig an t-saoghal gur ionmhuinn leam an 
t-Athair, agus mar a thug an t-Athair àithne dhomh, rriar 
sin tha mi 'deanamh. Eiribh, rachamaid à so. 



p 



2 2Ò 1 EACHDH AIDH BEATHA CHRIOSD 



Caib. XLIII. 

Le cosamhlachd dn ftìwnain nochd losa an t-aonadh a tha, 
eadar e fhèin agas a shluagh — Dtì innis e gu 'n 
tigeadh iomadh deuchainn agus trioblaid air a dheis- 
ciobui/, ach gu faigheadh iad sìth ann fhein — Rinn e 
ùrnuigh ris an Athair às leith nan deisciobul, agus às 
leith nan uile a chreideadh ann troimh am facal-san. 
Is mise an fhìonain fhìor, agus is e m' Athair an 
treabhaiche. Gach uile gheug annamsa nach 'eil a' giùlan 
toraidh, bheir e air falbh : agus gach uile gheug a tha 
'tabhairt toraidh, glanaidh e i, a chum gu 'n giùlain i 
tuilleadh toraidh. Tha sibhse glan martha, tre an fhacail 
a labhair mi ribh. Fanaibh annamsa, agus mise ann- 
aibhse. Mar nach urrainn a' gheug toradh a thoirt uaipe 
fhèin, mur fa^i i 'san fhìonain ; cha mhò is urrainn sibhse, 
mur fan sibh annamsa. Is mise an fhìonain, sibhse na 
geugan. An tì a dh' fhanas annamsa, agus mise annsan, 
bheir esan mòr-thoradh uaithe : oir às m' eugmhais-sa 
cha 'n nrrainn sibh aon ni a dheanamh. Mur fan neach 
annamsa, tha e air a thilgeadh a mach mar ghe'ig, agus air 
crionadh : agus tionailidh daoine iad, agus tilgidh iad 'san 
teine iad, agus loisgear iad. Ma dh' fhanas sibh annamsa, 
agus ma dh' f hanas m' fhacail-sa annaibhse, iarraidh sibh 
gach ni a 's aill leibh, agus nithear dhuibh e. An so tha 
m' Athair-sa air a ghlòrachadh, gu 'n toir sibhse mòr- 
thoradh uaibh; agus bidh sibh 'n 'ur deisciobuil dhomhsa. 
Mar a ghràdhaich an t-Athair mise, mar sin ghràdhaich 



ANN AM BRIATHRAN A ? BHIQBUILL. 



227 



mise sibhse : fanaibh ann am' ghràdh. Ma choimhideas 
sibh m' àitheantan, fanaidh sibh ann am' ghràdh : eadhon 
mar a choìmhid mise àitheantan m' Athar, agus a tha mi 
'fantuinn 'na ghràdh. Na nithean so labhair mi ribh, a 
chum gu fanadh mo ghàirdeachas annaibh, agus gu 'm 
biodh bhur gàirdeachas-sa làn. Is i so m' àithne-sa, gu 'n 
gràdhaich sibhse a chèile, eadhon mar a ghràdhaich mise 
sibhse Gràdh a 's mo na so cha 'n 'eil aig neach sam 
bith, gu leigeadh duine 'anam sìos air son a chàirdean. 
Is sibhse mo chàirdean-sa, ma ni sibh gach ni a tha mi ag 
àithneadh dhuibh. A so suas cha ghairm mi seirbhisich 
dhibh ; oir cha 'n aithne do 'n t-seirbhiseach ciod a tha 
'thighearna 'deanamh: ach ghairm mi càirdean dhibh ; oir 
na h-uile nithean a chuala mi o m' Athair, thug mi fios 
dhuibhse orra. Cha sibhse 'thagh mise, ach is mise 
'thagh sibhse, agus dh' òrduich mi sibh, a chum gu rachadh 
sibh, agus gu 'n tugadh sibh a mach toradh, agus gu 
maiieadh bhur toradh: a chum ge b' e ni a dh' iarras sibh 
air an Athair ann am ainm-sa gu 'n toir e dhuibh e. Tha 
mi 'g àithneadh nan nithean so dhuibh, a chum gu 'n 
gràdhaich sibh a' chèile. Ma tha 'n saoghal 'g 'ur fuath- 
achadh, tha fios agaibh gu 'n d' fhuathaich e mise roimh- 
ibh. Nam b' ann de 'n t-saoghal sibh, ghràdhaicheadh 
an saoghal a' chuid fhèin : ach do bhrìgh nach ann de 'n 
t-saoghal sibh, ach gu 'n do thagh mise sibh às an 
t-saoghal, uime sin tha fuath aig an t-saoghal dhuibh. 
Cuimhnichibh am facal a thuirt mi ribh, Cha 'n 'eil an 
seirbhiseach ni 's mò na 'thighearna. Ma rinn iad geur- 
leanmhuinn ormsa, ni iad geur-leanmhuinn oirbhse mar an 
ceudna ; ma choimhid iad m' fhacal-sa, coimhididh iad 
bhur facal-sa mar an ceudna. Ach na nithean so uile 



228 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



ni iad oirbh air sgath m' ainme-sa, do bhrìgh nach 
aithne dhaibh esan a chuir uaithe mi. Mur bithinn sa 
air tighinn agus air labhairt riutha, cha bhiodh peacadh 
aca : ach a nis cha 'n 'eil leith-sgeul am peacaidh aca. 
An tì aig am bheil fuath dhomhsa, tha fuath aige 
do m' Athairmar an ceudna. Mur bithinn sa air dean- 
amh nan oibre 'nam measg nach d' rinn aon neach eile, 
cha bhiodh peacadh aca : ach a nis chunnaic iad iad, 
agus dh' fhuathaich iad araon mise agus m' Athair. Ach 
tha so a' tachairt, a chum gu 'n coimhliontadh am facal a 
tha sgriobhte 'nan lagh fhèin, Dh' fhuathaich iad mi gun 
aobhar. Ach an uair a thig an Comhfhurtair, a chuireas 
mise do 'r n-ionnsuidh o 'n Athair, Spiorad na fìrinn, a 
tha 'tighinn a mach o 'n Athair, ni esan fianuis mu m' 
thimchioll-sa : agus ni sibhse mar an ceudna fianuis, do 
bhrìgh gu robh sibh maiile rium o thùs. 

Na nithean so labhair mi ribh, a chum nach fhaigheadh 
sibh oilbheum. Cuiridh iad às an t-sionagog sibh : seadh, 
thig an uair, ge b' e neach a mharbhas sibh, gu saoil e gu 
bheil e 'deanamh seirbhis do Dhia. Agus ni iad na 
nithean so, do bhrìgh nach aithne dhaibh an t-Athair, no 
mise. Ach dh' innis mi na nithean so dhuibh, a chum an 
uair a thig an t-àm, gu 'n cuimhnich sibh gu 'n d' innis 
mi dhuibh iad. Ach cha dubhairt mi na nithean so ribh 
o thùs, do bhrìgh gu robh mi maille ribh. Ach a nis tha 
mi 'dol a chum an Tì a chuir uaithe mi ; agus cha 'n 'eil 
a h-aon agaibhse 'feòraich dhiom, C' àite am bheil thu 
'dol? Ach a chionn gu 'n dubhairt mi na nithean so 
ribh, lìon dubh-bhròn bhur cridhe. Gidheadh tha mi ag 
innseadh dhuibh na fìrinn. Is buannachd dhuibh mise 
dh' f halbh : oir mur falbh mi cha tig an comhfhurtair do 'r 



ANN AM BRIATHRAN A BHIOBUILL. 



229 



n ionnsuidh-sa ; ach ma dh' fhalbhas mi, cuiridh mi esan 
do 'r n-ionnsuidh. Agus an uair a thig esan, bheir e 
de.irbh-shoilleireachd do 'n t-saoghal mu pheacadh, mu 
mu fhìreantachd, agus mu bhreitheanas : mu pheacadh, 
do bhrìgh nach 'eil iad a' creidsinn annamsa : mu fhìr- 
eantachd, do bhrìgh gu bheil mi 'dol a dh' ionnsuidh m' 
Athar, agus nach fhaic sibh mi ni 's mò ; mu bhreitheanas, 
a chionn gu bheil uachdaran an t-saoghail so air a dhìt- 
eadh. Tha mòran nithean agam fhathast ri ràdh ribh, 
ach cha 'n urrainn sibh an giùlan an dràsta. Gidheadh 
an uair a thig esan, Spiorad na fìrinn, treòraichidh e sibh 
a chum gach uile fhìrinn : oir cha labhair e uaithe f hèin ; 
ach labhraidh e na h-uile nithean a chluinneas e : agus 
foillsichidh e dhuibhse nithean a tha ri teachd. Bheir 
esan glòir dhomhsa : oir gabhaidh e de m' chuid-sa, agus 
nochdaidh e dhuibhse e. Na h-uile nithean a tha aig an 
Athair is leamsa iad : air an aobhar so thubhairt mi gu '11 
gabh e de m' chuid-sa, agus nochdaidh e dhuibhse e. 
Tamull beag, agus cha 'n f haic sibh mi ; agus a rithist 
tamull beag, agus chi sibh mi, do bhrìgh gu bheil mi 'dol 
a chum an Athar. An sin thuirt cuid de 'dheisciobuil 
eatorra fhèin, Ciod e so a tha e ag ràdh ruinn, Tamull 
beag, agus cha 'n fhaic sibh mi : agus a rithist, tamull beag 
agus chi sibh mi : agus, Do bhrìgh gu bheil mi 'dol a chum 
an Athar ? Air an aobhar sin thuirt iad, Ciod e so a 
tha e ag ràdh, Tamull beag ? Cha 'n 'eil sinne a' tuig- 
sinn ciod a tha e ag ràdh. A nis dh' aithnich Iosa gu 
robh toil aca fheòraich dheth, agus thuirt e riutha, 
Am bheil sibh a' feòraich 'n 'ur measg fhèin mar 
a thubhairt mi, Tamull beag, agus cha 'n fhaic 
sibh mi, agus a rithist tamull beag, agus chi sibh mi? 



230 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

. Gu deimhin, deimhin, tha mi ag ràdh ribh, gu 'n dean 
sibhse gul agus caoidh, ach ni an saoghal gàirdeachas : 
agus bithidh sibhse do-bhrònach, ach tillear bhur bròn gu 
gàirdeachas. An uair a bhios bean ri saothair-chloinne 
bidh i fo dhoilgheas, a chionn gu bheil a h-uair air tighinn : 

■ ach an uair a bheireas i an leanabh, cha chuimhnich i a 
h-àmhghair ni 's mò, tre aoibhneas gu 'n d' rugadh duine 
a chum an t-saoghail. Agus tha nis uime sin doilgheas 
oirbhse : ach chi mise a rithist sibh, agus ni bhur cridhe 

' gàirdeachas, agus bhur gàirdeachas cha bhuin neach air 
bith uaibh. Agus anns an latha sin cha 'n fheòraich sibh 
ni air bith dliiomsa. Gu deimhin, deimhin, tha mi ag 
ràdh ribh, Ge b' e nithean a dh' iarras sibh air an Athair 
arin am ainm-sa gu 'n toir e dhuibh iad. Gus a so cha d' 
iarr sibh ni sam bith ann am ainm-sa : iarraibh agus gheibh 
sibh, a chum gu 'm bi bhur n-aoiblmeas làn. 

Na nithean so labhair mi ribh anaam briathran dorcha : 
ach thig an uair anns nach labhair mi ribh ni 's mò ann 
am briathran dorcha, ach innsidh mi gu soilleir mu 'n 
Athair dhuibh. Anns an latha sin iarraidh sibh a' m' 
ainm-sa : agus cha 'n 'eil mi ag ràdh ribh, gu 'n guidh mi 
an t-Athair air bhur son ; oir is toigh leis an Athair fhèin 

. sibh, air son gu 'n d' thug sibh gràdh dhomhsa, agus gu 'n 

/do chreid sibh gur-ann o 'n Athair a thàinig mi. Thàinig 
mi mach o 'n Athair, agus tha mi air tighinn a chum an 
t-saoghail : a rithist, tha mi a' fàgail an t-saoghail, agus a' 
dol a chum an Athar. Thuirt a dheisciobuil ris, Feuch, a 
riis tha thu 'labhairt gu soilleir, agus cha 'n 'eil triu 
'labhairt cosamhlachd air bith. A nis tha fìos againn 
gur aithne dhut na h-uile nithean, agus nach fheum thu 

; duine air bith a dh' fheòraich dhiot : air. a shon so tha 



ANN ÀM BRIATHRAN a' BHIOBUÌLL. 



'sinn a' creidsinn gur ann o Dhia a thàinig thu. Fhreagair 
' Iosa iad, Am bheil sibh a nis a' creidsinn? Feuch, tha 'n 
uair a' tighinn, seadh, tha i cheana air tighinn, anns an 
sgapar sibh o chèile, gach aon g' a ionad fhèin, agus am 
fàg sibh mise a' m' aonar : gidheadh cha 'n 'eil mise a' rrì' 
'aonar, oir tha 'n t-Athair maille rium. Na nithean so 
labhair mi ribh a chum gu 'm biodh sìth agaiih annamsal 
Anns an t-saoghal bithidh àmhghar agaibh : ach biodh 
deadh mhisneach agaibh ; thug mise buaidh air an 
t-sioghal. 

1 Labhair Iosa na briathran so ; agus thog e suas a shùil- 
"èan gu nèamh, agus thubhairt e, Athair, thàinig an uair* ; 
glòraich do Mhac, a chum gu 'n glòraich do Mhac thusà 
'mar an ceudna : a chum mar a thug thu cumhachd dhà 
air gach feòil, na h-uile a thug'thu dha, gu'n tugadh esan 
r dhaibh a' bheatha mnaireannach. Agus is so a' bheathà 
'mhaireannach, eòlas a bhith aca ortsa an t-aon Dia fìor, 
r àgus air Iosa Criosd a chuir thu uat. Ghlòraich misè 
ttiusa air thalamh : chrìochnaich mi an obair a thug thti 
dhomh ri dheanamh. Agus a nis, O Athair, glòraich 
thnsa mise maille riut fhèin leis a' ghlòir a bha agam 
maille riut mu 'n robh an saoghal ann. Dh' f hoillsich 
"mise d' ainm do na daoine a thug thu dhomh-às an t-saogfi- 
'al': bu leatsa iad, agus thug thu dhomhsa iad; agus 
'thoimhid iad d'fhacal. A nis thuig iad gur ann uat a thà 
na h-uile nithean a thug thu dhomhsa: oir thug 'mi ohaibh 
na briàthran a thug thusa dhomh; agus ghabh iad iad, 
'agus thuig iad gu fìrinneach gur ann uatsa thàinig mi, 
àgus' chreid iad gu 'n do chuir thusa uat mi. Air an son- 
'Sàn tha mi a' guidhe : clra 'n 'eil mi a' guidhe air son ah 
t-saòghaii, ach air son na muinntir sin a thug thu dhomh -; 



232 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

oir is leatsa iad : agus isleatsa na h-uile nithean a's leamsa, 
agus is leamsa na nithean a's leatsa : agus tha mi air mo 
ghlòrachadh annta. Agus cha 'n 'eil mise ni 's mò anns 
an t-saoghal, ach tha iad so anns an t-saoghal, agus tha 
mise a' tighinn a d' ionnsuidh-sa. Athair Naoimh, tre d' 
ainm coimhid iadsan a thug thu dhomhsa, a chum gu 'm 
bi iad 'nan aon, mar a tha sinne. Am feadh 's a bha mise 
maille riutha anns an t-sàoghal, choimhid mi iad tre d' 
ainm-sa: ghlèidh mi a' mhuinntir a thug thu dhomh, agus 
cha do chailleadh a h-aon diubh, ach mac an sgrios; a 
chum gu 'm biodh an sgriobtuir air a choimhlionadh. Ach 
a nis tha mi 'tighinn a d' ionnsuidh-sa ; agus tha mi 'labh- 
airt nan nithean so anns an t-saoghal, a chum gu 'm biodh 
mo ghàirdeachas aca air a choimhlionadh annta fhèin. 
Thug mi d' fhacal dhaibh ; agus thug an saoghal fuath 
dhaibh, air son nach ann do'n t-saoghal iad, mar nach 
'eil mise de 'n t-saoghal. Cha 'n 'eil mi 'guidhe gu 'n 
tugadh tu às an t-saoghal iad, ach gu 'n coimhideadh tu 
o 'n olc iad. Cha 'n 'eil iadsan de 'n t-saoghal, mar nach 
'eil mise de 'n t-saoghal. Naomhaich iad troimh an fhìr- 
inn: is e d' fhacal-sa an fhìrinn. Mar a chuir thusa mise 
'chum an t-saoghail, mar sin chuir mise iadsan a chum an 
t-saoghail. Agus air an son-san tha mise 'g a mo naomh- 
achadh fhèin, a chum gu 'm bi iadsan mar an ceudna air 
an naomhachadh troimh an fhìrinn. Cha 'n 'eil mi 'guidhe 
air an son-san a mhàin, ach mar an ceudna air son na 
muinntir sin a chreideas annamsa troimh am facal-san; a 
chum gu 'm bi iad uile 'n an aon; eadhon mar a tha thusa, 
Athair, annamsa, agus mise annadsa, gu 'm bi iadsan mar 
an ceudna na'n aon annainne: a chum gu'n creid an 
saoghal gu 'n do chuir thusa uat mi. Agus thug mise 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



233 



dhaibhsan a' ghlòir a thug thusa dhomhsa; a chum gu 'm 
bi iad nan aon mar a tha sinne 'n ar n-aon; mise anntasan, 
agus thusa annamsa, a chum gu 'n deanar coimhlionta iad 
ann an aon ; agus a chum gu 'm bi fios aig an t-saoghal 
gu 'n do chuir thusa uat mi, agus gu 'n do ghràdhaich thu 
iadsan, eadhon mar a ghràdhaich thu mise. Athair, is àill 
leam gu 'm biodh an dream a thug thu dhomh maille 
riumsa far am bheil mi; a chum gu faic iad mo ghlòir, a 
thug thu dhomh: oir ghràdhaich thusa mi mu'n do 
leagadh bunaitean an domhain. O Athair chothromaich, 
cha b' aithne do 'n t-saoghal thusa, ach b' aithne dhomhsa 
thu; agus thuig iad so gu 'n do chuir thusa uat mi; agus 
agus dh' fhoillsich mi d' ainm dhaibh, agus foillsichidh 
mi e; a chum gu 'm bi an gràdh leis an do ghràdhaich 
thusa mise anntasan, agus mise annta. 



254 



EACHDRAIDH BRATHA CHRI0SD" 



Caib. XLIV. 

losa ann an gàradh Gketsemane — Bhrath Iudas e — Thuit 
na maoir air an talamh — G.hearr Peadair cù chluas 
bhar Mhalcuis — Ghlac na maoir losa, agus thug iad 
gu Annas agus Caiaphas e — Dh? àicheidh Peadair 
e — Dlìit na h-àrd-shagairt agus na seanairean Iosa— 
Chroch Iudas e fhèin. 

An uair a labhair Iosa na briathran so, agus a sheinn 
iad laoirìb, chaidh e, mar bu ghnàth leis, maille ri' dheis- 
ciobuil thairis air sruth Chedroin gu sliabh nan crann- 
oladh, far an robh lios do 'n deachaidh e fhèin agus a 
dheisciobuil. 

An sin thàinig Iosa maille riutha gu ionad de 'n goirear 
Getsemane, agus thuirt e ri' dheisciobuil, Suidhibhse an 
so, gus an tèid mise a dheanamh ùrnuigh an sud. Agus 
thug e leis Peadair agus Seumas agus Eoin, agus thòisich 
e air a bhith fo u^mh-chrith, agus fo anabarr bròin. An 
sin thuirt e riutha, Tha m' anam ro bhrònach. eadhon gu 
bàs : fanaibhse an so, sgus deanaibh faire maille riumsa. 
Agus dh' imich e beagan air adhart, mu thimchioll urchair 
cloiche uat,ha, agus thuit e air 'aghaidh air an talamh, agus 
rinn e ùrnuigh, nam bu chomasach e gu rachadh an uair 
thairis air. Agus thuirt e, x\bba, Athair, tha gach ni so- 
dheante dhutsa; ma dh' fhaodas e bhith, cuir an cupan so 
seachad orm : gidheadh, na b' e an ni a b' aill leamsa, ach 
an ni a' s toil leatsa. 

Agus thàinig e chum nan deisciobul, agus fhuair e 'nan 
cadal iad, agus thuirt ri Peadair, A Shimoin, am bheil thu 



ANN AM BRIATHRAN A BHIOBUILL. 



235 



a' d' chadal ? An ann mar sin ! Nach b' urrainn sibh faire 
. a dheanamh aon uair maille riumsa? Deanaibh faire agus 
ùrnuigh, a chum nach tuit sibh am buaireadh : tha 'n 
spiorad gu deimhin togarrach, ach tha 'n fheòil anmhunn. 

A rithist an dara uair dh' imich e, agus rinn e ùrnuigh 
ag ràdh, O m' Athair, mur faodar gu 'n tèid an cupan so 
seachad orm gun mi 'g a òl, do thoil-sa gu robh deante. 
Agus dh' fhoillsicheadh dha aingeal o nèamh 'ga neart- 
achadh. Agus air dha bhith ann an cruaidh-ghleachd 
anama, rinn e ùrnuigh ni bu dùrachdaiche : agus bha 
'fhallus mar bhraona mòra fala a' tuiteam sìos air an 
talamh. Agus an uair a dh' èirich e o' ùruuigh, thàinig e 
: rithist a chum a dheisciubul, agus fhuair e 'nan cadal iad 
troimh thùirse ; oir bha an sùilean trom. Agus thuirt e 
, riutha, C' ar son a tha sibh 'n 'ur cadal ? Eiribh agus 
: deanaibh ùrnuigh, a chum nach tuit sibh ann am buair- 
"eadh. Agus cha robh fhios aca cionnus a bheireadh iad 
; freagradh air. Agus dh' fhàg e iad a rithist, agus dh' 
imich e, agus rinn e ùrnuigh an treas uair ag ràdh nam 
/briathran ceudna. xA.gus thàinig e an treas uair, agus 
rthuirt e rmtha, Caidlibh roimhibh a nis, agus gabhaibh 
fois : is ieòr e; thàinig an uair ; feuch, tha Mac an duin}e 
cair a bhrath thairis do làmhan pheaeaclr. Eiribh, imich- 
^eamaid : feuch, tha an tì a bhrathas.mise am fagusg. 

A nis b' aithne do Iudas, a bhrath esan, an t àitc mar 
$,n ceudna : oir chaidh Iosa gu tric an sin maille ri' dheis- 
-ciobuil. An sin air do Iudas buidheann shaighdearan, 
ragus maoir fhaotainn o na h-àrd-shagairt agus o ha 
Phairisich, thàinig iad do 'n àite sin le leusan agus lòch- 
•rai'nn agus airm. Uime sin air do Iosa fios a bhith aige 
àir na h uile nithean a bha gu tìghinn air, chaidh e mach, 



236 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



agus thuirt e riutha, Cò tha sibh ag iarraidh? Fhreagair 
iadsan e, Iosa o Nasaret. Thuirt Iosa riutha, Is mise e. 
Agus bha mar an ceudna Iudas, a bhrath esan, 'na 
sheasamh maille riutha. An sin cho luath 's a thuirt e 
riutha, Is mise e, chaidh iad air an ais, agus thuit iad air 
an làr. An sin dh' f heòraich e dhiubh a rithist, Cò tha 
sibh ag iarraidh ? Thuirt iadsan, Iosa o Nasaret. Fhrea- 
gair Iosa, Thuirt mi ribh gur mise e. Uime sin ma 's 
mise "tha sibh ag iarraidh, leigibh leotha so falbh : a 
chum gu 'n coimhliontadh am facal a labhair e, An 
dream a thug thu dhomh cha do chaill mi aon diubh. 

A nis thug an tì a bhrath esan comharradh dhaibh, ag 
ràdh, Ge b' e neach do 'n toir mise pòg, is e sin e; 
glacaibh e, agus thugaibh leibh e gu tèaruinte. Agus 
ghrad thàinig e chum Iosa, agus thuirt e ris, Fàilte dhut, 
a Mhaighstir; agus phòg e e. Ach thuirt Iosa ris, 
'ludais, am bheil thu le pòig a' brath Mhic an duine? 
An sin thàinig iad agus chuir iad làmh ann an Iosa, agus 
ghlac iad e. Agus an nair a chunnaic iadsan a bha mu 'n 
cuairt dha an ni a bha gu tachairt, thuirt iad ris, A 
Thighearna, am buail sin leis a' chlaidheamh ? Uime sin 
air do Shimon Peadair claidheamh a bhith aige tharruinn e 
e, agus bhuail e seirbhiseach an àrd-shagairt, agus ghearr e 
a' chluas dheas dheth. A nis b' e ainm an t-seirbhisich, 
Malchus. Agus bhean Iosa ri' chluais, agus shlànuich e 
i. An sin thuirt Iosa ri Peadair, Cuir a rithist do chlaidh- 
eamh air ais 'na ionad fhèin : oir iadsan uile a ghlacas an 
claidheamh tuitidh iad leis a' chlaidheamh. An cupan a 
thug an t-Athair dhomhsa, nach òl mi e ? An saoil thusa 
nach fhaod mise a nis m' Athair a ghuidhe, agus bheir e 
dhomh tuilleadh is dà legion dheug a dh' ainglean ? Ach 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



237 



cionnus an sin a bhiodh na sgriobtuirean air an coimh- 
lionadh a tha 'g ràdh gur ann mar so is èiginn tachairt. 

An sin thuirt Iosa ris na h-ard-shagairt agus ri ceann- 
ardan an teampuill agus ris na seanairean a thàinig d' a 
ionnsuidh, An d' thàinig sibh a mach le claidhnean agus 
le bataichean mar gu 'm b' ann an aghaidh fir-reubainn ? 
An uair a bha mi gach latha maille ribh 'san teampull, 
cha do shìn sibh a mach bhur làmhan a' m' aghaidh : ach 
is i so bhur n-uair-se, agus cumhachd an dorchadais. 
Ach thachair so uile a chum gu 'm biodh sgriobtuirean 
nam fàidhean air an coimhlionadh. An sin thrèig na 
deisciobuil uile e, agus theich iad. Ach lean òganach 
àraidh e aig an robh lìon-aodach air a chur m' a chorp 
lomnochd ; agus rug na h-òganaich air. Ach air dhasan 
an lion-aodach fnàgail, theich e lomnochd uatha. 

An sin rug a' bhuidheann agus an ceannard, agus maoir 
nan Iudhach air Iosa, agus cheangail iad e, agus thug 
iad leotha e air tùs gu Annas ; oir b' esan athair-cèile 
Chaiaphais, a bha 'na àrd-shagart air a' bhliadhna sin A 
nis b'e Caiaphas a thug comhairle do na h-Iudhaich gu 'm 
b' iomchuidh gu faigheadh aon duine bàs air son an 
t-sluaigh. 

Agus lean Simon Peadair agus deisciobul eile Iosa, fada 
uaithe, eadhon gu talla an àrd-shagairt. B' aithne do 'n 
àrd-shagairt an deisciobul sin, agus chaidh e steach maille n 
ri Iosa do chùirt an àrd-shagairt ; ach bha Peadair 'na ' 
sheasamh aig an dorus an leith a muigh. Uime sin chaidh 
an deisciobul sin eile a b' aithne do 'n àrd-shagart a mach, 
agus labhair e ris a' bhan-dorsair, agus thug e Peadair a 
steach. An sin thuirt a' bhanoglach a bha 'gleidheadh 
an doruis ri Peadair, Nach ann de dheisciobuil an duine 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



so thusa mar'an ceudna? Thuirt esan, Cha 'n ann. Agus . 
bha na.seirbhisich agus na maoir'nan seasamh, air dhaibh 
teine guail a chur suas ; oir bha am fuachd ann : agus bha 
Peadair mar a ceudna 'na sheasamh maille riutha, agus 'g 
a gharadh fhèin. Thàinig aon de bhanoglaich an àrdsJ 
shagairt, agus an uair a chunnaic i Peadair 'g a gharadh, 
bheachdaich i air, agus thuirt i ris, Bha thusa cuideachd 
maille ri Iosa o Nasaret. Ach dh' àicheidh esan, ag ràdh, 
Cha 'n aithne dhomh, agus cha 'n 'eil mi 'tuigsinn ciod a 
tha thu 'g ràdh. Agus chaidh esan a mach do 'n fhòr- 
dhorus, agus ghoir an coileach. Agus mu thimchioll aon 
uair a dh' ùine 'na dhèigh sin, thuirt iadsan a bha 'nan 
seasamh a làthair a rithist ri Peadair, Gu fìrinneach is ann 
diubh sud thu ; oir is Galileach thu, agus tha do chainnt 
'g ad' bhrath. Thuirt aon de sheirbhisich an àrd-shagairt, 
caraid do 'n fhear de 'n do ghearr Peadair a chluas, Nach 
f haca mise thu 'san lios maille ris ? 

Ach thòisich esan air mollachadh agus air mionnachadh, 
ag ràdh, Cha 'n aithne dhomh an duine mu 'm bheil sibh 
a' labhairt. Agus ghoir an coileach an dara uair. Agus 
thionndaidh an Tighearna, agus dh' amhairc e air Peadair. 
Agus chuimhnich Peadair facal an Tighearna, mar a thuirt 
e ris, Mu 'n goir an coileach dà uair àicheidh tu mi 
tri uairean. Agus an uair a smaoinich e air chaidh e 
mach, agus ghuil e gu goirt. 

An sin dh' f hiosraich an t-àrd-shagart a dh' Iosa mu 
thimchioll a dheisciobul, agus mu thimchioll a theagaisg. 
Fhreagair Iosa e, Labhair mise gu follaiseach ris an 
t-saoghal ; theagaisg mi a ghnàth anns an t-sionagog, agus 
anns an t ampull, far am bheil na h-Iudhaich a' cruinn- 
eachadh às gach àite ; agus am falach cha do labhair mi 



ANN..AM BJRIATHRAN A BHIOBUILL. 



239 



ni sam bith. C' ar son a thu 'fiosrachadh dhiomsa? 
Fiosraich dhiubhsan a chuala, ciod a thubhairt mi. Agus 
an uair a thuirt Iosa na nithean so, bhuail aon de na maoir 
a bha 'n a sheasamh a làthair a bhas air Iosa, ag ràdh, An 
ann mar so a fhreagras tu an t-àrd-shagart? Fhreagair Iosa 
e~, Ma Iabha ; r mi gu h-olc, dean rianuis air an olc : ach 
ma 's ann gu math, C' ar son a tha thu 'gam bhualadh. 
Uime sin chuir Annas e ceangaiite gu Caiaphas, an t-àrd- 
shagart 

Agus dh' iarr na h-àrd-shagairt agus na seanairean, 
agus a' chomhairle uile fianuis an aghaidh Iosa, a chum a 
chur gu bàs ; agus cha d' fhuair iad. Oir rinn mòran 
dhaoinc fìanuis bhrèige 'na aghaidh, ach cha do chòrd am 
fianuis ri 'chèile. Agus dh' èirich dream àraidh, agus thug 
iad fianuis 'na aghaidh, ag ràdh, Chuala sinne e ag ràdh, 
Leagaidh mi sìos an teampull so, a rinneadh le làmhan, 
agus ann an trì làithean togaidh mi teampull eile neo- 
dheante le làmhan. Agus mar sin cha robh am fianuis a' 
tighinn a rèir a chèile. Agus sheas an t-àrd-shagart suas 
's a' mheadhon, agus chuir e ceisd air Iosa, ag rà lh, Nach 
to ; r thu freagradh sam bith seachad? Ciod e mu 'm bheil 
iad so a' toirt nanuis 'n a d' aghaidh? Ach dh' fhan esan 
'na thosd, agus cha do fhreagair e ni sam buh, A<*us 
thuirt an t-àrd-shagart ris, Tha mi 'g a d' mhionnnchadh 
air an Dia bheò gu 'n innis thu dhuinn an tu Criosd, Mac 
Dhè. A y\is thuirt Iosa, Is mi : gidheadh tha mi ag ràdh 
ribh, 'Na dhèigh so chi sibh Mac an duine 'n a -Liuidhe 
air deas làimh cumhachd Dhè, agus a' teachd air neòil 
nèimh. An sin reub an t-àrd-shagart 'aodach, ag ràdh 
gu 'n do labhair e toibheum. Ciod am feum tuilleadh a 
tha againn air fianuisean ? feuch, a nis chuala .sibh a 



240 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



toibheum. Ciod i bhur barail-se? Agus thug iad uile 
breith 'na aghaidh gu 'n do thoill e am bàs. Agus thòisich 
cuid dhiubh air smugaid a thilgeadh 'na aodan, agus air 
'aghaidh fhalach, agus a bhualadh le'n dùirn, agus air a 
ràdh ris, Dean fàidheadaireachd dhuinn, a Chriosd, Cò e 
a bhuail thu ? Agus labhair iad mòran de nithean eile gu 
toibheumach 'n a aghaidh. Agus ghabh na seirbhisich air 
le slatan. 

An uair a thàinig a' mhaduinn ghabh uachdarain nan 
sagart uile agus seanairean a' phobuill comhairle le chèile 
an aghaidh Iosa, a chum a chur gu bàs. Agus an dèigh 
dhaibh a cheangal thug iad leotha e gu àite a' bhreithean- 
ais, agus thug iad thairis e do Phontius Pilat an t-uachd- 
aran. Agus cha deachaidh iad fhèin do àite a' bhreith- 
eanais, a chum nach biodh iad air an salachadh, ach gu'n 
itheadh iad a' chàisg. 

An sin, an uair a chunnaic Iudas, a bhrath e, gu 'n do 
dhìteadh e, ghabh e aithreachas, agus thug e air an ais na 
deich buinn fhichead airgid do na h-àrd-shagairt, agus do 
na seanairean, ag ràdh, Pheacaich mi ann am brath na 
fala neo-chiontaich. Agus thuirt iadsan, Ciod e sin 
dhuinne ? amhairc thusa air sin. Agus thilg e uaithe na 
buinn airgid anns an teampull, agus dh' fhalbh e ; agus 
chaidh e agus chroch e e-fhèin. Agus ghlac na h-àrd- 
shagairt na buinn airgid, agus thubhairt iad, Cha chòir an 
cur 's an ionmhas, o 'n is luach fala iad. Agus chuir iad 
an comhairle ri 'chèile, agus cheannaich iad fearann a' 
chriadhadair a chum a bhith 'na àite adhlaic do choigrich. 
Air an aobhar sin goirear de 'n fhearann sin, Fearann na 
fala, gus an latha'n diugh. An sin choimhlionadh an ni 
a labhradh le Ieremias am fàidh, ag ràdh, Agus ghabh iad 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 24I 

na deich buinn fhichead airgid, luach an tì a mheasadh, 
neach a mheas iadsan a bha de chloinn Israeil; agus thug 
iad air son fearann a' chriadhadair iad. mar a dh' òrduich. 
an Tighearna dhòmhsa. 

i=z — 

Caib. xlv. 

Thugadh Iosa an làthair Philait — Chuir na h-àrd-shagairt 
mòran de nithean ds a leith — Chuir Pilat gu Herod 
e — Bha Pilat toileach a leigeadh ds — DK iarr an 
s/uagh losa 'cheusadh agus Barabas a leigeadh ds 
dhaibh — An dèigh dha Iosa 'sgiursadh thug Pilat 
thairis e gu bhith air a cheusadh — Cheus na saigh- 
dearan Iosa. 

An sin chaidh Pilat a mach d' an ionnsuidh-san, agus 
thuirt e riutha, Ciod a' chasaid a tha sibh a' toirt an 
aghaidh an duine so ? Fhreagair iadsan agus thuirt iad 
ris, Mur b' fhear droch-bheirt e, cha tugamaid thairis 
dhutsa e. Agus thòisich iad air a chasaid, ag ràdh, 
Fhuair sinne am fear so a' claonadh ar cinnich, agus a' 
bacadh cìs a thoirt do Cheasar, ag ràdh gur e fhèin 
Criosd an rìgh. An sin thuirt Pilat riutha, Gabhaibhse 
e, agus thugaibh breith air a rèir bhur lagha fhèin. An 
sin thuirt na h-Iudhaich ris, Cha 'n 'eil e ceadaichte 
dhuinne neach sam bith a chur gu bàs ; a chum gu 'm 
biodh facal Iosa air a choimhlionadh, a labhair e, a' 
ciallachadh ciod a' ghnè bàis a bha e gus 'fhaotainn. 

Q 



242 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



An sin chaidh Pilat a steach a rithist do àit' a' breith- 
eanais, agus ghairm e Iosa, agus thuirt e ris, An tusa rìgh 
nan Iudhach? Fhreagair Iosa e, Am bheil thu 'g ràdh 
so uat fhèin, no an d' innis daoine eile dhut e mu m' 
thimchioll-sa ? Fhreagair Pilat, Au Iudhach mise? Thug 
do chinneach fhèin agus na h-àrd-shagairt thairis dhomhsa 
thu : ciod a rinn thu ? Fhreagair Iosa, Cha 'n ann de 'n 
t-saoghal so a tha mo rìoghachd-sa : nam b' ann de 'n 
t-saoghal so a bhiodh mo rìoghachd, dheanadh mo 
sheirbhisich cogadh, a chum nach tugteadh thairis do 
na h-Iudhaich mi ; ach a nis cha 'n ann o so a tha mo 
rìoghachd. Air an aobhar s ; n thuirt Pilat ris, An rìgh 
thu ma seadh? Fhreagair Iosa, Tha thusa 'g ràdh gur 
rìgh mi. Is ann a chum na crìche so a rugadh mi, agus 
a chum na crìche so a thàinig mi do 'n t-saoghal, a chum 
gu 'n deanainn fianuis do 'n fhìrinn. Gach neach a tha 
air taobh na fìrinn èisdidh e ri m' ghuth-sa. Thuirt Pilat 
ris, Ciod i an f hìrinn ? 

Agus an uair a thubhairt e so, chaidh e mach a rithist 
a chum nan Iudhach, agus thuirt e riutha, Cha 'n 'eil 
mise 'faotainn coir air bith ann. 

Agus chuir na h-àrd-shagairt agus na seanairean mòran 
de nithean às a leith : ach cha do fhreagair esan ni sam 
bith. Agus chuir Pilat a rithist ceisd air, ag ràdh, Nach 
freagair thu ni sam bith ? feuch, cia lion nithean air am 
bheil iad a' toirt fianuis a' d' aghaidh. Ach cha do 
fhreagair Tosa ni sam bith tuilleadh ; ionnus gu 'n do 
ghabh Pilat iongantas mòr. Agus bha iadsan ni bu ro 
dhèine, ag ràdh, Tha e 'buaireadh an t-sluaigh, a' teagasg 
troimh Iudea uile, a' tòiseachadh o Ghalile gus an àite so. 
An uair a chuala Pilat mu Ghalile, dh' fhiosraich e am bu 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



243 



Ghalileach an duine. Agus an uair a chual' e gu 'm b' 
ann fo uachdaranachd Heroid a bha e, chuir e gu Herod 
e, a bha ann an Ierusalem anns na làithean sin. 

A nis an uair a chunnaic Herod Iosa, bha aoibhneas 
mòr air : oir bha dèigh aige rè uine fhada air esan 
'fhaicinn, do bhrìgh gu 'n cuala e mòran uime ; agus 
bha dòchas aige gu faiceadh e mìorbhuil èiginn air a 
dheanamh leis. Agus dh' fheòraich e mòran cheisdean 
dheth ; ach cha d' thug e freagradb. sam bith air. Agus 
sheas na h-àrd-shagairt agus na sgrìobhaichean 'ga chasaid 
gu dian. Ach chuir Herod agus a luchd-cogaidh an neo- 
mheas e, agus rinn iad fanaid air, agus an dèigh dha a 
sgeadachadh ann an aodach deakach chuir e gu Pilat e. 
Agus rinneadh Pilat agus Herod 'nan càirdean d' a chèile 
'san latha sin ; oir bha iad roimhe sin ann an nàimhdeas 
ri 'chèile. 

Agus an uair a ghairm Pilat an ceann a chèile na h-àrd- 
shagairt, agus na h-uachdarain, agus an sluagh, thuirt e 
riutha, Thug sibh a m' ionnsuidh-sa an duine so, mar neach 
a tha 'tionndadh an t-sluaigh a thaobh : agus feuch, air 
dhomh a cheasnachadh ann bhur làthair cha d' fhuair mi 
coire sam bith anns an duine so a thaobh nan nithean sin 
mu 'm bheil sibh a' deananih casaid air: no mar an 
ceudna Herod : oir chuir mi d' a ionnsuidh sibh ; agus 
feuch, cha d' rinneadh ni air bith leis toiUtinneach air bàs. 
Uime sin an dèigh dhomhsa 'smachdachadh, leigidh mi 
às e. A nis aig àm na fèille, chleachd an t-uachdaran aon 
phrìosanach a b' aill leotha 'chur fa sgaoil do 'n phobulh 
Agus air do 'n t-sluagh a bhith 'g'aodhaich gu h-àrd, 
thòisich iad air ianaidh air a dheanamh dhaibh mar a 
chleachd e. Agus bha prìosan .ch ro chomharraichte aca 



244 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



'san àm sin, do 'm b' ainm Barabas ; neach air son 
ceannairc àraidh a rinneadh anns a' bhaile, agus air son 
mortaidh a thilgeadh ann an prìosan. Air an aobhar sin 
an uair a bha iad cruinn an ceann a chèile, thuirt Pilat 
riutha, Cò is aill leibh mise a chur fa sgaoil dhuibh ? 
Barabas, no Iosa de 'n goirear Criosd ? Oir bha f hios 
aige gu 'm b' ann troimh fharmad a thug na h-àrd-shagairt 
thairis e. Agus an uair a bha e 'na shuidhe air caithir a' 
bhreitheanais, chuir a bhean teachdaireachd d'a ionn- 
suidh, ag ràdh, Na biodh gnothach sam bith agadsa ris an 
fhìrean sin : oir is mòr a dh' fhuiling mise an diugh ann 
am bruadar air a shon-san. Ach chuir na h-àrd-shagairt 
agus na seanairean ìmpidh air an t-sluagh gu 'n iarraidh 
lad Barabas, agus gu sgriosadh iad Iosa. Agus fhreagair 
an t-uachdaran agus thuirt e riutha, Cò de 'n dithis is àili 
leibh mise a chur fa agaoil dhuibh ? Thuirt iadsan, 
Barabas. Thuirt Pilat riutha, Ciod ma seadh a ni mi 
ri Iosa de 'n goirear Criosd ? Thuirt iad uile ris, Ceusar 
e. Agus thuirt e riutha an treas uair, C' ar son ? Ciod 
an t-olc a rinn e? Cha d' fhuair mise cùis bhàis air bith 
ann : uime sin an dèigh dhomh a smachdachadh, leigidh 
mi às e. Ach laidh iadsan air le guthan mòra, ag iarraidh 
esan a cheusadh. Agus bhuadhaich an guthan-san, agus 
guthan nan àrd-shagart. 

Agus an uair chunnaic Pilat nach do bhuadhaich e 
bheag sam bith, ach gu 'n d' èirich an tuilleadh buaireis, 
ghabh e uisge, agus dh' ionnlaid e a làmhan am fianuis 
an t-sluaigh, ag ràdh, Tha mise neo-chiontach a dh' fhuil 
an fhìrein so ; faicibhse sin. Agus fhreagair am pobull 
uile, agus thubhairt iad, Biodh 'fhuil oirnne, agus air ar 
c.loinn. 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



245 



An sin thug saighdearan an uachdaraia leotha Iosa do 
thalla a' bhreitheanais, eadhon cùirt an uachdarain, agus 
chruinnich iad a' bhuidheann uile m' a thimchioll. Agus 
rùisg iad e, agus chuir iad uime falluinn phurpuir. Agus 
dh' fhigh iad crùn droighinn, agus chuir iad air a cheann 
e, agus slat chuilce 'na Jàimh dheisj agus lùb iad an glùin 
'na làthair agus rinn iad fanaid air, ag ràdh, Fàilte dhut, 
a Righ nan Iudhach ! Agus thilg iad smugaid àir, agus 
ghlac iad an t-slat chuilce, agus bhuail iad 's a' cheann e. 

Agus chaidh Pilat a mach a rithist, agus thuirt e riutha, 
Feuch, tha mise 'ga thoirt a mach-do'r n-ionnsuidh a 
chum gu 'm bi fios agaibh nach 'eil mise 'faotainn coire 
sam bith ann. An sin thàinig Iosa mach, agus an crùn 
droighinn air, agus an fhalluinn phurpuir uime. Agus 
thuirt Pilat riutha, Feuch an duine ! Uime sin an uair a 
chunnaic na h-àrd-shagairt agus na maoir e, ghlaodh iad, 
ag ràdh, Ceus e, ceus e. Thuirt Pilat riutha, Gabhaibhse 
e agus ceusaibh e : oir cha 'n 'eil mise a' faotainn coire 
sam bith ann. 

Fhreagair na h-Iudhaich e, Tha lagh againne, agus a 
rèir ar lagha-ne is còir a chur gu bàs air son gu 'n d' rìnn 
e Mac Dhè dheth fhèin. Uime sin an uair a chuala 
Pilat a' chainnt sin bu mhòid a bha dh' eagal air; agus 
chaidh e steach a rithist do àite a' bhreitheanais, agus 
thuirt e ri Iosa, Cia às dhut? Ach cha d' thug losa 
freagradh sam bith dha. An sin thuirt Pilat ris, Nach 
labhair thu riumsa ? nach 'eil fhios agad gu bheil cumh- 
achd agamsa do cheusadh, agus gu bheil cumhachd agam 
do chur fa sgaoil ? Fhreagair Iosa e, Cha bhiodh cumh- 
achd air bith agad a' m' aghaidh-sa, mur tugteadh dhut 
o 'n àird e : air an aobhar sin an tì à thug mise thairis 



246 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



dhut, tha aigesan am peacadh a's mò. Agus o sin suas 
dh' iarr Pilat a chur fa sgaoil: ach ghlaodh na h-Iudhaich, 
ag ràdh, Ma leigeas tu am fear so fa-sgaoil cha charaid do 
Cheasar thu : ge b' e neach a tha 'ga dheanamh fhèin 'na 
righ tha e 'labhairt an aghaidh Cheasair. Uime sin an 
uair a chuala Pilat a' chainnt sin, thug e mach Iosa, agus 
shuidh e air a' chaithir-bhieitheanais, anns an ionad ris 
an abrar an Leac-ùrlair, ach anns an Eabhra, Gabata. A 
nis b' e latha ulluchaidh na càisge e. Agus thuirt e ris 
na h-Iudhaich, Feuch, bhur Righ ! Ach ghlaodh iadsan 
a mach, Beir uainn, beir uainn, ceus e. Thuirt Pilat 
riutha, An ceus mi bhur Righ-sa ? Fhreagair na h-àrd- 
shagairt, Cha 'n 'eil righ againne ach Ceasar. 

An sin air an aobhar sin, air do Philat a bhith toileach 
gnìomh taitneach a dheanamh do 'n t-sluagh, thug e 
breith gu 'n deanteadh mar a dh' iarr iad ; agus leig e 
mach dhaibh esan a thilgeadh ann am prìosan air son 
ceannairc agus mortaidh, an neach a dh' iarr iad, agus an 
dhèigh dha Iosa 'sgiùrsadh, thug e thairis dhaibh e gu 
bhith air a cheusadh. • 

Agus ghlac iad Iosa, agus thug iad dheth an t-aodach 
purpuir, agus chuir iad 'aodach fhèin uime, agus thug iad 
leotha e chum a cheusadh. Agus chaidh e mach a' 
giùlan a' chroinn-cheusaidh do 'n ionad de 'n goirear, àite 
claiginn, d' an ainm 'san Eabhra, Golgota. 

Agus an uair a thug iad leotha e rug iad air Simon, 
duine àraidh o Chirene, (athair Alecsandeir agus Rufuis,) 
a bha 'tighinn o 'n dùthaich, agus chuir iad an crann- 
ceusaidh air, gus a ghiùlan an dèigh Iosa. 

Agus lean cuideachd mhòr e de 'n t-sluagh agus de 
mhnathan, a bha ri bròn agus 'ga chaoineadh-san. Ach 



ANN AM KRIATHRÀN a' BHIOBL'ILL. 



2 47 



air do Iosa tionndadh riutha, thuirt e, A nigheanan 
Ierusaleim^ na guilibh air mo shon-sa, ach guilibh air 
bhur son fhèin agus air son bhur cloinne. Oir feuch, 
tha na làithean a' tighinn anns an abair iad, Is beann- 
aichte na mnathan neo-thorrach, agus na cìochan nach 
d' thug bainne. An sin tòisichidh iad air a ràdh ris na 
beanntan, Tuitibh oirnne, agus ris na cnoic, Falaichibh 
sinne. Oir ma ni iad na nithean so ris a' chrann ùr, 
ciod a ni iad ris a' chrìonaich ? Agus thugadh mar an 
ceudna dithis eile, a bha nan luchd droch-bheirt, a chum 
a bhith air an ceusadh maille ris. 

Agus an uair a thàinig iad do 'n àite de 'n goirear 
Calbhari (àite claiginn), thug iad dha fìon geur, measgte 
le domblas ; agus air dha a bhlasad, cha 'n òladh e e. 

Agus bha 'n treas uair ann, agus cheus iad e. Agus 
cheus iad an dà ghaduiche rnaille ris ; fear dhuibh air a 
làimh dheis, agus am fear eile air a làimh chlì. Agus 
thuirt Iosa, Athair, thoir dhaibh mathanas ; oir cha 'n 'eil 
fhios aca ciod a tha iad a' deanamh. 

Agus sgrìobh Pilat mar an ceudna tiodal, agus chuir e 
air a chrann-cheusaidh e. Agus b' e so an sgrìobhadh, 
IOSA O NASARET RIGH NAN IUDHACH. Uime 
sin leugh mòran de na h-Iudhaich an tiodal so : oir bha 
an t-àite anns an do cheusadh Iosa fagusg do 'n bhaile : 
agus bha an sgrìobhadh an Eabhra, an Greugais, agus an 
Laidinn. Air an aobhar sin thuirt àrd-shagairt nan Iudh- 
ach ri Pilat, Na sgrìobh Righ nan Iudhach ; ach gu 'n 
dubhairt e fhèin, Is mi Righ nan Iudhach. Fhreagair 
Pilat, An ni a sgrìobh mi, sgrìobh mi e. An sin an 
uair a cheus na saighdearan Iosa, ghlac iad a thrusgan, 
agus rinn iad ceithir eariannan, earrann do gach saigh- 



248 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



dear ; agus a chòta mar an ceudna : agus bha 'n còta gun 
fhuaigheal, air fhigheadh o 'bhràighe sìos gu h-iomlan. 
Thuirt iad uime sin eatorra fhèin, Na reubamaid e, ach 
tilgeamaid croinn air, cò aig a bhitheas e : a chum gu 'n 
coimhlionteadh an sgriobtur, a tha 'g ràdh, Roinn iad 
mo thrusgan eatorra, agus thilg iad croinn air mo bhraf. 
Air an aobhar sinn rinn na saighdearan na nithean so. 
Agus shuidh iad agus rinn iad faire air an sin. 

• — 4* — 



Caib. xlvi. 

Ttiug iadsan a bha 'dol seachad toibheum do Iosa air d 
chrann-cheusaidh — Dti innis e do 'n ghadaiche gu 'm 
biodh e maille ris ann a?n Parras — Bha dorchadas 
air a?i talamh — An uair a thug Iosa suas a spiorad 
reubadh brat roinn an teampuill, agus chriothnaich an 
talamh — lotadh a thaobh le sleagh — Dti adhlaic 
Ioseph o Arimatea agus Nicodemus e. 

Agus thug iadsan a bha 'dol seachad toibheum dha, a' 
crathadh an ceann, agus ag ràdh, Thusa a leagas an 
teampull agus a chuireas suas ann an trì làithean e, saor 
thu fhèin : ma 's tu Mac Dhè thig a nuas o 'n chrann- 
cheusaidh. Mar an ceudna thuirt na h-àrd-shagairt maille 
ris na sgrìobhaichean agus na seanairean, a' fanaid air, 
Shaor e daoine eile, cha 'n 'eil e comasach air e fhèin a 
shaoradh. Ma 's e Righ Israeil, thigeadh e nis a nuas 
o 'n chrann-cheusaidh, agus creididh sinne e. Chuir e a 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 249 

dhòigh ann an Dia ; saoradh e nis e ma tha toil aige dha : 
oir thubhairt e, Is mi Mac Dhè. Agus rinn na saighdearan 
mar an ceudna fanaid air, a' tighinn d' a ionnsuidh, agus 
a' tairgseadh fìon geur dha, agus ag ràdh, Ma 's tu Righ 
nan Iudhach teasairg thu fhèin. 

Agus thug aon de na droch dhaoine a chrochadh toibh- 
eum dha, ag ràdh, Ma 's tu Criosd, saor thu fhèin agus 
sinne. Ach fhreagair am fear eile, agus chronuich e e, ag 
ràdh, Nach 'eil eagal Dhè ort, agus gu bheil thu fo 'n aon 
dìteadh ris ? Agus sinne da rìreadh an ceartas ; oir tha 
sinn a' faotainn nan nithean a thoill ar gnìomharan : ach 
cha d' rinn an duine so cron air bith. Agus thuirt e ri 
Iosa, A Thighearna, cuimhnich ormsa an uair a thig thu 
do d' rìoghachd. Agus thuirt Iosa ris, gu deimhin tha 
mi ag ràdh riut, gu 'm bi thu maille riumsa an diugh ann 
am Pàrras. 

A nis sheas làimh ri crann-ceusadh Iosa a mhàthair, 
agus piuthar a mhàthar, Muire, bean Chleophais, agus 
Muire Magdalen. Uime sin an uair a chunnaic Iosa a 
mhàthair, agus an deisciobul a b' ionmhuinn leis 'na 
sheasamh a làthair, thuirt e ri 'mhàthair, A bhean, feuch 
do mhac ! An sin thuirt e ris an deisciobul, Feuch, do 
mhàthair ! Agus o' n àm sin a mach thug an deisciobul 
sin leis i d' a thaigh fhèin. 

A nis o' n t-siathamh uur bha dorchadas air an tàlamh 
gus an naoidheamh uair. Agus air an naoidheamh uair 
dh' èigh Iosa le guth àrd, ag ràdh, Eli, Eli, lama, sabach- 
thani? is e sin, air eadar-theangachadh, Mo Dhia, mo 
Dhia, c' ar son a thièig thu mi? An dèigh so, air do 
Iosa fios a bhith aige gu robh na h-uile nithean a nis air 
an crìochnachadh, a chum gu 'n coimhlionteadh an 



25° 



KACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



sgriobtuir, thubhairt e, Tha tart orm. A nis bha an sin 
soitheach làn a dh' fhìon geur. Agus an uair a chuala 
cuid dhuibhsan a bha 'nan seasamh a làthair e, thuirt iad, 
Feuch, tha e a' gairm air Elias. Agus ghrad ruith fear 
dhiubh, agus air dha spong a lìonadh de 'n fhìon gheur, 
agus a' cur air slait chuilce, thug e deoch dha. Ach 
thuirt càch, Leig dha, faiceamaid an tig Elias g 'a thoirt 
a nuas. An sin an uair a ghabh Iosa am fìon geur, thuirt 
e, Tha e crìochnaichte. Agus an uair a ghlaodh e le 
guth mòr, thuirt e, Athair, tha mi a' tiomnadh mo 
spioraid a' d' làmhan-sa : agus air dha so a ràdh, chrom 
e a cheann, agus thug e suas a spiorad. 

Agus feuch, reubadh brat-roinn an teampuill 'na dhà 
chuid, o 'mhullach gu 'iochdar ; agus chriothnaich an 
talamh, agus sgoilteadh na creagan ; agus dh' fhosgladh 
na h-uaighean, agus dh' èirich mòran de chuirp nam 
marbh a bha 'nan cadal ; agus chaidh iad a mach às na 
h-uaighean an dèigh' aiseirigh-san, a^us chaidh iad a 
steach do 'n bhaile naomh, agus nochdadh iad do 
mhòran. 

A nis an uair a chunnaic an ceannard-ceud agus iadsan 
a bha maille ris a' gleidheadh Iosa, a' chrith-thalmhainn, 
agus na nithean eile a rinneadh, ghabh iad eagal mòr, 
agus thuirt iad, Gu fìrinneach b' e an duine so Mac Dhè. 
Agus an sluagh uile a chruinnich a dh' ionnsuidh an 
t-seallaidh sin, an uair a chunnaic iad na niihean a 
rinneadh, thill iad air an ais a' bualadh an uchd. 

Agus bha mar an ceudna mòran mhnathan am fad 
uatha 'g amharc : 'nam measg sin bha Muire Magdalen, 
agus Muire màthair Sheumais bu lugha, agus Ioseis, agus 
Salome, màthair clann Shebede ; muinntir a lean e mar 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 251 

an ceudna, an uair bha e ann an Galile, agus a bha 
'frithealadh dha, agus mòran eile de mhnathan a chaidh 
suas maille ris gu Ierusalem. 

An sin a chum nach fhanadh na cuirp air a' chrann- 
cheusaidh air an t-sàbaid, a chionn gu 'm b' e latha an 
ulluchaidh a bh' ann, oir bu latha mòr an latha sin, dh' 
iarr na h-Iudhaich air Pilat gu rachadh an luirgnean a 
bhristeadh, agus gu 'n tugteadh air falbh iad. An sin 
thàinig na saighdearan, agus bhrist iad luirgnean a' cheud 
fhir, agus luirgnean an fhir eile, a cheusadh maille ris : 
ach an uair a thàinig iad gu Iosa, agus a chunnaic iad 
gu robh e cheana marbh, cha do bhrist iad a luirgnean- 
san : ach lot fear dhe na saighdearan a thaobh le sleagh, 
agus ghrad thàinig a mach fuil agus uisge. Agus thug 
an tì a chunnaic sin fìanuis, agus tha 'fhianuis fìrinneach : 
agus tha fhios aige gu bheil e 'labhairt na fìrinn, a chum 
gu 'n creideaMh sibhse. Oir thachair na nithean so a 
chum gu 'n còimhlionteadh an sgriobtuir, Cha bhristear 
cnàimh dheth. A^us a rithist tha sgriobtuir eile ag ràdh, 
Amhaircidh iad airsan a lot iad. 

A nis an uair a thàinig am feasgar, do bhrìgh gu 'm b' e 
latha an ulluchaidh e, eadhon an latha roimh 'n t-sàbaid, 
thàinig Ioseph o Arimatea, duine saoibhir agus comhair- 
leach urramach, a bha 'na dhuine math agus 'na fhìrein, 
agus a bha 'na dheisciobul aig Iosa, ach am falach air 
eagal nan Iudhach, neach mar an ceudna aig an robh 
sùil ri rìoghachd Dhè, (cha d' aontaich an duine so d'. an 
comhairle no d' an gnìomh), agus chaidh e steach gu dàna 
dh' ionnsuidh Philait, agus dh' iarr e corp Iosa. Agus b' 
ioghnadh le Pilat ma bha e cheana marbh : agus air dha 
an ceannard-ceud a ghairm, dh' fhiosraich e dheth an robh 



252 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



fad o 'n a f huair e bàs. Agus an uair a fhuair e flos o 'n 
chearmard-cheud, thug e an corp do Ioseph. 

Agus thàinig mar an ceudna Nicodemus, a thàinig air 
tìis gu Iosa 'san oidhche, agus thug e leis mu thimchioll 
ceud punnd de mhirr agus a dh' alòes, air am measgadh 
feadh a chèile. An sin gabh iad corp Iosa, agus cheangail 
iad e ann an Hon-aodach grinn, fìorghlan, mar is gnàth 
leis na h-Iudhaich adhlac a dheanamh. 

A nis bha lios anns an àite an do cheusadh e ; agus 
anns an lios uaigh nuadh a chladhaicheadh à carraig, anns 
nach do chuireadh aon duine riamb. Air an aobhar sin 
air son ulluchadh caisg nan Iudhach, do bhrìgh gu robh 
an uaigh am fagusg chuir iad Iosa an sin : agus charuich 
iad clach mhòr gu dorus na h~uaighe, agus dh' imich iad 
air falbh. 

Agus bha Muire Magdalen agus Muire màthair Ioseis 
'nan suidhe fa chomhair na h-uaighe. 

Agus lean na mnathan a thàinig maille ris o Ghalile, 
agus chunnaic iad an uaigh, agus cionnus a chuireadh a 
chorp. Agus thill iad agus dh' ulluich iad spìosraidh 
agus oladh deadh-f hàile ; agus ghabh iad tàmh air latha 
na sàbaid a rèir na h-àithne. 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 



2 53 



Caib. xlvii. 

Chuireadh faire agas seula air an uaigh — Dtì èirich 
Iosa gu moch 's a' mhaduinn air à' cheud latha 
dhe 'n t-seachduin—Nochdadh e do Mhuire Magdalen^ 
agus mar an ceudna do na mnathan eile a chaidh 
a dtì ionnsuidh na h-uaighe — Air an latha sin fhèin 
nochdadh e do dithis a bha 'do/ gu Emaus, agus do 
dheichnear de na h-abstoil — An ceann ochd làithean 
nochdadh e do 'n aon abstol deug. 

A nis air an latha màireach, an latha 'n dèigh an 
ulluchaidh, chruinnicheadh na h-àrd-shagairt agus na 
Phairisich gu Pilat, ag ràdh, A Thighearna, is cuimhne 
leinne, an uair a bha am mealltair ud fhathast beò, gu 'n 
dubhairt e, Eirigh mi an dèigh thrì làithean. Orduich 
uime sin an uaigh a bhith air a coimhead gu cinnteach 
gus an treas latha, air eagal gu 'n tig a dheisciobuil 'san 
oidhche, agus gu 'n goid iad leotha e, agus gu 'n abair iad 
ris an t-sluagh, Dh' èirich e o na mairbh : agus mar sin 
bidh am mearachd deireannach ni 's miosa na an ceud 
mhearachd. Thuirt Pilat riutha, Tha faire agaibh, imich- 
ibh, deanaibh an uaigh cho tèaruinte 's is aithne dhuibh. 
Agus dh' imich iad, agus rinn iad an uaigh cinnteach, a' 
cur seula air a' chloich maille ri faire. 

Agus an uair a bha an t-sàbaid seachad, cheannaich 
Muire -Magdalen, agus Muire màthair Sheumais, agus 
Salome, spìosraidh deadh-fhàile, a chum gu 'n tigeadh 



254 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



iad agus gu 'n ungadh iad e. Agus thuirt iad eatorra 
fhèin, Cò a charuicheas dhuinn a' chlach o dhorus na 
h-uaighe ? 

Agus feuch, bha crith-thalmhainn mhòr ann ; oir 
thàinig aingeal an Tighearna nuas a nèamh, agus air 
dha tighinn, charuich e a' chlach o dhorus na h-uaighe, 
agus shuidh e oirre. A.gus bha 'ghnùis mar dhealanach, 
agus 'aodach geal mar shneachda : agus air eagal roimh 
chriothnaich an luchd-coimhid, agus chaidh iad an riochd 
mairbh. 

Air a' cheud latha de 'n t-seachduin thàinig Muire 
Magdalen gu moch, agus an dorchadas fhathast ann, a 
chum na h-uaighe, agus chunnaic i a' chlach air a togail 
o 'n uaigh. Uime sin ruith i, agus thàinig i gu Simon 
Peadair agus an deisciobul eile a b' ionmhuinn le Iosa, agus 
thuirt i riutha, Thug iad leotha an Tighearna às an uaigh, 
agus cha 'n 'eil fhios againn c' àit' an do chuir iad e. Uime 
sin chaidh Peadair a mach agus an deisciobul sin eile, 
agus thàinig iad a chum na h-uaighe. Agus ruith iad 
'nan dithis cuideachd : agus ruith an deisciobul eile ni 
bu luaithe na Peadair, agus thàinig e air tùs a chum na 
h-uaighe ; agus air dha cromadh sios chunnaic e an lìon- 
aodach 'na laidhe, gidheadh cha deachaidh e steach. 
An sin thàinig Simon Peadair 'ga leantuinn, agus chaidh 
e steach do 'n uaigh ; agus chunnaic e an lìon-aodach 'na 
laidhe, agus an neapaicin a bha 'm a cheann, cha 'n ann 
'na laidhe maille ris ann lìon-aodach, ach air leith air 
'fhilleadh ann an àite leis fhèin. An sin chaidh an deis- 
ciobul sin eile, a thàinig air tùs a chum na h-uaighe, a 
steach mar an ceudna, agus chunnaic agus chreid e. Oir 
cha do thuig iad fhathast an sgriobtuir gu 'm b' èiginn 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 



2 55 



gu 'n èireadh esan a rithist o na mairbh. An sin dh' imich 
na deisciobuil a rithist a chum an cuideachd fhèin. 

Ach sheas Muire aig an uaigh a muigh a' gul : agus an 
uair a bha i a' gul, chrom i sìos ag amharc a steach do 'n 
uaigh, agus chunnaic i dà aingeal ann an culaidhean geala, 
'nan suidhe, fear aig a' cheann, agus fear aig na casan 'san 
àite an robh corp Iosa 'na laidhe; agus thuirt iadsan rithe, 
A bhean, c' ar son a tha thu 'gul ? Thuirt i riutha, Air son 
gu 'n d' thug iad mo Thighearna leotha, agus nach 'eil 
fhios agam c' àit' an do chuir iad e. Agus an uair a 
thubhairt i so, thill i air a h-ais, agus chunnaic i Iosa 'na 
sheasamh, agus cha d' aithnich i gu 'm b' e Iosa 'bh' ann. 
Thuirt Iosa rithe, A bhean, c' ar son a tha thu 'gul ? Air 
dhise saoilsinn gu 'm b' e an gàradair a bh' ann, thuirt i 
ris, A thighearna, ma thug thusa leat e, innis dhomhsa 
c' àit' an do chuir thu e, agus bheir mise leam e. Thuirt 
Iosa rithe, A Mhuire Air dhise tionndadh thuirt i ris, 
Rabboni, 'se sin ri ràdh, A Mhaighstir. Thuirt Iosa rithe, 
Na bean rium; oir cha deachaidh mi fhathast suas a chum 
m' Athar : ach imich thusa chum mo bhràithrean, agus 
abair riutha, Tha mise 'dol suas a chum m' Athar fèin 
agus bhur n-Athar-se, agus a chum mo Dhè fèin agus bhur 
Dè-se. Thàinig Muire Magdalen agus dh' innis i do na 
deisciobuil gu fac' i an Tighearna, agus gu 'n dubhairt e 
na nithean so rithe. 

A nis air a' cheud latha de 'n t-seachduin, aig èirigh na 
grèine, thàinig iad (na mnathan a thàinig maille ris o 
Ghalile) a chum na h-uaighe ; a' toirt leotha nan spìoaraidh 
a dh' ulluich iad, agus mnathan àraidh eile maille riutha. 
Agus fhuair iad a' chlach air a caruchadh o 'n uaigh. 
Agus an uair a chaidh iad a steach do 'n migh cha d' 



256 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



fhuair iad corp an Tighearna Iosa. 

Agus am feadh a bha iad an ioma-cheisd mu 'n ni so, 
feuch, sheas dithis dhaoine laimh riutha ann an aodach 
dealrach : agas air dhaibh a bhith fo eagal, agus a' crom- 
adh an aghaidh a chum na talmhainn, thuirt iad riutha, 
N'a biodh eagal oirbh : tha sibh ag iarraidh Iosa o Nasaret 
a cheusadh. C' ar son a tha sibh ag iarraidn an tì a tha 
beò am measg nam marbh ? Cha 'n 'eil e an so; oir dh' 
èirich e : thigibh, faicibh an t-àite an robh an Tighearna 
'na laidhe. Cuimhnichibh mar a labhair e ribh air dha 
bhith fhathast ann an Galib, ag ràdh, Is èiginn do Mhac 
an duine 'bhith air a thoirt thairis do làmhan dhaoine 
peacach, agus a bhith air a cheusadh, agus èirigh a rithist 
an treas latha. Ach imichibh gu luath agus innsibh d' a 
dheisciobuil, agus do Pheadair, gu 'n d' èirich e o na 
mairbh ; agus feuch, tha e 'dol romhaibh do Ghalile : chi 
sibh an sin e mar a thuirt e ribh. Agus chuirnhnich iad 
a bhriathran. 

Agus dh' imich iad gu luath o 'n uaigh le eagal agus 
mòr-ghàirdeachas, agus dh' innis iad na nithean so uile do 
'n aon fnear deug, agus do chàch uile. Agus an uair a 
bha iad ag imeachd a dh' innseadh d' a dheisciobuil, 
feuch, thachair Iosa fhèin orra, ag ràdh, Fàilte dhuibh. 
Agus thàinig iad am fagusg dha, agusrug iad air a chasan, 
agus rinn iad aoradh dha. An sin thuirt Iosa riutha, Na 
biodh eagal oirbh : imichibh, abraibh ri m' bhràithrean 
iadsan a dhol do Ghalile, an sin chi iad mi. 

A nis b' i Muire Magdalen, agus Ioanna, agus Muire 
màthair Sheumais, agus mnathan eile maille riutha, a dh' J 
innis na nithean so dona h-abstoil. Agus mheasadh am 
briathran leothasan mar sgeula faoin, agus cha do chreid 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 257 

iad iad. Agus an uair a bha iadsan ag imeachd, feuch, 
thàinig cuid de 'n luchd-faire do 'n bhaile, agus nochd iad 
do na h-àrd-shagairt gach ni a thachair. Agus an uair a 
chruinnicheadh iad an ceann a chèile maille ris na sean- 
airean, agus a ghabh iad comhairle, thug iad mòran airgid 
do na saighdearan, ag ràdh, Abraibhse, Thàinig a dheis- 
ciobuil anns an oidhche, agus ghoid iad e an uair a bha 
sinne 'nar cadal. Agus ma chluinneas an t-uachdaran so 
cuiridh sinn impidh air, agus na sinn sibhse tèaruinte. 
Agus ghabh iad an t-airgiod, agus rinn iad mar a theag- 
aisgeadh dhaibh : agus tha a' chainnt so air a h-aithris am 
measg nan Iudhach gus an latha 'n diugh. 

Agus feuch bha dithis dhiubh a' dol air an latha sin 
fhèin gu baile do 'm b' ainm Emaus, a bha trì fichead 
stàid o Ierusalem. Agus bha iad a' labhairt eatorra fhèin 
mu thimchioll nan nithean ud uile a thachair. Agus 
thachair an uair a bha iad a' còmhradh agus a' co-reuson- 
achadh, gu 'n d' thàinig Iosa e fhèin am fagusg, agus dh' 
imich e maille riutha. Ach bha an sùilean air an cumail 
air chor 's nach d' aithnich iad e. Agus thuirt e riutha, 
Ciod e an còmhradh so a th' agaibh eadraibh fhèin, ag 
imeachd dhuibh, agus sibh dubhach ? Agus f hreagair fear 
dhuibh do 'm b' ainm Cleopas, agus thuirt e ris, Am bheil 
thusa mhàin a' d' choigreach ann an Ierusalem, agus gun 
f hios agad air na nithean a rinneadh innte anns na làithean 
so ? Agus thuirt e riutha, Ciod na nithean ? Agus thuirt 
iadsan ris, Na nithean a thaobh Iosa o Nasaret, a bha 'na 
fhàidh cumhachdach ann an gnìomh agus ann am facal 
am fianuis Dhè, agus an t-sluaigh uile : agus cionnus a 
thug na h-àrd-shagairt agus ar n-uachdarain thairis a chum 
dìtidh bàis e, agus a cheus iad e. Ach bha dùil againne 

R 



258 EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 

gu 'm b' esan an tì a bha gu Israel a shaoradh. Agus a 
thuilleadh air so uile, is e an diugh an treas latha o 'n a 
rinneadh na nithean so. A bharrachd air so, chuir mnath- 
an àraidh dhinn fhèin a chaidh gu moch a dh' ionnsuidh 
na h-uaighe mòr-ioghnadh oirnn; agus an uair nach d' 
fhuair iad a chorp, thàinig iad, ag ràdh, gu fac iad 
sealladh a dh' ainglean, a thubhairt gu bheil e beò. Agus 
chaidh dream àraidh dhiubhsan a bha maille ruinn fhèin 
a chum na h-uaighe, agus fhuair iad eadhon mar a thuirt 
na mnathan : ach cha 'n fhaca iad esan. Agus thuirt e 
riutha, O dhaoine amaideach, agus mhall-chridheach a 
chreidsinn nan nithean sin uile a labhair na fàidhean ? 
Nach b' èiginn do Chriosd na nithean so fhulang, agus a 
dhol a steach d' a ghlòir ? Agus air dha tòiseachadh o 
Mhaois, agus o na fàidhean uile, dh' eadar-mhìnich e 
dhaibh anns na sgriobtuirean uile na nithean m' a 
tliimchioll fhèin. Agus thàinig iad dlùth do 'n bhaile 
do 'n robh iad a' dol : agus leig esan air gu rachadh e ni 
b' fhaide. Agus cho-èignich iadsan e, ag ràdh, Fan 
maille ruinne : oir tha e dlùth do 'n fheasgar, agus tha 
deireadh an latha nis ann. Agus chaidh e steach a dh' 
fhuireach maille riutha. Agus an uair a shuidh e gu 
biadh maille riutha, air dha aran a ghlacadh, bheannaich 
e e, agus bhrist e e, agus thug e dhaibh e. Agus dh' 
fhosgladh an sùilean, agus rìh' aithnich iad e ; agus chaidh 
e às an t-sealladh. Agus thuirt iad ri' chèile, Nach robh 
ar cridhe a' lasadh annainn, am feadh a bha e 'labhairt 
ruinn air an t-slighe, agus an uair a dh' fhosgail e dhuinn 
na sgriobtuirean. Agus dh' èirich iad air an uair sin 
f hèin, agus thill iad gu Ierusalem, agus fhuair iad an t-aon 
fhear deug cruinn an ceann a chèile, agus an dream a 



ANN AM BRIATHPAN a' BHIOBUILL. 



2 59 



bha maille riutha, ag ràdh, Dh' èirich an Tighearna da 
rìreadh, agus chunnacas le Simon e. Agus dh' innis iad 
na nithean a rinneadh air an t-slighe, agus mar a dh' 
aithnicheadh leotha e ann am bristeadh an arain. 

Agus an uair a thàinig am feasgar an latha sin fhèin, a' 
cheud latha de 'n t-seachduin, agus na dorsan dùinte far 
an robh na deisciobuil cruinn air eagal nan Iudhach, 
thàinig Iosa agus sheas e 's a' mheadhon, agus thuirt e 
riutha, Sìth dhuibh. Ach bha iadsan fo gheilt-chrith 
agus fo eagal, agus shaoil iad gur spiorad a chunnaic iad. 
Agus thuirt e riutha, C' ar son a tha reusonachadh ag 
èirigh suas ann bhur cridheachan ? Feuchaibh mo làmh- 
an agus mo chasan gur mi fhèin a th' ann : laimhsichibh 
mi agus faicibh ; oir cha 'n 'eil aig spiorad feòil agus 
cnàmhan mar a chi sibh agamsa. Agus an uair a 
thubhairt e so, nochd e dhaibh a làmhan agus a chasan. 
Agus air dhaibh a bhith fhathast mi-chreideach troimh 
aoibhneas, agus iad fo iongantas, thuirt e riutha, Am 
bheil biadh sam bith agaibh an so? Agus thug iad dha 
mìr a dh' iasg ròiste agus de chìr mheala. Agus ghlac e 
e, agus dh' ith e 'nan làthair. 

An sin thuirt Iosa riutha rithist, Sìth dhiubh : mar a 
chuir an t-Athair uaithe mise, mar sin tha mise 'g 'ur 
cur-sa uam. Agus an uair a thubhairt e so, shèid e orra 
agus thuirt e riutha, Gabhaibhse an Spiorad Naomh : cò 
air bith iad do 'm math sibh am peacaidhean, tha iad air 
am mathadh dhaibh ; agus cò air bith iad do 'n cùm sibh 
am peacaidhean gun am mathadh, tha iad air an cumail. 

Ach cha robh Tomas, aon de 'n dà fhear dheug, de 'n 
goirear Didimus, maille riutha an uair a thàinig Iosa. 
Uime sin thuirt na deisciobuil eile ris, Chunnaic sinne an 



266 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



Tighearna. Ach thuirt esan riutha, Mur faic mise làrach 
nan tàirnean 'na làmhan, agus mur cuir mi mo mheur ann 
an làrach nan tàirnean, agus mur cuir mi mo làmh 'na 
thaobh cha chreid mi. 

Agus an ceann ochd làithean 'na dèigh sin bha a 
dheisciobuil a rithist a staigh, agus Tomas maille riutha. 
Thàinig Iosa, agus na dorsan dùinte, agus sheas e 's a' 
mheadhon, agus thuirt e riutha, Sìth dhuibh. 'Na dhèigh 
sin thuirt e ri Tomas, Cuir an so do mheur, agus feuch mo 
làmhan ; agus sin an so do làmh, agus cuir 'na m' thaobh 
i : agus na bi mi-chreideach, ach creideach. Fhreagair 
Tomas agus thuirt e ris, Mo Thighearna agus mo Dhia. 
Thuirt Iosa ris, Air son gu faca tu mi, a Thomais, chreid 
thu : is beannaichte iadsan nach fhaca, agus a chreid. 



Caib. xlviii. 

Dh' fhoillsich Iosa e fhèin a rithist aig muir Thiberiais — ■ 
Ghabh e biadh maille riutha — Thug e àithne do 
Pheadair 'uain agus a chaoraich a bhiadhadh — DK 
fhoillsicheadh e do 'n aon deisciobuil deug air a' bheinn 
ann an Galile — Thug e àithne dhaibh an soisgeul a 
shearmoìiachadh do gach uile chinneach — Shuidhich e 
Sàcramaid a' Bhaistidh — Gheall e dhaibh tiodhlac an 
Spioraid Naoimh — An uair a bha e 'gam beannachadh 
thogadh suas e agus iàdsan 'ga fhaicinn — Co-dhùnadh 

An dèigh nan nithean sin dh' fhoillsich Iosa e fhèin a 
rithist d' a dheisciobuil aig muir Thiberiais ; agus air an 



ANN AM BRIATHRAN A' BHIOBUILL. 26 1 

dòigh so dh' fhoillsich e e-fhèin. Bha maille ri 'chèile 
Simon Peadair, agus Tomas de 'n goirear Didimus, agus 
Natanael o Chana Ghalile, agus mic Shebede, agus dithis 
eile de 'dheisciobuil. Thuirt Simon Peadair riutha, Tha 
mi 'dol a dh' iasgach. Thuirt iadsan ris, Tha sinne a' dol 
maille riut. Dh' imich iad a mach, agus chaidh iad a 
steach do 'n bhàta ; agus cha do ghlac iad ni air bith an 
oidhche sin. Ach an uair a bha a' mhaduinn a nis air 
tighinn, sheas Iosa air a' chladach : gidheadh cha robh 
fhios aig na deisciobuil gu 'm b' e Iosa 'bha ann. Uime 
sin thuirt Iosa riutha, A chlann, am bheil biadh sam bith 
agaibh? Fhreagair iadsan e, Cha 'n 'eil. Agus thuirt 
esan riutha, Tilgibh an lìon air taobh deas a' bhàta. agus 
gheibh sibh. Thilg iad uime sin, agus a nis cha b' 
urrainnjad a tharruinn air son lìonmhoireachd an èisg. 
Uime sin thuirt an deisciobul sin a b' ionmhuinn le Iosa, 
ri Peadair, Is e an Tighearn' a th' ann. A nis an uair a 
chuala Simon Peadair gur e an Tighearn' a bh' ann, 
cheangail e a chòt-uachdair uime, (oir bha e lomnochd) 
agus thilg e e-fhèin 's a' mhuir. Ach thàinig na deiscio- 
buil eile anns a' bhàta bheag (oir cha robh iad fad o thìr, 
ach mu thimchioll dà cheud làmh-choille,) a' tarruinn an 
lìn èisg. Uime sin an uair a thàinig iad air tìr, chunnaic 
iad grìosach an sin, agus iasg air a chur oirre, agus aran. 
Thuirt Iosa riutha, Thugaibh an so de 'n iasg a ghlac sibh 
a nis. Chaidh Simon Peadair suas, agus tharruinn e an 
lìon gu tìr, làn a dh' iasgan mòra, ceud agus leith-cheud 
agus trì : agus ged a bha 'n uiread sin ann, cha do bhris- 
teadh an lìon. Thuirt Iosa riutha, Thigibh agus gabhaibh 
bhur biadh-maidne. Agus cha robh de mhisnich aig a 
h-aon de na deisciobuil 'fheòraich dheth, Cò thusa? oir 



2Ò2 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



dh' aithnich iad gur e an Tighearn' a bh' ann. An sin 
thàinig Iosa, agus ghlac e aran, agus thug e dhaibh e, agus 
iasg mar an ceudna. Is e so a nis an treàs uair a nochd 
Iosa e fhèin d' a dheisciobuil, an dèigh dha èirigh o na 
mairbh. 

An sin an dèigh dhaibh am biadh-maidne a ghabhail, 
thuirt Iosa ri Simon Peadair, A Shimoin mhic Ionais, 
am bheil barrachd gràidh agad dhomhsa orra sin ? Thuirt 
e ris, Tha, a Thighearna ; tha fhios agad gur toigh leam 
thu. Thuirt e ris, Beathaich m' uain. Thuirt e ris a 
rithist an dara uair, A Shimoin mhic Ionais, an toigh leat 
mise? Thuirt e ris, Seadh, a Thighearna, tha fhios agad 
gur toigh leam thu. Thuirt e ris, Beathaich mo chaor- 
aich. Thuirt e ris an treas uair, A Shimoin mhic Ionais, 
an toigh leat mise ? Bha Peadair duilich a chionn gu 'n 
dubhairt e ris an treas uair, An toigh leat mise ? Agus 
thuirt e ris, A Thighearna, is aithne dhut na h-uile 
nithean ; tha fhios agad gur toigh leam thu. Thuirt Iosa 
ris, Beathaich mo chaoraich. Gu deimhin, deimhin tha 
mi ag ràdh riut, An uair a bha thu òg, chrioslaich thu 
thu-fhèin, agus dh' imich thu an taobh bu mhiann leat : 
ach an uair a bhios tu aosmhor, sìnidh tu mach do 
làmhan, agus ciioslaichidh neach eile thu, agus bheir e 
thu an taobh nach àill leat. A nis thuirt e so, a' ciallach- 
adh ciod a' ghnè bàis leis an tugadh e glòir do Dhia. 
Agus air dha so a ràdh, thuirt e ris, Lean mise. An sin 
air do Pheadair tionndadh, chunnaic e an deisciobul a b' 
ionmhuinn le Iosa a' leantuinn ; an tì mar an ceudna a 
laidh air uchd Iosa aig an t-suipeir, agus a thubhairt ris, 
A Thighearna, Cò e a bhrathas thu? Uime sin air do 
Pheadair e^an fhaicinn thuirt e ri losa, A Thighearna, 



ANN AM BRIATHRAN a' BHIOBUILL. 263 

ciod a ni am fear so ? Thuirt Iosa ris, Ma 's àiil leamsa 
e dh' fhantuinn gus an tig mi, ciod e sin dhutsa ! Lean 
thusa mise. Uime sin chaidh an ràdh so a mach am 
measg nam bràithrean nach fhaigheadh an deisciobul sin 
bàs ; gidheadh cha dubhairt Iosa ris nach fhaigheadh e 
bàs : ach, Ma 's àill leamsa e dh' fhantuinn gus an tig mi 
ciod e sin dhutsa? 

Is e so an deisciobul a tha 'deanamh fianuis air na 
nithean so, agus a sgrìobh na nithean so ; agus tha f hios 
againne gu bheil 'fhianuis fìor. 

An dèigh sin nochdadh e do 'n aon fhear deug, agus 
iad 'nan suidhe aig biadh, agus chronuich e iad air son 
am mi-chreideamh, agus cruas an cridhe, a chionn nach 
do chreid iad iadsan a chunnaic e an dèigh dha èirigh. 

An sin chaidh an t-aon deisciobul deug do Ghalile do 'n 
bheinn far an d' òrduich Iosa dhaibh. Agus an uair a 
chunnaic iad e, rinn iad aoradh dha : ach bha cuid aca fo 
amharus. Agus thàinig Iosa agus labhair e riutha, ag ràdh, 
Thugadh dhomhsa gach uile chumhachd air nèamh agus 
air an talamh. Imichibhse air feadh an t-saoghail uile, 
agus deanaibh deisciobuil de gach uile chinneach, 'gam 
baisteadh ann an ainm an Athar agus a' Mhic agus an 
Spiorad Naoimh : a' teagasg dhaibh gach uile nithean a 
dh' àithn mise dhuibh a choimhead: agus feuch, tha mise 
maille ribh a ghnàth, eadhon gu deireadh an t-saoghail. 
Ge b' e a chreideas agus a bhaistear, saorar e ; ach ge b' 
e nach creid, dìtear e. Agus leanaidh na comharran so 
an dream a chreideas ; ann am ainm-sa tilgidh iad a mach 
deamhain ; labhraidh iad le teangaibh nuadha ; togaidh 
iad nathraichean nimhe, agus ma dh' òlas iad ni air bith 
marbhteach, cha dean e cron sam bith orra ; cuiridh iad 



264 



EACHDRAIDH BEATHA CHRIOSD 



an làmhan air daoine tinne, agus thèid iad am feabhas. 

Agus thuirt e riutha, Is iad so na briathran a labhair 
mi ribh an uair a bha mi fhathast maille ribh, gur èiginn 
do na h-uile nithean a tha sgrìobhte ann an lagh Mhaois, 
agus anns na fàidhean, agus anns na sailm mu m' thim- 
chioll-sa bhith air an coimhlionadh. An sin dh' fhosgail e 
an tuigse, a chum gu 'n tuigeadh iad na sgriobtuirean ; 
agus thuirt e riutha, Mar so b' èiginn do Chriosd fulang, 
agus èirigh a rithist o na mairbh an treas latha ; agus 
aithreachas agus mathanas peacaidh a bhith air an 
searmonachadh 'na ainm-san do na h-uile chinnich, a' 
tòiseachadh o Ierusalem. Agus is fianuisean sibhse air na 
nithean so. Agus feuch, tha mise a' cur gealladh an 
Athar oirbh : ach fanaibhse ann am baile Ierusalem gus 
an sgeadaichear le cumhachd o 'n àirde sibh. 

Agus an dèigh dha, troimh 'n Spiorad naomh àitheantan 
a thoirt do na h-abstoil a thagh e, do 'n d' rinn e mar an 
ceudna e fhèin a nochdadh beò an dèigh 'fhulangais le 
mòran de chomharran fìrinneach, air dha bhith air'fhaic- 
inn leotha feadh dhà fhichead latha, agus e 'labhairt mu 
na nithean a bhuineadh do rìoghachd Dhè, thug e mach 
iad cho fad ri Betani. Agus air dha bhith maille riutha, 
dh' àithn' e dhaibh gu 'n iad a dhol o Ierusalem, ach 
feitheamh ri gealladh an Athar, ars 1 esan, a chuala sibh 
uamsa : oir bhaist Eoin gu deimhin le uisge ; ach baistear 
sibhse leis an Spiorad Naomh air bheag làithean an 
dèigh so. 

Uime sin an uair a chruinnich iad an ceann a chèile, 
dh' fheòraich iad dheth, a gràdh, A Thighearna, an aisig 
thu aig an àm so an rìoghachd do Israel ? Ach thuirt 
esan riutha, Cha bhuin e dhuibhse fios nan aimsir no nan 



ANN AM BRIATHRAN A BHIOBUILL. 265 

àm fhaotainn, a chuir an t-Athair 'na chumhachd fhèin. 
Ach gheibh sibhse cumhachd an uair a thig an Spiorad 
Naomh oirbh: agus bithidh sibh'n'ur fianuisean dhomhsa 
araon ann an Ierusalem, agus ann an Iudea, agus ann an 
Samaria, agus gu iomall na talmhainn. Agus an uair a 
thubhairt e na nithean so, thog e suas a làmhan agus 
bheannaich e iad. Agus am feadh a bha e 'gam beann- 
achadh, thogadh suas e, agus iadsan 'ga fhaicinn ; agus 
thug neul às an sealladh e. Agus am feadh a bha iadsan 
a' geur-amharc gu nèamh, agus esan a' dol suas, feuch, 
sheas dithis fhear làimh riutha ann an aodach geal ; agus 
thuirt iad, Fheara Ghalile, c' ar son a tha sibh 'n 'ur 
seasamh ag amharc gu nèamh ? An t-Iosa so a thogadh 
suas uaibh gu nèamh, is amhuil sin a thig a mar a chunn- 
aic sibh e a' dol gu nèamh. 

An sin thill iad gu lerusalem o 'n t-sliabh ris an abrar 
Sliabh nan crann-oladh, a tha am fagusg do Ierusalem, 
astar latha sàbaid às. 

Agus rinn Iosa gu fìrinneach mòran de mhìorbhuilean 
eile am fianuis a dheisciobul, nach 'eil sgrìobhte 'san 
leabhar so ; ach tha iad so sgrìobhte, a chum gu 'n creid- 
eadh sibhse gur e Iosa an Criosd, Mac Dhè, agus air 
dhuibh creidsinn, gu 'm biodh beatha agaibh troimh 
'ainm-san. 

Agus tha mar an ceudna mòran de nithean eile a rinn 
Iosa, agus nam bitheadh iad uile sgrìobhte, is i mo bharail 
nach cumadh an saoghal fhèin na rachadh a sgrìobhadh 
de leabhraichean. 

Amen.